🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰
🔰 🔰
🔰 ንብ የምትሞተው መቼ ነው? 🔰
🔰 🔰
🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰

🌹የብልህ ሰው መገለጫው ይኼ ነውና ኹል ጊዜ የምታመሰግኑ ኹኑ። ክፉ ደረሰባችሁን? ይኽስ እናንተ ከፈቀዳችሁ ክፉ አይደለም። ኹል ጊዜ አመስግኑ፤ ክፉ የኾነባችሁም መልካም ይኾንላችኋል። ከተወደደው ኢዮብ ጋር ኾናችሁ "የእግዚአብሔር ስም የተባረከ ይኹን" እያላችሁ አመስግኑ /ኢዮ 1፥21/

❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️

🌹 እስኪ ንገሩኝ! ደረሰብኝ የምትሉት ክፉ ነገር ምንድን ነው? በሽታ ነውን? ታዲያ ይኼ እኮ አዲስ ነገር አይደለም። ምክንያቱም ሥጋችን መዋቲና ለስቃይ የተጋለጠ ነውና። ሀብት ንብረት ማግኘት አለብኝ የሚል መሻት ነውን? ታዲያ ይኼ እኮ ማግኘት የሚቻል ነው፤ ካገኙት በኋላ ግን መልሶ የሚጠፋና በዚኽ ዓለም ብቻ የሚቀር ነው። ከወንድሞች የሚደርስ ሐሜትና የሐሰት ክስ ነውን? ታድያ ተጎጂዎቹ እኮ የሚያሙንና በሐሰት የሚከሱን እንጂ እኛው አይደለንም። "ኃጢአት የምትሠራ ነፍስ ትሞታለች" እንዲል ተጎጂዎቹ ይኽን ኃጢያት የሚሠሩት እንጂ እኛው አይደለንም /ሕዝ 18፥4/። ተጎጂው ምንም በደል ሳይኖርበት ክፉ የሚደርስበት ሰው ሳይኾን ክፉ የሚያደርሰው ሰው ነው። ስለዚህ በዚኽ ምውት በኾነ ሰው ልትቆጡ አይገባም፤ ከዛ ይልቅ ከሞተ ይድን ዘንድ ልትጸልዩለት ይገባል እንጂ።

❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️

🌹ንብ የምትሞተው መቼ ነው? ሌላውን ስትናደፍ ነው። እግዚአብሔር በዚኽች ፍጥረት በወንድሞቻችን ላይ ልንቆጣ እንደማይገባ ያስተምረናል። የምንቆጣ (የምንናደፍ) ከኾነ ቀድመን የምንሞተው እኛው ነን። ስንቆጣቸው የጎዳናቸው ይመስለን ይኾናል፤ ነገር ግን እንደዚያች ንብ ተጎጂዎች እኛው ነን።


👉👉👉ቅዱስ ዮሐንስ አፈወርቅ

🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰🔰

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅

🌷ተግሣጽን መቀበል🌷

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅

💐"ተግሣጽን የሚጠብቅ በሕይወት መንገድ ይሔዳል፤ ዘለፋን የሚተው ግን ይስታል" ✏️ምሳሌ 10፥17✏️

💐"መቶ ግርፋት በሰንፍ ጠልቆ ከሚጋባ ይልቅ ተግሣጽ በአስተዋይ ሰው ጠልቆ ወደ ልቡ ይገባል" ✏️ምሳሌ 17፥10✏️

🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄

🌷አባ ጳኩሚስ እና ተዋናዩ ሲልቫኑስ🌷

🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄🌄

🔶በቀድሞ ሕይወቱ በቲያትር ሥፍራ ተዋናይ ሆኖ የኖረ ሲልቫኑስ የሚባል መነኩሴ በወንድሞች መካከል ነበር። ልብሰ ምንኩስናን ከለበሰም ሃያ ዓመታት አስቆጥሯል። በመጀመሪያዎቹ የምንኩስና ዓመታት እንደሌሎቹ ወንድሞች ሁሉ ስለ ነፍሱ ድኅነት አብዝቶ የሚጨነቅና የሚተጋ ነበር። ከጊዜ በኋላ ግን ስለ ነፍሱ ድኅነት፣ ስለ መንፈሳዊ ተጋድሎና ስለ ሥርዓተ ምንኩስና ሁሉ ጨርሶ ቸልተኛ ሆነ። አልፎ ተርፎ በገዳም ውስጥ በወንድሞች መካከል በቲያትር ቤት ተዋናይ እያለ ይጫወታቸውና ይዘፍናቸው የነበሩ ነውር የሞላባቸው ዘፈኖችን ያለ ኃፍረት መዝፈን ጀመረ።


ቅዱስ አባታችን አባ ጳኩሚስ ይህን በተመለከተ ጊዜ በወንድሞች መካከል አቁሞ የምንኩስና ልብሱን አውልቆ ከገዳሙ እንዲወጣ አዘዘው። ሲልቫኑስ ግን በግንባሩ መሬት ላይ ወድቆ አንድ እድል እንዲሰጠው ይለምን ጀመር።


አባ ጳኩሚስ ግን "ስንት ጊዜ እንደመከርኩህ፣ ስንት ጊዜ ቀኖና እንደሠጠሁህ፣ ምን ያህል ከነክፋትህ ተሸክሜህ እንደኖርኩ አስብ። በማንም ላይ ማድረግ የማልፈልገውን ስለ ድኅነትህ ስል እጄን ዘርግቼ እስከ መማታት ደረስኩ። ኋላም በዓቴ ውስጥ ገብቼ ስላንተ በሀዘን ተቆራመድኩ። ይህን ሁሉ በማድረጌ ግን ልትስተካከል ቸልተኛነትህንም ልትተው አልቻልክም። ታዲያ እንዴት ሌላ እዳል እንድሰጥህ ትጠይቀኛለህ? በማለት ተቆጣው። ሲልቫኑስ ግን አሁን ብቻ ይቅርታን ካገኘ ፈጽሞ እንደሚሻሻልና የክፋት ሥራውንም ሆነ ቸልተኛነቱን እንደሚያስተካክል ቃል በመግባት ልመናውን አጠነከረ። አባ ጳኩሚስ ግን እርግጠኛነቱን አጥብቆ ፈለገ በመጨረሻም ከታላላቆቹ አባቶች አንዱ ፔትሮንየስ እርሱም በግሉ ሁኔታውን እየተከታተለ ሊረዳው ፈቃደኝነቱን ገልጾ ይቅርታን ለመነለት። አባ ጳኩሚስም ሁለተኛ ዕድል ሊለሰጠው ተስማማ።


ሲልቫኑስ ይቅርታን ካገኘ በኋላ በሙሉ ልቡ በሙሉ አሳቡና በፍፁም ነፍሱ የድኅነትን ሥራ ይፈጽም ጀመረ። በተጋድሎም እጅግ የበረታ ሆነ። ራሱን ከመውቀስና የጌታ እግዚአብሔር ፍጹም ፍርሃት በእርሱ ከማደሩ የተነሳ ዕንባ ሳያቋርጥ ከዓይኑ ይፈሳል። በጸሎትና በቅዳሴ ጊዜ ብቻ ሳይሆን ከወንድሞች ጋር ለምግብ ሲቀመጥ እንኳ ዕንባውን መግታት አይችልም ነበር። ምግቡን በዕንባው አርሶ ተመገበ። ይህን የተመለከቱ ወንድሞች "በጸሎት ጊዜ እንጂ በምግብ ሳለህ ዕንባህን ማፍሰስህ መልካም አይደለም። እኛ ምግባችንን ለመመገብ እስክንሸማቀቅ ድረስ ዕንባህ አስጨንቆናልና" በማለት ጠየቁት።


ሲልቫኑስም መልሶ "እንደኔ ያለ ሰው የእግራቸውን ትቢያ እንኳ ማራገፍ ከማይገባው ቅዱሳን አባቶች መካከል መገኘቱን ሲያስብ ሊያለቅስ አይገባምን? በተውኔትና በዘፈን በገዳምም በቸልተኝነት የኖረ የበደለ ሰው እንደ ዳታንና አቤሮን ከነሕይወቱ ምድር ተከፍታ ልትውጠው ሲገባ በቅዱሳን አበው ጥበቃና እንክብካቤ እያገኘ መሆኑን ሲረዳ ያለቅስ ዘንድ አይገባምን? ለድኅነቴ ስለ ነበረኝ ቸልተኛነት፤ በእግዚአብሔር ቸርነት ተሰጥተውኝ በከንቱ ስላሳለፍኳቸው ዘመናት፤ በአባቶቼና በወንድሞቼ መካከል እንደሚገባኝ ስላልተመላለስኩ ከገዳም ልባረር እንደነበር ማሰቤ ዓይኖቼን የዕንባ ምንጭ እንዲሆኑ ሊያደርጋቸው አይገባምን? የነፍሴ ድኅነት የተረጋገጠ እስኪሆን ድረስ ዓይኔ ሳታቋርጥ እንባ ታፈሳለች" አላቸው።


ቅዱስ አባ ጳኩሚስ ስለ መንፈሳዊ ተጋድሎ እንዲህ ብሎ እስኪመሰክርለት ድረስ የገባውን ቃል ጠበቀ። አባ ጳኩሚስም "እንሆ ምስክርነቴን በእግዚአብሔር ፊት እሰጣለሁ። ይህ ገዳም ከተመሠረትና ወንድሞች በኅብረት መኖር ከጀመሩ አንስቶ፤ በኅሊናዬ ለሌሎች ምሳሌ የሚሆን ሰው ብዬ የማስበው ከአንድ ወንድንም በቀር እስከዛሬ አላገኘሁም" ወንድሞችም ይህን ሲሰሙ እኩሉ ስለ ታላቁ አባት ስለ አባ ቴዎድሮስ፣ ሌሎችም ስለ አባ ፔትሮንየስ፣ የተቀሩትም ስለ አባ አርሳንዮስ የተናገረ መሰላቸው። ከብዙ ቆይታ በኋላ አባ ቴዎድሮስ አባ ጳኩሚስን ስለ ማን እንደተናገረ ጠየቀው። አባ ጳኩሚስ ግን ማንነቱን ይገልጥ ዘንድ አልወደደም። አባ ቴዎድሮስና ሌሎችም ታላላቅ አበው ከሕይወቱና ከመንፈሳዊ ተጋድሎው የሚጠቅመንን ትምህርት እንድናገኝ፤ ቡራኬውንም እንድንቀበል ማን መሆኑን ንገረን ብለው ለመኑት።


መምህራችን (አበምኔቱ) አባ ጳኩሚስም "የማንነቱ መገለጥ የከንቱ ውዳሴን ፈተና እንደሚያመጣበት ባውቅ ባልነገርኳችሁም ነበር። ነገር ግን ምስጋና በቀረበለት መጠን ራሱን በትኅትና ማዋረዱን እንዲጨምር አውቃለሁና እነግራችኋለው። ራሱን ፍፁም የማይጠቅምም አድርጎ የመቁጠሩን ትኅትና ሁላችሁም ትማሩ ዘንድ በፊታችሁ አመሰግነዋለሁ። አንተ ቴዎድሮስ እና ሌሎችም አባቶቼና ወንድሞቼ ጽኑ መከራን ተቋቁማችሁ ታላቅ መንፈሳዊ ገድልን ትጋደላላችሁ። በመንፈሳዊ ተጋድሏችሁ ጽናትም ዲያቢሎስን ከእግራችሁ በታች እረግጣችሁ ዕለት ዕለት ከእግራችሁ በታች እንዳለ ትቢያ ትለማመዱበታላችሁ። ነገር ግን ለቅጽበት እንኳ ከተዘናጋችሁ ፈታኙ ከወደቀበት ተነስቶ እንደ ብርቱ ወታደር ይገጥማችኋል።


ይህ በቅርቡ ከገዳም ሊባረር የነበረ ሲልቫኑስ ግን በፍፁም ትኅትና ውስጥ ካለ ተጋድሎው የተነሳ ጨርሶ ሊቀርበው በማይችልበት ሁኔታ ዲያቢሎስን ቀጥቅጦታል። የእናንተ ትኅትናችሁ ከተጋድሏችሁ ብዛት ይመነጫል፤ ትምክህታችሁ በጽድቅ ሥራችሁ ተሰብሯል። የድኅነት ተስፋችሁም በኖራችሁት የቅድስና ሕይወት ላይ የተጣለ ነው። እርሱ ግን እግዚአብሔር በፈጠረው ፍጥረት ለመጠቀምም ሆነ ገዳም ውስጥ ያሉትን ወንድሞች ቀና ብሎ ለማየት የተገባ እንደሆነ አድርጎ አያስብም። በፍፁም ነፍሱም ሆነ በፍፁም ሃሳቡ የማይጠቅም መሆኑን ስለሚያስብ ዕንባ ከዓይኖቹ አይለይም። እናንተ በእውቀታችሁ፣ ታላቅ ትዕግስታችሁና በማይለካ ተጋድሏችሁ ከእርሱ ትሸሻላችሁ፤ እርሱ ግን በትኅትናው ከሁላችሁም ይልቃል።ይህም ከነፍሱ ጥልቅ ስለሚወጣ ዲያቢሎስን ፈጽሞ ቀጥቅጦታል" በማለት ስለ ሲልቫኑስ ነገረን።


ሲልቫኑስ ለስምንት ዓመታት በተጋድሎውና ፍፁም ትኅትናው ቆይቶ ተጋድሎውን ፈፀመ። ነፍሱ ከሥጋው በተለየችበት ዕለትም ቅዱስ አባት አባ ጳኩሚስ "እንሆ ሊቆጠሩ የማይችሉ እልፍ አእላፋት ቅዱሳን መላእክት በፍፁም ደስታ ሰማያትን በምስጋና መዝሙር ሞልተውት አየሁ። ነፍሱንም እንደተወደደ መሥዋዕትና እንደተመረጠ መዓዛውም ልዩ እንደሆነ ዕጣን በእግዚአብሔር ፊት ሲያቀርቧት ተመለከትኩ" ሲል በማድነቅ መሰከረ።


የአምላካችን የማይነገር ቸርነቱ የቅዱሱም የትኅትና መንፈስ በሁላችን ይደርብን አሜን!


