کاش یه جوون‌بحرینی بودم که غمگین از باخت با دشداشه میشستم پشت مرسدس بنزم و تو خیابونای منامه دور دور میکردم.

‏غمگینم مثل اتئیستی که ازدواج کرده و الان نصف دینش کامله

رضایی میگه برنامه‌ام اینه ی فقیرم تو ایران نباشه...
ابله فقیر باید باشه ک توو ماه رمضون حالشون رو درک کنیم.

دو رویی
دوگانگی
حرومزادگی

بنشین،
ارزشش را دارد.
گور پدر قهوه ات،
جهان قهوه زیاد دارد.
بنشین، باید کمی حرف بزنم،
باید بگویم، آنچه که مدت ها از گفتنش فرار کرده ام.
بنشین، جهان ارزشش را دارد.
تنها داراییمان است، بنشین.
بگذار بگویم،
خسته ام. خسته ایم،
کیستیم، چیستیم، کجاییم؟
در مختصات کهکشان،
چند چندیم؟
بنشین،
ذره ایم، کوچکیم، تنهاییم.
کجاست ناجی، یار یا همراهی؟
هیچکس نیست، بنشین، خودمانیم.
اگر امروز پا روی گلوی کسی گذاشته شده،
مقصرش خودمانیم، قربانی اش خودمانیم.
اگر امروز جهان را پول می چرخاند،
محصل روند اشتباه خودمان است.
بنشین،
نگاه کن چطور زندگیمان چرخه باطل شده است.
بدنیا می آییم، برای پول می جنگیم تا بتوانیم نان بخوریم، نان می خوریم کار میکنیم، نان بدست اوریم، نان میخوریم میخوابیم و باز تکرار،
بنشین،
در همین چرخه باطل، ناگهان مرگ میرسد.
زندگی چه شد؟
می پرسم، مدتهاست از خودم. زندگی چه شد؟
این سگ دو زدن ها نامش زندگی نیست.
این جان کندن ها برای پول، نامش زندگی نیست.
بنشین،
رویاهای بزرگ داشتیم.
عشق باز بودیم و
جز لذت نمیخواستیم.
خیام های ناکام جهان بودیم،
بنشین،
حرام شدیم.
زندگی چه شد؟
زندانی آنچه که تغییرش ممکن نبود بودیم.
زندانی مختصات زادگاهمان،
نوشته های شناسنامه مان،
بنشین،
ما زندانی برچسب ها شدیم.
من از میله های نادیدنی بینمان خسته ام.
بنشین، ارزشش را دارد.
چطور شد؟
عشق چه شد، لذت چه شد،
زندگی را چه شد؟
@sooma_1999
14jun .


برشی از رمان اعتراف

میترسم این چهل بشه پنجاه...

اگه انتخابات چیزی رو تو این مملکت عوض میکرد
آن را اجرا نمیکردن

آنها به پشتوانه ی گلوله ها و در خیال خام خود
قصد جان خورشید را کرده اند
اما افتاب زخمی این سرزمین
امروز هم که غروب کند
صبح فردا
سرافراز و سربلند
دوباره طلوع خواهد کرد

@sooma_mahmodpour1999_b

مثل کورسویی در گلوی شب
هستی اما کم ،اما مجبور
هستی اما این بودن کافی نیست
کاش بسیار باشی حتی اگر دور

@sooma_mahmodpour1999_b

هرکسی به اندازه ی دشواری محنتش به خودش میپیچد
نه من میتوانم تورا درک کنم
و نه تو میتوانی به من‌پی ببری
ما هردو جان میکنیم
ما هردو جان میدهیم
بی انکه شبیه هم باشیم

@sooma_mahmodpour1999_b

امروزه مسائل زیادی را به طاعون تشبیه می کنند،
اگر بخواهم بگویم طاعون امروز چیست،
میان تمام مسائل مطرح شده و نشده،
بی شک پوپولیسم را نشانه خواهم گرفت.
فرهنگ عامیانه،
فرهنگی که عامه ی اغلب بی دانش و بی خرد شکلش میدهند،
انقدر خطا دارد که پوپولیسم، خطای مرکب داشته باشد.
پوپولیسم، به خودی خود خطاست زیرا
فرد رو از فردگرایی، خلاقیت، تحلیل درست و غلط و داشتن کنش اجتماعی باز میدارد.
فرد را مجبور میکند در یک فضای خاص،
یعنی در چهارچوب فرهنگ عامیانه زندگی کند، به مردم باج بدهد تا دیده شود و مقبول گردد.
فرد، از خود، از آنچه که میتواند منحصرا مربوط به شخص خودش باشد بازداشته میشود. اخلاق در او رشد نمی یابد و در نهایت، قدرت تحلیل او، رو به زوال میرود.
پوپولیسم، طاعونیست که این روزها، بیش از هر قشری، به جان هنرمندان افتاده است.
به عنوان پرسشگر، باید به پوپولیسم معترض باشیم و از فرد، فردیت و رشد خودش رو طلب کنیم، نه آنکه انتظار داشته باشیم هنرمند، هرآنچه که ما میخواهیم را فراهم کند تا باب میل ما واقع شود و کمی توجه و حمایت نماییم.
ما باید از هنر، از عمل، از اثر، انتظار داشته باشیم به گوشه از افکار ما سیلی بزند، باعث حرکت ما شود و رشد ما را به ارمغان بیاورد. اگر نه، تعصب، همچون پنبه ای تمام راه های ورودی مخالف و درست و غلط رو رو به مغز ما، می بندد.

@sooma_mahmodpour1999_b

حضور میلیونی پخش شده از صدا وسیما
تا انتها ببینید

اینکه بتونی برای خودت زندانبان انتخاب کنی به معنیِ آزادی نیست.