با احساساتت زندگی کنی کلی ضربه میخوری؛ با منطقت زندگی کنی حسرتش میمونه به دلت.

تو از تلاش‌های بی وقفه‌ی من برای پیدا کردن نخ‌های اتصال
به زندگی خبر نداری.

حرفای زیادی برای گفتن بود، اما دلیلای بیشتری برای نگفتن.

صدای رفتار آدم ها انقد واسم بلنده که دیگه صدای حرفاشونو نمیشنوم.

غم وقتی زیاد میشه ، دیگه نمیتونه گریه کنه ، فقط میتونه بشینه و به یه نقطه خیره بشه ، بدون اینکه حتی بفهمه به چی نگاه میکنه ‌.

اون وقتی که همه دارن میخندن و تو ی بغضی تو چشات هست که هیچکس نمیفهمه  .

مراقب حرفایی که میزنید باشید، چون اصلا نمیدونید چندبار قراره توی ذهن یه نفر تکرار بشه .

شانس دوباره دادن به آدم‌ها هم اینطوریه که چاقو رو از تو قلبت در میاری ، تمیز و تیزش میکنی و دوباره دستشون میدی.

وقتی انقد فروپاشیدی که به خودکشی فکر میکنی ولی رفیقت بغلت میکنه و برات آهنگ میفرسته🙂❤️‍🩹

فداتبشم

بعضی آدم‌ها آن‌قدر در روایتِ دروغینِ خودشان غرق می‌شوند که برای بی‌گناه ماندن، حقیقت را تحریف می‌کنند؛ بعد با آرامش تمام کسی را محکوم می‌کنند که روزی بیش از هرکس دیگری سکوت کرد تا دوستی حفظ شود.
اما حقیقت نیازی به دفاع ندارد؛ زمان، بی‌رحمانه‌تر از هر توضیحی، جایِ قربانی و مقصر را مشخص می‌کند.

قدر بدونید خاک بگیره پس نمیده:)

تو
جهان را بر من سخت کردی!
بعید است خدایِ من
بر تو آسان بگیرد…

یه وقتایی لازمه حستونو فراموش کنید و لیاقتتون رو به یاد بیارین.

من هنوز به اون «می‌شد جور دیگه‌ای باشه فکر می‌کنم.»

بعضی زخم‌ها خوب نمی‌شن، فقط آدم عادت می‌کنه لمسشون نکنه.