ይቀጥላል........
⬜️⬜️⬜️⬜️⬜⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅

🌷ተግሣፅን መቀበል🌷

...............የቀጠለ.................

ከታሪኩ የምንማራቸው ብዙ ዓበይት ቁም ነገሮች አሉ። በእያንዳንዱ ላይ ትኩረታችንን ሰብስበን ራሳችንን መመርመር እንድንችል በንዑሳን አርዕስት ከፋፍለን ለማየት እንሞክራለን።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

💐የቀደመ ሕይወት💐

ሰው ከመንፈሳዊ ተጋድሎ ወደ ኋላ ከሚሰበሰብባቸው ምክንያቶች አንዱ ያለፈ (የቀድሞ) ሕይወቱ ትዝታ ነው። የቀድሞ ሕይወቱን ለፈተና ሊጠቀምበት የመጣው ዲያቢሎስ ከሆነና የሚፈተነው ሰው ግን በቀደመ ሕይወቱ ላይ ፍጹም ቁርጠኝነት ካለው ወደ ኋላ ሊስበው አይችልም። ነገር ግን ፈታኙ ፈተናውን ለማምጣት ምክንያት የሚሆነው የቀድሞን ሕይወት የመመኘት ዝንባሌ ካለ በተጋድሎ ላለው ሰው ፆሩ ይከብድበታል።


ንስሐ ገብቶ አዲስ ሕይወት የሚጀምር ሰው ከቀደመ ሕይወቱ የኃጢያት እርሾ ማስቀረት አይኖርበትም። ትንሿ እርሾ ብዙውን ሊጥ ታነሳዋለችና። አንድ ሰው በተመሳሳይ ኃጢያት በተደጋጋሚ የሚፈተነው ውስጡ በትንሹ (የእርሾ ያህል) ቢሆን የቀረ ኃጢያት መሻት ሲኖር ነው።


የቆሸሸ ልብስ ሲታጠብ ቆሻሻው ፈጽሞ መልቀቁንና መጥፎ ጠረን ከላዩ ላይ መወገዱን ለማረጋገጥ ጥረት እናደርጋለን። ቆሻሻው እንኳን ተወግዶ መጥፎ ሽታው በላዩ እንደቀረ ካወቅን የተለያየ የማጽጃ ኬሚካል በመጠቀም የምንፈልገው ውጤት ላይ ለመድረስ እንጥራለን። በመጨረሻ ቆሻሻው ለቆ መጥፎ ሽታው ተወግዶ ልብሱ ላይ ያጠብንበት መልካም ጠረን ያለው ሳሙና (ኬሚካል) ይቀራል።


በንስሐም እንዲሁ ነው። ኃጢያታችንን ብንናዘዝ በፍፁም ልባችን ቆርጠን ካልተውነው በልብሱ ላይ እንደቀረው መጥፎ ሽታ በኃጢያት ዘመናችን ያጠራቀምነው ትዝታ በውስጣችን ይቀራል። ያለፈውን ጊዜ እንድንናፍቅ፤ ወይም በትዝታው እንድንደሰት ያደርገናል። አንዳንዴም ገፍቶ ወጥቶ እንደ ጀብዱ እንድናወራው ይገፋፋናል። የኃጢያት ትዝታ ጠፍቶ ልብሱ እንደ ታጠበበት መልካም መዓዛ ያለው ሳሙና በእኛ ላይ መታየት ያለበትን ክርስቶስን የመምሰል ሕይወት፤ ሊያውድ የሚገባውም መዓዛ መንፈስ ቅዱስ የሆነው ንጽሕናና ቅድስና ነው። ይህም የቁርጥ ፀፀት መገለጫ ነው።


ጠቢቡ ሰለሞን “ኃጢያቱን የሚሰውር አይለማም፤ የሚናዘብባትና የሚተዋት ግን ምህረትን ያገኛል” ይላል። ለተነሣሂው መናዘዙ ብቻውን ዋጋ የለውም። ንስሐ ማለት የኃጢያትን ሒሳብ ማወራረድ አይደለምና።


ንስሐ አሮጌውን ሰው ጥሎ አዲስ ሰው ለመሆን ዳግመኛ መወለድ ነው። ፍፁም የሆነ የአእምሮ ለውጥ የመንፈስ መታደስ ከነበርንበት ዓለም ሰብሮ ማውጣት ነው። መለወጥን የሚፈራ፤ ልማዱን ቆርጦ ለመጣል የማይጨክን ልብ ስለማይሆን ደጋግሞ ወደ ንስሐ ከመቅረቡ የተነሳ ልምድ ይሆንበታል። ለንስሐ ያለው ክብርና በመጀመሪያ ሲቀርብ የነበረው መፀፀት ከእርሱ ይርቃል። በመጨረሻም ነፍሱ በኃጢያቷ ማፈርና መሸማቀቅን እየተወች ኃጢያትን እየተላመደች ትሔዳለች። በዚህ ጊዜ የከንፈር ንስሐውንም ጨርሶ ይተወዋል። ይኽም ለከፋ ድካም ያጋልጠናል። ይኸውም ቸልተኝነት ነው።


💐ቸልተኝነት💐
ለድኅነተ ነፍስ መሰናክል ከሆኑት አንዱ ቸልተኝነት ነው። ቸልተኝነት ከዲያቢሎስ መውጊያዎች ዋንኛው ነው። ፈታኙ ቸልተኝነት ወደ ነፍሳችን የሚልከው በተለያዩ ደረጃዎች ነው።

1⃣ሀሳባቸው ምድራዊ ብቻ የሆኑ

የመጀመሪያው በአጠቃላይ ስለ ዘላለማዊ ሕይወት፣ ስለ ፍርድ ቀን፣ ከሞት በኋላ ስላለው ሕይወት ወዘተ.... ጨርሰን እንዳናስብ ማድረግ ነው። ዲያቢሎስ ሃሳባችንን፣ ጊዜያችንን፣ ስሜታችንን፣ ዝንባሌያችንን፣ ስሜታችንን፣ ምኞታችንን ወዘተ .... ጠቅልሎ በዚህ ዓለም ባለው ነገር ላይ ብቻ እንዲወስን ያደርገዋል። በተለያየ መንገድ ውጥረት ውስጥ በመክተት ቆም ብለን ዙሪያችን የሚከናወነውን የእግዚአብሔርን ጥሪ እንድናስተውል የሚያደርግልንን ሁሉ እንዳናይ በጥድፊያ ሕይወት ዓይናችንን ይጋርደዋል። ሥራችን ይቆጣጠረናል እንጂ ሥራችንን አንቆጣጠረውም፤ ገንዘባችን ይገዛናል እንጂ አንገዛውም፤ ሕይወታችን ይመራናል እንጂ ሕይወታችንን አንመራውም። በራሳችን ማዘዝ የማንችል የሕይወታችን መቆጣጠሪያ ቁልፍ (remote control) በዓለም እጅ የወደቀብን እንሆናለን። እስከምትፈልገው ድረስ እንድንጫወት ትፈቅድልንና በመጨረሻ ታጠፋናለች።

2⃣ለአምላክነቱ እውቅና ሰጥቻለው በማለት ብቻ የሚኖሩ

በሁለተኛ ደረጃ ያሉት ወጣ ገባ የሚሉ ናቸው። እኒህ ጌታ እግዚአብሔርን እዚህ ድረስ ከተገዛን (ካመን) በቂ ነው በሚል ፍልስፍና የተያዙ ናቸው። የእግዚአብሔርን ቃል መስማትም ሆነ ቅዱሳት መጻሕፍትን ማንበብ፤ ሥርዓተ አምልኮን መፈፀም፣ ጸሎት ተግቶ መጸለይ ወዘተ .... ትርፍ ነገር አድርገው ይመለከቱታል። ጌታ እግዚአብሔርን ለአምላክነቱ እውቅና ከሰጠን ይበቃል ባዮች ናቸው። ብዙ ጊዜ በዚህ ደረጃ ያሉት የተመቻቸ ነገር ሲገጥማቸው ጨርሰው የሚጠፉ ናቸው።

3⃣በሦስተኛ ደረጃ የሚቀመጡ የዓውደ ምሕረት ደንበኞች ናቸው

ግንኙነታቸው ከቃሉ ጋር ሳይሆን በቤተ ክርስቲያን ዙሪያ በዓውደ ምህረቱ ላይ ካለው ድባብ ጋር ነው። የሚሰብከው መምህር እንጂ የሚተላለፈው መልእክት ተቀዳሚ ትኩረታቸው አይደለም። እነዚህ ጌታ ዘሩ በመንገድ ላይ ወደቀ ያላቸው ናቸው። ቤተ ክርስቲያን መመላለስ ቃሉን መስማት ጊዜ ማሳለፊያ ነው። በጊዜ መንገድ የሚመራቸው ካላገኙ ለንስሐ የተሰጣቸውን እድሜ በከንቱ የሚፈጽሙ ናቸው። ብዙ ጊዜ በቤተ ክርስቲያን ለሚነሣ ሁከትና ብጥብጥ የተጋለጡ ናቸው። የሚመራቸውን ሳያውቁ የሚከተሉ፤ ከምን ተነሥተው መደገፍም ሆነ መቃወም እንዳለባቸው የማያውቁ ናቸው። በአብዛኛው የሚመራቸው ሲወድቅ በዚያው ተሰናክለው ይቀራሉ።

4⃣ቀጥሎ የምናያቸው አምኖ ለመንቃት የሚያስቸግር ቸልተኝነት ውስጥ የሰጠሙ ናቸው

ቤተ ክርስቲያንን ይወዳሉ ቅዱስ ቃሉንም በጋለ ስሜት ይሰማሉ። ንስሐ ገብተው የጌታን ሥጋና ደም ለመቀበል በቅተዋል። ትልቁ ስህተታቸው ይህን የጽድቅ ፍጻሜ የክርስትና ተጋድሎ መጨረሻ አድርገው መደምደማቸው ነው። ዕለት ዕለት ለሚበልጠው ጸጋ መትጋት እንዳለባቸው ይረሳሉ። በየጊዜው ከአበ ነፍሳቸው ጋር እየተማከሩ የትሩፋት ሥራዎችን አብልጠው በመሥራት መኖር እንዳለባቸው አያውቁም። ብቻ ዓበይት በዓላት በመጡ ቁጥር ተገቢውን የንስሐ ዝግጅት ሳያደርጉ ወደ ቅዱስ ምስጢር (ቅዱስ ሥጋውና ክቡር ደሙ) ይቀርባሉ። በዚህ ደረጃ ባሉት አንዳንዶች ላይ ከአህዛብ እንኳ የሚከፋ ጠባይዕ ይታይባቸዋል። ለምክርና ለተግሣፅ ውስጣቸው ዝግ ነው። ቅዱሳት መጻሕፍትን በማንበብ መምህራንንም በመስማት ክርስትናን በታላቅ ትጋት መለማመድ እንዳለባቸው፤ መዳናቸውንም በመፍራትና በመንቀጥቀጥ መፈፀም እንዲገባቸው አያስተውሉም። በዚህ መልክ የቀረባቸውንም በምሬት የሚጠይቁት “ደግሞ አሁን ምን ቀረኝ?” በማለት ነው።


ይቀጥላላ...........
⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅
🌷ተግሣፅን መቀበል

................የቀጠለ................

