این روزها هم تلویزیون هم در فضای مجازی از این دست مطالب پخش می‌شود. این که در خانه بمانیم و ورزش کنیم. سوالی مهم این است که مگر خانه‌هایمان چقدر بزرگ است. خدا رو شکر من در خانه بزرگی زندگی می‌کنم و می‌توانم ورزش کنم. ولی در همین فامیل و اطرافیان، خانه‌هایی را می‌بینم که جای بازی برای بچه‌ها ندارد. خانه‌های 30 متری، چهل متری. که تویش پر است از وسایل و حتی جای راه رفتن برای آدم‌ها نیست. خلاصه آقای بیرانوند خوش به حال شما که در خانه‌ات رو پایی می‌زنی، ولی خیلی‌ها هستند که در خانه‌شان جا برای قدم زدن نیست.

#کرونا

دکتر #پیام_طبرسی مدیر بخش عفونی بیمارستان مسیح دانشوری اولین بیمارستان میزبان بیماران کرونایی است.
دقایقی به حرف های او گوش و به دیگران هم اطلاع دهید.
توییت: kourosh721
@sahandiranmehr

از مردمم می‌ترسم.

اگر کسی می‌خواهد حقیقت اجتماعی-فرهنگی اتفاق حمله به قرنطینه حرم‌های رضوی و معصومی رو بفهمد باید کتاب زیر را بخواند. غلامحسین ساعدی از زمانه خودش بسیار جلوتر بوده. بنظرم باید این کتاب را خواند. فوق العاده است.

@rwriter

زندگی کرونایی من در ایران/ نوشته جنیفر گرین زنی که ایران را به آمریکا در دوران کرونا ترجیح داد...

زندگی کرونایی من در ایران، جایی که کووید نوزده می‌کشد، اما انسانیت باقی‌ می‌ماند / روایت زنی که زندگی در ایران را در عصر کرونا به زندگی در آمریکا ترجیح می‌دهد...


در آوریل گذشته به ایران آمدم. این روزها، من و همسرم تصمیم گرفتیم که به خانه‌مان در آمریکا برگردیم. اما با هجوم بی‌رحمانه کووید19 به ایران و بقیه کشورها، بلیط‌مان کنسل شد. اول خیلی از اینجا ماندن احساس ناامنی کردم، حتی بعد از این که فهمیدم هیج جا در جهان از شیوع کرونا در امان نیست. ما در شهری بزرگی هستیم که به شدت به محصولات کشاورزی از مناطق دیگر وابسته است. اینکه ممکن است در آینده شهر دچار کمبود و قحطی و مشکلات دیگر بشود، من را نگران کرد. همچنین احتمال آشوب. بعد از تمام مشکلاتی که ایرانی‌ها در 2019 و 2020 تجربه کردند، حالا یک اپیدمی اضافه شده است.

با این حال، بعد از خواندن اخبار شبکه‌های غربی و بررسی رسانه‌ها و دیدن این که مردم آنجا چگونه وحشیانه برای خرید دستمال توآلت، ضدعفونی‌ کننده و ماسک به هم حمله ور می‌شوند، فکر کردم که بهتر است ایران بمانم.

برای خواندن ادامه به ویرگول بروید👇🏻👇🏻

#صالح_رستمی
#مهنا_شکیبا

https://b2n.ir/cronalifeofjennifer

چرا کتاب بخوانیم؟

متن صوتی مقاله "غرق شدن در کتاب‌ها چه بر سر مغزتان می‌آورد؟"

