«نامه دانشجویان»

🔻 نامه ارسالی ۱۶۵ نفر از دانشجویان هوافضا خطاب به وزیر علوم در اعتراض به استاد خاطی [کریم مظاهری]

📆 ۲۹ آبان ۱۳۹۶

🆔 @SUT_Archive_else

«زخم تازه: بخش اول»

✍🏻 امیرحسین حاجی علی بیگی

🔻 ماجرای استاد خاطی و دختر دانشجو

بر اساس نامه ارسال شده توسط خانم دانشجو به دکتر فتوحی ریاست دانشگاه و ادعای او در آن نامه، در آبان ماه سال ۱۳۹۴ استاد خاطی با خانم دانشجو تماس گرفته است تا برای انجام یک سری فعالیت رایانه‌ای به دفتر ایشان مراجعه کند. به نقل از خانم دانشجو در نامه، وقتی ایشان به دفتر استاد مذکور مراجعه می‌کند و پشت سیستم می‌نشیند، با وقایعی روبرو می‌شود که به سرعت و با دستپاچگی از اتاق استاد خارج می‌شود. پس از این اتفاق نیز استاد با ارسال پیامک‌هایی همچون «امروز چقدر زیبا شده‌ای» و «لطفا بیا دفترم» مجدداً برای دانشجو ایجاد مزاحمت می‌کند؛ ایشان بارها نیز با ارسال پیامک، ایمیل و تلاش برای برقراری تماس با دانشجو در پی جلوگیری از شکایت دانشجو برمی‌آید.
کمیته‌ی انتظامی اساتید پس از پیگیری‌های دانشجو و شکایت وی از استاد خاطی، محکومیت دو سال انفصال از خدمت را برای استاد خاطی در نظر می‌گیرد که با اعتراض استاد مذکور همراه می‌شود. رأی صادر شده در بررسی مجدد توسط هیئت رئیسه دانشگاه به حکم اخراج و ممنوع‌الورود شدن ایشان به دانشگاه تغییر می‌کند. پس از اعلام رأی، ایشان با مراجعه به وزارت علوم دگربار به رأی صادر شده اعتراض می‌کند. کمیته‌ی تجدید نظر نهایی در دانشگاه علامه طباطبایی شکل می‌گیرد و حکم ایشان بدون مشورت با دانشگاه و به طرز عجیبی به یک سال انفصال از فعالیت در دانشگاه تقلیل می‌یابد. اینکه در جلسه بررسی دانشگاه علامه چه گذشته است را کسی نمی‌داند!

با توجه به حکم نهایی، مدت انفصال از خدمت این استاد در اسفند ماه ۹۵ به پایان می‌رسد ولی با مخالفت دکتر فتوحی بازگشت این استاد اندکی به تعویق می‌افتد؛ تا در نهایت با تذکر وزارت علوم در شهریور ماه ۹۶ حکم بازگشت وی امضا می‌شود.

🔴 شماره پنجم نشریه فروغ

📆 آبان ۱۳۹۷

🆔 @SUT_Archive_else

«زخم تازه: بخش دوم و سوم»

✍🏻 امیرحسین حاجی علی بیگی

🔻وقایع پس از بازگشت استاد خاطی به دانشکده

درست چند روز پس از آنکه استاد خاطی به دانشکده‌ی سابق خود باز می‌گردد و حضور ایشان توسط دانشجویان احساس می‌شود، مشکلات اساسی دانشجویان شروع می‌شود. دانشجویانی که با حضور وی در دانشگاه دچار ترس و اضطراب شده بودند و مخالف حضور وی بودند، یک‌باره با برگه‌ای پشت در دفتر استاد خاطی مواجه می‌شوند که بر روی آن نوشته شده بود: «ساعت مراجعه و رفع اشکال ۱۸ – ۱۹»؛ استادی که از فعالیت منع شده بود، درسی ارائه نداده بود و دانشجویی نداشت، انگار با این کار قصد رویارویی با دانشجویان را داشت.
با آغاز رفت و آمد های استاد مذکور به دانشگاه، جمعی از دانشجویان قدیمی دانشگاه که نسبت به امور مطلع‌تر و دغدغه‌مندتر بودند با مراجعه به مسئولین دانشگاه و اساتید دانشکده خواستار جلوگیری از حضور این استاد خاطی در دانشگاه شدند. درخواستی که تقریباً از جانب هیچ‌کدام از اساتید حمایت نشد و حتی بعضی از اساتید از جمله ریاست سابق و ریاست فعلی دانشکده این استاد از ایشان حمایت نکردند؛ اما سؤال اینجاست که اگر این اتفاق برای یکی از اعضای خانواده ی آقایان می افتاد، واکنش آن‌ها چه بود؟! آیا همچنان ساکت می‌نشستند و نسبت به این مسئله بی تفاوت بودند؟!