ወዳጄ ሆይ ይልቁንም በዚህ ደረጃ ያለን (የጌታን ቅዱስ ሥጋውና ክቡር ደሙን የምንቀበል) በታላቅ ፍርሃት በጥንቃቄ መኖር ይገባናል። ንስሐ ግብቶ የጌታችንን ቅዱስ ሥጋና ክቡር ደም የተቀበለ ሰው አንድበቱ በሐሰት፣ በሐሜት፣ በስድብ፣ በሌሎች ነገር በመግባት፣ በክርክር፣ በአድመኝነት፣ በተንኮል፣ በመካሰስ፣ ብዙ በማውራት፣ በዋዛ ፈዛዛ፣ በሐሰት በመመስከር፣ ገንዘብን በመውደድ፣ ባልንጀራን በመንቀፍ፣ በሰዎች ላይ በመፍረድ ወዘተ .... እንዳይገኝ ማስተዋል ያስፈልገዋል።

የንስሐ ሕይወት የሚመራ ሰው አብዝቶ መጸለይ፣ ቅዱስ ቃሉን ለማወቅና ለመረዳት መትጋት፣ ለነፍሱ ጉደይ ተቀዳሚ ትኩረት መስጠት፣ የንስሐ አባቱ ጋር እየቀረበ ምክር መቀበል፤ በአጠቃላይ በሚታይ ደረጃ ለክርስቶስ ወንጌል እንደሚገባ መኖር ይጠበቅበታል። ከዚህ የሚብሱት ቸልተኞች በአገልጋይነት ደረጃ ያሉ ናቸው። ቃሉን በአንድም በሌላ መንገድ ያውቁታል። ቃሉ ግን ለእነርሱ የኢኮኖሚ፣ የክብር፣ የዝና፣ የሥልጣን ወዘተ .... ምንጭ እንጂ ለድኅነት አስፈላጊያቸው አይደለም። እንደዚህ ባሉት መካከል ስለ ዘላለማዊ ሕይወትና የእግዚአብሔር ፍርድ ማውራት መዘበቻ ከመሆን ያለፈ ረብ አይኖረውም። እውቀት ከሕይወት የበለጠ ዋጋ አለው። ከሌላው የሚከፋው የሚያመልኩት የፈጠራቸውን ሳይሆን የፈጠሩትን አምላክ መሆኑ ነው። የጌታ እግዚአብሔርን ባህርይ፣ ፈቃድ፣ ሀሳብ ወዘተ ... ለእነርሱ በሚስማማ መልኩ ወስነው ስተው ያስታሉ።

የክህነት ኃላፊነት ተሸክመዋል። ነገር ግን በእረኝነት አደራ ለተቀበሏቸው ለመንጋውም ሆነ ለራሳቸው ሕይወት ትጋት የላቸውም። የምንኩስናን ቃል ኪዳን ተቀብለዋል። ምክንያቱና ዓላማው ግን ፈጽሞ ከልባቸው ርቋል። መምህር መባል የክብር መጠሪያቸው ነው፣ በሕይወት ዘመናቸው አንድን ሰው የክርስቶስ ደቀ መዝሙር ስለማድረግ ግን አስበው አያውቁም።

በደላቸው የእነርሱ ቸልተኝነትና መዘናጋት ብቻ ሳይሆን፤ በአጋጣሚ የቀረቧቸውን ሁሉ በዚህ ደዌ እንዲለከፉ ማድረጋቸው ነው። እንደዚህ ካሉት አገልጋዮች የተማሩ እንደ መምህራኖቻቸው ቃሉን ለሕይወት /ለድኅነት/ የመቀበል ዝንባሌ አይታይባቸውም። ማወቃቸውን ለማሳወቅ በብዙ ይደክማሉ። የሌሎችን አገልጋዮች ምክርና ተግሳጽ ለመስማት ፍላጎት የላቸውም። በአጋጣሚ ትምህርት ቢሰሙ እንኳ ለትችን እንጂ ለሕይወት ለድኅነት አይደለም። ሥርዓተ ቤተ ክርስቲያን በዓይናቸው ፊት የተናቀ ነው፤ የንስሐ ጥሪም የሞኞች /የደንቆሮዎች/ ማላዘኛ ነው።

የሚደንቀው እንዲህ ዓይነት አገልጋዮች በቤተ ክርስቲያን የሚቆዩት የኢኮኖሚ ጥያቄያቸው በተገቢው ሁኔታ እስከ ተመለሰ የሚሹትም ክብር፣ ዝናና ሥልጣን እስካልተጓደለ ብቻ ነው። የተሻለ ጥቅምና ክብር ባዩበት ሁሉ የተሻለ ሆነው ለመቅረብ አስፈላጊውን መስዋዕትነት ሁሉ ይከፍላሉ። ይህንን ሲያሳድዱ ጥሪው ባልጠበቁት ሰዓት ይደርስባቸዋል። መራራ የሆነውንም እውነት ይጋፈጡታል።

🌷ምክርና ተግሣፅ🌷

ለአበው ካህናትና ለመምህራነ ወንጌል ነውር ለመሥራት መድፈር አይደለም ስህተት ዓይቶ በዝምታ ማለፍ የተገባ አይደለም። በወንድም ላይ ጥፋት ሲታይ አስቀድሞ መምከር የተገባ ነው። ከጥፋቱ የማይታረም ሌሎቹን ጭምር በነፍስ የሚያስጎዳ ከሆነ ከተግሣፅም በላይ ከመንጋው እስከ መለየት መድረስ ይኖርባቸዋል። ጌታችን በወንጌል ፍሬ ያልተገኘባትን በለስ “ቁረጣት ስለ ምን መሬቱን ታጎሳቁላለች” ያለ በእነርሱ ምክንያት ሌሎች ሊጎዱ ያላቻውን ምዕመናን ለመጠበቅ የማይመለሱትን መለየት አስፈላጊ መሆኑን ሲያጠይቅ ነው። ሉቃ 13

ቅዱስ ጳውሎስም “በማኅበሩ መካከል በነውር የሚመላለስ ከመካከላችሁ ተለይቶ ይወገድ” ያለ ለብዙኀኑ ደኅንነት በማሰብ ነው። አባ ጳኩሚስ እንደ አበምኔት ሲልቫኑስን ከመምከር ከመገሠፅና ቀኖና ከመስጠት አልፎ እንደ አባት ቢቀጣውም አልመለስ ስላለ ነው ከገዳም ሊያባርሩ የተነሣ። 1ቆሮ 5፥1-2

ጳጳስ፣ ካህን፣ መነኩሴ፣ መምህር፣ ዲያቆን፣ በአጠቃላይ ክርስቲያን ሆኖ የማይገባ ሥራ ከመሥራት ስሙን ሥልጣኑን ኃላፊነቱን መመለስ ምንኛ መባረክ ነው። በይበልጥ በኃላፊነት በቤተ ክርስቲያኑ ለተሾሙ። መንግሥተ ሰማያትን ለመውረስ ጳጳስ፣ ቄስ፣ መነኩሴ፣ መምህር ወይም ዲያቆን መሆን የግድ አይጠበቅብንም። ሀገረ ሕያዋንን የሚወርሱ ሕጉን የጠበቁና ትእዛዙን የፈፀሙ ናቸው። የጵጵስናን፣ የምንኩስናን፣ የቅስናን ወዘተ... ኃላፊነት መወጣት የማይቻልህ ከሆነ ኃላፊነትህን አስረክበህ በምዕመን ደረጃ ጥሩ ክርስቲያን ሆነህ ኑር። የማትችለውን ኃላፊነት የግድ ለምን አልተሸከምክም ተብለህ አትቀጣም። ይልቁን አንተ ልትሠራበት ያልቻልካውን ኃላፊነት ሊሠሩበት ለሚችሉት በትኅትና በመልቀቅህ ዋጋን ትቀበልበታለህ። ዛሬ በቤተ ክርስቲያን ያለው ትልቁ ችግር ጵጵስናን፣ ምንኩስናን፣ ቅስናን ወዘተ... የምንቀበለው ለአገልግሎት ሳይሆን ለክብርና ለጥቅም መሆኑ ነው። እንደማይሠራበት እያወቀ ለመልቀቅ በሰው ፊት መዋረድና፤ ጥቅሙ ቢቀርብኝ ወጥቼ ወርጄ በእጆቼ ሠርቼ እኖራለሁ የሚል ሀሳብ ከእግዚአብሔር ፍርድ ከገሀነምም ቅጣት በላይ ያስፈራዋል። እንዳለመታደል ሆኖ ዛሬ አብዛኛው የቤተ ክርስቲያን አገልጋይ ከዚያ ቢወጣ ሊቀበለው የሚችል ሌላ ምንም ቦታ እንደሌለው ያውቀዋል። ለዘላለም ሕይወት ይቅርና በሥጋ ከብረን የምንኖርባት ቤተ ክርስቲያን መሆኗን አስበን እንኳን መልካም አገልጋይ መሆን አቅቶናል።

ሌላው ትልቁ ድክመት ዲያቆኑ የቄሱን፣ ቄሱ የጳጳሱን፣ መነኩሴውም የአበምኔቱን ወዘተ... ምክርና ተግሣፅ መቀበል ተስኖናል። ሁሉም በራሱ አዋቂ ሆኗል። ይኸው ደዌ ወደ ምዕመኑም ተጋብቶ ዛሬ ዛሬ የቄሱን የጳጳሱን ቃል የሚያቃልልና የማይፈፅም በራሱ ፈቃድ የሚመራ ክርስቲያን ማየት የተለመደ ሆኗል። “ምክር ሠናይት ለኩሉ ዘይገብራ” ለሚያደርጋት ሁሉ ምክር መልካም ናት እንዲል፤ እንደ ሲልቫኑስ ተግሣፅን ምክርን ተቀብለው የሚለሱ ጥቂቶች ናቸው። የምክር መልካምነቷ ሰምተው ለሚፈጽሟት ነው። ፈላስፋ “የሚያመሰግንህ ሊያጠፋህ፤ የሚገሥፅህ ግን ሊያድንህ የሚቀርብህ ነው” እንዳለ ብዙ ጊዜ ነውራችንን እያዩ ሊያሳተካክሉን የሚቀርቡን ሁሉ ለእኛ እውነተኛ ፍቅር ያላቸውና ጥፋታችንን የማይሹ ናቸው። በእርግጥ በሚገባውም በማይገባውም የሚናገሩ የትችት መንፈስ የተፀናወታቸው ሰዎች ሊኖሩ እንደሚችሉም አንዘነጋም። መዝ 110፥10


ይቀጥላል..........

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅
🌷ተግሣፅን መቀበል🌷

...................የቀጠለ...............

