این بغض لنتی داره خفم میکنه
اقیانوسم مرد...کشتی کجایی

تاریخ، با آن وجنات و کمالاتش،
سیگار بدست نشسته است زیر خورشید،
جهان را می نگرد.
منش خاص خودش را دارد،
حتی مورفی نیز به پای ژست سیگارش نمیرسد.
سیگاری نبود،
به تازگی آلوده شده،
می گوید تقصیر زمین است،
آلوده اش کرده اند،
دیگر نتوانسته ترک کند و
تمایلی نیز به ترک ندارد.
تاریخ، خاکستری پوش است،
نیمچه لبخندی می زند و با صدای خسته اش می گوید:
پر کار است،
باید دائم رشد کند،
در بین متون آدمیان دست به دست شود
و پیکرش،
دست مالی خبط و خطاهای امروزیان می شود.
می گوید البته! تا بوده همین بوده است،
یادش می آید چگونه دست به دست شده است،
گویی بدش هم نمی آید،
می گوید هر دست،
اثری می شود در فضای درونش.
می گوید میدانی؟
روایتگر من، هنر بانوست،
نگاهش کن! چگونه درونم جای خوش کرده است،
چون نوزادی که نه ماهش گذشته و قصد بیرون آمدن ندارد.
تاریخ، دست روی سر هنر می کشد و عاشقانه نگاهش می کند،
به تاریخ، از این نگاه های عاشقانه نمی آید.
تاریخ، آدم روزهای سخت است،
سالیان دراز جنگ، قحطی و نادانی و حماقت.
نگاهش میکنم،
غیرقابل اعتماد است.
می داند هر لحظه که جلوتر برویم،
صدها برگ به جانش افزوده شده است،
چون بائوباب، رشد می کند،
ریشه میدهد و رضایت دارد.
تاریخ، به ریش حماقت هامان می خندد،
می داند در گذشته و آینده برایمان حلوا خیرات نمی کنند،
تاریخ می نشیند،
سیگارش را می کشد
و به ریش حماقت هامان می خندد که چگونه، امروز را، فدای دیروز و فردا می کنیم.
@sooma_1999

آرایش را پدر ها این روزها بیشتر از مادرها میدانند، آنجا که مشکلات لبخندی نمادین بر روی صورتشان میکشد...

یکی از خصوصیاتِ بزرگ شدن اینه که یاد میگیری قرار نیست آدما همون قدری که تو دوستشون داری، دوستت داشته باشن...

و خدایی ک بشدت خوابید...

الاغی دعا کرد ؛
صاحبش بمیرد تا از زندگی خرآنه خود خلاصی یابد ....
صاحب ، فکر الاغ را خواند و گفت :
ای خر !!
با مرگ من ، شخص دیگری تو را میخرد و صاحب می شود ،
برای رهایی خویش ، دعا کن که از خریت خود ، بیرون شوی .....


📚مثنوی معنوی مولوی

‏ما حتی دیگر دنبال شادی نیستیم، دنبال کمتر درد کشیدنیم.

دوستم هنوز گواهینامه نگرفته و رانندگی بلد نیست رفته پرادو خریده
بابا خود سلیمانم اول با پادری پرواز میکرد دستش که راه افتاد رفت قالیچه گرفت

اگه قراره اون دنیا مشروب بدن باید از الان تمرین کنیم کم کم
به هر حال زشته جلو بلال حبشی تگری بزنیم...

‏اسماعیل: چاقو داری؟
ابراهیم : اره دارم مشکلیه؟
جبرئیل : ابراهیم نکن شر میشه

بیاید به هم قول بدیم به اینترنت ملی عادت نکنیم، باهاش کنار نیایم، نگردیم دنبال راه‌های دور زدنش و سر کردن با اون وضعیت کثافت. قول بدیم یه بارم که شده یه اتحاد درست حسابی داشته باشیم و خشتکشونو بکشیم رو سرشون اگه همچین کاری کردن.

فاجعه این نبود که میخواستن اینترنت رو ملی کنند فاجعه این بود که اینترنت تمام چیزی بود که برامون باقی مانده بود:)

‏سگ از زمانی نجس شد که پاچه دزد گرفت
‏فضای مجازی از زمانی بد شد که دست دزد رو رو کرد!!!