خاطره ناخدایکم تکاور هوشنگ صمدی از نقش شهید جهان ارا در دفاع از خرمشهر

دیروز ۷ مهر سالروز سقوط هواپیمای ترابری سی ۱۳٠ حامل شهیدان کلاهدوز،فلاحی،نامجو،فکوری و جهان ارا بود که راهی تهران برای تحویل گزارش عملیات ثامن الائمه بودند.

@SHIRDALPOST

خلاصه ای ده صفحه‌ای ساده برای تمام مخاطبان از آخرین مقاله شهید سپهبد موسوی در دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش که به یاد این شهید برای شما درست کردیم

ارزش خواندن داره علاوه بر سپهبد موسوی جانشین ستاد مشترک هم در این مقاله کمک کردن


@Bolandeaseman|#AAT

سیستم های هدایت موشک
#موشکی

هدایت موشک، رشته‌ای از مهندسی است، به ویژه در زمینه‌های هدایت، ناوبری و کنترل که با کنترل موشک‌ها و بمب‌های هدایت‌شونده سروکار دارد.
سیستم‌های هدایت موشک برای به حداکثر رساندن قابلیت اطمینان و دقت این سلاح‌ها، با بهبود احتمال رسیدن آنها به هدف، طراحی شده‌اند.
سیستم‌های هدایت را می‌توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد: سیستم‌های هدایت به سمت هدف (GOT) که می‌توانند علیه اهداف متحرک استفاده شوند و سیستم‌های هدایت به سمت مکان در فضا (GOLIS) که به موقعیت‌های جغرافیایی ثابت حمله می‌کنند.

موشک‌ها و بمب‌های هدایت‌شونده عموماً از انواع مشابهی از سیستم‌های هدایت استفاده می‌کنند، تفاوت بین این دو در این است که موشک‌ها توسط یک موتور داخلی تغذیه می‌شوند، در حالی که بمب‌های هدایت‌شونده برای نیروی محرکه به سرعت هواپیمای پرتاب‌کننده و نیروی جاذبه متکی هستند.

با آغاز جنگ کره، توسعه موشک‌های هدایت‌شونده در آمریکا به سرعت شتاب گرفت.

اولین موشک بالستیک ایالات متحده با سیستم هدایت اینرسی بسیار دقیق، موشک کوتاه‌برد PGM-11 ردستون بود.

1/
@SHIRDALPOST

سیستم‌های هدایت هدف (GOT)

در سیستم‌ هدایت هدف، موشک با استفاده از حسگرهای خود هدف را ردیابی می‌کند و از آن اطلاعات برای تولید دستورات کنترلی خود استفاده می‌کند. انواع حسگرها شامل رادار، مادون قرمز و نور هستند.
موشک‌های هدایت هدف معمولاً نیازی به ارتباط با ایستگاه زمینی یا سکوی پرتاب ندارند. هدایت هدف برای موشک‌های شلیک کن و فراموش کن مفید است.

هدایت هدف را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: فعال، نیمه فعال و غیرفعال.

2/
@SHIRDALPOST

سیستم رادار فعال (ARH) از یک سیستم راداری روی موشک برای روشن کردن و ردیابی هدف استفاده می‌کند.
پس از پرتاب، این موشک‌ها نیازی به تلاش بیشتر هواپیمای پرتاب‌کننده ندارند، مزیتی که به آن شلیک کن و فراموش کن یا پرتاب کن و برو می‌گویند.
سیستم های ARH معمولاً سنگین‌تر و گران‌تر از سایر سیستم‌های رادار است و می‌تواند در برابر اختلال آسیب‌پذیر باشد زیرا سیگنال راداری منتشر می‌کند که حضور آن را آشکار می‌کند.
معمولاً قطعات الکترونیکی موجود در موشک، رادار را مستقیماً به سمت هدف نگه می‌دارند و سپس موشک برای هدایت خود به این زاویه از خط مرکزی خود نگاه می‌کند.
وضوح رادار بر اساس اندازه آنتن است، بنابراین در یک موشک کوچک‌تر، این سیستم‌ها فقط برای حمله به اهداف بزرگ، مثلاً کشتی‌ها یا بمب‌افکن‌های بزرگ مفید هستند.
سیستم‌های رادار فعال همچنان در موشک‌های ضد کشتی و در سیستم‌های موشکی هوا به هوا مانند AIM-120 AMRAAM و R-77 به طور گسترده استفاده می‌شوند.