دانشجویان قدیمی و معترض دانشکده در پی راهی برای برخورد با استاد خاطی بودند؛ با این تفاوت که دیگر از مسئولین دانشگاه و دانشکده ناامید شدند و به دنبال راهی جدید می‌گشتند. راه دوم آنها مراجعه به مرجع بالاتر از دانشگاه یعنی وزارت علوم بود؛ نامه‌ای مبنی بر درخواست اخراج استاد خاطی به امضای ۱۶۵ نفر از دانشجویان دانشکده رسید، به وزرات‌خانه ارسال شد و رونوشتی از این نامه نیز به سه تن از نمایندگان سرشناس مجلس ابلاغ گشت. اما باز هم دست دانشجوی مظلوم به جایی نرسید و حق از حق‌دار دورتر شد. انگار که این زخم چرکی خیلی عمیق تر از آن شده بود که با ضماد درمان شود!

🔻راه آخر

حال بچه‌های معترض دانشکده آنقدر غریب نیست. شاید اگر لحظه‌ای این اتفاق را برای عزیزان خودمان تصور شویم، دیگر نتوانیم سر جایمان بنشینیم و نظاره‌گر باشیم. شاید ما نیز دغدغه‌مند شویم و هر کاری انجام دهیم تا این اتفاق دیگر رخ ندهد، حتی اگر چاره، اخراج یک استاد خاطی باشد؛ آن هم برای همیشه.
دیگر راهی برای پیگیری و مرجعی برای رسیدگی نمانده است؛ شاید فعالیتی خودجوش در راستای مخالفت با حضور استاد خاطی آخرین راهی باشد که برای دانشجویان باقی مانده بود.
اسفند ماه ۹۶، چند تن از دانشجویان وقتی رفت و آمدهای استاد خاطی را در دانشکده مشاهده کردند ، تصمیم گرفتند تابلوی اتاق وی را بردارند ، به جلسه‌ی شورای دانشکده در همان روز ورود کنند و آن را تحویل اساتید بدهند. در همان لحظه که تابلو برداشته می‌شود ، ریاست فعلی دانشکده[کوچکزاده] از اتاق جلسات بیرون می آید؛ دانشجویان جلو آمده و یکی از آنها به نام س.ر.ف [سید رضا فتاحی معصوم] تابلو را تحویل ایشان می دهد، اما ایشان تابلو را نمی پذیرد و این جمله را بیان می کند که:«این کار شما مسئولیت دارد.» و محل را ترک می کند. دانشجویان نیز تابلو را تحویل دفتر دکتر فتوحی می‌دهند .

🔴 شماره پنجم نشریه فروغ

📆 آبان ۱۳۹۷

🆔 @SUT_Archive_else

«زخم تازه: بخش چهارم»

✍🏻 امیرحسین حاجی علی بیگی

🔻سرکوب دانشجویان مخالف

چند روز بعد ریاست دانشکده[کوچکزاده] گزارشی به دکتر فتوحی می نویسد که در آن نام س.ر.ف[سید رضا فتاحی معصوم] را به عنوان فردی که تابلو را برداشته است می‌آورد و مکالمه اتفاق افتاده را شرح می‌دهد. دکتر فتوحی نیز به کمیته انضباطی دانشجویان دستور می‌دهد تا پیگیر موضوع شوند. حکم س.ر.ف[سید رضا فتاحی معصوم] اعلام می شود؛ که در کمال ناباوری به یک ترم محرومیت از تحصیل و دو ترم محرومیت از خوابگاه محکوم می شود. این است عدالت! س.ر.ف[سید رضا فتاحی معصوم] با پیگیری از طریق وزرات علوم حکم خود را مشروط، تعلیق می کند اما این تازه بخشی از مشکلات ایجاد شده برای س.ر.ف[سید رضا فتاحی معصوم] و هم دانشکده‌ای‌های اوست که فقط هدفشان منع ترویج ظلم علیه دانشجویان بویژه دختران بوده است.
اوایل خرداد ماه ۹۷ جمعی هفت نفره از دانشجویان دانشگاه با ابلاغیه ای از سمت کلانتری ستارخان برای حضور در دادسرا جهت رسیدگی به شکایت استاد خاطی مواجه می شوند. دانشجویی که در همین نشریه (شماره ۳) مقالهای بدون غرض ورزی نوشت و وقایع اتفاقیه را شرح داد [مهتاب محمودی] به نشر اکاذیب و هتک حیثیت متهم می شود. سه دانشجوی دیگر دانشکده با نام های س.ر.ف[سید رضا فتاحی معصوم]، ف.ر و م.غ به درخواست از دکتر ف[فرشچی] (یکی از اساتید دانشکده) برای جلوگیری از حضور استاد خاطی در دانشگاه، تهدید ایشان و هتک حیثیت متهم می شوند؛ در صورتی که این سه نفر مشترکا هیچ گاه دیداری با این مضمون با دکتر ف[فرشچی] نداشتند؛ و به دلیل آنکه روند پرونده قطع شده بود، فرصتی برای رد این ادعا به سه دانشجو داده نشد. اتهام دیگر به این سه نفر به همراه دانشجویان ا.ب، ا.ح و ع.ز با عنوان ایجاد رعب و وحشت، بر هم زدن نظم و سلب آرامش بواسطه‌ی برداشتن تابلوی دفتر استاد خاطی و امضای نامه‌ی درخواست اخراج ایشان از ریاست دانشگاه بوده است .

