دولت آبادی و مانده در زمان!

طریق بسمل شدن رمان ناقصی است. مثل بچه معلولی می ماند که نه راه رفتنش درست است و نه حرف زدنش. ماهیت رمان و مضمون آن بسیار قابل احترام است. کاتبی عراقی که می خواهد قصه ای بنویسد درباره صلح میان عراق وایران در زمان جنگ. اما قصه بسیار فدای زبان شده. نکته دیگر این است که نمی دانم دولت آبادی چرا نمی خواهد دست از سر تاریخ بیهقی بردارد. چه منطقی پشت کاتب عراقی و روایت او با زبان تاریخ بیهقی است؟ از طرفی چرا انقدر نقص در زبان روایت و روابط علت و معلولی؟ باز هم وزارت ارشاد رمانی را توقیف کرد و رمان شهره شد. صد حیف!

جنگ اینگونه است:

"«یک صحنه را حالا میتونم تعریف کنم. حدود یک ماه بعد از شروع جنگ من آبادان بودم. آن موقع هنوز عراقیها محاصره آبادان را کامل نکرده بودند. مردم عادی دسته‌دسته همه چیز را می‌گذاشتد و می‌رفتند. هنوز جاده ماهشهر دست ایرانیها بود. توی شهر عملا منطقه جنگی بود. همه جا پر از دود و آتش. از پالایشگاه شب و روز ستونهای عظیم دود بلند بود. از مخازن نفت باوارده هم دود و آتش بلند بود. صدای شلیک خمپاره و موشک توپهای دوربرد و انفجار قطع نمی‌شد. حتی بیمارستان شرکت نفت را هم با توپ زده بودند. یک روز عصر که من آنجا بودم، رفته بودم به چندتا از دانشجوهای دانشکده نفت که به عنوان امدادگر آنجا کار می‌کردند کمک کنم. کارگری را آوردند که حیاط خانه‌اش کاتیوشا خورده بود. زنش و مادرش و چهار پنج تا بچه‌اش با ترکش کشته شده بودند. خودش که توی آشپزخانه بود فقط به پاش خورده بود و خیلی بد نبود. جسد زن و مادر و بچه‌هایش را با جیپ آورده بودند. خودش هم گوشه جیپ نشسته بود. یک کارتن مقوایی که روش نوشته بود: «پفک نمکی» با خودش آورده بود و باگریه به یکی از دانشجوها داد. دانشجو که از جریان با خبر بود با دلسوزی پرسید: «این تو چیه، پدر؟» کارگر با مشت توی سر خودش می‌زد. می‌گفت: «نمیدونم مال کدومشونه» ما اول خیال کردیم پفک نمکی‌یه. دانشجو در کارتن را باز کرد، نگاه کرد. کارگر مرتب می‌گفت: «نمیدونم مال کدومشونه.» توی کارتن دست یک بچه بود که از کتف قطع شده بود- ظاهرا در اثر ترکش. کارگر توی سر خودش می‌زد و میگفت: «نمیدونم مال کدومشونه.»...
آنجاها از این خبر هاست."

از کتاب ثریا در اغما نوشته اسماعیل فصیح

چرا در انتخابات #مجلس شرکت خواهم کرد؟

اکثر تبلیغات #تحریم مبتنی بر دو پایه استدلالی است:
یک) عدم‌مشارکت گسترده منجر به بحران مشروعیت در حکومت (یا حداقل در مجلس و در قانونگذاری) خواهد شد
دو) عدم‌مشارکت منتهی به یکدست شدن حکومت، و قبول ناچاری مسئولیت‌ها توسط آن جناح می‌شود.

✨درمورد استدلال اول: اولین سوءتفاهم این است که ما فکر می‌کنیم #ایران فقط #تهران، و تهران فقط آن حلقه‌های دور ماست که آرای خود سیاسی می‌ریزند: انتخابات #مجلس در عموم شهرهای غیربزرگ مبنایش مناسبات غیرسیاسی است. یک کف رای کافی برای تضمین حداقل مشارکت وجود دارد. حتی در حوزه‌هایی که آرا پایین بوده هم بحران مشروعیت احساس نشد: نتیجه مجلس۷ با مشارکت ۳۷درصدی #تهران منجر به تسلط لیستی شد که با فراغ قوانینی از جنس طرح ویرانگر "تثبیت قیمت‌ها" و "ساماندهی مدولباس" را تصویب و تحمیل کردند
درواقع کسی ارزشی برای درصدها قائل نشد.