🌷ፍፁም ፀፀት፦🌷

ክቡር ዳዊት “አመድን እንደ እህል ቅሜያለሁና፣ መጠጤንም ከእንባዬ ጋር ቀላቅያለሁና” እንዲል ሲልቫኑስ ፀፀቱ ዓይኖቹን የዕንባ ምንጭ እንዲሆኑ አድርጓቸዋል። በተግሣፅ መጠቀምና መፀፀት እንዲህ ነው። መዝ 102፥9
እንባውና ፀፀቱ ከፍፁም ትኅትና ጋር የተዋሐደ ነበር። ትኅትናው ራሱን በእነዚያ አባቶችና ወንድሞች መካከል እንኳ በመገኘቱ እንዲያፍር አድርጎታል። ለጽድቅ በሚተጉ መካከል በተሸፈነ ኃጢአት ተውጦ፤ በዋዛ ፈዛዛና በቸልተኝነት ሰምጦ መገኘት አስጨናቂ ነው ለሚገባው። ሳይሆኑ መስሎ መታየት ራስንና የሚያየንን ማታለል ነው። ይልቁም “ሥራህን አውቃለሁ” በማለት አንዳችም ሊሠውረው እንደማይችል የነገረንን አምላክ ለማታለል መሞከር ነው። ይህም ታላቅ ድፍረት አንድም የመጨረሻው ሞኝነት ነው። ራእ 3

ጌታም “የበግ ለምድ ለብሰው ከሚመጡባችሁ በውስጣቸው ግን ነጣቂ ተኩላዎች ከሆኑ ተጠንቀቁ” ሲል የመከረን፤ የጵጵስና መልክ ሳይኖራቸው፣ የምንኩስና ግብር ሳይታይባቸው፣ የክህነት ኃላፊነት ሳይሰማቸው፣ የመምህራን አርያም ሳይኖራቸው ራሳቸውን በዚህ ሁሉ ለምድ ሸፍነው የሚመጡና መንጋውን የሚያስጨንቁትን ሲያመለክተን ነው። ማቴ 7

አገልግሎት የማይሠጡ ዳዋ ለብሰው ሣር በቅሎባቸው ዝገውና ተሰባብረው የቆሙ የታርጋ ቁጥር ግን የለጠፉ መኪኖችን በአንዳንድ መሥሪያ ቤቶች እናስተውላለን። የማይጠቀሙበትን የማይንቀሳቀሱበትን የመለያ ቁጥር ለጥፈውት ይኖራሉ በእኛም እንዲሁ ነው። ክርስቲያን፣ ጳጳስ፣ መነኩሴ፣ ቄስ፣ ሰባኪ፣ ዘማሪ፣ መምህር ወዘተ.... የሚል መለያ (ታርጋ) ለጥፈን የቸልተኝነት ሣር የበቀለብን፤ በኃጢያት በጥቅም፣ በውዳሴ ከንቱ ዳዋ የተዋጥን ብዙዎች ነን። ታላቁ እስክንድር በጦርነት ፍርሃት ተውጦ ሲንቀጠቀጥ ያገኘውን እስክንድር የሚባል ወታደር “ጀግና ሁን ወይ ስሜን መልስ” እንዳለው እኛም ሆነን እንገኝ ወይ የተጠራንበትን ስም መመለስ ይገባናል።

በተጋድሎ በጸኑ ለጽድቅ በሚተጉ የአገልግሎት ሕይወታቸው እንቅልፍ በነሣቸው የመንጋው ሕይወት በሚያስጨንቃቸው ቅዱስ ስሙን በመፍራት ፈቃዱንም በመፈጸም በሚኖሩ እውነተኞች መካከል በአስመሳይነት የሚኖሩ የከፋ ቅጣትን ይቀበላሉ። አልያም በትኅትና ከሁሉ ታናሽ የሆንኩ በስምህ በተጠሩ መካከል እንኳ ልገኝ የማይገባኝን ባሪያህን ይቅር በለኝ በማለት መኖር ይጠበቅብናል።

ሲልቫኑስ ይህ ብቻ አይደለም፤ ከዚህም በላይ እግዚአብሔር ለሰው ልጆች ጥቅም ብሎ በፈጠራቸው ነገሮች እንኳ መጠቀም የማይገባው እንደሆነ በማመን የኖረ ሰው ነው። የሚረግጠው መሬት፣ የሚተነፍሰው አየር፣ የሚጠጣው ውኃ፣ የሚሞቀው ፀሐይ፣ በአካሉ ላይ ባሉ ህዋሳትም በሚያገኘው አገልግሎት ከሥራው አንፃር ለዚሁ ሁሉ ራስን የተገባ አድርጎ አልቆጠረውም። እነዚህ ሁሉ ፈጣሪ በቸርነቱ የሰጠን አገልጋዮቻችን ናቸው። የሚገባውን ዋጋ ሰጥተን አናመሰግንም እንጂ። ከእነዚህ የአንዱ መጋደል ሕይወታችንን ምን ያህል አስቸጋሪ እንደሚያደርገው አስበነው እናውቅ ይሆን?

ፍጹም ንስሐ የልብ መሰበርን ትኅትናን ያቀርባል። የንስሐ እውነተኛነት የሚታወቀው ራስህን ዝቅ ባደረግኸው መጠን ነው። እንደ አባ ጳኩሚስ ንግግር ሰው ተምሮ እውቀቱ እያለው ራሱን በትኅትና አላዋቂ፤ ሀብት እያለው ድሀ፤ በተጋድሎ በመጽናት በቅድስና ከብሮም ራሱን ኃጢያተኛ በደለኛ አድርጎ በትኅትና ሊያቀርብ ይችላል። ይህም ታላቅ የትኅትና ሕይወት ነው። ነገር ግን ይህ ሁሉ ከተፈጠርን በኋላ ባለን ነገር ላይ ተመርኩዘን የገለጥነው ትኅትና ነው። አጠገባችን ካለው ሁሉ የማንሻል መሆናችንን ማሰብና እግዚአብሔር በፈጠረው ፍጥረት መጠቀም የማይገባኝ ነኝ ብሎ ራስን ዝቅ ማድረግ የትኅትና ሁሉ ጫፍ ነው። ከዚያ ሊያልፍ የሚችልም ትኅትና የለም።

እንዲህ አይነቱ ትኅትና የጌታ እግዚአብሔርን የቸርነቱን ባለጠግነት ይገልጣል። እስከዚህች ሰዓት የደረስነው በፈጠረውም ፍጥረት የምንጠቀመው በቸርነቱ ብዛት መሆኑን ከመቀበል የሚልቅ ትኅትና ለፍጡር የለውም።
እንኳን በኃጢያት እየተገኘን ቀርቶ ለጽድቅ የምንተጋ በአገልግሎትም የምንደክም ብንሆን እንኳን የዚያ ሁሉ ምክንያት የሆነውን ቸርነቱን ከዘነጋን ሁሉ ባዶ ይሆናል። ትኅትናን አጽንቶ የሚይዝ ፍጹም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን ስለሚመስል ዲያቢሎስ ጨርሶ ሊቀርበው አይደፍርም።

ጌታ የፍጥረታት መገኘት ለክብሩ የሚጨምረው በገር ሳይኖር ከፈቃዱ ሁሉን በማስገኘቱ፤ ይልቁንም ሰውን በአርያው በመፍጠሩ፤ ኋላም የእኛን ሥጋ መልበሱና እስከሞት መድረሱ ሊገለጥ ከሚቻል በላይ የሆነ ትኅትናውን ያሳያል። “ሰውም ቀድሞ በአርአያና በአምሳሉ መፈጠሬ ኋላ ስወድቅም መጥቶ ማዳኑን ስለወደደኝ እንጂ የተለየኝ ዋጋ ስላለኝ አይደለም፤ እኔ የማልጠቅም ባሪያ ነኝ”ብሎ ሲያስብ ርሱን ይመስለዋል።

ሰው ወርቅ ጠፍቶት ቢፈልግ ለክፉ ቀን ይሆነኛል ብሎ ነው። ከእንሰሳቱ አንዱ ባዝኖበት ፈልጎ ቢመልሰውም በሥጋው ወይ በቆዳው ወይ በወተቱ እጠቀማለሁ በማለት ነው። የወለደውን ልጁን ከጥፋት ቢያድነውና ወደቀደመ ሁኔታው ቢመልሰውም ብደክም ይደግፈኛል፤ ብታመም ይረዳኛል፤ ባረጅ ይጦረኛል፤ ብሞት ይቀብረኛል ብሎ እያሰበ ነው። እርሱ መሐሪው አምላክ ግን ለእኛ ይህን ለምን አደረገ? ብንል የተለየ ጥቅም ሽቶ ወይም ጉድለት የሚያገኘውና እኛ የምንሞላለት ሆኖ አይደለም። ያለ እኛ ነበር ያለ እኛም መኖር ይችላል ያለ እርሱ ያልተገኘን (ያልነበርን) ያለ እርሱም መኖር የማንችል እኛ ነን። ቅዱስ ባስልዮስ “የእኛ ሕዝብህ መሆን ላንተ አያስፈልግም ያንተ አምላክነት ለእኛ ያስፈልገናል እንጂ፤ የእኛ ልጅነት ላንተ አይጠቅምህም ያንተ አባትነት ለእኛ ይጠቅመናል እንጂ” ሲል ውብ በሆነ ሁኔታ ገልጾታል። ይህን መረዳት ልብን በትኅትና ያጠምቃታል። በዚህ ደረጃ ያለን ሰው ርኩሳን መናፍስት ይፈሩታል፤ መላእክት ባልንጀሮቹ ይሆናሉ፤ በዚህ ዓለምም ሆነ በሚመጣው ከእርሱ አይለዩም፤ ክብሩም ታላቅ ይሆናል።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

👆👆👆👆ፍና ቅዱሳን👆👆👆👆👆
👆👆👆👆በቀሲስ ታምራት ውቤ👆👆

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅
🌷መንፈሳዊ ዕድገት በቅዱስ ጳውሎስ ሕይወት ውስጥ🌷

