یه سوال دلم میخواد بپرسم و دیدگاه های شمارو بدونم راجع بهش⚡️

اگه از ۱۷ سالگی هیچ فشاری برای کنکور نداشتی،
اولین کاری که واقعاً دلت می‌خواست شروع کنی و انجام بدی چی بود؟
نه چیزی که «باید» انجام می‌دادی؛ چیزی که قرار بود خودت انتخاب کنی.

https://t.me/RozmaregiWithMe/1792
والیبالیست ها یه چیز دیگن. به عنوان کسی که ۴سال حدودا کار کرده واقعا میدونم حس و حالش چطوریه. اصلا قابل توصیف نیست.

اگر از ۱۷ سالگی هیچ فشاری برای کنکور نبود،
شاید زندگی‌ام را با چیزهایی شروع می‌کردم که صدا داشتند؛
با واژه‌هایی از زبان‌های مختلف، با لهجه‌هایی که هنوز برایم غریبه بودند،
با چینی و اسپانیایی و انگلیسی و هر زبانی که می‌توانستم پنجره‌ای تازه به دنیایش باز کنم...

شاید ساعت‌ها می‌نشستم پای موسیقی،
آواز یاد می‌گرفتم، سازی را آرام‌آرام می‌آموختم
و به جای حفظ کردن فرمول‌ها،
نت‌ها را حفظ می‌کردم.

شاید نقاشی می‌کردم،
می‌نوشتم،
می‌ساختم،
هنر را نه برای نمره و نه برای رزومه،
بلکه فقط برای اینکه چیزی از خودم روی این دنیا باقی بگذارم...

اگر از ۱۷ سالگی قرار نبود مدام بپرسم «بعدش چی؟»،
شاید بیشتر می‌پرسیدم:
الان دلم می‌خواهد چه چیزی را تجربه کنم؟

و شاید همین، چیزی بود که آن سال‌ها بیشتر از هرچیز به آن احتیاج داشتم؛
فرصتی برای کشف کردنِ خودم، قبل از اینکه مجبور شوم خودم را انتخاب کنم.

احتمالا خیلی جدی نقاشی رو دنبال میکردم
یا شایدم زبان های مختلف یاد میگرفتم برای مهاجرتم.
سعی میکردم دایره ارتباطی م رو قوی کنم و کلی روی توسعه فردی م و اعتماد بنفسم و انرژی م کار میکردم.
و یه عالمه کلاس میرفتم از کیک پزی و آشپزی گرفته تا کلاس های تیراندازی و اسب سواری و میکاپ و پیانو و...... خیلی چیزا رو امتحان میکردم و از زندگیم در زمان حال لذت میبردم.
شاید نقاش بزرگی میشدم.
ولی هیچوقت اون ذوق برنگشت.
خیلی وقتا زمان برنمیگرده
ما هم اون آدم قبلی نمیشیم
الان حوصله ندارم
تمرکز ندارم
پراز استرسم
سلامتیم به خطر افتاده
و حتی چیزی که دوست دارم هم نشده.
از این کلمه که فلان رشته رو بخون کنارش به علاقه ت میرسی هم متنفرم.
حرفه ای شدن توی کاری که وقتی غرق ش میشی انگار دنیا رو بهت دادن خود بهشته.
و حالا توی جهنمم.
کاش واقعا حق انتخاب داشتم.
کاش قدرت نه گفتن داشتم.
کاش برام مهم نبود خانواده چی میگن.
اونوقت راحت تر زندگی میکردم حداقل برای خودم.

اینکه میخونم و بخش زیادی از حرف ها رو درک میکنم استخونم رو میسوزونه.
ما فداکاریای زیادی کردیم توی این مسیر، و امیدوارم این فداکاریا جواب بده برامون. حالا یا امسال یا هرزمان دیگه ای.

https://t.me/SETSOLstudy/5972
کافه با تم نقاشی بزنم و ساعت ۶ برم بازش کنم تا ۱ شب و نقاشی های خودم رو رو دیوار بزنم برای فروششون(نقاشم) ...یجوری ترکیب گالری هنر و کافه

ایده های نازی دارین.
تصورش حس باحالی داشت.