✨درمورد یکدستی حکومت و بحران مسئولیت: #ایران هشت‌سال دوره‌ای را تجربه کرد که در آن مجلس/ریاست‌جمهوری/قوه‌قضاییه/شورای‌نگهبان یکدست، زیر پرچم یک اعتقاد جمع شدند. درآن دوره نه تنها بحران مسئولینی مشاهده نشد، که آسیب جبران‌ناپذیری بابت به چالش کشیده نشدن تصمیمات به کشور تحمیل شد. بدون مقاومت سازمان‌های ناظر حذف شدند، بیشترین درآمد تاریخ #ایران ناپدید شد، بسیاری از زیرساخت‌های مدنی که سالها برای ساخت‌شان هزینه شده از بین رفتند، طرح اسلامی کردن دانشگاه‌ها/از بین بردن تشکل‌های دانشجویی پیگیری شد
بسختی بتوان از دل چنین روندی دستاوردی برای مردم قائل شد. درواقع پیروز مطلق مشارکت حداقلی مدیریت شده مردم، اقتدارگراترین و تندروترین هسته‌های نظامی هستند که خواستشان در مقابل اراده اکثریت است. هیچکس به اندازه آن از ناامیدی عمومی و کاهش مشارکت سود نبرده و نخواهد برد.

به نقل از توییتر toomadj

پاسخ غرب زدگی‌ها و بی‌سوادی‌های دیگران اغلب ساده است.

توییتی درباره محبوب‌ترین نویسنده فارسی زبانم.

📻بشنوید: پادکست برنامه این هفته #دایره با عنوان «آموزش عالی و تامین مالی»

🔸آموزش عالی امروز در چه وضعیتی قرار دارد؟ هدف از دانشگاه چیست؟ ارتباط نحوه‌ی تامین مالی با نظام اقتصادی در یک کشور چگونه است؟ با توجه به نحوه‌ی تامین مالی آموزش در ایران، که عمدتا دولتی است، نقش این مورد در وابستگی مدیریت دانشگاه و عدم استقلال دانشگاه چگونه بوده است؟ آیا خصوصی شدن به روند عدم ارتباط دانشگاه‌ها با صنعت خاتمه می‌دهد؟ و در آخر تجربه‌ی موسسات آموزشی عالی غیر انتفاعی چگونه بوده است؟

👤#محمدرضا_نفیسی، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف از لزوم حضور و دخالت دولت می‌گوید و از دیدگاه خود نسبت به میزان حضور دولت سخن می‌گوید.
👤#محمد_جوانمرد، فارغ‌اتحصیل ادبیات از نگاهی جامعه‌محور به موضوع پرداخته و مشکل‌ها را پیش از آموزش عالی می‌داند.
👤#صالح_رستمی، دانشجوی کارشناسی مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف نیز نگاهی به آموزش پایه و مدل‌های آموزش عالی در دیگر کشورها می‌اندازد.
در شنوتو بشنوید:

@dadmag
@dadradio

در واپسین روزهای تحصیلم در دوره کارشناسی، از آموزش عالی در ایران و جهان گفتم.

چرا ترامپ باید استیضاح شود؟

در مقاله‌ای که در لینک زیر آمده، مهدی حسن، به دلایلی اشاره می‌کند که ترامپ باید استیضاح شود این دلایل از این قرار اند:
1. ناعدالتی در برخورد با آمازون
2. تعصب
3. ناعدالتی و بی پاسخی در برابر شبکه‌های خبری
4. مرگ کودکان بی گناه به خاطر سیاست‌های مهاجرتی
5. سوء استفاده از درآمد حاصل از ریاست جمهوری
6. فساد
7. سوء استفاده از قدرت شخصی برای منافع شخصی در زمینه ترامپ هتل
8. دادن حق السکوت
9. تحریک و دعوت به خشونت
10. برگزیدن نامشروع داماد خویش در یک پست دولتی
11. زندانی کردن کودکان
12. دروغ گویی‌های مکرر
13. حمله به رسانه‌ها
14. اهمال در برابر کشته شدن 3000 نفر در پورتوریکو
15. مانع تراشی در برار تحقیقات مولر
16. اشتهاد کذب
17. حمایت از گروه شبه تروریستی و افراطگرای "قانون- QAnon"
18- تجاوز جنسی
10- مسئله سوریه
20- فرار از مالیات
21- خروج از دایره اختیارات
22- ساخت و پاخت با ولادیمر پوتین
23- ارعاب شاهدان دادگاه استیضاحش
24- سوء استفاده برای پیروزی در انتخابات به وسیله رئیس جمهور چین
25- مسئله یمن و حمایت بی‌چون و چرای تسلیحاتی از عربستان سعودی
26- سوء استفاده برای پیروزی در انتخابات به وسیله رئیس جمهور اوکراین