@Rwriter

✅ لطفا به همه بفرستید.
#عید_ما_بعد_از_شکست_کرونا

asriran.com
@MyAsriran

🎥اگر کرونا جدی گرفته نشود چه اتفاقی می افتد؟

📌مدل دینامیکی مشایخی استاد اقتصاد دانشگاه شریف در مورد #کرونا

منبع:
@emtedadnet

🆔@sharif_prm

🦠بیانیه خود قرنطینگی🦠

از آنجا که درمان مطمئن و واکسیناسیون مناسب حداقل یک سال دیگر ممکن میشود، تنها راه موثر برای دور نگه داشتن اپیدمی کرونا ویروس این است که به ویروس شانس شیوع کمتر بدهیم. لیست زیر اقداماتی است، که از ساده ترین روشهای موثر ممکن برای مبارزه با با این بیماری همه گیر می باشند ، این اقدامات به منزله مجموعه ای از دستورالعمل های لازم برای افرادی هستند که مایل به پیوستن به این جنبش و عمل به آن می باشند، ، درحالی که مسئولان دولتی همچنان این موضوع را نادیده میگیرند.

1. وحشت نکنید ، اما هوشیار باشید.

2. دستان خود را دائما بشویید و آداب سرفه کردن و عطسه کردن خوب (اتیکت سرفه و عطسه)‌ را تمرین کنید.

3. سعی کنید تا حد ممکن به صورت خود دست نزنید ، همچنین به دهان ، بینی و چشم هایتان.

4. فاصله انسانی را تمرین کنید ، بغل کردن و روبوسی ممنوع ، دست دادن ممنوع، بزن قدش ممنوع. در صورت لزوم ، از راه های مطمئن تر دیگری استفاده کنید.

5. در کنسرت ها ، نمایش های تئاتر ، مسابقات ورزشی یا هرگونه برنامه تفریحی دسته جمعی دیگر شرکت نکنید.

6. از بازدید موزه ها ، نمایشگاه ها ، سینماها ، کافی شاپ ها و رستوران ها و سایر مکان های تفریحی خودداری کنید.

7. از اجتماعات و رویدادهای اجتماعی مانند جلسات باشگاه ، مجالس مذهبی و مجالس خصوصی دوری کنید.

8. میزان سفر خود را به حداقل برسانید. اگر خیلی ضروری نبود مسافت های طولانی را نروید.
9. در صورت لزوم از حمل و نقل عمومی استفاده نکنید.

10. اگر می توانید در خانه کار کنید ، این کار را انجام دهید. از کارفرمای خود بخواهید در صورت لزوم اجازه کار از راه دور را بدهد.

11. بسیاری از تعاملات اجتماعی را با روش های جایگزین مانند تماس تلفنی یا گپ تصویری انجام دهید.

12. اگر خیلی ضروری نیست خانه خود را ترک نکنید.

این بیانیه در سایت Staythefuckhome منتشر شده است

#درخانه_می‌مانیم

https://staythefuckhome.com/fa

⭐️بهترین‌های سال 98 ⭐️

📚بهترین کتاب‌ها:

✏️ بهترین کتاب‌های داستانی‌ای که خواندم:

1. مجمع سری/ رابرت هریس/ نشر چترنگ
2. The humans / Matt Haig
3. زمستان 62/ اسماعیل فصیح

✏️ بهترین کتاب‌های غیر داستانی‌ای که خواندم:

1. تاریخچه تقریبا همه چیز/ بیل برایسن/ نشر مازیار
2. The war of art / Steven Pressfield
3. هنرشناخت مردم / باربارا بارون ـ تيگر ، پل دی/ نشر هرمس

🎥 بهترین فیلم‌ها:

1. Apocalypse now (1979)
2. First Reformed (2017)
3. وقتی همه خوابیم (2009)
4. Parasite (2019)

📺بهترین فصل‌ها از سریال‌ها:
1. Chernobyl (2019)
2. American Crime Story (Season 1: The people Vs Oj. Simpson )
3. Curb your enthusiasm (Season 3)

🎲 بهترین بازی‌ها:

