به ایام دلخوری از همه‌ی جهان وارد می‌شویم.
(Kill me! Kill me now!)

“به تو فکر، حتا فکر! ببین، حتا فکر!”

-خواب دیشبم یهو یادم اومد و الان؟-

یکی از دوستام خیلی ریلکسه، درس خوندن برای امتحانشو از دو ساعت مونده به امتحان شروع می‌کنه. سر امتحان سر و گردن دو دقیقه مونده به امتحان گفت برام شکستگی‌ها رو بگو؛ از شکستگی‌ها هیچی نیومد و از مطالبی که فکر می‌کردیم مهم نیست یک صفحه سوال بود. من تمام طول امتحان غصه‌ی اینو داشتم که الان داره چی کار می‌کنه؟
امروز ساعت ۱۱:۴۰ دقیقه پیام داد گفت هفت جلسه رو براش خلاصه بگم برای امتحان ساعت ۱۲. بماند که تا ۱۱:۵۵ براش وویس دادم و بماند که امتحان نیم ساعته رو ده دقیقه دیر اومد، اما سر امتحان با دیدن هر سوالی که قبلش بهش گفته بودم، یه نفس راحت می‌کشیدم. و سوالاتی که نگفته بودمو هی فکر می‌کردم با نتیجه گیری از کدوم قسمت می‌تونه جواب بده. آخر امتحان هم نمره‌ی خودمو حساب کردم هم نمره‌ی اونو و نفس راحت آخرو کشیدم.
خلاصه که وقتی زیادی بی‌خیالید، یکی دیگه داره به جاتون استرس می‌کشه.

کاش یه بار دندون به جگر بگیری که بعدش روت بشه بگی “ما را به سخت جانی خویش این گمان نبود.” !!
#ایشش

آرینا یه آهنگ داده که امروز وسط حال بدی‌ها و بی‌اعصابیام پلی‌ش می‌کنم تا یادم نره که تموم میشن. حیفم میاد هزار بار گوشش بدم، حیفم میاد بزنم بعدی. هر چند ساعت یه بار پلی‌ش می‌کنم و میرم دنبال کارهام تا چند ساعت بعد.

بیاید یه کلمه‌ی زیبا یاد بگیرید.
Euphoria:
A feeling or state of intense excitement and happiness.
به خودم قول دادم که بعد از این داستانا یه روز سرشار از یوفوریا باشم.

اینم شاهدش 😌

بلاخره که یه روز باید دست بکشی از آدم‌هایی که برای هر کارشون، حتا سوال کردن ازت منت میذارن سرت!

تموم کردن هر کاری لذت بخشه، حتا اگه خودت تمومش نکنی.
#IRAP

تنها آدم‌هایی که اشتباه خودشان را می‌پذیرند قابل‌توجه‌ اند. اصلا تنها جذابیت بقیه‌ی آدم‌ها برای من در همین است: اینکه با اشتباه‌شان چه کار می‌کنند!


#چنین_گفت_نیما

فرزندم
You are sooo screwed and that’s all on you.
#IRAP

توی این یک ماه امتحانات، تمام خونه‌های اطراف تخریب، بازسازی و نو شدن. همه‌ی دیوارها و درها و کف‌ها تعویض شدن و همه‌ی پارتی‌ها، عروسی‌ها و مراسم‌‌های مذهبی برگزار شدند. انشالله آخریش که مراسم ختمشونه، هم‌زمان با آخرین امتحان برگزار میشه و می‌سوزند توی آتش جهنم.

پ.ن: به قول یکی از دوستام، من اگه دکتر شدم اینا رو نجات نمیدما!!

من شدیدا شدیدا امیدوارم که فردا آخرین روزی باشه که استاد فیزیولوژی رو می‌بینم. خدایا می‌تونی منو بکشی، می‌تونی هم پاسم بکنی. انتخاب با خودت!

-Where did I go wrong?
-When you were making your decisions.
#conversations

الان می‌فهمم چرا وقتی به فیبی گفتن weird، ازشون تشکر کرد.

-خانم باید پاتون قطع بشه.
-یعنی چی؟ چرا؟
-خانم محترم وقتی باید قطع بشه، باید قطع بشه دیگه! من نمی‌فهمم چه اصراری دارین قطع نشه!

[سناریوی آداب-وقتی کوثر خیلی توی نقشش فرو رفت.]

۱۴ ماه طول کشید تا بره ته لیست، یه روزه دوباره اومد اول لیست.
نمایشی از این حقیقت که بعضی تلاش‌های ما به هیچ جای یونیورس نیست.

دیروز استاد گفت: توی این دانشگاه خیلی اتفاق میفته که شما تلاش زیادی می‌کنید اما به نتیجه‌ای نمی‌رسید؛ ما با این کار می‌خوایم شما و دوستانتون متناسب با تلاشی که می‌کنید نتیجه بگیرید.
روشن شدم. روشنم هنوز از این حرفش.

-Let’s ignore the fact
-What fact?
-I don’t know which one to pick. Let’s just ignore them all.

کنکوری‌های عزیزم
تمام انرژی‌ها و دعاهای این دو روزو برای شما می‌فرستم. امیدوارم که شرایطو بگیرید توی دستتون و با آینده مبادله‌ش کنید. موفق باشید همگی.