و اما جمله‌ای بسیار عجیب در متن اتهام به هفت دانشجو وجود دارد که نشان می‌دهد استاد خاطی ظاهراً نیت این هفت نفر را حدس [!] زده بوده است:«افراد اصلی مدیریت این ماجرا، با قصد نسبت دادن این اتهام به جبهه‌ی انقلاب، دنبال اهداف شومی هستند!» طبق اتهام فوق استادی که خود را نماینده‌ی جبهه‌ی انقلاب می‌داند، خطایی را در سایه‌ی انقلاب مرتکب شده است که در مکتب انقلاب به سادگی بخشیده نمی‌شود.

در شکل گیری جریان این اتهام ها علاوه بر جمع‌آوری مستندات و نامه‌ها توسط استاد خاطی، شهادت‌نامه‌هایی کتبی نیز از جانب دکتر ک[کوچکزاده]، دکتر پ[پورتاکدوست]، دکتر ب[بنازاده] (اساتید دانشکده) علیه دانشجویان وجود دارد، که بازپرس شرح شهادت‌نامه‌های مذکور را برای دانشجویان بازگو کرده است. اساتیدی که همواره خود را حامی دانشجو معرفی می‌کردند، علیه دانشجویان شهادت دادند.

در نهایت ماجرای درگیری پنج استاد با هفت دانشجو با امضای توافق نامه ای میان دانشجویان و استاد شاکی به پایان می رسد؛ چراکه با توجه به این اتهام ها و عدم وجود مستندات کافی در اختیار دانشجویان، آنها راهی جزء توافق و سکوت نداشتند؛ استاد شاکی با داشتن این توافق نامه به خواسته‌ی خود یعنی سکوت در دانشگاه می‌رسد و حالا پس از گذشت چند ماه از این اتفاق، در نیم سال جاری بر خلاف تعهد دکتر ف[فرشچی](مدیر گروه مرتبط با درس) درسی در مقطع ارشد ارائه داده است؛ کسی دلیل این خلف وعده مدیر گروه را نمی‌داند اما آن چه که به وجود آمد چیزی جز سلب محبوبیت از ایشان و بی اعتمادی دانشجویان نسبت به وی نبود!

اگر ماجرا را یکبار دیگر مرور کنیم به نتایج جالبی خواهیم رسید، که این طراحی پیچیده‌تر از آن است که کار یک نفر باشد: مشورت با اساتید و درخواست برای شهادت علیه دانشجویان، مستندسازی حرکات اعتراضی و طرح شکایت از دانشجویان، بازگشت به دانشکده، ارائه درس و ... .

🔴 شماره پنجم نشریه فروغ

📆 آبان ۱۳۹۷

🆔 @SUT_Archive_else

«زخم تازه: حرف آخر»

✍🏻 امیرحسین حاجی علی بیگی

🔻ضعف قانون هیئت علمی دانشگاه‌ها

به اعتقاد اغلب دانشجویان معترض دانشگاه، احکامی که کمیته‌ی انتظامی در مورد استاد خاطی صادر کرده بود تناسبی با جرم استاد خاطی نداشت. عدم تناسب میان جرم و مجازات در چنین مواردی موجب می‌شود احکام کمیته انتظامی فاقد اثر بازدارندگی و پیشگیری از وقوع مجدد جرائم مشابه باشند. بنابر قوانین کمیته انتظامی اساتید مجازات دو ماه غیبت متوالی غیر موجه اعضای هیئت علمی، اخراج از دانشگاه است؛ حال آنکه مجازاتی که کمیته ی انتظامی برای این اتفاق در نظر گرفت، یک سال انفصال از خدمت بود.
بخشی از این مشکل از ضعف قانون هیئت علمی دانشگاه ها نشأت می گیرد، که صراحتاً در مورد مجازات ناشی از ارتکاب جرم مذکور صحبت نکرده است؛ زمانی که برای موردی یکسان، کمیته‌ی دانشگاه به اخراج و کمیته ای در دانشگاه علامه به انفصال یکساله رای می دهند، این بدان معنیست که بیان این قانون بسیار کلیست و تفسیر از آن تا این حد می تواند متفاوت باشد. در چنین مواردی عدم وجود قوانین قطعی و بازدارنده احساس امنیت را از دانشجویان سلب می کند و زمینه وقوع جرم برای اندک افراد سودجو فراهم می شود.

