📚 «ادبیات ممکن است به سلامت روان نویسنده کمک کند و او را از دیوانه‌شدن نجات بدهد. اما در مورد ارتباطش با خواننده، دستورالعمل‌های متعددی وجود دارد که باعث اثرگذاری ادبیات روی مخاطبانش هم می‌شود. البته فکر نمی‌کنم رستگاری و رهایی، یکی از این تاثیرات باشد. چیزی که ادبیات می‌تواند انجام بدهد این است که درِ جهان‌های خیال را به روی‌مان باز کند و همین به ما کمک می‌رساند که وجوه انسانی‌مان بیشتر رشد کند، حتی شاید بخش تاریک وجودمان را هم کشف کنیم. زمانی در یک برنامه‌ی رادیویی بی‌بی‌سی با دوست قدیمی‌ام نادین گوردیمر (نویسنده و فعال سیاسی اهل آفریقای جنوبی و برنده‌ی نوبل ادبیات) حضور داشتم و وقتی از ما سوال شد که چطور ادبیات می‌تواند جهان را تغییر بدهد، هر دو دقیقاً با کلماتی مشابه جواب دادیم؛ ادبیات خواننده‌ها را یک‌به‌یک تغییر می‌دهد.»
@ehsanname
➖از گفتگوی آریل دورفمان با روزنامه هم‌میهن

شاید هیچ چیز به اندازه ازدواج هنری هشتم با آن بولین، کنیزک درباری‌اش جهان را تحت تاثیر قرار نداده باشد. احتمالا اگر هنری هشتم با آن بولین ازدواج نمی‌کرد، قدرت کلیسا هم متعاقبا کم نمی‌شد و به طبع آن طبقه متوسط در انگلستان رشد نمی‌کرد و از دل‌ آن توماس نیوکمن (مخترع ماشین بخار) و جرج استفِنسن (پدر حمل و نقل ریلی) بیرون نمی‌آمد. البته این کوته بینی است که وقایع اواخر قرن هجدم را تنها به آن ازدواج که در نهایت به خیانت آن بولین و اعدامش انجامید، نسبت دهیم. اما قطعا این ازدواج بی‌تاثیر نبوده است. اگر ما انگلستان آن سال‌ها را با تمام کشورهای اروپایی مقایسه کنیم، می‌بینیم تنها تفاوتی که باعث شد در انگلستان انقلاب صنعتی روی دهد، هیچ چیز نبود، الان همین ازدواج و رشد طبقه متوسط در این کشور. طبقه متوسطی که از دل آن کارآفرینان نوکیسه‌ای بیرون آمدند که جهان بعد خود را متحول کردند.

@Rwriter

اندر باب وقاحت دُوَل غربی

یعنی شما کارد بزن ببین خون میزند بیرون یا خیر؟! فرض کن طرف چندین مرحله رفته است مصاحبه برای پوزیشن PHD. از دانشگاه ETH زوریخ پذیرش گرفته. بعد به خاطر این پذیرش به فرصت‌های دیگر PHDاش نه گفته. بعد دم رفتن به او ایمیل زدند که وای ما Sorry و devastated هستیم. الان متوجه شدیم که اتحادیه اروپا دانشجویان دانشگاه شریف را از تحصیل بَن کرده است. بسیار متاسفیم! متاسفیم و کوفت. متاسفیم و مرض. این چه قانونی است که شماها دارید. این هم از دست آورد اپوزوسیون حکومت فعلی که فقط چوب لای چرخ دانشجویان و مردم بدبخت ایران می‌گذارد. چون عرضه اش در همین حد است! لعنت بر اول و آخرتان! احمق‌ها!

@Rwriter

ما هرگز نمی‌دانیم که چه می‌خواهیم ، زیرا از آنجا که فقط یک بار زنده‌ایم، این زندگی را نه می‌توانیم با زندگی‌های پیشین مقایسه و نه با زندگی‌های آینده تکمیل کنیم.

