عملا با توجه به اینکه عقب نشینی کامل ارتش اسراییل + عدم اشاره به لزوم انحلال و یا نابودی حماس ذکر شده، یک پیروزی برای بقایای حماس به شمار می رود.

آیا نتانیاهو باز قربانی این سازش خواهدشد یا اینکه به قول خودش داینامیک بازی در خاورمیانه عوض شده و امید به ترامپ دارد؟

🌎 صف‌آرایی تیم ترامپ مقابل ایران

✍ دکتر اسفندیار خدایی

◽️ دولت دوم دونالد ترامپ با انتصاب تیمی از شخصیت‌های سیاسی و نظامی که به اتخاذ سیاست‌های سخت‌گیرانه در قبال ایران شهرت دارند، نشان داده است که در دوره جدید، سیاست خارجی ایالات متحده به‌ویژه در قبال ایران از جدیت و تمرکز بیشتری برخوردار خواهد بود. از تقویت تحریم‌ها و مهار نفوذ منطقه‌ای ایران گرفته تا افزایش فعالیت‌های اطلاعاتی و نظامی، هر یک از اعضای این تیم مواضع مشخص و قاطعی دارند که می‌تواند پیام روشنی به ایران ارسال کند. در ادامه، نگاهی دقیق‌تر به ترکیب این تیم و دیدگاه‌های آن‌ها درباره ایران خواهیم داشت:

🔹 جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور
ونس از کهنه‌سربازان سپاه تفنگداران دریایی است دیدگاههای محافظه‌کارانه دارد و نگاه او بیشتر به داخل آمریکاست. او رویکردی محتاطانه نسبت به درگیری‌های خارجی دارد. در موضوع ایران، او خواستار کاهش تعاملات دیپلماتیک و افزایش فشار اقتصادی است. ونس پیش‌تر از سیاست‌هایی حمایت کرده که ایران را از منابع مالی محروم کند.

🔹 مارکو روبیو، وزیر امور خارجه
روبیو از حامیان سرسخت تحریم‌های اقتصادی علیه ایران است. او در یکی از سخنرانی‌های اخیر خود اظهار داشته: "ایران نه‌تنها تهدیدی برای منطقه، بلکه خطری جهانی است که نیاز به واکنشی قاطع دارد." رویکرد روبیو احتمالاً شامل تلاش برای انزوای بیشتر ایران در عرصه بین‌المللی خواهد بود.

🔹پیت هگزت، وزیر دفاع
هگزت به دلیل تجربه نظامی خود، بر گسترش قابلیت‌های دفاعی آمریکا تأکید دارد. او در یکی از مصاحبه‌هایش با فاکس نیوز گفته بود: "ایران باید بداند که ایالات متحده هرگز در برابر تهدیدات آن کوتاه نمی‌آید." حضور او می‌تواند به معنای افزایش تحرکات نظامی در خاورمیانه باشد.

🔹 مایک والتز، مشاور امنیت ملی
والتز نماینده جمهوری‌خواه فلوریدا و کهنه‌سرباز ارتش آمریکاست. او برنامه هسته‌ای ایران را تهدیدی جدی برای امنیت بین‌الملل می‌داند و می‌گوید: «تا زمانی که ایران به‌دنبال سلاح هسته‌ای باشد، ما باید تمامی گزینه‌ها را روی میز نگه داریم.»

🔹 کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی
نوم رویکرد امنیتی خود را بر حفاظت از خاک آمریکا متمرکز کرده است. او پیش‌تر اعلام کرده بود که تهدیدات ناشی از ایران، به‌ویژه در حوزه سایبری و مهاجرت، نیازمند اقدامات جدی‌تر است.

🔹 جان رتکلیف، مدیر سیا
رتکلیف که به اتخاذ سیاست‌های تهاجمی علیه ایران مشهور است، در یکی از گزارش‌های خود در دوران مدیر اطلاعات ملی گفته بود: "برنامه‌های هسته‌ای ایران تهدیدی مستقیم علیه امنیت جهان است." او احتمالاً برنامه‌هایی برای افزایش عملیات‌های مخفی علیه ایران در نظر خواهد داشت.