🔻حرف آخر

موضوع اصلی مد نظر ما تنویر افکار عمومی برای پیگیری رخداد های این چنینی در دانشگاه است؛ درست است در پیگیری این مشکل از جانب مسئولین کوتاهی وجود داشت ولی با صدور همان حکم حداقلی برای استاد خاطی، بستری فراهم شد تا دانشجویان از بیان این گونه مشکلات دیگر واهمه نداشته باشند و در صورت مواجهه با این اتفاقات پیگیر حقوق خود شوند تا ریشه چنین اعمالی در دانشگاه خشک شود.

و اما سخنی با مسئولین: بهتر است به جای برخورد با دانشجویان معترض استاد خاطی را مجازات کنیم، تا به بی عدالتی متهم نشویم.

وگرنه باید بترسیم از روزی که این کشتی دگربار سوراخ شود..

🔴 شماره پنجم نشریه فروغ

📆 آبان ۱۳۹۷

🆔 @SUT_Archive_else

#ایمیل


🔴دقایقی قبل ایمیلی برای تعداد زیادی از دانشجویان ارسال شده‌است.
در ادامه متن این ایمیل آمده است. (این پست صرفا به ارسال متن ایمیل پرداخته و متن ذیل عینا متن ایمیل ارسالی می‌باشد)

———————————

🔷عنوان ایمیل :
مدیریت راهبردی کریم مظاهری؛ بی تفاوتی دانشکده نسبت به صدای دانشجویان

✅ دانشجوی با غیرت، استاد شجاع، مسئول گرامی ...

🔷 قدْرُ الرَجُلِ عَلى قَدْرِ هِمَّتِهِ... وَ شَجاعَتُهُ عَلى قَدْرِ اَنَفَتِهِ وَ عِفَّتُهُ عَلى قَدْرِ غَیرَتِهِ

🔷 «ارزش انسان به اندازه همت او است، و شجاعت او به اندازه عزّت نفس و بى اعتنائیش (نسبت به ارزشهاى مادى) است، و عفت او به اندازه غیرت او است»

🔸امیرمؤمنان على(علیه السلام)


✅ کاش می‌توانستیم با تمام وجود غیرت را درک کنیم، در مقابل بی‌غیرتی‌ها غیرت ایستادن داشته باشیم. کاش شجاع باشیم، کاش عزت نفس خود را حفظ کنیم. و ای کاش ساکت نباشیم...


🔻وای بر ما اگر معترض باشیم و ساکت بنشینیم. شرم بر ما باد، شرم
بخوانیم و بر سکوت خود لعنت فرستیم.

🔺در ابتدای خرداد ماه سال 97 از سمت کلانتری ستارخان ابلاغیه‌ای به تعدادی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف! برای حضور در دادسرا جهت رسیدگی به شکایت کریم مظاهری صادر شد.


🔻آن‌هم به اتهاماتی مانند «تهمت، هتک حیثیت، سلب امنیت، ایجاد رعب و وحشت و ایجاد جنگ روانی و ...» و اینکه این دانشجویان «با قصد نسبت دادن این اتهام به جبهه انقلاب دنبال اهداف شومی هستند! » !!!


🔻ابلاغیه‌ی دوم به دانشجویان ارسال شد، چرا باید در ضمیمه‌ی این ابلاغیه اینچنین مواردی ذکر شود ؟

🔸 مستندات گزارش جلسه با ریاست دانشگاه

🔸 نامه‌های اعتراضی ارسالی دانشجویان
دانشکده هوافضا

🔸 شهادت‌نامه کتبی « بعضی اساتید!!» علیه دانشجویان!!

🔹دکتر بنازاده (استاد دانشکده و ریاست تربیت بدنی)
🔹دکتر پورتاکدوست (استاد دانشکده و مدیر گروه دینامیک پرواز و کنترل)
🔹دکتر کوچک‌زاده (استاد و ریاست دانشکده)
🔹دکتر فرشچی (استاد دانشکده و مدیر گروه آیرودینامیک و پیشرانش)

🔸شرم بر ما. شهادت به این موارد ؟

🔹دانشجو برای نامه وزارت علوم نامه جمع می‌کرد.
🔹ایمیلی دریافت شد که سه دانشجو نشر کذب می‌کردند
🔹دانشحویان بیان داشتند در صورت حضور کریم مظاهری هتک حرمت خواهند کرد.
دانشجویان باعث برهم زدن نظم دانشگاه شده‌اند.

🔶 وای بر ریاست دانشگاهی که هیچ‌گاه پای حرف دانشجو ننشست. به درد و دل او گوش نداد. این عضو کوچک خانواده اشک ریخت و هیچکس به او گوش نداد. هیچکس آرامشی برای او به وجود نیاورد.