3/
@SHIRDALPOST

در هدایت نیمه فعال راداری (SARH)، موشک دارای یک گیرنده رادار است اما فرستنده ندارد و یک رادار هدف‌گیری جداگانه برای روشن کردن هدف مورد نیاز است.
رادار هدف‌گیری ممکن است روی زمین یا روی یک کشتی یا هواپیما باشد.
از آنجایی که موشک معمولاً پس از شناسایی هدف با استفاده از یک سیستم راداری قدرتمند پرتاب می‌شود، استفاده از همان سیستم رادار برای ردیابی هدف منطقی است و از این طریق از مشکلات مربوط به وضوح یا قدرت جلوگیری می‌شود و وزن موشک کاهش می‌یابد. SARH تاکنون رایج‌ترین راه‌حل هدایت همه شرایط آب و هوایی برای سیستم‌های ضد هوایی، چه زمینی و چه هوایی، است.

در SARH، از آنجایی که رادار هدف‌گیری از موشک جدا است، زاویه آن با هدف ممکن است به این معنی باشد که انرژی کمی به موشک منعکس می‌شود که می‌تواند به طور بالقوه منجر به خطا شود.
هدف باید تا زمان رهگیری روشن بماند، که مانورهای ممکن هواپیمای پرتاب‌کننده را محدود می‌کند.
این امر پتانسیل آن را دارد که هواپیما را در برد سیستم‌های موشکی هدایت‌شده با مادون قرمز (هدایت‌شده با مادون قرمز) با برد کوتاه‌تر قرار دهد. اکنون این نکته مهم است که موشک‌های مادون قرمز همه‌جانبه قادر به از بین بردن هدف از روبرو هستند، چیزی که در روزهای اولیه موشک‌های هدایت‌شونده رایج نبود.
برای کشتی‌ها و سیستم‌های زمینی متحرک یا ثابت، این موضوع بی‌ربط است چون سرعت و تا حدودی اندازه سکوی پرتاب مانع از فرار دشمن می‌شود.

4/
@SHIRDALPOST

موشک‌های ضد تشعشع به صورت غیرفعال به سمت انتشار امواج رادیویی توسط یک هدف، مانند امواج رادار، شلیک می‌کنند.
این موشک‌ها معمولاً علیه سیستم‌های راداری استفاده می‌شوند، اما می‌توانند برای استفاده علیه هر منبع رادیویی، مانند پارازیت‌اندازها یا رادیوهای ارتباطی، طراحی شوند.

5/
@SHIRDALPOST

هدایت فروسرخ غیرفعال، تشعشعات فروسرخ ساطع‌شده از هدف را ردیابی می‌کند.
این نوع هدایت معمولاً در نقش پدافند هوایی برای ردیابی حرارت موتورهای جت به کار می‌رود،به این شیوهٔ هدایت گاهی حرارت‌یاب هم گفته می‌شود.
ردیاب‌های کنتراست از یک دوربین فیلم‌برداری، معمولاً سیاه‌وسفید، برای تصویربرداری از میدان دید مقابل موشک استفاده می‌کنند که این تصویر به اپراتور نمایش داده می‌شود.
هنگام شلیک، سامانهٔ الکترونیکی داخل موشک به دنبال نقطه‌ای در تصویر می‌گردد که کنتراست در آن، هم به‌صورت عمودی و هم افقی، سریع‌ترین تغییر را دارد و سپس تلاش می‌کند آن نقطه را در موقعیتی ثابت در میدان دید خود نگه دارد.
ردیاب‌های کنتراست برای موشک‌های هوا‌به‌زمین، از جمله AGM-65 Maverick، استفاده شده‌اند، زیرا بیشتر اهداف زمینی تنها از طریق بصری قابل تشخیص‌اند.