🔹 الیز استفانیک، سفیر آمریکا در سازمان ملل
استفانیک یکی از مدافعان تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران است. او در سخنرانی خود در کنگره گفته بود: "ما باید ایران را برای حمایت از تروریسم و نقض حقوق بشر پاسخ‌گو کنیم." حضور او در سازمان ملل احتمالاً بر تمدید و تقویت تحریم‌ها تمرکز خواهد داشت.

🔹 تام هومان، رئیس اداره مهاجرت
هومان با تمرکز بر تقویت نظارت بر ورود مهاجران، ایران را یکی از تهدیدات بالقوه معرفی کرده و در اظهاراتی تأکید داشته که باید مراقب ورود افرادی از کشورهای حامی تروریسم به آمریکا بود.

🔹 سوزی وایلز، رئیس کارکنان کاخ سفید
وایلز به هماهنگی سیاست‌های داخلی و خارجی معروف است و گفته شده که یکی از طراحان سیاست‌های جدید دولت ترامپ در قبال ایران خواهد بود.

🔹 ایلان ماسک و ویوک راماسوامی، رؤسای وزارت کارآیی دولت
اگرچه این وزارتخانه مستقیماً در سیاست‌های خارجی دخالتی ندارد، اما ماسک در گذشته تأکید کرده که کاهش وابستگی به انرژی‌های فسیلی می‌تواند نفوذ ایران را در بازار جهانی انرژی کاهش دهد.

🌿 دولت دوم ترامپ با ترکیبی از سیاستمداران و نظامیان سرسخت، به‌وضوح اهداف مشخصی را در قبال ایران دنبال می‌کند. این اهداف شامل مهار برنامه هسته‌ای ایران، محدودسازی نفوذ منطقه‌ای تهران در خاورمیانه، تضعیف توان اقتصادی ایران از طریق تحریمها، و افزایش انزوای دیپلماتیک ایران در عرصه بین‌الملل است.

t.me/EsfandiarKhodaee

...

با این ترکیب، ترامپ چیزی جز «تسلیم» نمیخواهد.

یا تسلیم می شوید یا آماده تشدید بی سابقه تنشها باشید.

مذاکره «شرافتمندانه» ای که پزشکیان از آن سخن می گوید تنها در خواب ممکن است.

ترکیه هنوز در سوریه پیروز نشده است!

از زمان سقوط بشار اسد در اواسط دسامبر، تحلیلگران متعدد سیاست خارجی و خبرنگاران ترکیه را "برنده" در سوریه اعلام کرده‌اند. این روایتی است که مقامات ترکیه و حامیانشان به شیوه‌هایی سنگین‌دست و نگران‌کننده پیش برده‌اند. اما آیا این حقیقت دارد؟ خیر. یا لااقل، ترکیه هنوز چیزی نبرده است.

واقعیت این است که ترکیه در موقعیتی مطلوب در سوریه قرار دارد. حامیان آنکارا، حیات تحریر الشام (HTS) و ائتلافی از میلیشیا‌ها به نام ارتش ملی سوریه، مسئول پایان دادن به حکومت اسد بودند. نزدیکی ترکیه به سوریه و تخصص شناخته‌شده ترکیه در توسعه زیرساخت‌ها نیز به شرکت‌هایی که در آنکارا ارتباطات خوبی دارند کمک خواهد کرد تا قراردادهای بازسازی را برنده شوند.

با این حال، رئیس‌جمهور رجب طیب اردوغان با موانع بزرگی برای تثبیت خود به عنوان قدرت خارجی در دمشق روبرو است.

بسیاری از ادعا‌ها مبنی بر اینکه ترکیه سوریه را برده است بر این واقعیت استوار است که HTS و میلیشیا‌های ارتش ملی سوریه سقوط حلب را رهبری کردند که منجر به فرار اسد از کشوری شد که خانواده‌اش نیم قرن بر آن حکمرانی کرده بود. اما همیشه آنچه به نظر می‌رسد همه ماجرا نیست. حمله تایید شده نیروهای مورد حمایت ترکیه به حلب که در اواخر نوامبر آغاز شد، قرار بود محدود باشد. هدف آنکارا به جای سقوط اسد، فشار آوردن به رئیس‌جمهور وقت سوریه برای مذاکره در مورد عادی‌سازی روابط ترکیه-سوریه بود—هدفی که دولت ترکیه دو سال قبل دنبال کرده بود. این تنها زمانی بود که ارتش سوریه فرو پاشید که ترک‌ها سیاست خود را تغییر دادند و ادعا کردند که سقوط بشار همیشه برنامه آنها بود.

