Astrobiology اخترزیست شناسی
536 subscribers
296 photos
39 videos
3 files
216 links
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✨️🌍 آیا زمین تنها جهانِ زنده در کیهان است؟

اخترزیست‌شناسی (Astrobiology) علمی است که به بررسی منشأ، تکامل، پراکندگی و آینده‌ی حیات در کیهان می‌پردازد و یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های علم را دنبال می‌کند:
آیا جایی فراتر از زمین هم حیات وجود دارد؟

💫 گوينده: هانا قدرت‌الهی‌فرد

#اخترزیست_شناسی #Astrobiology #فضا #نجوم #حیات_فرازمینی

🎵 Music: The Miracle of Flight by Scott Buckley - released under CC-BY 4.0.

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤6👍1👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مرگ دایناسورها؛ معمایی ۶۵ میلیون ساله

چطور ممکن است دنیایی که بیش از صد میلیون سال در اختیار دایناسورها بود، ناگهان برای همیشه تغییر کند؟

میلیون‌ها سال، دایناسورها بر زمین فرمانروایی می‌کردند؛ در آسمان پترواسورها پرواز می‌کردند و در اقیانوس‌ها شکارچیان عظیمی مانند موساسورها زندگی می‌کردند.
سال‌هاست دانشمندان تلاش می‌کنند بفهمند چه اتفاقی باعث این انقراض عظیم شده است.

یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها در لایه‌ای باریک از رس پیدا شد؛ لایه‌ای که در نقاط مختلف جهان دیده می‌شود و درست در مرز میان دوران دایناسورها و عصر پستانداران قرار گرفته است.
اما داستان وقتی عجیب‌تر شد که دانشمندان مقدار غیرعادی ایریدیوم را در این لایه پیدا کردند؛ عنصری که در پوسته زمین کمیاب است اما در شهاب‌سنگ‌ها فراوان‌تر یافت می‌شود.
در این ویدیو، قدم‌به‌قدم سرنخ‌هایی را دنبال می‌کنیم که دانشمندان از دل سنگ‌ها، فسیل‌ها و لایه‌های زمین بیرون کشیده‌اند؛ تا ببینیم چگونه یکی از بزرگ‌ترین معماهای تاریخ زمین به یک پاسخ شگفت‌انگیز نزدیک شد.
توضیحات بیشتر

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
👍5❤2🔥1
☄️ شهاب‌سنگی کمیاب از صحرای آفریقا

یک شهاب‌سنگ نادر خبر می‌دهد که شاید در آغاز شکل‌گیری منظومه‌ی شمسی، سیاره‌های اولیه‌ی بزرگی وجود داشته‌اند که امروز دیگر اثری از آن‌ها باقی نمانده است.
در سال ۲۰۱۹، در صحرای آفریقا، یک شهاب‌سنگ انگرایتی به نام NWA 12774 پیدا شد.

آرون بل و همکارانش ایده‌های جالبی برای بررسی NWA 12774 ارائه دادند.
آن‌ها از دو مسیر متفاوت تلاش کردند عمق تشکیل این قطعه‌سنگ را در جسم مادر تخمین بزنند و بر این اساس شواهدی ارائه کنند که نشان دهد جسم مادر، یک سیاره‌ی اولیه‌ی بزرگ بوده است. 
این پژوهش نشان می‌دهد که در آغاز شکل‌گیری منظومه‌ی شمسی، احتمالاً سیاره‌های اولیه‌ای وجود داشته‌اند که از بین رفته‌اند و مطالعه‌ی بقایای آن‌ها برای شناخت روند تکامل منظومه‌ی شمسی ارزشمند است.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده: مهناز موسوی
🖊 مترجم و گرافیست: زهره عسکری
🔍 ویراستار: مبینا مهرپناه

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
🔥5❤1👍1
🌌 ۱۱ سال در جست‌وجوی حیات، میان زمین و کیهان

یازده سال از آغاز فعالیت گروه اخترزیست‌شناسی می‌گذرد؛ یازده سال همراهی، یادگیری، پرسش‌گری و نگاه کردن به جهان از زاویه‌ای متفاوت.

در این مسیر، کنار هم از پیدایش و تکامل حیات بر روی زمین گفتیم، جهان‌های دوردست را شناختیم، درباره‌ی مریخ و اقمار یخی منظومه‌ی شمسی جست‌وجو کردیم و با نگاهی به سیارات فراخورشیدی، یکی از قدیمی‌ترین پرسش‌های بشر را دنبال کردیم: آیا ما در این جهان تنها هستیم؟

این سال‌ها با همراهی اساتید، پژوهشگران و علاقه‌مندان، با برگزاری نشست‌ها، ژورنال‌کلاب‌ها، کارگاه‌ها و دوره‌های آموزشی و تولید محتوای علمی، فرصتی برای یادگیری و گفت‌وگو درباره‌ی اخترزیست‌شناسی و علوم نوین فراهم کرد.