با این حال، این سامانه‌ها برای ردیابی به تغییرات شدید کنتراست وابسته‌اند و حتی استتار متعارف نیز می‌تواند آن‌ها را از قفل‌شدن روی هدف ناتوان کند.

6/
@SHIRDALPOST

هدایت لیزری، که گاهی هدایت لیزری نیمه‌فعال نیز نامیده می‌شود، روی روشن‌سازی هدف توسط یک نشانگر لیزری که جدا از موشک یا بمب است، قفل می‌کند.
هدایت لیزری بسیار دقیق است، اما در برابر اهداف مانوری خوب عمل نمی‌کند. خط دیدِ بدون مانع از نشانگر تا هدف الزامی است و لیزر باید در تمام مدت پرواز سلاح تا برخورد روی خدف تابیده شود.

نشانگر لیزری ممکن است توسط انسان از روی زمین، از داخل هواپیمای مهاجم، یا از داخل هواپیمای دیگری مانند یک پهپاد هدایت شود.
غلاف‌های هدف‌گیری نصب‌شده روی هواپیماها اغلب برای این منظور دارای یک نشانگر لیزری هستند.

7/
@SHIRDALPOST

هدایت فرمانی سیستمی است که در آن دستورات هدایت از خارج از موشک سرچشمه می‌گیرند.
هدایت فرماندهی به دو پیوند بین موشک و فرستنده نیاز دارد: پیوند اطلاعاتی و پیوند فرماندهی. پیوند اطلاعاتی به کنترل‌کننده اجازه می‌دهد تا موقعیت موشک را تعیین کند و پیوند فرماندهی اجازه می‌دهد تا دستورات از کنترل‌کننده به موشک منتقل شوند.
در برخی سیستم‌ها، هر دو پیوند با استفاده از یک واحد ردیابی یکسان (یعنی رادار، نوری، لیزری یا مادون قرمز) انجام می‌شوند، اما برخی دیگر برای هر سیستم یک واحد ردیابی مجزا دارند.
یکی از معایب هدایت فرماندهی این است که نیاز دارد هدف توسط یک منبع انرژی خارجی، از پرتابگر یا جای دیگر، روشن شود.
این می‌تواند هدف را آگاه کند، که سپس می‌تواند مانورهای فرار یا SEAD را انجام دهد.
دو نمونه از موشک‌های هدایت فرماندهی، MIM-104 Patriot و S-300P/PT هستند.

8/
@SHIRDALPOST

سیستم‌های GOLIS

هر مکانیزمی که در سیستم هدایت GOLIS استفاده شود، باید حاوی اطلاعات از پیش تعیین‌شده در مورد هدف باشد. مشخصه اصلی این سیستم‌ها عدم وجود ردیاب هدف است.
کامپیوتر هدایت و ردیاب موشک در موشک قرار دارند.

هدایت ناوبری هر نوع هدایتی است که توسط سیستمی بدون ردیاب هدف انجام می‌شود.
دو واحد دیگر روی موشک هستند. این سیستم‌ها همچنین به عنوان سیستم‌های هدایت مستقل شناخته می‌شوند. با این حال، به دلیل ردیاب‌های موشک مورد استفاده، همیشه کاملاً مستقل نیستند.