از کتاب جسم و جان نوشته #میلان_کوندرا ترجمه #احمد_میرعلایی نشر #فردا

@Rwriter

#معرفی_پادکست

نقش و اهمیت داده و فناوری در طراحی سیاست هوشمند سلامت

اخیرا پادکستی را گوش کردم از مجموعه PolicyCast از دانشگاه هاروارد که در آن سروش ثقفیان و امیتا چاندرا، استادان سیاست‌گذاری مدرسه حکمرانی هاروارد با یکدیگر درباره اثر تحلیل داده بر روی طراحی سیاست‌گذاری سلامت هوشمند گفتگو می‌کنند. پادکست بسیار آموزنده بود و توصیه می‌کنم آن را گوش کنید. در اینجا مهم‌ترین نکات این پادکست را آورده ‌ام:

۱. تاثیر کووید-۱۹ بر بیمارستان‌های روستایی: کووید-۱۹ منجر به بسته شدن بیمارستان‌های روستایی شد، که این بیمارستان‌ها محل اشتغال افراد زیادی در حوزه سلامت بودند، که این رخداد منجر به از دست دادن گسترده شغل‌ها و افت اقتصادی در این مناطق شد.


۲. نیاز به سیاست‌های بهداشتی مبتنی بر شواهد: تاکید زیادی بر ضرورت اصلاحات بهداشتی مبتنی بر شواهد در این پادکست اتفاق افتاد. هر چند ایده‌هایی مانند اهدافی که در قانون کاهش تورم (Inflation Reduction Act) برای کاهش قیمت داروها، اما استراتژی‌های مبتنی بر شواهد برای دستیابی به این اهداف به طور موثر وجود ندارد.

۳. چالش‌های سیستم بهداشتی آمریکا: توافق وسیعی وجود دارد مبنی بر اینکه سیستم بهداشتی ایالات متحده، با وجود هزینه‌های بالا، نتایج متناسبی ارائه نمی‌دهد و در مقایسه با سایر کشورهای عضو OECD در شاخص‌های مختلف بهداشتی، عملکرد ضعیفی دارد.


۴. فرصت‌های ناشی از کووید-۱۹: همه‌گیری نقاطی را برای بهبود مانند انعطاف‌پذیری بیمارستان‌ها، تخصیص منابع و امکان افزایش استفاده از پزشکی از راه دور و سایر فناوری‌ها نشان داد.

۵. اهمیت داده‌ها و فناوری: بر اهمیت استفاده بیشتر از داده‌های بزرگ، هوش مصنوعی و فناوری برای بهبود ارائه بهداشت، کاهش خطاهای پزشکی و توسعه درمان‌های جدید تاکید می‌شود.

۶. گرایش به سمت بهداشت مبتنی بر ارزش: تاکید بر نیاز به حرکت از سیستم ارائه بهداشت مبتنی بر حجم به سیستمی مبتنی بر ارزش برای بهبود کارایی و نتایج است.


۷. مراقبت بلندمدت و نوآوری: تاکید بر نیاز به راه‌حل‌های مراقبت بلندمدت و ترویج نوآوری در بهداشت، به ویژه در زمینه‌هایی با نیازهای پزشکی برآورده نشده مانند بیماری آلزایمر.


۸. نقش سیاست و تحقیقات: بر ضرورت سیاست‌های مبتنی بر تحقیقات و تجزیه و تحلیل داده‌های قوی تاکید می‌شود تا اطمینان حاصل شود که اصلاحات بهداشتی موثر و به نفع جمعیت هستند.

می‌توانید فایل اصلی پادکست را اینجا بشنوید.

@Rwriter

[She] instinctively avoided clever, shrewd men, and now I saw that this was because she felt safer on a plane where any divergence from a code would be thought impossible. She was incurably dishonest. She wasn’t able to endure being at a disadvantage and, given this unwillingness, I suppose she had begun dealing in subterfuges when she was very young in order to keep that cool, insolent smile turned to the world and yet satisfy the demands of her hard, jaunty body.