اگه اون همه وقت و انرژی ای که برای کنکور گذاشتم رو داشتم از ۱۷ سالگی و هیچ فشاری هم نبود
قطعا اول میرفتم یکی دوتا مهارت پولساز و بدردبخور یاد میگرفتم که دیگه الان که ۱۸ سال و خورده ای هستم یه درآمدی هرچند کم برای خودم داشته باشم و بتونم پیشرفت کنم
ولی الان اوضاع اصلا اونجوری نیست که قبل کنکور انتظار داشتم باشه
الان خستم خیلی خیلی خسته
خونواده م هم خستن
درضمن برای من به شخصه بسیار کار سختیه که برای نیازهام به خانواده رو بزنم و مجبور میشم خیلی جاها خیلی از برنامه ها رو حذف کنم

اگر این وسط پول لوازم هنری هم گرون نبود منی که دست خطم از دوران هخامنشیان به ارث رسیده با همه ی ناتوانیم میرفتم کلاس رنگ روغن و در کنارظ زبان انگلیسی رو فول یاد میگرفتم و شایدم کنارش باریستای یه کافه کتاب میشدم.

رویاهای مغزمون گاها کوچیکتر از اهداف جاه‌طلبانه‌ای هستن که تعیین شده.

https://t.me/SETSOLstudy/5972
برم تو یه ارکستر واقعی، گیتار الکتریک بگیرم و بند زیرزمینی بزنم، بدمینتون رو حرفه ای دنبال کنم، در نهایت یواش درسمو بخونم که یه شغل درست درمون کیرم بیاد نه رشته تاپ و این چیزا

سلام
۱۷ سالم بود فشاری برای کنکور نداشتم کسی مجبورم نکرد خودمم نخواستم ، کنکور ندادم
از ۱۶.۱۷ سالگی رفتم دنبال تتو علاقه داشتم و فهمیدم ازین راه میخوام پول در بیارم
بعد تونستم یه علاقم ک روش رسیدن بهش تحصیله رو پیدا کنم ی رشته ی یونیک ک انتخاب کمتر کسیه چون پول توش نیست ولی خب از تحصیل انتظار پول ندارم اون راهش جداست برام و سمت علاقم میرم

https://t.me/SETSOLstudy/5982
نمیدونم کی اینو نوشته، ولی هرجا هستی و هرکی هستی، فکر میکنم همزاد منی؛ این پیامت رو برای دوستام فرستادم و نمیتونستم بهشون بقبولونم که من ننوشتم. رویای گیتار الکتریک و بدمینتون و یک زندگی معمولی دارم.

چه جالب
میشد بند بزنید
بند زیرزمینی ها⚡️

خیلی جدی طراحی و مد و فشن رو دنبال میکردم و دنبال موسیقی میرفتم سعی میکردم به دور دنیا سفر کنم و زبانهای جدید رو یاد می‌گرفتم
شاید مهاجرت میکردم و پزشکی میخوندم

بخش آخرش یکم متفاوتش کرد واقعا سخته همه اینا باهم
اما خب این سوال که “دنبال چی میرفتیم؟” طوریه که جوابش هرچیزی میشه باشه

https://t.me/SETSOLstudy/5985
انقدر رویای بزرگی براش دارم که فکر میکنم امشب ۲ ساعت وایستادم و با اهنگای معروف فکرِ زدن گیتار بودم.(خداروشکر ناشناسه واقعا وگرنه به جای تاسیس بند، مستقیم منو به بندِ تیمارستان منتقل میکردن.)

راحت باش اینجا همه قابلیت بستری شدن رو داریم😂

به هرحال کیه که ساعت ۲شب تو اتاق راه نرفته باشه و با دیوارا راجع به رویاهاش حرف نزده باشه؟