۱۱ سال گذشت، اما پرسش‌ها همچنان ادامه دارند؛
و شاید زیبایی علم همین باشد: هر پاسخی، ما را به پرسش‌های تازه‌تری می‌رساند. ✨

به امید سال‌های بیشتر در جهت کشف، کنجکاوی و جست‌وجوی حیات در کیهان.

۱۱ سالگی گروه اخترزیست‌شناسی مبارک!

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤15❤‍🔥2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🧬🌍 حیات چیست؟

با وجود پیشرفت زیست‌شناسی، هنوز تعریف واحد و بی‌نقصی از حیات نداریم؛ تعریفی که بتواند تمام اشکال شناخته‌شده‌ی زندگی را در بر بگیرد و در عین حال، پدیده‌های غیرزنده را کنار بگذارد.

و این فقط یک بحث فلسفی نیست. اگر روزی با چیزی کاملاً متفاوت از حیات زمینی در سیاره‌ای دیگر روبه‌رو شویم، از کجا باید بفهمیم که واقعاً «زنده» است؟

در این ویدیو سراغ یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های زیست‌شناسی و اخترزیست‌شناسی می‌رویم:
حیات واقعاً چیست؟

🔭 لینک ویدیوی کامل

✨️ طراح و گوینده: هانا قدرت‌الهی‌فرد

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤5🔥5👏1
🪐 SBART Journal Club | Planetary Sciences

از زمین تا جهان‌های دور؛ نگاهی به زیست‌پذیری، امضاهای زیستی، سیارات فراخورشیدی و آینده رصد جهان 🔭✨

📌 یکشنبه ۲۹ شهریور | ساعت ۱۹

برای عضویت در گروه ژورنال کلاب و شرکت در جلسات، فرم ثبت‌نام را تکمیل کنید. 🌱

منتظر حضورتان هستیم! ✨

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤8👏1
🚀 پرتاب تلسکوپ فضایی رومن و آغاز سفر کیهانی آن

تلسکوپ فضایی رومن (Nancy Grace Roman Space Telescope)، یکی از مهم‌ترین رصدخانه‌های فضایی نسل جدید ناسا، روز ۳۰ اوت ۲۰۲۶ با موفقیت به فضا پرتاب شد.
این تلسکوپ که در ابتدا با نام WFIRST شناخته می‌شد، به افتخار نانسی گریس رومن، نخستین اخترشناس ارشد ناسا و از چهره‌های کلیدی در شکل‌گیری برنامه تلسکوپ فضایی هابل، نام‌گذاری شده است.
رومن در مرکز پروازهای فضایی گدارد ناسا در مریلند ساخته و آزمایش شد و پس از تکمیل مراحل آماده‌سازی، برای پرتاب به مرکز فضایی کندی در فلوریدا منتقل شد.
این رصدخانه به آینه‌ای با قطر ۲٫۴ متر مجهز است؛ آینه‌ای هم‌اندازه با هابل، اما ابزار اصلی آن می‌تواند ناحیه‌ای از آسمان را با میدان دیدی حدود ۱۰۰ برابر بزرگ‌تر از ابزار فروسرخ هابل ثبت کند.
📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر

📄 گردآورنده: مهناز موسوی
🖊 مترجم و گرافیست: فاطمه هاشمی‌نسب
🔍 ویراستار: پریا الفتی

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤7👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سه راه متفاوت برای تولد یک پستاندار

پستانداران جفت‌دار (Placental): مثل انسان، گربه، سگ و نهنگ؛ جنین در رحم رشد می‌کند و از طریق جفت مواد غذایی و اکسیژن دریافت می‌کند.

کیسه‌داران (Marsupials): مثل کانگورو؛ نوزاد در مرحله‌ای بسیار نارس متولد می‌شود و ادامهٔ رشد خود را معمولاً در کیسهٔ مادر و با شیر خوردن طی می‌کند.

تک‌سوراخیان (Monotremes): مثل پلاتیپوس و اکیدنه؛ برخلاف بیشتر پستانداران، تخم می‌گذارند، اما همچنان پستاندار محسوب می‌شوند چون ویژگی‌های اصلی پستانداران، از جمله تولید شیر، را دارند.

این تنوع، نمونه‌ای جذاب از چگونگی شکل‌گیری راهبردهای متفاوت بقا و تولیدمثل در مسیر تکامل است؛ مفاهیمی که در اخترزیست‌شناسی نیز اهمیت دارند، چرا كه هنگام جست‌وجوی حیات در جهان‌های دیگر، تنها به وجود حیات نمی‌اندیشیم، بلکه به این پرسش نیز توجه می‌کنیم که حیات چگونه می‌تواند خود را حفظ و تکثیر کند...