1. Firewatch (2016)
2. Children of Morta (2019)
3. Oxenfree (2016)

مدیریت حرفی: کابوس جدیِ ایران

@Rwriter

مدیریت حرفی: کابوسِ جدی ایران

مدیریت مُدرن از زمان شکل گیری‌اش یعنی از زمانی که تیلور با نظریه مدیریت علمی‌، فایول با اصول 14 گانه و وبر با تدوین روابط بروکراسی در سازمان پایه‌های آن را بنا نهاده‌اند، دستخوش تغییرات زیادی شده است. بحث‌های زیادی هر روز در مجلات مختلف و ژورنال‌های علمی درباره تئوری‌های مدیریت و شیوه مدیریت صورت می‌گیرد. بی‌شک هر شیوه مدیریتی، هر سیاست و هر دیدی نکات مثبت و منفی خودش را دارد، اما باید دانست مدیریت مثل هر علم یا مطالعات دیگری بسیاری از نظریه‌ها و متدولوژی‌های خودش را پشت سر می‌گذارد؛ یعنی مدیریت با نظریه‌ها و شیوه‌های منسوخ شده دیگر کاری ندارد. مدیریت و سیاست‌گذاری کلان در ایران دچار بیماری بدخیمی‌است که نگارنده این یادداشت نام «مدیریت حرفی» را بر روی آن نهاده است. مدیریت حرفی در واقع شاکله انواع شیوه‌های مدیریتی‌ است که در مدیریت و سیاست گذاری سطح کلان کشور اتخاذ می‌شود و اغلب اگر منجر به فاجعه نشود، باعث خسارت‌های زیادی می‌شود.

👈🏻 ادامه این یادداشت را که در ویژه نامه عید 99 روزنامه شریف منتشر شده است، می توانید در ویرگول بخوانید:

https://virgool.io/@salehwriter/modiratharfi-zagri2hnds4i

در نزدیکی مرگ، زنده‌ترین‌ایم.
[ویدیو]
@Rwriter

در نزدیکی مرگ، زنده‌ترین‌ایم.

پیشتر که دست‌هایم را می‌شستم به همه چیز فکر می‌کردم جز شستن دست‌هایم. پیشتر که پدرم می‌خواست از خانه بیرون برود یا خودم برای خرید به بیرون بروم تمام ذهن و فکرم همه چیز بود جز بیرون رفتنم. جز قدم زدنم. جز سوار آسانسور شدنم. حالا اما دلم پر می‌کشد برای همه این‌هایی که نمی‌توانم انجام دهم. حالا وقتی دست‌هایم را می‌شورم، به همه چیز فکر می‌کنم. به صابونی که باید خوب کف کند. به پوستی که باید خوب صابون کف کرده رویش بنشیند. به حرکات و مراحلی که باید خیلی خوب پشت هم انجام دهم. به انگشت شستی که باید خوب دورش را آغشته به صابون کنم. باید موقع خشک کردن حواسم باشد تا دستم دوباره به شیرآب نخورد. باید به همه این‌ها فکر کنم. همه این‌ها به خاطر ترس از مرگ است. ترس از مرگ خودم. ترس از مرگ اطرافیانم. اما ترس مرا به زندگی بیشتر نزدیک کرده. به بودن در لحظه‌حال. به شمردن لحظات. به حیات. نباید شکر گزار باشم؟ از این نزدیکی. از این تماسِ با بودن، تماسِ با پوستِ شفاف و نرم زندگی. از بوییدن حیات. چرا من شکر گزارم و قدر شناس.

