15بهمن:
4:15-9:15AM پنج ساعت خواب
Part1: 10:45-12:15PM🔫✅
15mins break 🔋
Part2: 12:30-2PM🔫✅
1hour break+یه دوش بگیریم😔🔋
Part3: 3-4:30PM🔫✅
15mins break 🔋
Part4: 4:45PM-7:15PM🔫✅
15mins break 🔋
Part5: 8PM-9PM🔫✅
15mins break 🔋
Part6: 9:15-10:30PM🔫✅
15mins break 🔋
Part7: 10:45-12:15AM❌
Part8: 12:30-2AM🔫✅
10mins break🔋
Part9: 2:10-3:45AM🔫✅
4:15-9:15AM پنج ساعت خواب
Part1: 10:45-12:15PM🔫✅
15mins break 🔋
Part2: 12:30-2PM🔫✅
1hour break+یه دوش بگیریم😔🔋
Part3: 3-4:30PM🔫✅
15mins break 🔋
Part4: 4:45PM-7:15PM🔫✅
15mins break 🔋
Part5: 8PM-9PM🔫✅
15mins break 🔋
Part6: 9:15-10:30PM🔫✅
15mins break 🔋
Part7: 10:45-12:15AM❌
Part8: 12:30-2AM🔫✅
10mins break🔋
Part9: 2:10-3:45AM🔫✅
این روزا نمیدونم به چه امیدی میخونم و به چه چیزی دارم چنگ میزنم که اینطوری میخونم…
همین بلاتکلیفیه که باعث شده بخونم فقط
چنگ میبرم به سمت امید حتی اگه نوک انگشتم هم بهش نخوره؛
به سمت نور حتی اگه تنها چیزی که میبینم تاریکی باشه؛
به سمت اسم یک دانشگاه و علم حتی با اینکه امروز معنای انسان بودن زیرسوال رفته باشه؛
چنگ میزنم به آینده ایرانِ آزاد و شاد هرچقدر که امروز سیاهپوش بچههاش باشه؛
مجبورم یک چیزی پیدا کنم که دست به سمتش ببرم قبل از اینکه دستم قطع بشه.
از این دست کاری به جز دست به قلم بودن برنمیاد با این شرایط.
عادی سازی نمیکنم که بگم من مثل قبل حالم خوبه…
چطور میتونم مثل قبل باشم و حال روبهراهی داشته باشم اونم وقتی میبینم همنسلم و کسی که توی یک سال با من به دنیا اومده الان دیگه اینجا نیست؟🖤🪽
من مملو از خشم، غم، سوگ، گریه، ناامیدی، امیدواری، خستگی، خوابآلودگی، درد جسمی، پرش پلک، سندروم پای بیقرار، کم خوری عصبی، پرخوری عصبی، ترس و در نهایت، اجبار و محکومیت هستم.
من مجبورم این بازیو تموم کنم.
خبر میخونم گاهی و پشتش بغض میکنم، ناراحت میشم، غم وجودمو میگیره از این جنایت بینظیر در تاریخ جهان، اما ادامه میدم.
کسی که امکاناتش رو داره و رفاهش رو داره حق نداره جا بزنه. در حق خودش و خانوادش ظلم کرده. حتی در حق اونایی که رفتن که ما بهتر زندگی کنیم هم ظلم کرده.
بمونید و دووم بیارید این روزها رو.
عاجزانه ازتون خواهش میکنم.❤️🩹
همین بلاتکلیفیه که باعث شده بخونم فقط
چنگ میبرم به سمت امید حتی اگه نوک انگشتم هم بهش نخوره؛
به سمت نور حتی اگه تنها چیزی که میبینم تاریکی باشه؛
به سمت اسم یک دانشگاه و علم حتی با اینکه امروز معنای انسان بودن زیرسوال رفته باشه؛
چنگ میزنم به آینده ایرانِ آزاد و شاد هرچقدر که امروز سیاهپوش بچههاش باشه؛
مجبورم یک چیزی پیدا کنم که دست به سمتش ببرم قبل از اینکه دستم قطع بشه.
از این دست کاری به جز دست به قلم بودن برنمیاد با این شرایط.
عادی سازی نمیکنم که بگم من مثل قبل حالم خوبه…
چطور میتونم مثل قبل باشم و حال روبهراهی داشته باشم اونم وقتی میبینم همنسلم و کسی که توی یک سال با من به دنیا اومده الان دیگه اینجا نیست؟🖤🪽
من مملو از خشم، غم، سوگ، گریه، ناامیدی، امیدواری، خستگی، خوابآلودگی، درد جسمی، پرش پلک، سندروم پای بیقرار، کم خوری عصبی، پرخوری عصبی، ترس و در نهایت، اجبار و محکومیت هستم.
من مجبورم این بازیو تموم کنم.
خبر میخونم گاهی و پشتش بغض میکنم، ناراحت میشم، غم وجودمو میگیره از این جنایت بینظیر در تاریخ جهان، اما ادامه میدم.
کسی که امکاناتش رو داره و رفاهش رو داره حق نداره جا بزنه. در حق خودش و خانوادش ظلم کرده. حتی در حق اونایی که رفتن که ما بهتر زندگی کنیم هم ظلم کرده.
بمونید و دووم بیارید این روزها رو.
عاجزانه ازتون خواهش میکنم.❤️🩹
-بامداد۱۵بهمن۱۴۰۴،با چشمی خون افشان❤🔥6
Last shot
یک ساعت بخوابم
درسته هیچ وقت اینی ک اینجا میگم عملی نمیشه ولی حداقل کمتر از حد عادی میخوابم🗿
Last shot
من تا ته عمرم تو منگنه میمونم انگار که چی میخوام. کاش مسیر بره جلو و انتخابو بکنم تموم شه😭
بمیرم برای جاویدنامان این مدت…
اوناهم خیلیاشون به فکر اینده و کاری که میخواستن توی جامعه انجام بدن بودن.
شرم میگیرتم از نفس کشیدن وقتی میبینم من بهش فکر میکنم ولی یکی هست که دیگه نمیتونه حتی بهش فکر کنه…
من باید جای اونا هم ادامه بدم. چون کاری ازم نمیاد. ما همه باید حق اونارو هم ادا کنیم.
ماها باید جای همشون ادامه بدیم❤️🩹
اوناهم خیلیاشون به فکر اینده و کاری که میخواستن توی جامعه انجام بدن بودن.
شرم میگیرتم از نفس کشیدن وقتی میبینم من بهش فکر میکنم ولی یکی هست که دیگه نمیتونه حتی بهش فکر کنه…
من باید جای اونا هم ادامه بدم. چون کاری ازم نمیاد. ما همه باید حق اونارو هم ادا کنیم.
ماها باید جای همشون ادامه بدیم❤️🩹