አንድ አገልጋይ በመንፈሳዊ ሕይወቱ እየተጠቀመ መሆኑ የሚታወቀው የአገልግሎት ዘመኑ እየጨመረ ሲሄድ ትኅትናው እየጨመረ ከመጣ ነው፡፡ የአገልግሎት ብርታትና ጥንካሬ በዕውቀት መጨመር ወይም በታዋቂነት ብዛት ብቻ አይለካም፡፡ ብዙ ቦታዎችን በማዳረስና ብዙ ነገሮችንም በመሥራት ብቻ አይመዘንም፡፡ ከኢየሩሳሌም ያልወጣው ቅዱስ ያዕቆብ ነው ከሐዋርያት መካከል የመጀመሪያውን አክሊል የተቀዳጀው(የሐዋ12)፡፡ ከፊት በመምጣት ወይም ከኋላ በመነሣትም አይታወቅም፡፡ መጀመሪያ ከተጠሩት ወገን የሆነው ቅዱስ ጴጥሮስና በመጨረሻ የተጠራው ቅዱስ ጳውሎስ በአንድ ቀን ነው የሰማዕትነት አክሊል የተቀበሉት፡፡ ሊቁ አውግስጢኖስ ‹ኢየሱስ ክርስቶስ አልፋና ዖሜጋ ስለሆነ. ነው ይላል፡፡
የአገልጋይ ብቃት በዋናነት የሚለካው በትኁት ሰብእና ነው፡፡ ይበልጥ ባገለገለ ቁጥር ይበልጥ ክርስቶስን ያውቃል፡፡ ይበልጥም ክርስቶስን ባወቀ ቁጥር ይበልጥ ራሱን ያውቃል፡፡ ይበልጥ ራሱን ባወቀ ቁጥርም ይበልጥ ድካሙን ይረዳል፤ ይበልጥ ድካሙን በተረዳ ቁጥርም ይበልጥ ትኁት ይሆናል፡፡ ቤተ ክርስቲያን የምትጠቀመው ራሳቸውን የሚያውቁ አገልጋዮችን በማፍራት እንጂ ብዙ ነገር የሚያውቁ አገልጋዮችን በማፍራት አይደለም፡፡ ዕውቀት የሚጠቅመው ራስን በማወቅ ውስጥ ከተቀመጠ ነው፡፡ ያለበለዚያ ዕውቀት ያስታብያል(1ኛቆሮ. 8÷1)፡፡
እግዚአብሔርን አሟልቶ ማወቅ አይቻልም፡፡ ትምህርቶች ሁሉ የሚጠቅሙን እግዚአብሔርን ለማወቅ አይደለም፡፡ ስለ እግዚአብሔር ለማወቅ እንጂ፡፡ እግዚአብሔርን ማወቅ የሚቻለው ከእግዚአብሔር ጋር በመኖር ነው፡፡ ስለ እግዚአብሔር ማወቃችን የሚጠቅመን ከእግዚአብሔር ጋር መኖር እንዴት እንደሆነ ለመረዳት ነው፡፡ የተጠቀመ ሰው ስለ እግዚአብሔር ከማወቅ አልፎ እግዚአብሔርን ወደማወቅ ይሸጋገራል፡፡ አገልጋይን ስለ እግዚአብሔር ከማወቅ እግዚአብሔርን ወደማወቅ የሚያሸጋግረው ትኁት ሰብእና ነው፡፡
ይህ ትኁት ሰብእና የሚገኘውም ራስን በማወቅ ነው፡፡ ሰው ራሱን ካላወቀ እግዚአብሔርን አያውቅም፡፡ በቀኝ በኩል የተሰቀለው ሽፍታ ክርስቶስን ማወቅ የቻለው መጀመሪያ ራሱን ስላወቀ ነው፡፡ የራሱን በደልና ኃጢአት፣ የተፈረደበትም ትክክል መሆኑን ተረዳ፡፡ ስለዚህም ከጎኑ የተሰቀለውን፣ አይሁድ ወንበዴ ነው ብለው የሰቀሉትን ክርስቶስን ንጹሕ ነው ብሎ ለመመስከር፣ ‹በመንግሥትህ አስበኝ› ብሎ ለመለመን አልከበደውም፡፡ ራስህን በምእመናን ካየኸው ታላቅ ነህ፤ ራስህን በክርስቶስ ካየኸው ግን ትንሽ ነህ፡፡
ከቅዱስ ጳውሎስ ሕይወት የምንማረው ይኼንን ነው፡፡ ይበልጥ ባገለገለ ቁጥር ይበልጥ ትኁት ይሆን ነበር፡፡ ይበልጥ በተገለጠለትም ቁጥር ይበልጥ ስለ ራሱ ማንነት ይገነዘብ ነበር፡፡ የአገልግሎቱ ዘመናት በጨመሩ ቁጥር የቅዱስ ጳውሎስም ትኅትና በዚያው ልክ እየጨመረ መጥቷል፡፡ ቅዱስ ጳውሎስ የመጀመሪያዋን መልእክቱን ለገላትያ ሰዎች በ48 ዓ.ም. አካባቢ ሲጽፍላቸው ራሱን የጠራው ‹የክርስቶስ ባሪያ› ብሎ ነው፡፡ ያ እስከ ሦስተኛው ሰማይ የተነጠቀ፣ በፍኖተ ደማስቆ በድንቅ ሁኔታ የተጠራ፣ ከእናቱ ማኅጸን የተመረጠ(ገላ.1÷15) ሐዋርያ ራሱን ‹ባሪያ› ይለዋል፡፡ በ49/50 ዓ.ም. መጀመሪያ ወደ ሮሜ ሰዎች በላከው መልእክቱ ደግሞ ‹ሐዋርያ ሊሆን የተጠራ የክርስቶስ ባሪያ› ሲል ነው ራሱን የገለጠው (ሮሜ.1÷1)፡፡ ይህ ጊዜ ብዙ ታዋቂነት ያገኘበትና የመጀመሪያ ሐዋርያዊ ጉዞውን ያደረገበት ወቅት ነው፡፡
በዚሁ ዓመት መጨረሻ ለቆሮንቶስ ክርስቲያኖች በጻፈው የመጀመሪያ መልእክቱ ላይ ይበልጥ ትኅትናው ጨመረ፡፡ ራሱንም ‹ጭንጋፍ የምሆን …እኔ ከሐዋርያት ሁሉ የማንስ … ሐዋርያ ተብዬ ልጠራ የማይገባኝ› ሲል ገለጠው፡፡ ይህንን ያለው በልብሱ ቅዳጅ ተአምራትን ካደረገ(የሐዋ. 19÷11)፣ አጋንንት ከተገዙለትና ጉባኤው ከሰፋለት በኋላ ነው፡፡ በዓመቱ በ50 ዓ.ም. በተላከችው ሁለተኛዋ የቆሮንቶስ መልእክቱም ሰማያዊውን መገለጥ ከነገረን በኋላ ስለ ራሱ የሚሰማውን ሲነግረን ‹ማንም ከሚያይ ከእኔም ከሚሰማ የምበልጥ አድርጎ እንዳይቆጥረኝ ትቼአለሁ› ይላል (2ኛቆሮ. 12÷7)፡፡ ራሱንም እንደ ኢትዮጵያ የአብነት መምህራን ከተማሪዎቹ እንደ አንዱ አድርጎ ይቆጥራል፡፡ ከአራት ዓመታት በኋላ ለፊልጵስዩስ ሰዎች በ54 ዓ.ም. በላከው መልእክቱ እንደ ቀድሞው ራሱን ‹የክርስቶስ ባሪያ› ብሎ መጥራቱን ቀጠለ፡፡ ታዋቂው፣ ጸጋው የበዛለት፣ እስከ ሦስተኛው ሰማይ የተነጠቀው የሚለውን አልተጠቀመም፡፡ ያገኘውን ነገር የሚገልጥልን መንገር አስፈላጊ የሚሆንበት ግዳጅ ሲመጣ ነው፤ ያንንም ራስን ከመውቀስ ጋር ነው፡፡
ከዓመት በኋላ በ55 ዓ.ም. ለኤፌሶን ሰዎች በላከው መልእክቱ ላይ የቅዱስ ጳውሎስ ትኅትና ይበልጥ ጨመረ፡፡ ያፈራ ወይን፣ ያዘለዘለም ገብስ ከፍሬው ብዛት ወደ መሬት ጎንበስ ይላል፡፡ ፍሬ የሞላው አገልጋይም ትኅትናው ይጨምራል፡፡ ቅዱስ ጳውሎስም እንዲሁ ነው፡፡ ይህ ወቅት በሮም የታሠረበት ወቅት ነው፡፡ እርሱ ግን በፍሬው ብዛት ጎንበስ አለ፡፡ ስለ ራሱም እንዲህ አለን ‹ከዘላለም የተሠወረው የምሥጢር ሥርዓት ምን እንደሆነ ለሁሉ እገልጥ ዘንድ ይህ ጸጋ ከቅዱሳን ሁሉ ይልቅ ለማንስ ለእኔ ተሰጠ› (ኤፌ. 3÷9)፡፡ እየበቃ ሲሄድ እያነሰ መጣ፡፡ ከፍ እያለ ሲሄድ ዝቅ እያለ መጣ፡፡
በሮም እሥር ላይ እያለ ከጻፋቸው መልእክቶች አንዷ በሆነችው የ55 ዓ.ም. የፊልጵስዩስ መልእክቱ ላይ ራሱን አሁንም ‹የክርስቶስ ባሪያ› ብሎ መጥራቱን አላቆመም(ፊልጵ.1÷1)፡፡ ለብዙ ዘመናት ማገልገሉ፣ ተአምራትን ማድረጉ፣ አያሌ ምእመናንን ማፍራቱ፣ ወደ ሰማያትም መነጠቁ ከዚህ ትኅትናው አላወረደውም፡፡ ይህ ዘመን በመንፈሳዊ ሕይወቱ ትልቅ ደረጃ የደረሰበት ዘመን ቢሆን እንኳን ‹በክርስቶስ ኢየሱስ ደግሞ የተያዝኩ ያን ደግሞ እይዛለሁ ብዬ እፈጥናሉ፤ እኔ ገና እንዳልያዝኩ እቆጥራለሁ› ሲል ገና ጀማሪ ነኝ ይለናል(ፊልጵ.3÷13)፡፡ ከሦስት ዓመት በኋላ በ58 ዓ.ም. በተጻፈው የፊልሞና መልእክቱ ላይም ራሱን ‹የክርስቶስ ባሪያ› እያለ ይጠራዋል፡፡ መንፈሳዊ ዕድገትና ትኅትና አብረው ይሄዳሉና፡፡
ቅዱስ ጳውሎስ በምድራዊ ሕይወቱ መጨረሻ የጻፋቸው ሁለት መልእክቶች ናቸው፡፡ በ58 ዓ.ም አካባቢ የመጀመሪያዋን፣ በ60 ዓ.ም አካባቢ ደግሞ ሁለተኛዋን መልእክት ለልጁ ለጢሞቴዎስ ልኮለታል፡፡ ይህም ለሁለት ዓመታት በሮም ከታሠረበት እሥር ቤት በወጣ ጊዜ ነው፡፡ በዚህ የሕይወቱ ዘመን ፍጻሜ ላይ ለመሥዋዕትነት እየተዘጋጀ ነው፡፡የኔሮን ጭካኔ ጨምሯል፤ በዚያ ዘመን የአውሮፓ ምዕራባዊ ጫፍ እስከሆነው ስፔን ድረስ ሄዶ በማስተማር ሩጫውን ፈጽሟል፤ የድል አክሊል ተዘጋጅቶለታል፡፡ ትኅትናው ግን ይበልጥ ጨምሯል፡፡ ስለራሱ ሲነግረንም ‹ከኃጢአተኞች ዋናው እኔ ነኝ› ይላል(1ኛጢሞ.1÷15)፡፡ ኃጢአቱ እንደተሠረየለት ያምናል፡፡ በደለኛነቱን ግን አይረሳውም፡፡ በደለኛነትን መርሳት ከትዕቢት ያደርሳልና፡፡ አቡነ ተክለ ሃይማኖት ለስብከተ ወንጌል ከመሠማራታቸው በፊት በአንድ ከባድ ፈተና ተፈትነው ነበር፡፡ በዚህ ፈተና ለምን እንደተፈተኑ ቅዱስ ሚካኤልን ሲጠይቁት ‹በኃጢአተኞች ላይ እንዳትፈርድባቸው ሲባል ነው› አላቸው፡፡
እውነተኛ የወንጌል አገልጋይ በመንፈሳዊ ሕይወት ማደጉን በአንድ ዋና መለኪያ ማየት ይቻላል።ይበልጥ ሲያገለግል ይበልጥ ትኁት ይሆናል፡፡
🌅🌅

🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅🌅

🌷''ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ''🌷

አንድ የቆሎ ተማሪ ነበር ይህ ተማሪ ከሌሎች እሱን መሰል ተማሪዎች የሚለየው ስለ ማርያም ስለ እመብርሃን ብሎ ከለመነ በኋላ ያገሬው ሰው ሲዘከረው "ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ" ብሎ ተናግሮ ይሄዳል፡፡ እናም ይህ የቆሎ ተማሪ ትምህርቱን እየተማረ የተዘከሩትንም 'ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ' እያለ ሲኖር ባንድወቅት ወደ አንዷ ሴትዮ ቤት ገብቶ "ስለ ማርያም ስለ ወላዲተ አምላክ ተዘከሩኝ" ብሎ ሲለምን የቤቱ ባለቤት ቁራሽ እንጀራ አውጥታ ተዘከረችው እሱም የለመደው ነውና "ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ" ብሎ ይሄዳል በዚህ ግዜ ሴትዮዋ "እንዴት ስዘከረው እግዚአብሔር ይስጥልኝ ብሎ መመረቅ ሲገባው 'ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ' ይለኛል" ብላ ትናደዳለች፡፡ "እንዲህ ከሆነማ ጥሩ ብላ ነገ ሲመጣ አሳየዋለሁ" ብላ ትፎክርበታለች በነገታውም ወደ አመሻሹ ለእራት የሚሆነውን ሊለምን ወደ መንደሮቹ እንደለመደው "ስለ ማርያም" እያለ ሲሄድ ሴትዮዋም በጎማ ጠላ አዘጋጅታ ጠላው ውስጥ መርዝ ጨምራ ጠበቀችው ተማሪውም እሷ ቤት እንደደረሰ ስለ ማርያም ስለ እመብርሃን ብሎ ደምፁን እንዳሰማት ወዲያውኑ ያዘጋጀችውን ጠላ የያዘውን ጎማ አውጥታ ሰጠችውና ከዛው ቁጭ ብሎ ከጠጣው መርዙ ሊገለው ስለሚችል "በል እዚህ ቁጭ ብለህ ከጠጣኸው ስለሚመሽብህ ከቤትህ ሄደህ አረፍ እንዳልክ ጠጣት፡፡ እንዴት ያለች ጠላ መሰለችህ" ብላ ትልከዋለች፡፡ "እሱም ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ" ብሏት ይሄዳል "እስኪ ደግም ሆነ ክፋት ለራስ ከሆነ እናያለን" ብላ በውስጧ ሞቱን አስባ ተሳለቀችበት፡፡ እሱም የተዘከሩትን ምግብም ሆነ መጠጥ ይዞ ወደ ማደርያው ጉዞውን ጀመረ በመንገድ ላይ የሴትዮዋ ልጆች በረሃ ቆይተው በጣም ደከሟቸው ከተማሪው ጋር ተገናኙ ወደ ተማሪው ቀረብ ብለው "እባክህን በርሃ ቆይተን በጣም ደክሞን መግባታችን ነውና እቤት እስክንደርስ የውሃ ጥማችንን ቢያስታግስልን ከያዝከው መጠጥ ትንሽም ቢሆን አጠጣን" ብለው ሲለምኑት "እኔም ለምኜው ነው ደግነትም ለራስ ነው" ብሎ ከያዘት ጎማ እንዲጠጡ ፈቀደላቸው ሁለቱም ልጆች ከጎማዋ እንደጠጡ ወደያው ይሞታሉ ይህን ጊዜ እሪታው ቀልጦ የመንደሩ ሰው በሙሉ ይሰበሰቡና ግማሹ ዱላ ይዞ ደብድበን ካልገደልነው ገሚሱም በድንጋይ መወገር አለበት የተቀሩት ደግሞ ለህግ መቅረብ አለበት ሲባባሉ ሴትዮዋ የመንደሩን ግርግር ሰምታ ስትመጣ ሁለቱም ልጆቿ ሞተው መርዝ ከጠላ ጋር ቀላቅላ የሰጠችውም ተማሪ ሰዎች እያመናጨቁ ይዘውት ወደ ህግ እናቅርበው ብለው ሲወስዱት ታያለች ይሄኔ ነበር 'ደግም ለራሱ ክፉም ለራሱ' የሚለው ነገሩ ትዝ ያላት ሴትዮዋም "በሉ የያዛችሁትን ተማሪ ልቀቁት የዚህ ሁሉ ችግር ምክንያት እኔው እራሴው ነኝ" በማለት የሆነውን ነገር ሁሉ ተናግራ "በገዛ ክፋቴ የገዛ ልጆቼን የገደልኩት እኔው እራሴው ነኝ እናም ይሄ ሰው ንፁህ ሰው ነው ልቀቁት" ብላ እራሷን ለህግ ሰጠች፡፡