🔴 دانشجویی در این شرایط برای رهایی از این موارد به جز توافق چه باید بکند وقتی حرف او شنیده نمی‌شود؟

🔴 حال آن شخص اینجاست، در دانشکده مهندسی هوافضا و در حال ارائه درس در ترم جاری
🔸 « مدیریت راهبردی در صنعت هوایی»
قضیه با این یک درس تمام نمی‌شود و ترم آینده دروس اجباری نیز به آن اضافه می‌شود.

🔸 شورای صنفی کجایید؟ انجمن علمی کجایید؟ چرا با سکوت خود تلویحا موضوع را تائید می‌کنید؟

🔸دکتر فرشچی پس آن همه توافق و حرف و امضا چه شد؟ اگر شما موافق حضور ایشان نیستید پس این موافق کیست؟

🔴 همه خوب می‌دانیم که ارائه یک درس با موافقت مدیرگروه و ریاست دانشکده همراه است
🔴 دکتر کوچک زاده پاسخ شما چیست؟

🔶 در نهایت ای دانشجو روی سخنم با شماست.

🔶 عزیزان، ما باید تصمیم‌گیرنده باشیم و اجازه ندهیم کسی برای ما تصمیم بگیرد. وقتی شاهد آن هستیم که مسئولین این دانشکده سعی دارند شرایط را برای ما دشوار کنند، وقت آن است که اتحاد خود را بار دیگر نشان دهیم. وقتی کسی به دنبال تغییر نیست، وظیفه ماست که تغییر را ایجاد کنیم. وظیفه ماست که با برنداشتن این درس، اتحاد خود را به رخ مسئولین بکشیم.
ما این اتحاد را چندین بار ثابت کرده‌ایم. و اینبار نیز می‌توانیم.

🔶 به امید آن روز که دانشجویان بدون ترس و اضطراب دغدغه خود را فریاد بزنند.

—————————-
اتمام متن ایمیل



@Aerochannel

«کریم مظاهری»

🔻 فوروارد جهت آرشیو

▪️ ایمیل ناشناس ارسالی از آدرس shameonaerospace@hotmail.com

📆 پست فوق در ۱۶ شهریور ۱۳۹۷ منتشر و سپس در زمان نامعلومی پاک شده است.

منبع تصویر

🆔 @SUT_Archive_else

«تابلوی مظاهری»

🔻 ۱۱ اسفند ۱۳۹۶، دانشجویان تابلوی دفتر کریم مظاهری را کنده و به محمود فتوحی تحویل دادند. (+)

▪️ بیژن وثوقی‌وحدت (معاون دانشجویی وقت دانشگاه) حسین افشین (قائم مقام وقت معاونت دانشجویی و معاون علمی پزشکیان) نیز پیرو این موضوع، سیدرضا فتاحی، دبیر سابق شورای صنفی هوافضا را یک ترم تعلیق می‌کنند.

🆔 @SUT_Archive_else

«مظاهری در سال‌های اخیر»

مظاهری در سال‌های بعد نیز به تدریس در مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه ادامه داد و از ترم ۱۴۰۲۲ بار دیگر تدریس درسی اختیاری در مقطع کارشناسی را بر عهده گرفت. در ترم پیش‌ِ رو علاوه بر این درسی اختیاری، درس اجباری «مکانیک سیالات ۱» را نیز در دانشکدهٔ هوافضا تدریس می‌کند.

لازم به ذکر است که حتی روابط عمومی دانشگاه نیز در مواردی (حداقل در دوران مدیریت روابط عمومی به دست سیدابراهیم هاشم‌ورزی و ریاست رسول جلیلی) به پوشش اخبار مربوط به او ادامه داده است. (مثال)

🆔 @SUT_Archive_else

« گزارش جلسه با دانشجویان»

کوچکزاده: مجازات اعلام شده برای ک.م (دو سال تعلیق) مجازات سنگینی بوده‌است.

کوچکزاده: به‌خاطر یک خطا کسی را اعدام نمی‌کنند.

دکتر فرشچی به زحمات دکتر ک.م در صنعت هوافضا و دانشکده اشاره کردند و فرمودند که «چطور به خاطر این اشتباه احمقانه و بیشعوران ک.م، ایشان را که مهره تاثیرگذار در صنعت هستند از دست بدهند؟

دکتر کوچک‌زاده از اینکه اخبار دانشکده در سطح دانشگاه پراکنده می‌شود ابراز نگرانی کردند و گفتند ممکن است فردی با دشمنی خاصی پشت ماجرا پنهان شده باشد که قصد بدنام کردن هوافضا را دارد.