From Great Gatsby by F. Scott Fitzgerald

@Rwriter

بندِ ساعتِ پیشکشی

یکی از تجربه‌های خاص زندگی من، دوره یک ماهه آموزشی سربازی نخبگان بود. در روز پایانی دوره، در حالی که همه ما خدا خدا می‌کردیم زودتر ولمان کنند برویم پی‌کار و زندگی‌مان، مسئولین پادگان برای ما یک مراسم اختتامیه دوره ترتیب دادند و به همه‌مان یک لوح تقدیر دادند و یک ساعت مچی به عنوان هدیه یادبود. کاری که در دوره‌های سربازی دیگر صورت نمی‌گیرد. اما ساعت‌ پیشکشی، یک نکته داشت. اکثر ساعت‌ها بند سفیدی داشتند که به نظر اکثر سربازها زشت بود و به خود ساعت نمی‌آمد و شاید از هر ده ساعت یکی بند یشمی‌ تیره، سرمه‌ای یا مشکلی داشت. تقریبا اکثر هم‌رزم‌هایم، بیشتر دوست داشتند، سریع ساعت را که برایش صف طویلی تشکیل شده بود، بگیرند و بروند. عده‌ای هم حتی راضی بودند بدون ساعت پادگان را ترک کنند. اما عده‌ قلیلی با حرص عجیبی نه تنها دنبال گرفتن ساعت بودند، بلکه زودتر رفته بودند توی دفتر یگان تا ساعتی را پیدا کنند که بندش سفید نیست. از قبل هم آمار ساعت‌ها را در آورده بودند تا بند سرمه‌ای یا مشکی را صاحب شوند و حتی عده‌ای هم خیلی شوخی/جدی بر سر تصاحب ساعت‌هایی که بند سفید نداشتند با هم گلاویز شدند. این ولع عجیب عده‌ای سرباز نخبه، که قرار بود در آینده بالاخره کاره‌ای در این مملکت یا جهان شوند مرا ترساند. و مرا به یاد آدمیانی انداخت که در زندگی همینجوری حرص می‌زنند. همینجوری دنبال چیزهایی هستند که لزوما حقشان نیست و حاضر اند برای بدست آوردنشان دست به هرکاری بزنند. همینقدر ذلیل و البته حقیر اند. من اخیرا خیلی به این تصویر فکر میکنم: که جامعه‌ای که در آن دروغ، غیبت، خیانت، ناراستی، حرص و طمع رواج دارد، شاید نباید بیش از حد بر حاکمانش خرده گرفت و البته نکته مثبت ماجرا این بود که از جمع سربازانی که من میدیدم، شاید تنها دو سه درصدشان اینگونه بودند و این نقطه امیدواری بود. و این نکته که شاید بیشتر کسانی که من با آن‌ها همرزم بودم انسان‌های شدیدا درجه یک و والایی بودند. و این نقطه امیدواری من بود.

@Rwriter

...I believe the subject chooses the writer. I’ve always had the feeling that certain stories imposed themselves on me; I couldn’t ignore them, because in some obscure way, they related to some kind of fundamental experience...

Mario Vargas Llosa

...من معتقدم که موضوع، نویسنده را انتخاب می کند. همیشه این احساس را داشته ام که داستان های خاصی خود را بر من تحمیل می کنند؛ نمی توانستم از آنها چشم پوشی کنم، زیرا به نحوی مبهم، آنها به نوعی تجربه بنیادی ارتباط داشتند...

ماریو بارگاس یوسا

پانوشت: ماریو بارگاس یوسا امروز 88 ساله شد. نویسنده‌ای که بیشترین تاثیر را بر من گذاشته است.