هدایت از پیش تعیین‌شده

هدایت از پیش تعیین‌شده ساده‌ترین نوع هدایت موشک است.
از فاصله و جهت هدف، مسیر پرواز تعیین می‌شود.
قبل از شلیک، این اطلاعات در سیستم هدایت موشک برنامه‌ریزی می‌شود که در طول پرواز، موشک را برای دنبال کردن آن مسیر مانور می‌دهد.
تمام اجزای هدایت از جمله حسگرهایی مانند شتاب‌سنج یا ژیروسکوپ در داخل موشک قرار دارند و هیچ اطلاعات خارجی مثل دستورالعمل‌های رادیویی استفاده نمی‌شود.
نمونه‌ای از موشکی که از هدایت از پیش تعیین‌شده استفاده می‌کند، موشک V-2 است.

9/
@SHIRDALPOST

هدایت اینرسی

هدایت اینرسیایی برای تخمین موقعیت و سرعت موشک پس از ترک موقعیت شروع مشخص، در فرآیندی که به عنوان محاسبه کور شناخته می‌شود، به ژیروسکوپ‌ها و شتاب‌سنج‌ها متکی است.
سیستم‌های مکانیکی اولیه خیلی دقیق نبودند و برای اینکه بتوانند اهدافی حتی به اندازه یک شهر را هدف قرار دهند، به نوعی تنظیم خارجی نیاز داشتند.
سیستم‌های مدرن از ژیروسکوپ‌های لیزری حلقه‌ای حالت جامد استفاده می‌کنند که در بردهای 10000 کیلومتر تا چند متر دقت دارند و دیگر نیازی به ورودی‌های اضافی ندارند.
توسعه ژیروسکوپ در AIRS موجود در موشک MX به اوج خود رسیده است که امکان دقت کمتر از 100 متر را در بردهای بین قاره‌ای فراهم می‌کند.
بسیاری از هواپیماهای غیرنظامی از هدایت اینرسیایی با استفاده از ژیروسکوپ لیزری حلقه‌ای استفاده می‌کنند که دقت کمتری نسبت به سیستم‌های مکانیکی موجود در ICBMها دارد، اما وسیله‌ای ارزان برای دستیابی به موقعیت مکانی نسبتاً دقیق فراهم می‌کند، هنگامی که اکثر هواپیماهای مسافربری مانند بوئینگ 707 و 747 طراحی شدند، GPS وسیله ردیابی تجاری موجود مانند امروز نبود.

امروزه سلاح‌های هدایت‌شونده می‌توانند از ترکیبی از INS، GPS و نقشه‌برداری راداری از زمین برای دستیابی به سطوح بسیار بالایی از دقت مثل هدایت موشک های کروزاستفاده کنند.

هدایت اینرسیایی بیشتر برای هدایت اولیه و ورود مجدد موشک‌های استراتژیک مورد توجه است، زیرا هیچ سیگنال خارجی ندارد و نمی‌توان آن را مسدود کرد.
علاوه بر این، دقت نسبتاً پایین این روش هدایت برای کلاهک‌های هسته‌ای بزرگ کمتر مشکل‌ساز است.

نوعی از هدایت اینرسیایی برای درگیری با اهداف کند حرکت، خط دید پیش‌بینی‌شده (PLOS) است که موشک را در امتداد یک مسیر منحنی از پیش محاسبه‌شده پرواز می‌دهد تا در خط دید بین پرتابگر و هدف باقی بماند.
از آنجایی که موشک‌های PLOS به جستجوگرهای داخلی یا پیوندهای فرماندهی پس از پرتاب متکی نیستند، در برابر بسیاری از اقدامات متقابل مصون هستند. این روش در سلاح‌های ضد تانک مانند NLAW و FGM-172 SRAW استفاده می‌شود.