እውነትም ደግም ሆነ ክፉ መሆን ለራስ ነው ክፉ መሆን በቅድሚያ የሚጎዳው እራስን ነውና ደግ እንሁን ከደግነት በላይ መልካም ነገር የለምና የዛሬው መለክታችን ነው፡፡

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄

🌷ፈቃደ # እግዚአብሔር🌷
(በዲ/ን ብርሃኑ አድማስ)
🔰 ክፍል ፩ 🔰

❄️በአሁኑ ጊዜ በምንኖረው ሕይወት ውስጥ ከፍተኛ ግራ መጋባት ከሚፈጥሩብን ነገሮች ፈቃደ እግዚአብሔርን የተመለከተው ቀዳሚ ሥፍራ የሚወስድብን ይመስለኛል፡፡የምናዝንባቸው፣ የምንበሳጭባቸው፣ መደረጋቸውን መቀበል እስከሚያቅተን ድረስ የምንረበሽባቸው ድርጊቶች በተፈጸሙ ጊዜ መፈተናችን ይጨምራል፡፡ ነገሮቹ በቤተ ክርስቲያን አካባቢ ሲሆኑ ደግሞ የበለጠ እንፈተናለን፡፡ እንዲያውም አንዳንድ ጊዜ ወይ እምነታችን የተሳሳተ ካለበለዚያም እግዚአብሔር የእኛን ጸሎት መስማት ያቆመ ይመስለናል፡፡ እንደዚህ ዓይነት ስሜቶች ደግሞ መቆሚያቸው ይህ ብቻ አይደለም፤ ከፍተኛ ጥራጣሬ ላይ ጥለውን ብቻ ሳይሆን ደስታችንንም ሰርቀውብን አጎረምራሚና ወቃሽ አድረገውን፤ በቤተ ክርስቲያናችንና በአንዳንድ የቤተ ክርስቲያን አካላትም ላይ እንድናኮርፍ አድርገውን በአጠቃላይ መንፈሳዊ ሕይወታችንም ላይ ከፍተኛ ጫና ፈጥረውብን ያልፋሉ ወይም እኛን ወደ ሌላ ሕይወት ያሳልፉናል፡፡ በተለይ በእነዚህ ጊዜያት ‹‹ የእግዚአብሔር ፈቃድ›› ነው ተቀበሉ የሚል ሰው ከገጠመን ልናደምጠው እንቸገራለን፤ አንዳንዴማ ልባችንን ዘልቆ ከገባው ሐዘን የተነሣ የሚናገርን ሰው ሞኝነቱ ብቻ ሳይሆን በእኛ ኅሊና የተሳለው አላዋቂነቱም እየታየን ብስጭታችን ሊጨምር ይችላል፡፡ ለመሆኑ ክፉ ሰዎች ግፍ ሲፈጽሙ ፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ማታለልና ተንኮል የተፈጸመ ሲመስለን ይህን ሁሉ ፈቃደ እግዚአብሔር ነው ብሎ መቀበል ይቻላልን? ለመሆኑ የፈቃደ እግዚአብሔር ድንበሩ ምንድን ነው? ክፉ የሚመስሉን ሰዎች ሲሾሙ፣ በሀገርና በሕዝብ ላይ አስከፊ ነገር ሲፈጸም ፣ አደጋና ጥፋት ሲደርስስ ፈቃደ እግዚአብሔር ነው ማለት ይቻላል? የምንፈልገው መልካም ነገር የማይፈጸመውስ ለምንድን ነው? እግዚአብሔር በጎው እንዲፈጸም አይወድምን? ወይስ ፈቃዱ የሚሆነው መቼ ነው? እነዚህ ሁሉ ለመንፈሳዊ ሕይወታችን ጥያቄዎች ሆነው የሚያስቸግሩበት አጋጣሚ ብዙ ነው፡፡ ጉዳዮቹን በቀጥታ ከማየታችን በፊት ፈቃደ እግዚአብሔርን ለመቀበል የሚፈትኑን ነገሮች እናስቀድም፡፡ ስለ ፈቃደ እግዚአብሔር ካሉን የተሳሳቱ አስተሳሰቦች ጥቂቶቹ

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

1⃣ ክፉው ከእግዚአብሔር አይደለም
የፈቃደ እግዚአብሔርን ምንነት እንዳናውቅ የሚጋርዱ ብዙ የተሳሳቱ አስተሳሰቦች በውስጣችን ሊኖሩ ይችላሉ፡፡ ከእነዚህ ውስጥ አንዱና ዋነኛው ክፉው ከእግዚአብሔር አይመጣም የሚለው ነው፡፡ ቅዱሳት መጻሕፍት ግን ይህም ቢሆን ከእግዚአብሔር ነው ይሉናል፡፡ ‹‹ ደዌና ጥዒና(ጤና)፣ ሞትና ሕይወት፣ ብልጽግናና ችግር መገኛቸው ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው›› /ሲራ 11፤14-16/፡፡ በትንቢተ አሞጽም ላይ ‹‹ ወይስ ክፉ ነገር በከተማ ላይ የመጣ እንደ ሆነ ያደረገው እግዚአብሔር አይደለምን?›› /አሞ 3፡6/ ይላል፡፡ በአጭሩ ክፉ ነገር ከእግዚአብሔር ይመጣል፡፡ ለምን እንደሚመጣ ምክንያቱን ለጊዜው አቆይተን የክፉ ወይም የማንፈልጋቸው ነገሮች መፈጸም የእግዚአብሔር ፈቃድ ነው እንዴት ሊባል ይችላል? የሚለውን እንመልከት፡፡
እግዚአብሔር ክፉ አድራጊውን ክፉ እንዲሆን አላደረገም፤ አያደርግምም፡፡ በሚፈጽሙት ማንኛውም ክፉ ነገርም ፈጻሚዎቹን መጠየቁም አይቀርም፡፡ ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው የሚከፍል አምላክ ነውና፡፡ ክፉው በሚደርስባቸው ሰዎች ላይ ግን የሚፈጸምባቸውን ነገር እንዳይደርስባቸው ሁልጊዜም አይከላከልላቸውም፡፡ ይህም የሚሆነው ስለ ሦስት ምክንያቶች ነው፡፡ ✅✅የመጀመሪያውና ዋናው ከበጎ ብቻ የማንማርና የማንጠቀም ሰዎች ስላለን ነው፡፡ ሰዎች በባሕርያችን ደካሞች ስለሆንን ብዙ ጊዜ በጎውን ነገር ባገኘን ጊዜ እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት አንችልም፡፡ ለእኛ መልካም የመሰለን የሚደረግ ከሆነም ያ ነገር ሌሎቹን የሚጎዳ እንኳ ቢሆን ስለሌሎቹ አንጨነቅም፡፡ ሌላው ቀርቶ መልካም የመሰለንና እስኪደረግልን የጓጓንለት ነገር በተፈጸመ ጊዜ ከፈነጠዝን በኋላ ያሰብነውን ያህል እንዳልተጠቀምን በተረዳን ጊዜ እንደገና እግዚአብሔርን ለመውቀስ ወደ ኋላ አንልም፡፡ ምክንያቱም ጥቅም የሚገኝ የሚመስለን እኛ በጎ ነው ብለን በምናስባቸው ነገሮች መፈጸም ብቻ ስለሚመስለን ነው፡፡ መጥፎ ከምንላቸውና ከማይጠቅሙ ነገሮች ጥቅም እንደሚገኝ ካለማወቃችን በላይ እግዚአብሔር ከነዛ የሚገኘውን ጥቅም ሊሰጠን ሲፈቅድም በመቃወማችን ብቻ ሳንጠቀም እንቀራለን፡፡ ሆኖም እግዚአብሔር የሚጠቅሙን እስከሆነ ድረስ ክፉ የምንላቸውንም ማምጣቱ አይቀርም፡፡ በአንድ ወቅት በአንድ የቁሪት (ለራሳቸው የሚሆነውን ምግብና ምርት በየራሳቸው ሠርተው በሚኖሩበት) ገዳም ውስጥ በሚኖሩ አባቶች የተፈጸመው ታሪክ ለዚህ ጥሩ ምሳሌ ሊሆን ይችላል፡፡ በገዳሙ ከሚኖሩ አባቶች ውስጥ ሁሉም በሚባልበት ሁኔታ ምርታቸው በቂ ስለማይሆንላቸው ይቸገራሉ፡፡ በተለይ ድርቅ በሚሆንበት ጊዜ የሚላስ የሚቀመስ አስከማጣት ስለሚደርሱ ድርቅ እንደ እሾህ ይፈራሉ፡፡ ከዚህ የተነሣ በየዓመቱ እግዚአብሔር ድርቅ እንዳያመጣ ብቻ ሳይሆን ጊዜውን ጠብቆ እንዲያዘንም፣ ነፋሳቱን እንዲያፈራርቅና አስፈላጊውን ሁሉ እንዲያደርግላቸው በምሕላ በሱባዔ እግዚአብሔርን በኅብረት ይለምናሉ፡፡ ይሁን አንጂ በአብዛኛው ድርቅ ይመታቸዋል፡፡ እነርሱም ብዙ ጊዜ በእግዚአብሔር ላይ ያጎረመርማሉ፡፡ አንድ ነገር ደግሞ ሁልጊዜም ያስገርማቸዋል፡፡ በገዳማቸው ከሚኖሩት አባቶች የአንዱ ምርት ሁልጊዜም ከፍተኛ ነው፡፡ ድርቅም ቢሆን ዝናብም ቢበዛ፣ ተምችና አንበጣ ቢመጣ፣ ውርጭና በረዶ ቢፈራረቅ የዚህ አባት ምርት ሁልጊዜ ተመሳሳይ ነው፡፡ በዚህ ምክንያት አንዳንዶቹ ከመደነቅም አልፈው ይህ ሰው ምን የተለየ ነገር አለው እያሉ ወደ መጠራጠርም ሔደው ነበር፡፡ አንድ ቀን ግን ጠየቁት፡፡ እርሱም ምስጢሩን ነገራቸው፡፡ እኔ ለሱባኤ ስንሔድ እግዚአብሔርን የምለምነው እኛ የምንፈልገውን ሳይሆን የሚጠቅመንን እንዲያደርግልን ብቻ ነው፡፡ ስለዚህ ድርቅ በሆነ ጊዜም እግዚአብሔር ድርቁን ያመጣው ከዝናቡ ይልቅ ድርቁ ቢጠቅመን ነው ብየ ከልቤ አምናለሁ፡፡ ስለዚህ በአንዳንዱ ዓመት በዝናባማ ጊዜ ከማገኘው የተሻለም በድርቁ ጊዜ አገኛለሁ፡፡ በዚህም ድርቁ የመጣው በእግዚአብሔር ፈቃድ እንደሆነ አምናለሁ፡፡ በሌላውም ጊዜ ቢሆን ማንኛውም ነገር ሲከሰት አላጉረመርምም፤ ምክንያቱም ባይጠቅመን ኖሮ እግዚአብሔር አያመጣውምና አላቸው፡፡ እነርሱም የችግራቸው ምንጭ ድርቁ ወይም ሌላው ሳይሆን እነርሱ ክፉ የመሰላቸውን ድርቁን በእግዚአብሔር ፈቃድ እንደሆነ አለማመናቸው መሆኑን ተረድተው ለንስሐ በቁ፡፡ እግዚአብሔር አምላካችን በነቢዩ በኢሳይያስ አድሮ ‹‹ብርሃንን ሠራሁ፥ ጨለማውንም ፈጠርሁ ደኅንነትን እሠራለሁ፥ ክፋትንም እፈጥራለሁ እነዚህን ሁሉ ያደረግሁ እግዚአብሔር እኔ ነኝ›› /ኢሳ 45፤7/ የሚለንም በክፋት ፈጣሪነቱ ለመመካት ወይም ‹‹ ምን ታመጣላችሁ›› ለማለት ሳይሆን ከሚደርስብን ክፉ ነገርም መጠቀም የምንችል መሆናችንን ለመንገር ነው፡፡ በርግጥም እግዚአብሔር በብርሃኑ ብቻ ሳይሆን በጨለማውም የብርሃኑን ያህል እንደጠቀመን እንደሚጠቅመንም ማመን ይገባናል፡፡