@Rwriter

اولین بار همین دو سه سال پیش دیدمش. بار اولی که به پارک مریمِ پایین خانه‌مان رفتم. به فاصله ده متری از پارک، گوشه خیابان افتاده. مثل همین تصویر. بته گیاه خودرویی هم آسفالت را شکافته و جلویش سبز شده، مثل تابلو اعلانی که بخواهد بگوید این ماشین، از بقیه دنیا سواست. مردی توی ماشین زندگی می‌کند و همیشه آنجاست. دستکم هربار که من به پارک رفته ام. فکر کنم حدودا چهل و چند سالی داشته باشد. موهایش ریخته جز پشتش که حالا نقره‌فام شده، بلند شده و ریخته روی شانه‌هایش. همیشه پیرهنی آبی نفتی پوشیده یا عرق‌گیر لکه داریم؛ انگار که از دار دنیا همین دو لباس را دارد. گاهی موقع مراسمی مذهبی، یا بی‌مناسبت کسی از میان مردم عادی برایش غذا و نذری می‌برد. کاسه شله زردی. ظرفِ قیمه‌ای.
بعضی چیزها خاصیت این را دارند که نگاه آدم را به زندگی قلقلک دهند. این مرد کیست؟ شاید روزگاری برای خودش کس خاصی بوده. مثل ماشین دووش (Daewoo). که روزگاری فولادی بوده. ورق آلمینیومی بوده. شده ماشین. توی خیابان‌ها رانده. توی جاده‌ها رانده. و حالا افتاده گوشه خیابان. با چرخ‌هایی پنجر. مثل خود مرد. آدم شاید لاجرم خودش را با او مقایسه کند. و قدردان باشد که من اینطوری نیستم. اما من خیلی این نگاه را قبول ندارم. شاید این مرد از بد روزگار. از بد سرنوشت شوم نوشته شده‌اش، اینجا باشد. شاید همه چی داشته خوب و اساسی پیش می‌رفته. شاید از میان جمعیت مردم، این همانی بوده که قرار بوده بترکاند. قرار بوده مثلا خیلی موفق شود. قرار بوده مدیرکارخانه‌ای باشد. اما درست جایی که انتظار نداشته، روزگار ضربه محکمی، یک لگد کاری، زده و او افتاده پایین. مثل مار و پله. توی زندگی به جای چهار سه آورده. به جای دو یک آورده یا نه اصلا شش آورده و خوشحال و رها از شانسش یکهو رفته روی مار و سقوط کرده. آمده اول خط. شاید حتی خیلی قبل‌تر از اول خط. زنش به او خیانت کرده. خانه‌اش سوخته. توی یک تصادف، با ماشین مدل‌بالاترش تصادف کرده و همه اعضا خانواده‌اش مرده‌اند. یا رفیقش، کسی که فکر‌ می‌کرده مثل چشم‌هایش به او اعتماد داره، پولش را بالا کشیده.
شاید هم همه این‌ها خیالاتی است که با واقعیت سازگار نیستند. شاید او خوشبخت‌تر از من و شماست. شاید جاسوسی، مامور اطلاعاتی و یا پلیسی است به دنبال کشف یه جرم. به دنبال پیدا کردن گروهی خطرناک تا دستگیرشان کند و گردنشان را بشکند. شاید. شاید.

https://t.me/Rwriter/791

"...They are careless people, they smash up things and creatures and then retreat back into their money or their vast carelessness, or whatever it is that keeps them together, and let other people clean up the mess they have made; it's what they do..."

From Great Gatsby, By Scott Fitzgerald with some changes

@Rwriter

یک جایی همین جاها بیست و هفت ساله شدم. جایی دور از 18 سالگی، نوزده سالگی و بیست سالگی. جایی که آرزوهای بزرگتری داشتم. و نزدیک به سی سالگی. 26 سالگی خیلی با من مهربان نبود. هرچند اگر از دور مرا ببینند، چون آواز دهل می‌گویند: ترکاندی که پسر! شاید هم راست می‌گویند و زیادی سخت می‌گیرم. این زندگی خیام‌وار این روزهایم هم شاید ثمره همین سهل‌گیری اجباری اخیرم باشد. باری خوانندگان این کانال، امیدوارم حالشان خوب و به قول یزدی‌ها خَش باشد. باشد که بیست و هفت سالگی به برکت خوشی شما خوبان، مهربان‌تر باشد.

با احترام،
صالح رستمی
14 فروردین 1403

@Rwriter

هم‌رسانی پرسشنامه زیر می‌تواند مفید باشد:


👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

سلام خدمت همه دوستان گرامی

ذیل پروژه طراحی شاخص‌های ملی هوش مصنوعی و سنجش وضعیت ایران که با همکاری معاونت علمی، وزارت ارتباطات و دانشگاه شریف در حال انجام است، در حال سنجش بکارگیری فناوری هوش مصنوعی در شرکت‌ها و بنگاه‌های ایرانی با همکاری و همراهی مرکز نوآوری اتاق بازرگانی تهران هستیم. سپاسگزار خواهیم بود در صورت امکان این پرسشنامه را پر کرده و به دوستان خود که صاحبان یا مدیران ارشد کسب‌وکارهای فعال در داخل کشور هستند معرفی بفرمایید.
با تشکر

پرسشنامه سنجش بکارگیری هوش مصنوعی در شرکت‌های ایرانی

🔸پرسشنامه حاضر توسط تیم تحقیقاتی آزمایشگاه سیاستی (Policy Lab) دانشگاه صنعتی شریف با همکاری مرکز نوآوری اتاق بازرگانی تهران و با هدف ارزیابی سطح بکارگیری هوش مصنوعی در سطح بنگاه‌ها و سازمان‌ها در ایران طراحی شده‌ است.

