ایرلند هم به فکر احیای نیروی هوایی خود افتاد!

ببینید چه توفان ژئوپولیتیکی برپا شده که ایرلندی که جزیره ای است دورافتاده و از هر 4 طرف به دریای کشورهای ظاهراً دوست (بریتانیا، ایسلند و ...) متصل است به این فکر افتاده که نیروی هوایی اش را احیا کند!

این برنامه شامل خرید جت‌های جنگنده به ارزش ۲.۵ میلیارد یورو می شود که نخستین خرید در ۵۰ سال اخیر است!


برنامه خرید جت‌های جنگی ایرلند و توسعه یک سیستم راداری ملی که مدت‌ها انتظار آن می‌رفت، نقطه عطفی تاریخی در رویکرد این کشور به دفاع هوایی به شمار می‌رود و به دهه‌ها وابستگی به بریتانیا برای محافظت از آسمان‌های ایرلند پایان می‌دهد.

از سال ۱۹۹۸ که نیروی هوایی ایرلند، اسکادران Light Strike خود را که جت‌های قدیمی فرانسوی Fouga CM170 Magister را به کار می‌گرفت، منحل کرد، ایرلند هیچ جت جنگی نداشته است. این کشور همچنین فاقد یک سیستم رادار اصلی است. بدون این قابلیت‌ها، یک “پیمان دوجانبه مخفی” موجب شده است که نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا (RAF) مسئولیت شناسایی و پاسخ به تهدیدات هوایی در فضای هوایی ایرلند را بر عهده داشته باشد.

به گفته ژنرال رالف جیمز، رئیس پیشین نیروی هوایی ایرلند، این وابستگی به یک قدرت خارجی، همراه با عدم پوشش راداری ایرلند، این کشور را “احتمالا آسیب‌پذیرترین” کشور در اروپا کرده است. جیمز در اجلاس امنیتی Slándáil 2020 هشدار داد که تنها بی‌طرفی یک استراتژی دفاعی نیست و تأکید کرد که ایرلند باید قادر باشد که فضای هوایی خود را به هر دو طرف در هر درگیری آینده ببندد.در فوریه ۲۰۲۲، گزارشی از کمیسیون نیروهای دفاعی پیشنهاد افزایش قابلیت‌های نبرد هوایی و شناسایی را از طریق خرید یک اسکادران از جت‌های جنگی ارائه داد. بدون تغییر در دکترین، این گزارش اعلام کرد که کشور “بدون قابلیت نظامی معتبر برای محافظت از ایرلند، مردم و منابع آن برای هر دوره طولانی” خواهد ماند.

در حال حاضر، نیروی هوایی ایرلند تنها به هشت جت آموزشی Pilatus PC-9M برای قابلیت نبرد هوایی متکی است. این هواپیماها که در سال ۲۰۰۴ سفارش داده شده‌اند، عمدتاً توسط مدرسه آموزش پرواز (FTS) کالج نیروی هوایی ایرلند استفاده می‌شوند. اگرچه می‌توانند با مسلسل‌های FN HMG و کپسول‌های موشکی LAU-7 برای مأموریت‌های پشتیبانی هوایی نزدیک (CAS) مسلح شوند، حداکثر سرعت آنها ۳۲۰ گره (تقریباً ۵۹۲ کیلومتر در ساعت) به شدت قابلیت‌های شناسایی آنها را محدود می‌کند.


خرید جت جنگی، که تخمین زده می‌شود هزینه‌ای بین ۶۰ تا ۱۰۰ میلیون یورو در سال در طول ۲۰ تا ۲۵ سال داشته باشد، می‌تواند منجر به هزینه کل تا ۲.۵ میلیارد یورو شود. آموزش اولیه خلبانان در خارج از کشور انجام خواهد شد و پیمانکاران غیرنظامی احتمالاً مسئول نگهداری هواپیماها خواهند بود. مدل دقیق هواپیماهایی که در نظر گرفته شده است، مشخص نشده است.برنامه این است که هواپیماها در فرودگاه شانون (SNN) مستقر شوند، به دلیل باند بلندتر آن و نزدیکی به ورودی‌های غربی ایرلند که در سال‌های اخیر به طور منظم شاهد نفوذ نیروی هوایی روسی بوده است.

این تصمیم بر اساس تعهد ایرلند در سال ۲۰۲۲ برای نصب یک سیستم رادار نظارتی اصلی است، قابلیتی که کشور هرگز پیش از این نداشته است.سیستم راداری که انتظار می‌رود حدود ۳۰۰ میلیون یورو هزینه داشته باشد، دارای دامنه شناسایی حداقل ۳۷۰ کیلومتر خواهد بود و از حداقل سه موقعیت استراتژیک عمل خواهد کرد. این سیستم که قرار است تا سال ۲۰۲۸ به طور کامل عملیاتی شود، به ایرلند این امکان را می‌دهد که هواپیماها و پهپادهای مشکوک را در فضای هوایی حاکمیتی خود دنبال کند.

این اقدامات با هم هدف دارند تا به ایرلند اولین قابلیت نظارت و پایش هوایی کاملاً مستقل خود را در بیش از ۲۵ سال اخیر بدهند.

در گذشته، برخی از سیاست‌گذاران ایده‌ای برای پلیس هوایی بین‌المللی، مشابه مأموریت پلیس هوایی بالتیک که توسط ناتو بر فراز استونی، لتونی و لیتوانی انجام می‌شود، مطرح کرده‌اند. با این حال، به عنوان یک کشور غیرناتو، ایرلند ممکن است دسترسی به چنین ترتیباتی را نداشته باشد.