یادم افتاد فیلم یه بار گفته بود که نامتان یکی از دلایلیه که باعث شده هنوز به بازیگری ادامه بده و چقدر قشنگ مراقب همن

مهربون🥹

من که عاشق صداتم😂😍

کاش این شوخی طلاق و فن ها تموم کنن حتی شوخیشم قشنگ نیست دیگه

🤍نامتان: راستش اگه بخوام صادقانه بگم، از نظر بازیگری، هر دوتامون با درام خیلی راحتیم. این چیزیه که هر دومون توش خوبیم. ولی توی کمدی، پشت صحنه همیشه با هم شوخی می‌کنیم، از هم انرژی می‌گیریم و دیالوگ‌هامون رو خیلی بامزه و بازیگوشانه درمیاریم

اما اگه بخوایم درباره‌ی پیش‌زمینه‌ی شخصیت‌ها حرف بزنیم، هم شخصیت نامتان و هم شخصیت فیلـم، توی داستانشون هم بخش‌های خوشحال‌کننده هست و هم بخش‌های دردناک

با هم حرف زدیم که اگه بخوایم این بخش‌ها رو خیلی غمگین و افسرده‌کننده نشون بدیم، می‌ترسیم فضای سالن زیادی گرفته و غمگین بشه. برای همین حس کردیم باید اول برگردیم به ایده‌ی اصلی؛ اینکه می‌خوایم مخاطب‌ها خوش بگذرونن، با لبخند از سالن بیرون برن و اون حس خوب رو با خودشون به خونه ببرن

❤️‍🩹فیلم: توی بخش فیلـم، فیلـم می‌خواد یه‌سری داستان رو تعریف کنه که واقعاً نشون‌دهنده‌ی خودِ فیلـم باشن. انتخاب آهنگ‌ها خیلی، خیلی سخت بود، چون تعداد محدودی می‌تونستیم انتخاب کنیم، ولی در عین حال باید همه‌ی چیزهایی که می‌خواستیم بگیم رو پوشش می‌دادن

🗣مجری: یعنی فقط می‌تونستین تعداد محدودی آهنگ انتخاب کنین!

❤️‍🩹: منظور از تعداد محدود این نیست که کل پلی‌لیست آهنگ‌های خیلی کمی داره، درسته؟ منظور اینه که قراره داستان رو قسمت‌به‌قسمت روایت کنیم

🤍: انگار باید انتخاب‌هامون رو محدود می‌کردیم تا ببینیم کدوم آهنگ‌ها و کدوم اجراها وقتی کنار هم قرار می‌گیرن، می‌تونن داستان ما رو به بهترین شکل ممکن روایت کنن

🗣: و فکر می‌کنم اگه مخاطب برای اولین بار این کنسرت رو ببینه و از طریق آهنگ‌های شما و شیوه‌ای که داستانتون رو روایت می‌کنین، باهاتون همراه بشه، این اجرا اون‌ها رو از دل اون صحنه‌ها می‌بره تا جایی که امروز ایستادین. و باعث می‌شه بخش زیادی از خودِ واقعی و هویتتون رو ببینن

🤍: آره، اگه قرار باشه این‌طوری باشه، ما واقعاً می‌خواستیم این اجرا مثل یه سفر باشه؛ سفری که یه روایت و داستان داشته باشه

کسانی که از قبل دوستمون دارن، ما رو همون‌طور که هستیم دوست دارن. اما آدم‌های دیگه‌ای که در طول این مسیر میان و میرن، هرکدوم داستان خودشون رو دارن؛ از جمله داستان اینکه ما چطور به جایی که امروز هستیم رسیدیم

ولی برای من و نامتان، توی مسیری که تا امروز طی کردیم، یه‌سری احساسات رو تجربه کردیم که هیچ‌وقت قبل از این با کسی به اشتراک نذاشته بودیم. و اینکه بخوایم همه‌ی اون احساسات رو کنار هم بذاریم و به یه شکل درست روایتشون کنیم، کار سختیه. جمع‌بندی کردن همه‌ش واقعاً سخته

برای همین حس کردم چیزی که نامتان می‌خواد به اشتراک بذاره، در نهایت فقط خودِ نامتانه؛ همون چیزی که همه از نامتان می‌شناسن و پذیرفتن، واقعاً هویت خودِ نامتانه

یعنی به کسایی که اومدن و ما رو دوست داشتن می‌گیم: «ممنون که ما رو برای چیزی که واقعاً هستیم دوست داشتین»

و در کنارش، می‌خوایم کسایی که شاید برای اولین بار دارن ما رو می‌بینن، با خودشون بگن: «آها، این خودِ واقعی نامتانه.»