🔹زمان حدودی تکمیل فرم پرسشنامه: ۱۰ دقیقه

🔸تقاضا می‌گردد تا این پرسشنامه توسط مدیران ارشد سازمان‌هایی که با فناوری‌های هوش مصنوعی آشنایی اولیه دارند، تکمیل گردد:

https://survey.porsline.ir/s/li24nXGh

🔹در برنامه این هفته تماشا به شخصیتی ویژه می‌پردازیم؛ هوشنگ گلشیری نویسنده و منتقد برجسته معاصرایران.

🔹این برنامه بر اساس مصاحبه دیده نشده‌ای‌ست که  کاوه گلستان بین سال‌های ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۵ با هوشنگ گلشیری انجام داده است و مصاحبه کننده دوست و همکار گلشیری، فرج سرکوهی است.
 
🔹تماشا به وقت تهران
یکشنبه ۲۰:۳۰
دوشنبه: ۳:۰۰، ۶:۳۰ و ۱۷:۳۰
سه‌شنبه ۴:۳۰ و ۱۰:۳۰
چهارشنبه ۸:۳۰ و ۱۲:۳۰
پنجشنبه ۲۳:۳۰
جمعه ۱۰:۳۰

@BBCPersian

داستان‌نویسان همیشه تحلیل‌های دقیق‌تری ارائه می‌دهند:

استفان کینگ: دیر یا زود، این احمق‌های خرافاتی به خاطر مسائل دینی قرار است همه ما را به کشتن دهند.

مسئله مسیر بهره‌وری

اینفوگرافیک مفاهیم و خلاصه کتاب Powe and Progress نوشته دارون عجم اغلو و سایمون جانسون

@Rwriter

مسئلهِ مسیر بهره‌وری

قسمت یک:


یادداشتی به مناسبت خوانش آخرین اثر دارون عجم اغلو:
Power and Progress: Our Thousand-Year Struggle Over Technology and Prosperity

کتاب قدرت و پیشرفت اثر مفصل عجم اغلو و سایمون جانسون، شاید یکی از مهم‌ترین کُتب‌های اقتصادِ عمومی دهه اخیر باشد. کتابی حاصلِ دغدغه‌های اخیر عجم اغلو یعنی، تکنولوژی و خصوصا هوش مصنوعی که به پشتوانه منابع مفصلش برای افراد علاقه‌مند به تکنولوژی بسیار اهمیت دارد. در این اینفوگرافیک، مهم‌ترین نکات کتاب قدرت و پیشرفت را خلاصه کردم. و در ادامه مهم‌ترین نکات کتاب را به زبان ساده آورده‌ام، هرچند باید کتاب به دقت خوانده شود تا این نکات به ذهن و جان خوانندگان بنشیند.

مسئله اصلی کتاب

شاید بتوان مسئله اصلی کتاب را این پرسش مطرح کرد: آیا عواید فناوری به شکل مساوی به آحاد جامعه می‌رسد؟ کتاب سعی می‌کند با ادله فراوان به یک پاسخ روشن برای این سوال برسد. پاسخ کتاب این است: نه لزوما و شوربختانه در بیشتر تاریخ بشر عواید نشئت گرفته از فناوری تنها به گروه محدودی از جامعه رسیده است. کتاب به خوش‌بینی غول‌های فناوری و مدیران و سهام‌داران شرکت‌های دیجیتال مانند ماکروسافت، گوگل و متا (فیسبوک) می‌پردازد که معتقد اند مسیر فناوری امروز که در راستای توسعه هوش‌مصنوعی است، باعث می‌شود تا جامعه بهره‌مندتر گردند. کتاب این فرضیه و خوش‌بینی را زیر سوال می‌برد و نویسندگان کتاب معتقد اند که مسیرفعلی نوآوری‌های دیجیتال باعث بیش‌ترشدن شکاف طبقاتی در جامعه می‌شود و باید مسیر توسعه فناوری تغییر کند.