منبع

📆 ۲۱ آبان ۱۳۹۶

🆔 @SUT_Archive_else

«بیانیه فرشچی»

🔻 بیانیه فرشچی مورخ 4 آذر 96 پیرامون مسائل مربوط به بازگشت مظاهری

منبع

📆 ۴ آذر ۱۳۹۶

🆔 @SUT_Archive_else

«حمایت [احتمالی] افشین، وثوقی‌وحدت و بهمن‌آبادی»

🔻 روایت‌های قدیمی موجود در کانال فوق، اشاره به حمایت ضمنی حسین افشین (معاون علمی فعلی مملکت، احتمالا با اشاره به حکم یک ترم تعلیق به سیدرضا فتاحی، دبیر سابق شورای صنفی هوافضا) و افرادی همچون خانمحمدی، بیژن وثوقی‌وحدت و محمود بهمن‌آبادی از کریم مظاهری دارد.

تحت هیچ عنوانی از برگردوندن افشین حمایت نکنین. افشین دیر یا زود باید میرفت.
افشین کسی بود که تا لحظه آخر قبل پاک کردن کانال قبلی شورا صنفی هوافضا با اکانت اصلیش عضو بود، در قضیه کریم مظاهری تا جایی که میشد ماله میکشید و سیبل فتوحی بود و زیر تمام صحبتهاش زد، استاد راهنمای اون دانشجوی خانم بود مشترکاً که صداش در نیاد، پرونده محرمانه انضباطی رو با بقیه اساتید در میون میذاشت، اتهام کتمان حقیقت چسبوند و بدترین حکم در اون رده اتهام رو برای درس عبرت داد و بعدش گفت خودم اگه بودم رفیقامو لو نمیدادم. (+)

برسه به دست امثال خانمحمدی که سر کلاس میان میگن مظاهری بی‌گناه بوده و بهش تهمت بستن! و آخرش هیچی ثابت نشد.
اینو بدونین که اون ننگ هیچوقت از پیشونی مظاهری، دانشکده و اهل محل که پشتش بودن و الان خوشحالن، حامیاش تو دانشگاه (امثال وثوقی وحدت و بهمن‌آبادی) و احتمالاً رفقاش تو کمیته انتظامی دانشگاه علامه پاک نمیشه. (+)

🆔 @SUT_Archive_else

««تفتیش» بیعت‌کنندگان شریف»

🔻 لیست بیعت‌کنندگان با مجتبی خامنه‌ای به همراه شماره دانشجویی و رشته تحصیل.

🔗 لینک

▪️ فهرست به تفکیک رشته نیز در تب‌های جداگانه قرار گرفته است.

▪️ دو مورد از افراد موجود در لیست فعلی، به هیچ هویت حقیقی‌ای لینک نمی‌شوند. همچنین اسامی حذف‌شدگان نیز در تب Deleted موجود است.

🆔 @SUT_Archive_else

«برای ما خط قرمز بود»

🔻 متن زیر از طرف یکی از دانشجویان درخواست شده تا به‌صورت «امضای محفوظ» در کانال قرار بگیرد.

#یادداشت

هنگامی که صدای اعتراض دانشجوی دانشگاه شریف بلند می‌شود، سؤال‌ها معمولاً از این جنس‌اند: چرا عصبانی است؟ چرا این شعار را می‌دهد؟ چرا آن پرچم را بالا می‌برد؟ چرا این‌طور اعتراض می‌کند؟
گویی ریشه‌یابی بخشی از تحلیل مسئله نیست.
چه شد که این دانشجوها این‌قدر عصبانی و بی‌اعتماد شدند؟
برای بسیاری از دانشجویان، نقطه عطف ماجرا ۱۰ مهر ۱۴۰۱ بود؛ شبی که به دانشگاه شریف حمله شد و دانشجو در دانشگاه خودش احساس ناامنی می‌کرد. تجربه‌ای که تصور بسیاری از ما از دانشگاه و رابطه‌مان با مسئولان آن را تغییر داد.
آن شب گذشت، اما زخمی که بر اعتماد دانشجویان به مدیریت دانشگاه وارد شد، باقی ماند.
در طول این سال‌ها، جز منشور مضحک دانشگاه، آیا کسی اقدامی در جهت شناخت آن‌چه رخ داد انجام داد؟ کسی از دانشجویان پرسید «چه بر سر شما آمد»؟ آیا تلاشی در جهت شناخت علت این خشمگین و بی‌اعتمادی صورت گرفت؟
تنها اقدامات «فرهنگی» دانشگاه در واکنش به اتفاقات ۱۴۰۱، خلاصه شد در حراست. تذکر. احضار، تعلیق تعلیقی، پیامک، حجاب، پوشش، توییت و پرونده.
در حالی که دیگر در جامعه هم با پوشش برخورد نمی‌شد، همچنان دانشگاه شریف -که انتظار داشتیم پناه ما باشد-، به سخت‌گیرانه‌ترین مکانی بدل شد که در آن می‌بایست مراقب لباسمان، حرفمان، اعتراضمان و حتی نوع حضورمان می‌بودیم.
خستگی بر تن این نسل از دانشجویان را شاید فقط خودمان بفهمیم.
شاید از بیرون بعضی از واکنش‌های دانشجوها تند به نظر برسد. شاید بعضی رفتارها را خود ما هم قبول نداشته باشیم. اما آیا کسی از خودش پرسید این همه عصبانیت از کجا آمده است؟
دانشجو که یک روز صبح از خواب بیدار نمی‌شود و تصمیم نمی‌گیرد از دانشگاهش متنفر باشد.
این خشم جمع شده است.
و بعد رسیدیم به ۱۸ و ۱۹ دی.
خبرها می‌آمد: خبر کشته‌شدن آدم‌ها، تیراندازی، زخمی‌ها، خانواده‌هایی که دنبال عزیزانشان می‌گشتند. ارتباطات مختل بود و هر خبری که می‌رسید، از قبلی تلخ‌تر بود.
پس از چندسال برخورد سرکوبگرایانه و حتی شدیدتر از میانگین سرکوب جمهوری اسلامی، از دانشجوی شریف چه انتظاری داشتید؟ که ساکت باشد؟ که صبح بلند شود، کوله‌اش را بردارد، به کلاس کنترل و ترمودینامیک و ریاضی برود و وانمود کند که هیچ اتفاقی نیفتاده؟

