انجمن علمی توسعه روستایی ایران

باز این چه شورش است
دکتر یداله کریمی پور . استاد جغرافیای دانشگاه خوارزمی
✔️ خوب گوش دادم، چند بار؛ 41 دقیقه و 38 ثانیه بود،تحلیلی فنی-مالی از دلایل بالارفتن اخیر بهای ارز را ارائه می داد. از نقش دُبی و به ویژه ابوظبی در راستای همکاری با واشنگتن سخن می گفت و قس علیهذا.

✔️ پیش از آن نیز از جناب نیلی در توئیت هایی کوتاه ومبهم از نقش و کارکرد توطئه آمیز اربیل و استانبول در این رخداد شنیده بودم.
گروهی نیز باورمندند که کار، کار دولت جناب روحانی است، برای رفع کسری بودجه و پرداخت کم زحمت حقوق فروردین ماه.
شماری نیز مانند تاج زاده ی عزیز باورمندند که نیروهای مخالف اصلاحات و کابینه روحانی کم کم دارند از مستوری برون آمده و اندیشه برپاسازی دولتی نظامی را در سر دارند.
برخی نیز برآنند که به هر روی جهش کنونی بهای ارز، آینه ی تمام نما و جام جهان بین اقتصاد ورشکسته کنونی جمهوری اسلامی است.

✔️گروهی نیز برجام را شکست خورده و همه این ها را برخاسته از ناتوانی دولت روحانی می پندارند؛ و گروهی دیگر نیز دست پنهان «خصولتی» ها و کاسبان تحریم را در این رخداد دیده اند. حتی برخی این رخداد را در تداوم سناریویی برای کودتا و یا تداوم توطئه ی فروپاشی جمهوری اسلامی می شمارند.

✔️ شگفتا و صد شگفتا از این تحلیل ها؛ تحلیل های نقطه بین و یا نقطه به نقطه، ولی در کلیتش غلط و به گمانم مانند همیشه، پیش پا افتاده و احساسات زده شده.
این کشور و این سیستم نخستین بار نیست و ده و بیست و سی بار هم نیست که چنین روزهایی را تجربه می کند. من که خود در 41 سال اخیر صد گونه از آن ها را تماشاگر بوده ام؛ حتی بس هولناکتر. در واقع این کشور سرزمینی است که هماره کربلا و هر ماه و هر روزش محرم و عاشورا است. به قول آن محتشم ادبیات عاشورایی، باید هراز چندی گفت و خواند که:
بازاین چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

✔️ به گمانم تا استراتژی تقابل مستقیم با نظم چیره بر جهان در دستور کار جمهوری اسلامی است، پایان شبه سیه سپید نخواهد بود.
پیشنهاد دیربازم به عنوان یک معلم صرف با 40 سال پیشینه،کوته سخنی بوده وهست: شمشیرها در نیام، میزها برپا و آراسته برای گفتگو و تمام.
می گویید گفتگو با کی و بر سر چی؟
می گویم با امپریالیست ها و بر سر منافع و علائق جمهوری اسلامی ایران.

✔️ به گمانم شمشیر خوب آن است که بیشتر در نیام باشد، همواره بیرون ماندنش، برابراست با زنگ زدن؛ و نیز به گمانم باید پذیرای صلح بود؛ نیازی هم به نوشیدن جام زهر نیست، ایران امروز مقتدر است. اگر شما آن را جام می پندارید، روشن و درست ترش آن است که، همه ی ابرقدرت ها و قدرت های فرامنطقه ای و قدرت های منطقه ای پیش از ما آن را نوشیده اند و برایشان گوارا هم بوده است؛ از چین و ژاپن و کره، تا جمهوری دموکراتیک آلمان و لیتوانی و لتونی و استونی و...

یبایید با ساختن الگویی نوین در برابر امپریالیسم و هژمونی هایش، دو باره با طرحی نو قد برافراشته و نام ایران و باورها و اعتقادات و فرهنگش را برافراشته نگاه داریم؛ با این تفاوت که مردم شاد و سرحال و بانشاط نیز مانند همیشه پشت سر حکومتشان ایستاده باشند. همواره یادمان باشد که دستکم در جهان امروز شتر سواری دولا دولا ناممکن است.
انجمن علمی توسعه روستایی ایران

@RuralDevelopment

825 viewsedited 17:16