و اگه دوست داشته باشین از اینجا به بعد، توی این مسیر با ما همراه بشین، ما واقعاً خوشحال می‌شیم

و واقعاً امیدواریم که از دیدن این روی نامتان خوشحال بشین

❤️‍🩹فیلم: برای فیلـم، سعی می‌کنم چیزایی که توی سرم می‌گذره، چیزایی که توی قلبمه رو بگم. من خیلی توی بیان کردن چیزا با کلمات خوب نیستم، برای همین ترجیح می‌دم از طریق اجرا، از طریق موسیقی، احساساتم رو منتقل کنم

🗣مجری: آها، یعنی توی این اجرا حتماً نمایش‌های روی استیج هم داریم؟ داریم؟

🤍نامتان: چون تمِ اجرا برادویه، باید داستان تعریف بشه. اگه بخوام اسپویل کنم، داستان از طریق آهنگ‌ها روایت می‌شه. معمولاً آدما داستان رو با بازی و دیالوگ تعریف می‌کنن، ولی این بار قراره داستان از طریق موسیقی روایت بشه

🗣: ولی در قالب‌های مختلفِ اجرا، درسته؟

❤️‍🩹: آره

🤍: ولی یه‌سری آهنگ‌ها هستن که معنی خیلی عمیقی دارن و دوست داریم همه ببیننشون. اما از نظر من، بعضی از آهنگ‌هایی که فیلـم فرستاده بود واقعاً فوق‌العاده بودن. وقتی چیزایی که فیلـم فرستاده بود رو گوش دادم و داشتیم درباره‌شون حرف می‌زدیم، واقعاً گریه کردم، ولی به خودش نگفتم. حسش شبیه حرف‌هایی بود که واقعاً انگار فقط برای گفتن بین خودِ ما دوتا بودن

🤍: راستش واقعاً دوست دارم همه اون بخش رو ببینن...
الان دوباره دارم گریه می‌کنم. واقعاً دوست دارم مردم اون روی قضیه رو ببینن. توی بعضی از آهنگ‌ها این حس کاملاً منتقل می‌شه و آدم همون لحظه می‌فهمه: «آه... این واقعاً بازتاب زندگیِ این دوتاست»
ولی در عین حال، ما باید می‌نشستیم و واقعاً فکر می‌کردیم که دقیقاً چی می‌خوایم به همه بگیم و آخرِ این اجرا دوست داریم مخاطب با چه حسی از سالن بیرون بره
🤍: راستش فیلـم از همون اول واقعاً تمام توانش رو گذاشت. من می‌خواستم همه واقعاً این حس رو دریافت کنن؛ همون‌طور که معمولاً با نقش‌ها، فیلمنامه‌ها یا شخصیت‌هایی که از نامتان و فیلـم توی داستان‌هایی مثل Pluto دیدن ارتباط می‌گیرن. سریال رو می‌دیدن و اون احساسات برای روزها یا حتی هفته‌ها باهاشون می‌موند

❤️‍🩹: می‌خوام همه وقتی از اینجا می‌رن، یه حسی داشته باشن که بگن: «وای، چقدر دلم براشون تنگ شده»

می‌خوام یه حس دلتنگی و longing توی دلشون بمونه، یه چیزی شبیه این

🗣: راستی، قبل‌تر درباره‌ی آهنگ‌هایی که برای خوندن برای همدیگه فرستادین، از هر دو طرف گفتین؛ این آهنگ‌ها چقدر عمیق بودن؟ منظورشون چی بود؟

🤍: معنی‌شون یه‌جوریه که... وای، دارم گریه می‌کنم

🗣: هنوز شروع نکرده گریه‌ت گرفت؟ 😂

❤️‍🩹: وایسا، این آهنگه کدوم بود؟
❤️‍🩹: آها، آره... نمی‌دونم اصلاً بتونیم از این آهنگ استفاده کنیم یا نه

🤍: منم نمی‌دونم بتونیم استفاده‌ش کنیم یا نه، ولی از نظر من، این آهنگ انگار چیزی‌ـه که فقط برای به اشتراک گذاشتنش بین خودِ ما دوتا ساخته شده

🗣: یعنی یه آهنگه برای وقتایی که دست همدیگه رو می‌گیرین و با هم از روزهای سخت رد می‌شین؟ یا چه حسی داره؟

🤍: درباره‌ی روزهای سختیه که با هم پشت سر گذاشتیم و اینکه با وجود همه‌ی اون‌ها، هنوز کنار همیم