《آذربایجان در شریف》

🔷🔸sevgı heyatı🔸🔷 💟مفاهیم "عشق و پرستش" در هر بازه ای از تاریخ، عناصر جدایی ناپذیر اشعار و داستان هایمان در ادبیات آذربایجان بوده است. نقطه به نقطه اشعار شاعرانی نظیر نظامی، نسیمی و یا فضولی که جزو آثار کلاسیک محسوب می شوند، آغشته به کلام عاشقانه اند. حتی در…

📜روایتی از سری داستان های "کوراوغلو":
⏪روایت "دمیرچی اوغلو" و "تئللی خانم"

📍"عاشیق جنون" یکی ازعاشیق های کوراوغلو، در داستان های این اسطوره است (عاشیق ها، بداهه خوان ها و روایت کننده داستان های شفاهی آذربایحان هستند). روزی عاشیق جنون به ارزروم سفر می کند و در مقابل عمارت جعفرپاشا که میدانی برای مبارزه پهلوان ها بوده، شروع به خواندن و تعریف روایت ها و حماسه های کوراوغلو می کند. "تئللی خانم"، دختر جعفر پاشا، این داستان ها را شنیده و به سمت عاشیق روانه می شود. به عاشیق جنون می گوید: «من گفته های بسیاری از پهلوانی های کوراوغلو در میدان های نبرد و منش بزرگ او شنیده ام. من نامه ای برای کوراوغلو می نویسم تا برای پرآوازه تر کردن پهلوانی خود به همگان، به ارزروم بیاید و در این جلونگاه، قدرت خود را به نمایش بگذارد و در انتها من همراه او به "چئنلی بل (محل زندگی کوراوغلو)" خواهم رفت. تو می توانی این نامه را به او برسانی؟»
عاشیق جنون، نامه را گرفته و اطاعت امر می کند. فوراً راهی چئنلی بل می شود. زمانی که به آنجا می رسد، کوراوغلو جلسه ای را میان مبازان تشکیل داده بود. میان این جلسه، نامه را به کوراوغلو می دهد. کوراوغلو نامه را خوانده و به عاشیق جنون می گوید: «تئللی خانم باید در چئنلی بل باشد.»
اما کوراوغلو نمی توانسته تا مبارزان را تنها گذاشته و به سوی ارزروم حرکت کند. در همان جمع حاضر، از مبارزان خود درخواست می کند: «چه کسی از میان شما می تواند به ارزروم رفته و تئللی خانم را بیاورد؟» هیچ کس پاسخگو نمی شود. بار دوم هم این سوال را می پرسد. دوباره از هیچ کس، صدایی بلند نمی شود. برای بار سوم سوال می پرسد و "دمیرچی اوغلو"، اعلام آمادگی می نماید. اما دمیرچی اوغلو، هیچ تجربه جدالی نداشته و پخته نیست. با این حال آماده سفر می شود؛ اسب عرب را آماده می کند؛ شمشیر و گرز را برداشته و پیمایش مسیر را آغاز می نماید. چندی بعد که راه را پیموده بود، به سمت کوراوغلو برمی گردد. کوراوغلو حس می کند که او ترسیده است. دمیرچی اوغلو اینگونه سوال می پرسد: «ارزروم شهر بزرگی است. اگر من نتوانم تئللی خانم را پیدا کنم و یا اگر پیدا کردم و از فرط مبارزان و نگهبانان، نتوانستم او را بیاورم، چه راهکاری پیشنهاد می کنی؟»
کوراوغلو، به هر نحوی به آوردن تئللی خانم، به دمیرچی اوغلو فرمان می دهد. دمیرچی اوغلو راهی می شود. به ارزروم می رسد. شب را در خانه پیرزنی سپری می کند. از او چگونگی یافتن تئللی خانم را جویا می شود. پیر زن در جوابش می گوید: «آن دختر، بسیار عاشیق ها را دوست دارد. فردا لباس عاشیق به تن کن و سازت را بردار و در جولانگاه مقابل عمارت وزیر بخوان. تئللی خانم حتما فرا می رسد. می بینی.»
فردای آن روز، او همین کار را می کند. در آن جولانگاه، جعفر پاشا به همراه پهلوانانش نشسته بود. جعفر پاشا رو به دمیرچی اوغلو کرده و می گوید: «ساز خود رابردار و شروع به خواندن کن تا حال ما هم خوب شود.» بعد از بداهه سرایی های دمیرچی اوغلو و تعریف حماسه های کوراوغلو، تئللی خانم یکی از ندیمه هایش را به سوی او می فرستد تا خبر دهد که در هنگامی که تئللی خانم در سیر باغ گلشن خود است، دمیرچی اوغلو به آنجا بیاید.
هنگام قرار می شود. دمیرچی اوغلو به تئللی خانم نوید رساندنش را چئنلی بل می دهد. او را برداشته سوار اسب خود می کند و به سوی چئنلی بل می تازد. در میانه راه، لشکر جعفرپاشا دیده می شود. تئللی خانم به دمیرچی اوغلو می گوید:
بیرجه ایگیت، مین قوشونا نئیلسین
قاچ گئت، عجم اوغلو قالما بو یئرده
👇🏻
.
.
.
🆔@sut_azarbayjan

321 viewsedited 15:29