10/
@SHIRDALPOST

هدایت فضایی-اینرسی

هدایت فضایی-اینرسی یا هدایت ستاره‌ای-اینرسی، ترکیبی از حسگرها و اطلاعات هدایت اینرسی و ناوبری آسمانی است.
این روش معمولاً در موشک‌های بالستیک پرتاب‌شده از زیردریایی به کار می‌رود. برخلاف موشک‌های بالستیک قاره‌پیما مستقر در سیلو که نقطه پرتاب آنها حرکت نمی‌کند و بنابراین می‌توانند به عنوان مرجع عمل کنند، موشک‌های بالستیک قاره‌پیما از زیردریایی‌های در حال حرکت پرتاب می‌شوند که محاسبات ناوبری لازم را پیچیده کرده و احتمال خطای دایره‌ای را افزایش می‌دهد.
هدایت ستاره‌ای-اینرسی برای اصلاح خطاهای کوچک موقعیت و سرعت که ناشی از عدم قطعیت‌های شرایط پرتاب به دلیل خطا در سیستم ناوبری زیردریایی و خطاهایی است که ممکن است در طول پرواز به دلیل کالیبراسیون ناقص ابزار در سیستم هدایت انباشته شده باشند، استفاده می‌شود.

نیروی هوایی ایالات متحده به دنبال یک سیستم ناوبری دقیق برای حفظ دقت مسیر و ردیابی هدف در سرعت‌های بسیار بالا بود.
نورترونیکز، بخش توسعه الکترونیک نورثروپ، یک سیستم ناوبری نجومی-اینرسیایی (ANS) توسعه داده بود که می‌توانست خطاهای ناوبری اینرسیایی را با مشاهدات آسمانی اصلاح کند، برای موشک SM-62 Snark، و یک سیستم جداگانه برای موشک بدفرجام AGM-48 Skybolt، که دومی برای SR-71 اقتباس شده بود.

11/
@SHIRDALPOST

این سیستم از موقعیت‌یابی ستاره‌ای برای تنظیم دقیق دقت سیستم هدایت اینرسیایی پس از پرتاب استفاده می‌کند.
از آنجایی که دقت یک موشک به دانستن موقعیت دقیق موشک توسط سیستم هدایت در هر لحظه از پرواز آن بستگی دارد، این واقعیت که ستاره‌ها یک نقطه مرجع ثابت برای محاسبه آن موقعیت هستند، این سیستم را به ابزاری بالقوه بسیار مؤثر برای بهبود دقت تبدیل می‌کند.

در سامانه موشکی تریدنت، این امر توسط یک دوربین واحد که برای تشخیص تنها یک ستاره در موقعیت مورد انتظارش آموزش دیده بود، محقق می‌شد اعتقاد بر این است که موشک‌های زیردریایی‌های شوروی برای دستیابی به این هدف، دو ستاره جداگانه را ردیابی می‌کردند، اگر کاملاً با جایی که باید باشد، هم‌تراز نبود، نشان می‌داد که سامانه اینرسی دقیقاً روی هدف قرار نگرفته و اصلاحیه انجام می‌شد.

12/
@SHIRDALPOST

و در آخر هدایت سیمی

موشک هدایت سیمی، موشکی است که توسط سیگنال‌هایی که از طریق سیم‌های نازک متصل بین موشک و سکوی پرتاب آن با استفاده از هدایت فرمان به آن ارسال می‌شود، هدایت می‌شود.
همزمان با پرواز موشک، سیم‌ها در پشت آن پیچیده می‌شوند.
این سیستم هدایت معمولاً در موشک‌های ضد تانک استفاده می‌شود، جایی که توانایی آن در استفاده در مناطقی با خط دید محدود، آن را مفید می‌کند، در حالی که محدودیت برد ناشی از طول سیم، نگرانی جدی نیست.
دوربردترین موشک‌های هدایت سیمی که در حال حاضر استفاده می‌شوند، به حدود ۸ کیلومتر (۵.۰ مایل) محدود می‌شوند.

13/13
@SHIRDALPOST | #Taha

ویدئوی شلیک موشک‌های سوخت جامد از سیلوهای زیرزمینی

@Missile_Force