https://theintercept.com/2019/12/19/a-z-trump-impeachment/

#دایره قسمت چهارم پارت دوم
آموزش عالی و تامین مالی
@dadmag
@dadradio

به رسم هر ساله، امسال هم فال حافظ گرفتم و این آمد: براستی یعنی چه؟

ناگهان پرده برانداخته‌ای یعنی چه /مست از خانه برون تاخته‌ای یعنی چه
زلف در دست صبا گوش به فرمان رقیب/این چنین با همه درساخته‌ای یعنی چه
شاه خوبانی و منظور گدایان شده‌ای/قدر این مرتبه نشناخته‌ای یعنی چه
نه سر زلف خود اول تو به دستم دادی/بازم از پای درانداخته‌ای یعنی چه
سخنت رمز دهان گفت و کمر سر میان/و از میان تیغ به ما آخته‌ای یعنی چه
هر کس از مهره مهر تو به نقشی مشغول/عاقبت با همه کج باخته‌ای یعنی چه
حافظا در دل تنگت چو فرود آمد یار/خانه از غیر نپرداخته‌ای یعنی چه

کریسمس شما مبارک- به امید سالِ پربار میلادی.
https://www.trunews.com/stream/merry-christmas-from-trunews-2019

سه ایکس و هزاران مجهول دیگر/ چگونه پورن ما را به اسارت می‌گیرد.
قسمت اول: پورن در دنیای امروز

https://virgool.io/@salehwriter/xpnokxotzlje

🔳حماقت امریکایی‌ها و صبر حشدالشعبی

▪️پس از حمله خونین جنگنده‌های امریکایی به مراکز حشدالشعبی گروهی بر این باور هستند که حالا وقتش است که حشدالشعبی به امریکایی‌ها پاسخ بدهد... این همان چیزی است که آنها می‌خواهند. شرایط عراق به‌نظرم به شکلی نیست که پاسخی باید داده شود، کمی صبر و حوصله می‌خواهد. این کشور این روزها نه دولت دارد و نه رئیس‌جمهور دلسوزی. نه نمایندگانی که شرایط را درک کنند. عاقلان قوم هم که کلا کسی به آنها محل نمی‌گذارد. پس مانده که حشد الشعبی هم با امریکایی‌ها درگیر شود و دیگر هیچ قدرتی نتواند این بحران را جمع کند...

▪️من این حمله را ادامه حملات چند ماه گذشته و مشترک اسرائیل و امریکا به مراکز حشدالشعبی در عراق و سوریه می‌دانم، تنها تفاوتش اینجاست که اینجا یک طرفی به صورت رسمی مسوولیت را بر عهده گرفته است. البته این در اصل ماجرا تفاوتی ندارد. رژیم صهیونیستی هنوز هم به ماجراجویی‌هایش ادامه می‌دهد، اما این رژیم هم در بی‌دولتی و بحران سیاسی قدرت تصمیم‌گیری چندانی ندارد و پس از پاسخی که حدود دو ماه پیش دریافت کرد، فعلا فتیله را به شکل معناداری پایین کشیده است.

▪️این وسط می‌ماند امریکایی‌ها که می‌خواهند اراده خود را بر عراقی‌ها تحمیل کنند و تا اینجای کار هم پیروز بوده‌اند. عراق دولت ندارد، اعتراضاتی که به‌نظر می‌رسد مردمی است و عملا زیرساخت‌های این کشور را هدف قرار داده ادامه دارد، رئیس‌جمهور بازی کثیف وقدیمی که انتظارش می‌رفت را درآورده، رهبران سیاسی مانند العبادی، صدر و برخی از جریان‌های دیگر بیش از آنکه به فکر استقرار باشند به فکر منافع خود هستند، نخست‌وزیر معرفی نشده، مرجعیت درخواستی داده که در این شرایط جمع‌شدنی نیست و حالا هم که امریکایی‌ها به نیروی مبارز و مردمی این کشور حمله می‌کند...

▪️انتظار این حمله از خیلی وقت پیش می‌رفت و تقریبا همه آنها در یک پازل معنی می‌شود. قدرت تفکیک، تحلیل و بررسی در این موضوع چندان سخت نیست. اینکه حمله به پادگان K1 کار خود امریکایی‌ها یا عوامل‌شان باشد، با این حمله به نیروهای حشدالشعبی موجه‌تر به‌نظر می‌رسد. چرا که آنها دنبال بر هم زدن نظم امنیتی عراق برای تشکیل یک نظم جدیدتر هستند. این مساله جز با درگیر کردن نیروهای حشدالشعبی روی نخواهد داد. همه تلاش آنها از ابتدای شروع بحران اعتراضات در این کشور بر این بود تا حشدالشعبی را عامل سرکوب و کشتار مردم معرفی کند، اما وقتی نیروهای حشد با هوشیاری با مساله اعتراضات برخورد کردند و امور را به دست نیروهای امنیتی سپردند، در این امر توفیقی نیافتند.