ይቀጥላል..............
⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

🌷ፈቃደ እግዚአብሔር🌷
(በዲ/ን ብርሃኑ አድማስ)
🔰ክፍል ፪ ( ........ካለፈው የቀጠለ)🔰

2⃣ደግሞ ነጻ ፈቃድን ሊሸራርፍ ስለማይወድ ነው፡፡ እግዚአብሔር ክፉዉንና በጎውን፣ ሩቁንና ቅርቡን የሚለይ አእምሮ ሰጥቶ ከፈጠረንና እያንዳንዳችንም እንደ ሥራችን እንደሚከፈለን ከነገረን በኋላ በእያንዳንዷ ሥራችን ላይ ጣልቃ እየገባ ይህንን ወይም ያንን አድርጉ፣ አታድርጉ አይልም፤ እንድናደርግ ወይም እንዳናደርግም አያስገድድም፡፡ ይህ ሁሉ እንዲሆን ፈቃዱ ነው የሚባለውም በክፉው ነገር መፈጸም የሚደሰት ሆኖ ሳይሆን ክፉዎችን ለይቶ ያሰቡትን እንዳያደርጉ ስለማይከለክል ነው፡፡ ነጻ ፈቃዳችንን ተጠቅመን እንድነሠራ አንድ ጊዜ ለሁላችንም ፈቅዷልና፡፡ አንዳንድ ሊቃውንት ይህንን ፈቃዱን የእግዚአብሔር የፍጹምነቱ መገለጫ አድርገው የሚያቀርቡትም ፍትሑን ረስቶ ፈቃዳችንን ጨልጦ ገርኝቶ አስትቶ እንደ ቁስ አካል በሠሪው ፈቃድ ብቻ የማይጠቀምብን (ምንም እንኳ ከየትኛውም ድርጊታችን የሚጠቀመው ነገር ባይኖርም ነጻነታችንን የማይጋፋ) መሆኑን ስለሚያሳይ ነው፡፡

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

ከዚህም አልፎ ክፉው ሳይደርስብን ብቻ ሳይሆን ደርሶብንም መጠቀም እንደምንችልና ሰዎች ሌሎችን ለመጉዳት ሆነ ብለው ከሚፈጽሙት ክፉ ድርጊት እንኳ እግዚአብሔር ወዳጆቹን እንዴት ፍሬያማ ማድረግ እንደሚችልና ሁሉን ቻይ መሆኑንም የሚያስተምረንም ከእነዚህ መሰል ድርጊቶች ነው፡፡ ለምሳሌ በኢዮብ የደረሰውን መከራ ስንመለከት እንዴት እግዚአብሔር እንዲህ ያደርጋል ሊያሰኘን ይችላል፡፡ በተለይ በቅዱስ መጽሐፍ ሳይጻፍ በእኛ ዘመን ለሁላችን በታወቀ ሁኔታ ተፈጽሞ ቢሆን ኖሮ ‹‹ እግዚአብሔር ወዴት አለ?›› ልንል ሁሉ እንችላለን፡፡ ኢዮብ ግን ያለው ‹‹እግዚአብሔር ሰጠኝ የሳባም ሰዎች ወሰዱብኝ›› ሳይሆን ‹‹ እግዚአብሔር ሰጠ እግዚአብሔር ነሣ ›› ነው፡፡ ይህን ያለው የሳባ ሰዎችን እግዚአብሔር ልኳቸዋል ወይም በክፋታቸውና በግፋቸው እግዚአብሔር ይደሰታል ብሎ ሳይሆን ፈቃዳቸውን እንዲፈጽሙ ያልከለከላቸው እነርሱ ካደረሱብኝ ግፍም እግዚአብሔር የሚሰጠኝ በጎ ነገር አለ ብሎ ከልቡ በማመኑ ነው፡፡ በርግጥም ኢዮብ ከነበረው ሁለት እጥፍ ያገኘውና ከቀደመ ክብሩ ወደሚበልጥ ክብር የተሸጋገረው እግዚአብሔር በክፉውም ውስጥ ያለውን የማዳን ኃይል በማመኑ ነው፡፡

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

በአንድ ወቅት በአንድ ገዳም በሚኖሩ አባቶችም ተመሳሳይ ታሪክ ተፈጽሞ ነበር፡፡ በገዳሙ ካሉት አባቶች አንዱ ብዙ ተአምራቶችን የሚያደርጉ በተለይ አጋንንትን በማስወጣት በፈውስ ታላቅ ሀብት የነበራቸው አባት ነበሩ፡፡ ገዳማቸው ደግሞ ብዙ ጊዜ በሽፍቶች ይዘረፋል፤ ይቃጠላል፤ መነኮሳቱም ይደበደባሉ፤ ብዙ መከራም ይቀበላሉ፡፡ ከዚህ የተነሣም ብዙዎቹ ያማርራሉ፤ ያዝናሉ፣ ያለቅሳሉ፡፡ ይህ ተአምራት ሚያደርግ አባት ግን ምንም አይልም፡፡ በሁኔታው የተገረሙት መነኮሳቱም ለምን ዝም ይላል ብለው በአበ ምኔቱ እንዲጠየቅ አደረጉት፡፡ ያ አባትም እነዚህ ሁሉ መከራዎች የሚመጡብን የእግዚአብሔር ፈቃዱ ስለሆነ ነው፡፡ የሚደጋገሙብን ግን እናነተ ፈቃዱ ነው ብላችሁ ስለማታምኑና ከአንዱም ለመማር፣ ከመከራ ከሚገኘው ጸጋም ለመሳተፍ ፈቃደኞች ስላልሆናችሁ ነው፡፡ መከራውን ያላቆመውም እግዚአብሔር ከዚህ የምታገኙት ጥቅም እንዳይቀር ቸል ባይላችሁ ነው አለው፡፡ አበ ምኔቱም እግዚአብሔር ለዚያ አባት ተአምራት ማድረግን የሰጠው ክፉዉንም ሁሉ ፈቃደ እግዚአብሔር ነው ብሎ በመቀበሉ እንደሆነ ተረድቶ ተመለሰ ይላል፡፡ ስለዚህ ክፉ ነገር ሁሉ ለመንፈሳዊ ሕይወታችን ጎጂ ብቻ ሳይሆን ጠቃሚም ነገር ነው ማለት ነው፡፡ ይህ ማለት ግን እንዲያው እንደ ፊልምና ልቦለድ ወይም እንደ ነነዌ እሳት አይተነው ደንግጠን ወይም አዝነን ብቻ በዚያው የሚቀርልን ነው ማለት አይደልም፡፡ በትክክል ደርሶብን ሥጋችንንም ቆንጥጦን ተሰምቶን አንዳንድ ጊዜም እንደ ኢዮብ አስጨንቆንም የሚያልፍ መሆኑን መርሳት የለብንም፡፡
ወደ ሦስተኛው ከመሸጋገራችን በፊት ግን ከላይ በተጠቀሱት ሁለቱ ምክንያቶች የሚጠቀሙት እነማን እንደሆኑ ጠቆም አድርጌ ልለፍ፡፡ ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ ይህን አስመልክቶ በጻፈው መልእክቱ ‹‹ እግዚአብሔርንም ለሚወዱት እንደ አሳቡም ለተጠሩት ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ እናውቃለን›› /ሮሜ 8፤28/ ብሏል፡፡ ስለዚህ ከክፉው እንኳ ሳይቀር መልካም ፍሬ ማፍራት የሚቻላቸው ክፉው የደረሰባቸው ሁሉ አይደሉም ማለት ነው፡፡ ምክንያቱም ‹‹ ነገር ሁሉ ለበጎ›› የሚሆንላቸው ‹‹እግዚአብሔርን የሚወዱትና እንደ አሳቡም የተጠሩት›› ብቻ ናቸው፡፡ ከዚህ በተረፈ ጥቅሱን ስላስታወስንና የተረበሹ ሰዎችን ለማረጋጋት ስንል ‹‹ ነገር ሁሉ ለበጎ ነው›› ስላልን ብቻ ነገር ሁሉ ለበጎ ሊሆን አይችልም፡፡ እግዚአብሔርን የሚወዱት ደግሞ ትዕዛዙን የሚጠብቁት ናቸው፡፡ እኛ ትእዛዙን ሳንጠብቅ ወይም እግዚአብሔርን ሳንወድ ልክ እንደ መለወጫ ማሽን ክፉውን በጎ የሚያደርግልን ኃይል ሊመጣ አይችልም፡፡ ስለዚህ ነገር ሁሉ ‹‹ ክፉውም ጭምር ›› ለበጎ እንዲሆንልን የምንፈልግ ከሆነ የመጀመሪያው ደረጃ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ሳንልከሰከስ መጠበቅ ይገባናል፡፡ ሁሉተኛውና ከባዱ ግን ‹‹ እንደ አሳቡም የተጠሩት›› የሚለው ነው፡፡ ነገሩ እንደ አሳቡ እንደ ፈቃዱ መኖር ማለት ነው፡፡ ይህም በአጭሩ ከላይ በበረሐውያን አባቶች መፈጸሙን እንዳየነው ድርቁንም ውርጩንም ሕማሙንም ድብደባ መከራውንም እግዚአብሔር እንድቀበለው ፈቃዱ ከሆነ እርሱ ይሻለኛል ብሎ የሚቀበል ልቡና ወይም ፍጹም እምነት ላይ መድረስን ይጠይቃል፡፡ በአጭር ቃል ከክፉው ለመጠቀም እንዲህ ያለ እምነትና ተእዛዛተ እግዚአብሔርን መፈጸምን ወይም እግዚአብሔርን መውደድን ገንዘብ ሳያደርጉ የሚያገኙት ነገር አይደለም ማለት ነው፡፡ በሌላ አነጋገር ክፉ ነገር ደርሶብን ሳንጠቀም እንቀራለን፤ መጠቀም ስላልቻልንና ይሔ ስላልገባንም ገና አልገባቸውም ተብሎም አይቀርልንም ማለት ነው፡፡

ይቀጥላል .............