مدام گفتيد که دانشجو باید اعتراض فانوني كند. باید از مسیر انجمن‌ها و شوراهای قانونی صحبت شود. بايد مجوز بگيرد. اما آیا اين قوائد براي همه یکسان بود؟ آيا بسيجي‌ها هم همين با همین محدوديت‌ها مواجه بودند؟
وقتی دانشجو آرام حرف زد، چه کسی شنید؟
وقتی انجمن‌ها و شوراها نامه نوشتند، چه شد؟
وقتی درباره برخوردهای حجاب اعتراض کرد، چه تغییری اتفاق افتاد؟
وقتی از رفتار حراست ناراضی بود، چه کسی او را جدی گرفت؟
وقتی از اتفاقات ۱۴۰۱ زخمی و عصبانی بود، چه کسی نشست روبه‌رویش و پرسید: «حرفت چیست؟»
حالا بعد از همه این‌ها، وقتی اعتراضش تند شده، ناگهان همه می‌پرسند چرا دانشجو این‌طور اعتراض می‌کند.
شاید بهتر باشد قبل از محکوم کردن این نسل، یک بار هم از خودتان بپرسید ما با این نسل چه کردیم؟

و بعد می‌رسیم به ماجرای پرچم
شاید عجیب‌ترین قسمت این ماجرا همین باشد.
ممکن است منِ دانشجو با آتش زدن پرچم موافق نباشم. ممکن است از بالا بردن یک پرچم خاص خوشم نیاید. ممکن است حتی از دوستم بپرسم چرا این کار را کردی.
اما یک چیز را نمی‌فهمم.
چطور چنین کاری تبدیل می‌شود به اخراج از دانشگاه؟
بهمن‌آبادی در مصاحبه مي گويد که موضوع پرچم اصلاً به این شکل در شیوه‌نامه وجود نداشته است.
بعد خودش می‌گویند:
«پرچم برای ما خط قرمز بود.»
و بعد:
«حکم اولیه همه اینها اخراج بود.»
«برای ما خط قرمز بود» یعنی چه؟
«ما» چه کسانی هستیم؟
از چه زمانی آینده یک دانشجو با «خط قرمز ما» تعیین می‌شود؟
یک جوان با هزار آرزو وارد شریف شده. کنکور داده، سال‌ها درس خوانده، خانواده‌اش کنارش بوده‌اند، زندگی ساخته، دوست پیدا کرده، برای آینده‌اش برنامه ریخته است.
ممکن است با شکل اعتراضش موافق نباشیم، اما اگر قرار است به‌خاطر آن از دانشگاه اخراج شود، سوال ساده‌ای وجود دارد:
اگر قرار است به خاطر رادیکال‌شدن اعتراض‌ها دانشجوها اخراج شوند، چه کسی قرار است درباره نقش خود بهمن‌آبادی در امنیتی‌کردن فضای شریف و هل‌دادن دانشگاه به این نقطه رسیدگی کند؟

امضا محفوظ

🆔 @SUT_Archive_else

«آقای تلویزیونی»

▪️ میز سایتک
علی‌اکبر ابوالحسنی
۱۹ خرداد ۱۴۰۵
https://www.aparat.com/v/ect226e

▪️ برنامه زنده اینترنتی «خیابان انقلاب»
علی‌اکبر ابوالحسنی
۶ شهریور ۱۴۰۵
https://www.aparat.com/v/bpnhbf4

▪️ دانشگاه؛ برای ایران یا در خدمت استعمار؟!
علی‌اکبر ابوالحسنی
۹ شهریور ۱۴۰۵
https://www.aparat.com/v/sbudem1

🆔 @SUT_Archive_else

لحظه ورودش به دانشگاه شریف
که بعدش میره لباس عوض میکنه

«شریف، اوپن سورس»

🔻۲۱۵ روز از انتشار تصویر دوربین‌های درب انرژی در کانال‌های بسیجی می‌گذرد. همچنان دانشگاه هیچ‌گونه توضیحی در قبال این مسئله ارائه نکرده‌است.