▪️حشدالشعبی برای اینکه نشان بدهد هیچ نقشی در مقابله با اعتراضات ندارد، حمله به مراکز داعش را در دستور کار قرار داد. داعشی‌ها هم با گرفتن آدرس غلط از جنگ رسانه‌ای اتاق فکر عربی-غربی که نیروهای حشد در شهرها برای سرکوب رفته‌اند و حضور پررنگی در مراکز خود ندارند، وارد عمل شده و حملاتی را به مراکز این نیروها صورت دادند. این عمل و عملیات متقابل باعث شد تا برای مردم عراق مبرهن شود که نیروهای مردمی در تقابل با معترضان هیچ حضوری ندارند و بازی امریکایی‌ها به شکل عملیاتی به هم خورد. اما آنها نیاز به درگیر کردن این نیروها به هر شکل ممکن داشته و دارند.

▪️در طول هفته‌های گذشته مراکز امنیتی وابسته به ارتش و حشدالشعبی عراق بارها اخباری را از بازسازی مجدد عناصر باقیمانده داعش دریافت می‌کردند. این خبرها همزمان با رصد کامل همکاری امنیتی و لجستیک نظامیان امریکایی از این نیروها موید این مطلب بود که این کشور با دور جدیدی از حملات تروریستی مواجه خواهد شد، هر چند ارتش و نیروهای حشد دست پیش را گرفتند و با هوشیاری به داعش حمله کردند، اما خبرهای دریافتی از آن حکایت دارد که این تازه اول ماجرا است و قرار نیست بحران عراق به این زودی به پایان برسد. امریکایی‌ها یک بازی چند محوره را در عراق شروع کرده‌اند، هر چند شروع این بحران دست خودشان است، اما پایانش قطعا دست آنها نیست.

▪️دست حشدالشعبی برای پاسخ به این حملات باز است، اما اول باید تکلیف دولت و امنیت داخلی عراق تعیین شود، بدون شک با توجه به کینه‌ای که مردم عراق از امریکایی‌ها دارند، این حمله بیش از آنکه به ضرر حشدالشعبی تمام می‌شود، به نفع آنها خواهد شد. شما به مراسم تشییع پیکر شهدای این حملات تروریستی و ناجوانمردانه نگاه کنید تا متوجه عرایض بنده شوید. بنده به‌عنوان یک روزنامه‌نگار به این حماقت امریکایی‌ها خنده‌ام گرفت، آنها از همین الان به صورت رسمی پیروزی نامزدهای نزدیک به حشدالشعبی در هر انتخاباتی که قرار است در آینده برگزار شود را تضمین کرده‌اند، فقط باید تیم رسانه‌ای حشد در این مدت میدان‌داری کرده و آتش این حمله تروریستی را روشن نگه‌دارد.

K.J
@syriankhabar

جوکر/ شاگرد ناخلف مارتین

@Rwriter

جوکر/ شاگرد ناخلفِ مارتین

جوکر من را یادِ نویسندگان ایرانی‌ای می‌اندازد که می‌خواهند به هدایت صد سال پیش ادای دین کنند. دریغ از آن که هدایت ریشه‌دار بود و تکنیکال. جوکر تاد فیلیپس هم ادای دین ناقصی است به فیلم‌های دهه هفتاد مارتین اسکورسیزی. جوکر می‌خواهد از هر فیلم شاخصی چون دریوزه‌ای تکه‌ای بردارد، اما نهایتا کلاژِ ناقصی می‌شود از دها فیلم شاخص. مثل فرانکشتاینی که دستانش مال مایکل فلپس است، اما پاهایش متعلق به الاغ دن کیشوت. جوکر سوفی دارد، تا بتسی راننده تاکسی شود، اما سوفی منفعل‌تر از هر شخصیت دیگری است. جوکر موری فراکلین دارد تا جری لوئیس بشود، اما موری فراکلینش بیش از حد سخنگو و کلیشه‌ای است. جوکر می‌خواهد با پایانِ حماسی‌اش ما را یاد تراوریس بیندازد و با پایان روشنفکر نمایش تاریخ سازی کند، اما دریغ که مخاطب برای جوکر دل نمی سوزاند، جوکری که سعی دارد به زور تاریک و تاریک‌تر شود و چه خوش گفت منتقد واشنگتن پست: «جوکر به کلیشه دوپهلوی هرچیزی که تاریک‌تر باشد عمیق‌تر است، ادامه می‌دهد.»

https://t.me/Rwriter/351

بدون شرح...