ارابه ناقص بهره‌وری

یکی از کلیدی‌ترین موضوعات کتاب زیر سوال بردن تئوری یا اثر Bandwagon productivity effect یا اثر ارابه بهره‌وری است. بر اساس این تئوری با افزایش بهره‌وری (که عمدتا به خاطر اتوماسیون صورت می‌پذیرد)، هزینه‌ها کاهش می‌یابد، درآمد افراد افزایش می‌یابد و بر اساس آن عواید حاصل از بهره‌وری به آحاد جامعه می‌رسد. عجم اغلو و سایمون جانسون نشان می‌دهند که به طور تاریخی این موضوع نمی‌تواند اثبات شود. و فناوری‌هایی که موجب بهره‌وری می‌شوند خود به خود باعث این نخواهند شد که عواید حاصل از بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها به آحاد جامعه برسد. اتفاقا، اتوماسیون حاصل از بهروری می‌تواند باعث دو قطبی شدن جامعه به لحاظ رفاه و بهره‌مندی شود.

چشم‌انداز فناوری

کتاب بدون این که به شکل مستقیم به این پرسش مهم‌ فلسفی پاسخ دهد که آیا فناوری Value-free است، در فصل دوم به طور کامل به این پرسش می‌پردازد. کتاب با مقایسه دو موردِ کانال سوئز و کانال پاناما نشان می‌دهد که چگونه یک فناوری بدون توجه به مسئله چشم انداز و اثرات جانبی آن می‌تواند باعث فاجعه شود. کتاب تاکید می‌کند که فناوری مسیر لاجرمی ندارد و توسط انسان‌ها، هدایت می‌شود و این بدین معناست که انتخاب‌های ما انسان‌هاست که به فناوری جهت می‌دهد.

بهره‌وری حاشیه‌ای: توانمندسازی آحاد جامعه یا اتوماسیون نصف و نیمه (So-So Automation)

شاید یکی از مضامین اصلی کتاب پاسخ به این سوال باشد که در چه صورت ارابه بهره‌وری رخ می‌دهد و آحادجامعه از فواید فناوری بهره‌مند می‌شوند؟ پاسخ کتاب این است: زمانی که فناوری باعث شود تا به جای کنار گذاشتن آدم‌ها، آن‌ها توانمند شوند و برایشان فعالیت‌های جدید و متنوع تعریف شود، آن وقت می‌توان گفت که فناوری می‌تواند منجر به اثر ارابه‌ای شود. کتاب در این جا به مفهوم مهمی به نام Marginal productivity اشاره می‌کند که به زبان ساده و ریاضی به این معنی است که اگر یک انسان به یک کسب و کار اضافه شود چقد به بهره‌وری و خروجی آن کسب و کار اضافه می‌شود. کتاب به این حقیقت اشاره می‌کند که در صورتی که Marginal Productivity افراد یا بهره‌وری حاشیه‌ای کارکنانِ یک شرکت یا یک کارخانه افزایش پیدا کند، آن وقت کسب و کارها افراد بیشتری را استخدام می‌کنند و کسب و کارشان را گسترش می‌بخشند و مشاغل بیشتری ناشی از فناوری ایجاد می‌شود. اما در صورتی که فناوری باعث شود تا کارهای افراد دچار فرآیند اتوماسیون شود و فقط ماشین‌ها جایگزین انسان‌ها شوند و فعالیت‌های جدید پدید نیایند، آن وقت بهره‌وری حاشیه‌ای افراد کاهش می‌یابد و افراد بیکار می‌شوند و عواید ناشی از بهره‌وری فقط به صاحبان کسب و کارها و سهام دارها می‌شوند. این که به کارگیری فناوری‌ها باعث شود تا توانمندسازی افراد و یا جایگزین شدنشان رخ دهد، تنها انتخاب ماست. کتاب همچنین به اثر اتوماسیون بر بهره‌وری کلان سازمان‌ها می‌پردازد. برای مثال، اگر به جای صندوق‌دار مغازه‌ها از دستگاه‌های خودکار استفاده کنیم، تنها شغل‌ها را از بین برده‌ایم و باعث بهره‌وری کلان مغازه‌ها نشده‌ایم، کتاب به این نوع اتوماسیون، اتوماسیون نصف و نیمه می‌گویند که تنها باعث بیکاری و پر پول شدن جیب مدیران و سهام‌داران شرکت‌ها می‌شود.