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

🌷ፈቃደ እግዚአብሔር🌷
(በዲ/ን ብርሃኑ አድማስ)
🔰ክፍል ፫ (.......... ካለፈው የቀጠለ)🔰

3⃣ እግዚአብሔር ክፉ ነገርን የሚያመጣበት ምክንያት ደግሞ ከኃጢአታችን የተነሣ ለመቅጣት ነው፡፡ ለምሳሌ ወዳጁን ዳዊትን እንዴት እንደቀጣው ማስታወስ እንችላለን፡፡ ‹‹ ... ናታንም ዳዊትን አለው። ያ ሰው አንተ ነህ። የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል። "በእስራኤል ላይ ንጉሥ ልትሆን ቀባሁህ፥ ከሳኦልም እጅ አዳንሁህ ፤ የጌታህንም ቤት ሰጠሁህ፥ የጌታህንም ሚስቶች በብብትህ ጣልሁልህ፤ የእስራኤልንና የይሁዳን ቤት ሰጠሁህ፤ ይህም አንሶ ቢሆን ኖሮ ከዚህ የበለጠ እጨምርልህ ነበር። አሁንስ በፊቱ ክፉ ትሠራ ዘንድ የእግዚአብሔርን ነገር ለምን አቃለልህ? ኬጢያዊውን ኦርዮን በሰይፍ መትተሃል፥ ሚስቱንም ለአንተ ሚስት ትሆን ዘንድ ወስደሃል፤ እርሱንም በአሞን ልጆች ሰይፍ ገድለሃል። ስለዚህም አቃልለኸኛልና፥ የኬጢያዊውንም የኦርዮን ሚስት ለአንተ ሚስት ትሆን ዘንድ ወስደሃልና ለዘላለም ከቤትህ ሰይፍ አይርቅም። እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ እነሆ፥ ከቤትህ ክፉ ነገር አስነሣብሃለሁ ሚስቶችህንም በዓይንህ ፊት እወስዳለሁ፥ ለዘመድህም እሰጣቸዋለሁ፥ በዚህችም ፀሐይ ዓይን ፊት ከሚስቶችህ ጋር ይተኛል። አንተ ይህን በስውር አድርገኸዋል እኔ ግን ይህን በእስራኤል ሁሉ ፊትና በፀሐይ ፊት አደርገዋለሁ" /2ኛ ሳሙ 12፤ 6 - 12/ ተብሎ እንደተጻፈው በዳዊት ላይ የመጣው ነገር ሁሉ ከክፉ ሥራው የተነሣ ነው፡፡ እግዚአብሔርም በማያሻማ መንገድ ‹‹ እነሆ፥ ከቤትህ ክፉ ነገር አስነሣብሃለሁ›› ያለው ለመቅጣትም ክፉ ነገርን የሚያመጣ እርሱ ስለሆነ ነው፡፡ እንዲያው በዚህ ዓይነት የበቀል ጊዜ ክፉ ሰዎችን ወደጆቹን እንዲቀጡ ያነሣሣቸዋል፡፡ ለምሳሌ ያህል ‹‹ በተጎበኛችሁበት ቀን፥ መከራም ከሩቅ በሚመጣበት ዘመን ምን ታደርጉ ይሆን? ለረድኤትስ ወደ ማን ትሸሻላችሁ? ክብራችሁንስ ወዴት ትተዉታላችሁ?›› / ኢሳ 10፤3/ እያለ የሚዘልፋቸውን እሥራኤልን ሊቀጣ በወደደ ጊዜ ስላስነሣው ስለ አሦር ‹‹ ለቍጣዬ በትር ለሆነ፥ የመዓቴም ጨንገር በእጁ ላለ ለአሦር ወዮለት! እርሱንም በዝንጉ ሕዝብ ላይ እልካለሁ፥ ምርኮውንና ብዝበዛውንም ይወስድ ዘንድ እንደ አደባባይም ጭቃ የተረገጡ ያደርጋቸው ዘንድ በምቈጣቸው ሰዎች ላይ አዝዘዋለሁ። እርሱ እንዲሁ አያስብም፥ በልቡም እንዲህ አይመስለውም፤ ነገር ግን ማጥፋት፥ ጥቂት ያይደሉትንም አሕዛብን መቍረጥ በልቡ አለ ›› / ኢሳ 10፤ 5-7/ እያለ የሚናገረው ተበቃዩን አስነሹም እርሱ ስለሆነ ነው፡፡ ይህ ማለት ግን ደግ የነበረውን ሰው ለመበቀል ሲል እርሱ አከፍቶታል ማለት አይደለም፡፡ ‹‹ጥቂት ያይደሉትንም አሕዛብን መቍረጥ በልቡ አለ›› ተብሎ እንደ ተጻፈው በሰውየው ዘንድ ማጥፋ ወይም ክፋት ነበረ፡፡ ነገር ግን እግዚአብሔር ያን ክፉ ሰው ቀደም ብለን እንደገለጽነው ክፋቱን ይፈጸም ዘንድ ካለመከልከሉ በላይ ልቡን ሌሎቹን ከማጥፋት እግዚአብሔር ሊቀጣቸው ወደ ፈቀደው ወደ እሥራኤል አነሣሣው ማለት ነው፡፡ ‹‹ እርሱ እንዲህ አያስብም፤ በልቡም እንዲህ አይመስለውም›› የተባለውም ሰውየው ቀድሞ ይህን የመሰለ ክፋት ማድረግ በልቡ ስላለ ባጠፋ ጊዜ እግዚአብሔር በእኔ አድሮ አጠፋ ብሎ ሊያስብ አይችልም፤ ምክንያቱም ክፋቱ የራሱ ነውና፡፡ እግዚአብሔር ግን ይህን ክፋቱን እርሱ ሊቀጣቸው በወደደው ሕዝብ ላይ እንዲፈጽም በማድረግ አሦርም ክፋቱን እግዚአብሔርም ቅጣቱን በአንድ ሕዝብ ላይ አደረጉ ማለት ነው፡፡ ለዚህም ነው እግዚአብሔር አሥራኤልን በአሦር መቅጣቱ አሦርን ከፍርድ ነጻ የማያደርገው፡፡ ‹‹ ለቍጣዬ በትር ለሆነ፥ የመዓቴም ጨንገር በእጁ ላለ ለአሦር ወዮለት!›› /ኢሳ 10፤5/ ተብሎ የተጻውም ለዚህ ነው፡፡ በሌላ አነጋገር የቀጭወቻችን ወይም መከራ የሚያመጡብን ሰዎች ከሐዲነትና ክፋት እኛን ጻድቅ አያደርገንም ወይም ደግሞ መከራውንና ስቃዩን የማይገባን ሊያደርገው አይችልም፤ እግዚአብሔር ለእነርሱ ፈቅዶ እኛን እንድንቀጣ ማድረጉም ቀጭዎቹን ጻድቃን ወይም እግዚአብሔርንም የተሳሳተ አያደርገውም፡፡ ስለዚህም ክፉ ሰዎችን አስነስቶ የሚቀጣ፣ መከራና ስቃይ የሚያመጣም እግዚአብሔር ነው ማለት ነው፡፡

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄

🌷ነጻ መሆን እፈልጋለሁ🌷

💐የወጣቶችን ሕይወት (በተለይም በጉርምስና ጊዜ) ከሚያጠፉት ጫናዎች መካከል አንዱ ሃይማኖትን የተሳሳተ አድርገው መመልከታቸው ነው። ብዙዎች የሚያስቡት ሃይማኖት መራቆት፣ ጭቆናና እርግጠኛ ላልሆኑ መጻኢ ጉደዮች ሲባል የነጻነትንና የደ ታን የሕይወትን ሐሴት የሚያጠፉ ትስርስር አድርገው ነው። ከዚህ በተጨማሪ እነርሱ ሃይማኖትን የሚመለከቱት እንደ ሥራና እንደ ደንብ አድርገው ነው። በመሆነም ልቅ የሆነ የግብረ ሥጋ ሕይወትን ምንም አይነት ቁጥጥርና የጥፋተኝነት ስሜት ሳይሰማቸው ለመምራት ሲሉ ከመንፈሳዊው ሕይወት ይሸሻሉ። እነዚህ ወጣቶች እምነት አፍቃሪና ታጋሽ አባትነት ካለው ከእግዚአብሔር ጋር የሚደረግ ትክክለኛ ግንኙነት ያለው መሆነን ሊገነዘቡ ያስፈልጋቸዋል። እንዲህ ያለው ግንዛቤ አንድን ሰው ከእግዚአብሔር ፍቅር ጋር እንዲጋራ ለማስተዋወቅ ይችል ዘንድ ጉልምስናን፣ የማያቋርድት ዕድገትንና ቅድስናን ይፈልጋል። ይህ ብቻ የነፍስን ጥልቀት ሊመግብ ይችላል፤ በዘመናዊው ሕይወት መካከል ያሉትን ችግሮችም በደስታ ሊሞላ ይችላል።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

📗አሳድጉኝ📗
ታድሮስ ያዕቆብ ማላቲ (የግብጽ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን አባት)

ይቀጥላል..........

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄

📗አ ሳድጉኝ📗
(............የቀጠለ .............)

🌷የበታች ነኝ ብቸም ነኝ🌷

ከ 13-19 የእድሜ ክልል ውስጥ የሚገኙ ልጆች ጉርምስናን ለመጋፈጥ የሚገጥሟቸው ሁለት ችግሮች አሉ። እነዚህ ሁለት ችግሮች የበታችነትና ብቸኝነት ነቸው።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

እነዚህ የበታችነት ስሜቶች ሊመጡ የሚችሉት የሚስብ ሰውነት የለንም ብለው ከማስብ፣ ከጓደኞቻችን በእውቀት ያነስን ነን፣ ብለው ከማሰብ ወይም እንደ ጓደኞቻችን ሀብታሞች አይደለንም ብለው ከማሰብ ነው። እነዚህ ስሜቶች ያልበሰለውን ልጅ ሊጫኑትና ሊቆጣጠሩት ይችላሉ።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

ከዚህ በተጨማሪ እነዚህ ወጣቶች ይህን ጉደይ ለንስሐ አባቶቻቸው ወይም ለጓደኞቻቸው መናገር ያፍራሉ። ስለሆነም እነዚህ የሚያሳፍሩ ስሜቶችን ለመሸሸግ ይሞክራሉ። ልጆቹ እነዚህን ስሜቶች ከሚክዱባቸው መንገዶች መካከል አንዱ ውጤቱ ምንም ይሁን ምን ስለ ራሳቸው የተሻለ ነገር ማሰብ ይችሉ ዘንድ ከተቃራኒ ጾታ ጋር ግንኙነት መጀመር ይሆናል።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

እነርሱ ይህን የሚያደርጉት ተራ የአካል ንክኪ አምሯቸው ሳይሆን ለራሳቸውም ሆነ ለሌሎች ሰዎች ቆንጆዎች፣ አዋቂዎች፣ የሚስቡና የሚገባቸው መሆናቸውን ለማረጋገጥ ነው። ስለሆነም ፍጥነት በተሞላበት ሁኔታ ከአንዱ ግንኙነት ወደ ሌላው ግንኙነትና ጾታ ይሸጋገራሉ። ይህን የሚያደርጉትም ጥልቅ በሆኑ አስተሳሰቦቻቸው ውስጥ መኖሪያውን ያደላደለውን የበታችነት ስሜት ለማስወገድ ሲሉ ነው። ለዚሁ ተመሳሳይ ምክንያት ሲሉም ከቡድን ጎረምሶች ጋር ሊቀላቀሉ ይችላሉ። በዚህም ሕይወታቸውን እንደሌሎቹ ጎረምሶች ያደራጃሉ። ይህን የሚያደርጉትን የዚያን ቡድን ጠባይ ባይወዱትም ነው።
የብቸኝነትን ስሜት በተመለከተም ምንም እንኳን ለጋው ወጣት ታላቅ ፍቅርና መውደድ በሚሰጡት ሰዎች ቢከበብም በአብዛኛው የሚሰማው ታላቅ ውስጣዊ ብቸኝነት ነው።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

የቤተሰባቸው አባላት፣ መምህራኖቻቸው ወይም ጓደኞቻቸው ወደ እነርሱ ዓለም ሊገቡ አይችሉም ወይም ችሎታዎቻቸውን፣ ተሰጥዎቻቸውንና ስብእናቸውን ሊያወድሱላቸው አይችሉም። ለእነርሱ የሚሰማቸው ከእነርሱ ጋር የሚነጋገር ማንኛውም ሰው የእነርሱን ችሎታዎች ባለመገንዘብ ጥልቀት በሌለው ሁኔታ የሚደራደራቸው መስሎ ይታሰባቸዋል።

⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️

በመሆኑም ...... ተመሳሳይ ስሜት ያለው ተቃራኒ ጾታ እቅፍ ውስጥ ራሳቸውን ይጥላሉ። ይህን ሲያደርጉም ስሜቶቻቸውን የሚረዱና የሚጋሩ እነርሱ ብቻ መሆናቸውን በማሰብ ነው። ይህን ግንዛቤያቸውን የሚወጥረው ራሳቸውን ሁለተኛው ሰው ላይ እስከሚጥሉ ድረስ ነው፤ የመጀመሪያው ሰው ለእነርሱ አታላይና የማይታመን ነው የሚል ግምት በውስጣቸው አሳድረዋልና። በዚህ ዓይነቱ መንገድ የሕይወታቸውን ክፍተት ለመሙላትና የብቸኝነትን ስሜት ለማስወገድ ሲሉ ከአንዱ ሰው ወደ ሌላው ይሄዳሉ።


ታድሮስ ያዕቆብ ማላቲ (የግብጽ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን አባት)

ይቀጥላል...........

🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄🌅🌄