🔗 لینک ویدیو

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤7👍1😁1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
حدود ۵۶ میلیون سال پیش، در مرز میان دوره‌های پالئوسن و ائوسن، زمین وارد یکی از مهم‌ترین دوره‌های گرمایش تاریخ خود شد: دوره حداکثر حرارتی پالئوسن–ائوسن یا به اختصار PETM.
در کمتر از ۲۰ هزار سال، میانگین دمای زمین حدود ۵ تا ۸ درجهٔ سانتی‌گراد افزایش یافت؛ آن‌قدر شدید که در قطب شمال، به‌جای یخ و برف، جنگل‌هایی سرسبز با سرخس، نخل، سکوییا و جینکو رشد کردند.
رسوبات آن دوران نشان می‌دهند که مقدار عظیمی کربنِ زیستی به شکل CO₂، متان و دیگر گازهای گلخانه‌ای وارد جو و اقیانوس‌ها شد،
اما منشأ این کربن هنوز کاملاً مشخص نیست.

🌊 اقیانوس‌ها با جذب CO₂ اسیدی‌تر شدند و کربنات کمتری برای ساخت پوسته و اسکلت موجودات دریایی باقی ماند.
در نتیجه، حدود ۳۰ تا ۵۰٪ گونه‌های روزنه‌داران کف‌زی منقرض شدند و صخره‌های مرجانی بزرگ و پیچیده نیز برای میلیون‌ها سال تقریباً از رکورد فسیلی ناپدید شدند.
🌳 در خشکی اما داستان متفاوت پیش رفت؛ گسترش جنگل‌های گرم و مرطوب به تنوع و پراکنش پستانداران اولیه کمک کرد.

✨️ لینک ویدیو

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤6🔥1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
۵۵ میلیون سال پیش، زمین ناگهان گرم شد؛ و ردپای این تغییر هنوز روی زمین باقی مانده است!

دانشمندان به حوضه‌ی بیگ‌هورن در وایومینگ رفته‌اند؛ جایی که لایه‌های رسوبی، فسیل‌ها و خاک‌های باستانی، داستان PETM را در خود حفظ کرده‌اند. آن‌ها در دل این لایه‌ها، فسیل برگ و گل، دانه و چوب، استخوان و دندان پستانداران منقرض‌شده پیدا کرده‌اند.

این منطقه در واقع یک آرشیو ۵۵ میلیون ساله از واکنش حیات به تغییرات اقلیمی است؛ دانشمندان با خواندن آن، تلاش می‌کنند بفهمند گرمایش امروز که به مراتب پرشتاب تر از PETM است، چه آینده‌ای برای اکوسیستم‌ها رقم خواهد زد.

🔗 لینک ویدیو

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤6🔥1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌌 برای اینکه حیات شکل بگیرد، چه شرایطی باید وجود داشته باشد؟
شاید جواب، خیلی پیچیده‌تر از «وجود آب» باشد...

Footage: NOAA Ocean Exploration

✨️ طراح و گوینده: هانا قدرت‌الهی‌فرد

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤6👍1
🌌 چرا سیارات قابل سکونت را کمتر پیدا می‌کنیم؟

سیارات فراخورشیدی واقع در منطقه‌ی قابل سکونت از مهم‌ترین اهداف جست‌وجوی حیات خارج از منظومه‌ی شمسی هستند.
بااین‌حال، داده‌های رصدی لزوما تعداد واقعی این سیارات را نشان نمی‌دهند.

پژوهشی جدید با بررسی ۴۵۱۰ سیاره‌ی گذری در آرشیو سیارات فراخورشیدی ناسا نشان می‌دهد که روش‌های مبتنی بر گذر می‌توانند فراوانی سیارات منطقهٔ قابل سکونت را کمتر از مقدار واقعی برآورد کنند.
احتمال پایین هم‌راستایی مداری با خط دید زمین و دوره‌ی مداری طولانی این سیارات، شناسایی آن‌ها را دشوار می‌کند.

پژوهشگران با استفاده از سه روش آماری و یادگیری ماشین، اثر این سوگیری مشاهده‌ای را اصلاح کردند و نشان دادند که پس از درنظرگرفتن محدودیت‌های آشکارسازی، تصویر متفاوتی از فراوانی سیارات فراخورشیدی در منطقه‌ی قابل سکونت به دست می‌آید.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده و ویراستار: پريا الفتی
🖊 مترجم و گرافیست: آناهیتا شکوهی

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN
❤4👍1