@Rwriter

قسمت دو:

یادگیری ماشینی یا کاربرد ماشینی

کتاب به سه دوره عصرکشاورزی و فناوری‌های کشاورزی، عصر انقلاب صنعتی و عصر دیجیتال می‌پردازد. به طور خلاصه، کتاب نشان می‌دهد که در نیمه دوم عصر انقلاب صنعتی و نیمه نخست عصر دیجیتال به دلیل نهادهای مدنی، قدرتمند بودن نیروی کار و توضیح نسبتا متناسب قدرت میان کارگر و کارفرما مسیر فناوری به سمت توانمندسازی افراد و توزیع متوازن بهره‌وری پیش‌رفته است. اتفاقی که در عصر دیجیتال امروز، رخ نمی‌دهد. در عصر دیجیتال امروز، ابزارهای دیجیتال به جای توانمندسازی کارکنان تبدیل به ابزارهایی برای کنترل آن‌ها و کمتر کردن قدرتشان شده اند. همچنین فناوری‌هایی نظیر یادگیری ماشینی (هوش مصنوعی) باعث شده می‌شود تا افراد شغل خود را از دست بدهند بدون آن که بهره‌وری به شکل کلان رخ دهد و این یعنی اتوماسیون نصف و نیمه. کتاب توصیه می‌کند تا به جای توجه به Machine Learning یا یادگیری ماشینی باید به Machine Usefulness یا کاربرد ماشینی توجه کرد. به این که چگونه باید فناوری‌های گسترش یابند تا مکمل آدمی باشند به جای آن که باعث شوند افراد شغل‌شان را از دست دهند. همچنین کتاب می‌گوید فناوری یادگیری ماشینی یا هوش مصنوعی قادر نیست تا بسیاری از فعالیت‌های مهم و تصمیم‌گیری‌های اساسی را انجام دهند چرا که هوش آدمی یا مکانیزم تصمیم‌گیری آدمی بسیار مبتنی بر شرایط محیطی و شرایط اجتماعی است و دائما در حال تغییر است. بنابراین یادگیری ماشینی نمی‌تواند نویدبخش یک اتوماسیون گسترده با افزایش بهره‌وری خیره‌کننده باشد و خوش‌بینی غول‌های فناوری در این باره بسیار گمراه کننده است.


راه حل چیست؟

کتاب به مانند بسیاری از کُتُب مشابه دیگر، مثل کتابِ رقابت نوآوری دیجیتال که نگارنده ترجمه نموده، هدفش تشخیص و نه تجویز است. اما راهکارهای کتاب بعضا می‌تواند سرنخی باشد برای رسیدن به راهکارهای جامع‌تر. راهکارهایی مانند تقویت جامعه‌مدنی و توانمندسازی طبقه کارگر، مالیات بستن بر اتوماسیون، اعطای گرنت به پژوهش‌ها و پروژه‌های تحقیقاتی در حوزه کاربردماشینی به جای یادگیری ماشینی، انحصارزدایی و شکستن شرکت‌های بزرگ فناوری مانند گوگل، ماکروسافت و فیسبوک و توجه به مسئله آموزش از راهکارهای کتاب است. به طور کلی، کتاب با غنای عمیقی به مسئله فناوری و بهره‌وری آن در طول تاریخ یک هزارساله اخیربشری می‌پردازد و درس آموزه‌های بسیاری برای آینده کوتاه مدت و میان مدت بشریت دارد.

@Rwriter

اینفوگرافیک کتاب

کیفیت بهتر اینفوگرافیک کتاب power & progress

پل استر،

یکی از مهم‌ترین نویسندگان آمریکایی عصر حاضر در 77 سالگی چشم از جهان فرو بست. او از سال 2022 به سرطان ریه مبتلا شده بود.
@Rwriter

Arise, arise, Riders of Théoden!
spear shall be shaken, shield shall be splintered,
a sword-day, a red day, ere the sun rises!
Ride now, ride now, ride! Ride for ruin and the world's ending!
Death! Death! Death!
Forth Eorlingas!

بپاخیزید! بپاخیزید ای سواران تئودن!
نیزه‌ها خواهند لرزید
سپرها خواهد شکافت
روز شمشیر است!
روز سرخ !
قبل آن که خورشید طلوع کند!

حال، بتازید! حال بتازید!
بتازید برای تباهی و پایان دنیا!

مرگ!
مرگ!
مرگ!

ای مردمان ارول!


برنارد هیل، بازیگر نقش شاه تئودن در سه‌گانه ارباب حلقه‌ها در سن ۷۹ سالگی درگذشت. نقش او یکی از تاثیرگزارترین نقش آفرینی‌ها در این سه‌گانه بود.

@Rwriter