کمی پس از آزادی دمشق توسط HTS، وزیر خارجه ترکیه، هاکان فیدان، در پایتخت سوریه ظاهر شد، جایی که به طور کنایه‌آمیز رهبرHTS را در آغوش گرفت. شراکت ترکیه با تحریرالشام به وضوح مؤثر بود، اما ایده‌ای که آنکارا در سوریه پیروز شده است، فرض می‌کند که دولت ترکیه تمام قدرت را در این رابطه دارد. این ممکن است زمانی درست بوده باشد، اما پس از پایان حکومت اسد، HTS به اردوغان و شرکت‌های او کمتر نیاز دارد.

هرچند فیدان از همه سریع‌تر به دمشق رسید، رژه‌ای از هیئت‌ها نیز به در خانه رهبر HTS، احمد الشرع، زده شد، از جمله دیپلمات‌هایی از ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه و آلمان (که به نمایندگی از اتحادیه اروپا حضور داشتند). رئیس اطلاعات عراق سفری به سوریه انجام داد. نمایندگان رهبری سوریه نیز به دنبال تماس با همسایگان خود بودند. وزیر خارجه دولت گذار، اسعد حسن الشیبانی، به ریاض، عربستان سعودی؛ ابوظبی، امارات متحده عربی؛ دوحه، قطر؛ و امان، اردن سفر کرده است. به وضوح، الشرع گزینه‌های بیشتری برای شرکای خارجی نسبت به دو ماه پیش دارد و دیگر مانند قبل صرفاً به ترکیه وابسته نیست.

ترکیه هنوز به حاشیه رانده نشده اما تلاش‌های کشورهای عربی بزرگ برای برقراری ارتباط و رابطه کاری با رهبران جدید سوریه، نقطه ضعف ترکیه در منطقه را نشان می‌دهد: رهبران آنکارا ادعا می‌کنند که ارتباط فرهنگی با کشورهای عربی دارند که به آنها بینش منحصربه‌فردی به جوامع خاورمیانه‌ای می‌دهد. این ادعا عمدتاً خالی از سند است و بر اساس (سوء)تفسیر تاریخ عثمانی استوار است. قطعاً، طی سال‌ها نظرسنجی‌ها به طور مداوم نشان داده‌اند که اردوغان به دلیل حمایتش از فلسطینیان، تعداد قابل توجهی گردشگر عرب در استانبول وجود دارد، و خاورمیانه‌ای‌ها به سریال‌های تلویزیونی ترکی علاقه‌مند هستند—اما این به سختی نشان‌دهنده ارتباط فرهنگی است.

به احتمال زیاد، به عنوان اسلام‌گرایان، اردوغان و حزب حاکم عدالت و توسعه به جهان عرب، به ویژه هم‌فکران اسلام‌گرا در بین اخوان‌المسلمین مصر، حماس و دیگران، علاقه دارند. صرف‌نظر از هرگونه ارتباطی که ترک‌ها ممکن است بین خود و سوری‌ها احساس کنند، این ارتباط به احتمال زیاد در مقایسه با ارتباط سوری‌ها با هم‌وطنان عربشان، کمرنگ‌تر است. این به عربستان سعودی، امارات متحده عربی، عراق، اردن و دیگران برتری می‌دهد نسبت به ترکیه.

سپس مسئله پیچیده ناسیونالیسم کرد و نیروهای مبارزه کرد سوریه به نام یگان‌های محافظت از مردم (YPG)، که هسته اصلی شریک واشنگتن در مبارزه با دولت اسلامی در سوریه، نیروهای دموکراتیک سوریه، بوده است. دولت ترکیه معتقد است که با پایان حکومت اسد، HTS در قدرت در دمشق، و تمایل پیشین رئیس‌جمهور منتخب آمریکا، دونالد ترامپ برای خارج کردن نیروهای آمریکایی، فرصتی برای استفاده از ارتش ملی سوریه برای نابودی YPG، که آن را از حزب کارگران کردستان (PKK)—یک گروه تروریستی تعیین شده—تمیز نمی‌دهد، وجود دارد. این، از دیدگاه آنکارا، آنها را از تهدید امنیتی از جنوب رها می‌سازد.