📆 ۵ اسفند ۱۴۰۴

🆔 @SUT_Archive_else

«اطلاعات خصوصی و امنیت شما در دانشگاه شریف در خطر است»

🔻مسئله زیر برای اولین بار در حال طرح است و از ۱۹۶ روز پیش که رخ داد تا به امروز، هیچ‌گونه پیگیری‌ای از طرف دانشگاه انجام نشده و حتی شخص مهاجم همچنان در حال برگزاری مراسم در دانشگاه است. از این رو این مطلب به‌طور عمومی منتشر می‌گردد.

▪️ مسئله در دوران ریاست مسعود تجریشی، معاونت فرهنگی محمد فخارزاده و مدیریت حراست کاظم‌زاده رخ داده است.

▪️ساعت ۰۰:۲۵ یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، زنگ آیفون منزل یکی از اعضای سابق شورای صنفی دانشگاه به صدا درآمد. فردی ناشناس پشت آیفون، نام دانشجو را صدا زده و می‌گوید «بیاد پایین.»
پدر دانشجو که تصور کرده بود مأموران برای بازداشت او آمده‌اند، پرسید دلیل مراجعه چیست و آیا حکم دارند. فرد پشت آیفون پاسخ داد:

حکم هم به موقعش نشون میدیم. بیاد پایین.

پدر از خانه خارج شد، اما در بیرون کسی حضور نداشت.
ساعتی بعد مشخص شد روی سرامیک مقابل خانه نوشته شده است:

تحت پیگیری - کد ۵۳۲ - مرگ بر منافق

تصاویر فردی که این نوشته را ایجاد کرده و تماس آیفون را انجام داده بود، در دوربین‌های مداربسته ساختمان موجود بود؛ چهره فرد در تصاویر کاملاً قابل مشاهده بوده و تلاشی برای پنهان‌کردن آن نداشته است.

▪️چند ساعت بعد، یکی از دانشجویان سابق دانشگاه شریف [امین هادوی که اکنون ماه‌هاست در بازداشت است] نیز از یک شماره ناشناس تماسی دریافت کرد.
تماس با فحاشی و تهدید همراه بود و تماس‌گیرنده بخشی از اطلاعات شخصی او را نیز بیان کرد.
شماره تماس در اپلیکیشن «بله» به حساب فردی با نام «سیدامیرعباس روحانی» منتسب شد. مداح هیئت الزهرای دانشگاه شریف و همان شخصی که در دوربین‌های مداربسته در حال تخریب ساختمان با اسپری رویت شده بود.

▪️در همان روز، نامه‌ای برای مسعود تجریشی ارسال شد که تمامی موارد فوق نیز در آن گزارش شد.
در نامه ذکر شده بود که فرد مورد اشاره، دانشجوی دانشکده مهندسی مواد دانشگاه صنعتی شریف با شماره دانشجویی ۹۹۱۰۷۰۸۱ است.
در نامه همچنین تأکید شده بود که آدرس منزل دانشجو، در اختیار سایر دانشجویان نبوده و حتی برای دریافت مرسولات نیز از آدرس دیگری استفاده می‌شده است.

▪️در نتیجه، یکی از نگرانی‌های اصلی مطرح‌شده این بود که اطلاعات مورد استفاده در این تهدیدها، تقریبا غیرممکن است که از مسیری جز اطلاعات موجود در دانشگاه به‌دست آمده باشد.
نامه با اشاره به انتشار تصویر دوربین‌های حراست در کانال‌های تلگرامی، اشاره کرده بود که حداقل به‌طور رسمی، تنها مرجع رسمی دانشگاه که به‌طور هم‌زمان به دوربین‌های دانشگاه و اطلاعات شخصی دانشجویان دسترسی دارد، حراست دانشگاه است. و این پرسش مطرح شده بود که

چگونه فردی خارج از سیستم‌های رسمی دانشگاه می‌تواند به داده‌هایی دسترسی داشته باشد که در سامانه‌های داخلی دانشگاه وجود دارند؟

در پایان نیز درخواست مشخصی برای ثبت مسئولیت نهادی دانشگاه در قبال امنیت و حریم اطلاعات دانشجویان مطرح شده بود.

فردای همان روز، این نامه که صرفا برای چند استاد ارسال شده، به دست تعدادی از دانشجویان بسیجی رسیده بود.

🆔 @SUT_Archive_else

«اطلاعات خصوصی و امنیت شما در دانشگاه شریف در خطر است»

🔻 نامه مذکور، که از همان ابتدا نیز در اختیار دانشجویان بسیجی قرار گرفته بود(!).

🆔 @SUT_Archive_else