"make a mistake.. make this mistake.."

خدایا
خدای نه چندان عزیز
ما رو مجبور می‌کنی رنج بکشیم و رنج عزیزانمون رو تماشا کنیم، ولی ما هرچقدرم داد بزنیم نمی‌شنویمون؟

ستاره، عزیز صبورم، غمت بزرگه، کاش می‌تونستم کنارت باشم، کاش از دستام معجزه برمیومد، کاش می‌تونستم کاری بکنم که غمت کمتر بشه.
نمی‌دونم چی بگم، دلم باهاته. تسلیت میگم.

هر تصمیمی بگیری تهش هم پشیمونیه هم blessing.

چقدر در هندل کردن همه چیز ناتوانم!

حرف هست خیلیم هست، ولی نمی‌شه گفت. نمی‌شه گفت این نیز بگذرد و نشست تا بگذرد! نمی‌شه. گاهی اوقات سکوت بهترین کاره. باید وایساد یه گوشه و فقط گفت که "نه فقط من، بلکه ما همه برای تو اینجاییم." باید گفت که "نمی‌خواد حرفی بزنی، فقط بدون که اینجاییم."

دلم می‌خواد از همه جا و همه چیز برم. کسی منتظرم نباشه، منم منتظر کسی نباشم. دلم می‌خواد نباشم. نباشم. نباشم. نباشم.

وقتی یکی میگه "شک داشتم یه چیزیو بهت بگم یا نه، ولی میگم" گرد و خاک‌های چند تا خط نور توی دلم میرن کنار.

همیشه به من بگید. هر چقدرم شک داشتید بگید. من از گفتنتون جون می‌گیرم. من از مکالمه‌تون گرم میشم. همیشه به من بگید!

قلبم اگه می‌تونست تندتر بزنه، میزد. منتها بیشتر از این ازش برنمیاد. آروم بگیر حیوونکی خب!

مین وایل، چهارمین تشت قهوه رو سر می‌کشیم.

چرا صدات نمی‌کنم؟

چه ساعت‌های بی‌برکتی!

میل به چسناله در من بی‌انتهاست.

The stolen looks, the long glances…

[Community]

یکی از دوستی‌های محبوبم تبدیل شده به تولد به تولد تبریک گفتن. غم ماجرا آنجایی بیشتر می‌شود که تولدمان یک ماه فاصله دارد و ما سالی یک بار بیشتر به یاد هم نمی‌افتیم. و من هرسال تولدش و تولدم، به سوگ آن دوستی می‌نشینم.

آدم‌هایی که تلاشی برای زنده موندن مکالمه نمی‌کنن، واقعا دشوارن.

کلا آدم‌هایی که اون طرف طنابو ول می‌کنن دشوارند.

بهش میگم لتس فیس ایت قلبم قراره هزار تکّه بشه.