https://t.me/Rwriter/480

نامجو از نگاه علیزاده

"در کنسرتی که به همراه آقای حدادی در آمریکا داشتیم، وقتی می‌خواستیم روی صحنه برویم اول کسی که چهره‌اش را دیدم نامجو بود. از ایران او را می‌شناختم و چند باری او را در ایران دیده بودم. رسم است اگر دوستی یا هنرمندی در تالار حضور داشته باشد معمولا اعلام می‌کنند. در قسمت پایانی بدون قرار از ایشان دعوت کردم روی صحنه بیایند. اعتقاد داشتم نامجو هنرمند با استعدادی است، ابتکار دارد و از پس این کار برمی‌آید. گفتم من به عنوان موزیسین مخاطب کارهای نامجو نیستم. نه این‌که بخواهم فرار کنم اگر جایی موسیقی‌شان باشد حتما گوش می‌کنم اما در نهایت موسیقی مورد علاقه من نیست. به‌خصوص این اواخر که در صحبت‌هایش کمی در مورد نقشش در موسیقی ایران غلو می‌کند. این موسیقی نوین ایران که را می‌گوید درک نمی‌کنم. به‌هرحال کاری که نامجو می‌کند هم یک شاخه از موسیقی است. نیازی هم به این صحبت‌های قلمبه سلمبه ندارد که بگویند دارند موسیقی ایران را تغییر می‌دهند. گاهی گوینده‌ها یا مجری‌های برنامه‌ها که معمولا چیزی از موسیقی نمی‌دانند، عنوان‌ها و لقب‌های اشتباه به آدم می‌دهند. خود هنرمند باید این عنوان‌های اشتباه را اصلاح کند تا آدم در جایگاه‌اش دچار سوءتفاهم نشود. به نظرم یک مقدار هُلش می‌دهند به سمت صحبت کردن. گفتن این‌که الان در حال هوا کردن یک موشک عجیب و غریب است. ولی در آن لحظه حس خیلی خوبی از حضورش گرفته بودم به همین دلیل روی صحنه دعوتش کردم. به شوخی گفتم معمولا رسم بر این است که برای قطعه انتهای برنامه «مرغ سحر» را اجرا می‌کنند ما هم اینجا«ترکمن» را می‌زنیم."

حسین علیزاده در مصاحبه با "بهار"

سه ایکس و هزاران مجهول دیگر / پورن چگونه ما را به اسارت می‌گیرد؟

قسمت دوم : از مغز تا جامعه

@Rwriter

سه ایکس و هزاران مجهول دیگر / پورن چگونه ما را به اسارت می‌گیرد؟

قسمت دوم مقاله: از مغز تا جامعه


پورن از دیرباز وجود داشته است. با بررسی تاریخ باستان و آثار باستانی گذشتگان بدون شک بدین نتیجه می‌رسیم تاریخ پورن مربوط به صدها سال پیش از اختراع دوربین‌های عکاسی و فیلم برداری است. حتی در ایران نیز نمونه‌هایی از محتوای پورن مشاهده می‌شود. اگر از هزلیات شعرایی مانند سوزنی سمرقندی و سعدی بگذریم، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد محتوای تصویری پورنوگرافیک نیز در ایران وجود داشته است. ویلم فلور اسلام شناس و ایران شناس هلندی در کتاب «تاریخ اجتماعی روابط سکسی در ایران» به این موضوع اشاره می‌کند و می‌گوید نقاشی‌هایی با موضوع پورن در حمام‌های اشرافِ صفوی وجود داشته است. اما پورن با گذر زمان پوست اندازی کرده و با ورود تکنولوژی‌های تصویری جدید، روز به روز در حال تغییر شکل است. کلیشه‌ای وجود دارد که می‌گوید هر اختراعی که بشر بدان دست پیدا می‌کند اول وارد پورنوگرافی می‌شود و لطیفه‌ای دراین باره است که می‌گوید وقتی بشر آتش را کشف کرد مردان توانستند در شب راحتتر به زنان نزدیک شوند. اما محتوای امروز پورن، یعنی پورنوگرافی در قرن بیست و یکم، بی شک با پورنوگرافی 50 سال پیش از خود تغییرات عمده‌ای کرده است. اگر کسی می‌خواست در دهه هفتاد قرن بیستم میلادی یک ویدیو ببیند، به سختی می‌توانست آن را مشاهده کند. اما حالا محتوای تصویری به وسیله اینترنت در دسترس همه قرار دارد. tubeسایت‌ها دسترسی به ویدیو را به راحتی برای شما فراهم کرده‌اند و طبق کلیشه یاد شده، محتوای تصویری پورن‌ هم به راحتی در دسترس افراد قرار گرفت.

ادامه را در ویرگول بخوانید:

https://virgool.io/@salehwriter/pornandbrain2-f94lthqkvswp

@Rwriter

آنچه که معلوم است VS آنچه که معلوم نیست