از دیدگاه ترکیه، به نظر می‌رسد که یک لحظه مطلوب برای وارد کردن ضربه مهلک به ناسیونالیسم کرد وجود دارد.

جنگنده‌های اسرائیلی یک کاروان نظامی متعلق به هیئت تحریر الشام (HTS) رهبری موقت جدید سوریه را در استان قنیطره در جنوب سوریه مورد حمله هوایی قرار دادند.

این اولین حمله ارتش اسرائیل علیه تحریرالشام است.

بهترین خبری که بعد از سقوط دولت لاییک اسد در سوریه شنیدم.

…

⭕️ جناب مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور کشور بزرگ ایران پا شده رفته به استقبال خبرنگار آمریکایی!!!
صدها برابر فاجعه‌بارتر از سلفیِ نمایندگان مجلس با موگرینی.
شما تاوان کدام گناه مایید؟


⚜️ @paradox_p ⚜️پارادوکس ⚜️

💢 اکرم الکعبی ،دبیرکل جنبش نُجَباء: این پیروزی بزرگ را به ملت فلسطین و مردم آزاده جهان به‌ویژه جمهوری اسلامی ایران، انصارالله یمن، مقاومت اسلامی لبنان و عراق و همچنین ملت‌هایی که پشتیبان بودند، تبریک می‌گوییم.

🔻 با این تحول مهم، ما نیز اعلام می‌کنیم که عملیات نظامی خود علیه رژیم صهیونیستی را در همراهی با مقاومت فلسطین و برای تقویت و تداوم آتش‌بس در غزه، متوقف خواهیم کرد.

@StrategicNews_ir

در جنگ که کنارشان نبودیم، در صلح ولی خواهیم بود

از انصارالله هم میخواهیم دست از سر ناو هواپیمابر ترومن بردارند.

بخشش از بزرگان است.

همین که موشک هایشان به خودمان نخورد خودش یک پیروزی است.

نتانیاهو هیچ گاه حماس را به صورت کامل از میان نبرده و نخواهدبرد. او میداند در نبود حماس یا دیگر گروه‌های خشن تروریستی، جایی برای راست گرایی افراطی در اسراییل وجود نخواهدداشت و پایان عمر سیاسی این جریان فراخواهدرسید.

بدون شیوع ویروس کسی واکسن نمیخرد و بدون وقوع حملات سایبری، شرکت های امنیت شبکه و داده ورشکست خواهندشد. بحرانی باید باشد تا شما منجی شوید!

دفتر نتانیاهو میگوید که حماس در آخرین لحظات در حال تغییر برخی بندهای توافق نامه است و لذا کابینه اسرائیل این توافقنامه را تصویب نخواهدکرد.

حالا ما که هیچی اما اسرائیلی ها با تانک و هواپیما می روند و مجوز علامه جولانی هم برایشان مهم نیست.

آمریکا پیشتر هم سابقه خرید جزیره از دانمارک را دارد و جزایر Virgin را در دریای کارائیب از این کشور خریده بوده است.

۱۱۰ سال پیش در چنین روزی، قوای عثمانی به فرماندهی «انور پاشا» شکست سنگینی از روس‌ها در نبرد «ساری قمیش» متحمل شدند که منجر به از بین رفتن ارتش سوم ترکیه شد.

انور پاشای احمق میخواست ادای آلمان ها را در جبهه غرب دربیاورد و روس‌ها را در سرمای کوههای شرق آناتولی و منطقه ارمنستان به تله بیاندازد اما خودش به تله افتاد و فقط ۲۵۰۰۰ سرباز عثمانی از سرما یخ زدند! (از ۸۰ الی ۹۰ هزار تلفات)

جالب اینجاست که انورپاشا تقصیر این شکست را به گردن ارمنی ها انداخت و طرح نسل کشی ارامنه را با همدستی جمال پاشا و طاعت پاشا اجرا کرد.