این مخزن شامل مجموعه‌ای از چیت‌شیت‌های تکنیکال برای ابزارها و تکنولوژی‌های مختلف است. این چیت‌شیت‌ها به طور مداوم به‌روزرسانی و گسترش می‌یابند.

https://github.com/behnamriahi/cheatsheets

Thx "Reza S" for sharing
🔰@Rs_tutorial

دوستان دو مساله خیلی مهم

سرورتون رو برای کانفیگ به کسی ندید.
اگر هم از دستتون در رفت و اکسس دادید به کسی، بعدش حتما چک کنید و هاردنینگ کنید. بالاخره آسیب ممکنه از هر طرف بیاد سمتتون.
از ما گفتن بود❤️

2 اینکه، اگر کسی بهتون پیام داد و درخواست پول کرد، باهاش تماس بگیرید و مطمئن بشین خودش درخواست پول کرده
اگر اونقدر نزدیک نیستین، ازش درخواست تماس تصویری کنید درصورتیکه چهره‌ش رو بخوبی میشناسید
مطمئن بشید اگر گروهی چیزی هست، اون اکانت، یک کپی ازش نباشه، معمولا آیدی‌ش مقداری با اصلی تفاوت داره تا تشخیص داده نشه

اگر خیلی مختون رو زده و راضیتون کرده، شماره کارتی که میده مال خود فرد باشه که اسمش رو بدونید و تطبیق بدین

خلاصه مراقبت کنید که مال و زندگیتون رو به یک مشت حروم خور حرومزاده مفتی تقدیم نکنید❤️

همین الان مرورگر کروم را به‌روز کنید

گوگل یک آپدیت اضطراری برای یک باگ «روز صفر» (Zero-day) در مروگر کروم منتشر کرده که هکرها به صورت فعالانه در حال سوءاستفاده از آن هستند.

برای در امان ماندن، همین الان مرورگر خود را به نسخه 145.0.7632.75 (یا بالاتر) آپدیت کنید.

* برای این که بفهمید چه ورژنی دارید توی مرورگر این رو تایپ کنید:
chrome://version/

PGP Guide Step-by-Step


امروز قصد دارم در مود PGP یک توضیح بدم و  همینطور نحوه عملکرد اون که چطور کار میکنه
اول از همه باید بگم که :

PGP مخفف Pretty Good Privacy
است؛ یک نرم‌افزار/استاندارد رمزنگاری که در سال ۱۹۹۱ توسط Phil Zimmermann معرفی شد.
به‌صورت خیلی خلاصه:

برای رمزگذاری و امضای دیجیتال ایمیل و فایل‌ها استفاده می‌شود.
از رمزنگاری کلید عمومی و کلید خصوصی استفاده می‌کند.

کمک می‌کند فقط گیرنده‌ی موردنظر بتواند پیام را بخواند و همچنین هویت فرستنده قابل تأیید باشد.

خب حالا اگر بخوام به صورت عملی هم این رو ببینیم به چه صورت هست
فرض کنید کاربری به اسم ALICE میخواد یک پیام برای BOB ارسال کند
ولی این پیام خیلی مهم هست برای این دو شخص و این دو شخص باید از یک پروتکل رمزنگای  قوی استفاده کنن که هیچ شخص ثالث نتونه پیام این دو شخص رو ببینه
این دو نفر تصمیم میگیرند از PGP استفاده کنند برای مکالمه های خود خب حالا این دو نفر برای اینکه بتوانند از PGP استفاده کنند، اول از همه
باید هر کدام یک جفت کلید بسازند:

یک  Private Key (کلید خصوصی) که فقط نزد خودشان می‌ماند و هرگز منتشر نمی‌شود.
و یک  Public Key (کلید عمومی) که می‌توانند آن را در اختیار دیگران قرار دهند.

پس:

ALICE
یک Public/Private Key دارد
BOB
هم یک Public/Private Key دارد

مرحله بعد: تبادل کلید عمومی

برای اینکه ارتباط امن برقرار شود هر دو نفر باید Public Key معتبرِ طرف مقابل را داشته باشند.

یعنی:

ALICE
باید Public Key مربوط به BOB را داشته باشد.
BOB
باید Public Key مربوط به ALICE را داشته باشد.

بدون داشتن کلید عمومی طرف مقابل، نه می‌توان پیام را رمز کرد و نه می‌توان امضای او را بررسی کرد

خب حالا رمزگذاری پیام چگونه انجام می‌شود؟

حالا فرض کنید ALICE می‌خواهد پیام محرمانه‌ای برای BOB ارسال کند.


ALICE
پیام را می‌نویسد.
پیام با Public Key مربوط به BOB رمزگذاری می‌شود.
پیام رمز شده ارسال می‌شود.

از آنجایی که این پیام با کلید عمومی BOB رمز شده است فقط Private Key مربوط به BOB می‌تواند آن را باز کند. پس حتی اگر شخص ثالثی پیام را در مسیر دریافت کند، فقط یک متن رمز شده و غیرقابل‌خواندن خواهد دید.

حالا امضای دیجیتال چگونه کار می‌کند؟

اگر ALICE بخواهد به BOB ثابت کند که پیام واقعاً از طرف اوست:

ALICE
پیام را با Private Key خودش امضا می‌کند.

BOB
هنگام دریافت پیام، با استفاده از Public Key مربوط به ALICE امضا را بررسی می‌کند.

اگر امضا معتبر باشد، یعنی پیام واقعاً از ALICE است و  پیام در مسیر تغییر نکرده است

حالا نقش Key ID و Fingerprint این وسط چیه :

در PGP هر کلید عمومی دارای یک شناسه به نام Key ID و یک مقدار دقیق‌تر به نام Fingerprint است.

و حالا چرا این مورد مهم است؟

چون اگر ALICE به اشتباه Public Key یک مهاجم را به جای BOB دریافت کند:

پیام محرمانه را برای مهاجم رمز می‌کند
مهاجم می‌تواند پیام را با Private Key خودش باز کند

به همین دلیل معمولاً Fingerprint کلید از طریق یک کانال امن ( تأیید می‌شود تا مطمئن شویم کلید دقیقاً متعلق به همان شخص است.



پ.ن: در پست بعد مراحل عملی رو توضیح میدم با عکس خدمت شما .


#RedDog

@the_blankroom

اگر قصد دارید مدل های لوکال رو اجرا کنید
میتونید از LM Studio استفاده کنید

هم مدل های مختلف توی لایبراری خودش داره
هم میتونید مدلهای gguf. رو از huggingface دانلود کنید و داخلش استفاده کنید

مدتی هست که ازش استفاده میکنم، اما چیزی که باعث شد الان بخوام معرفیش کنم اینه که:

توی آپدیت جدید شما بصورت api سرور لوکال هم میتونید ستاپش کنید (هم api های خودش رو داره، هم میتونید از ساختار openai استفاده کنید براش!)
خوبی این ویژگی اینه که شما میتونید اگر یک سرور یا هوم لب یا سیستم قوی دارید، بصورت سرور مدلتون رو آماده کنید، و با دستگاه های دیگه ازش استفاده کنید!

اگر عمری باشه و بتونم امتحانش کنم، تلاشمو میکنم تا آموزش راه اندازی سرورش رو هم آماده کنم👨‍🦯


#LLM #HomeLab
🔰@Rs_tutorial

یه سوگیری ناخواسته که ممکنه برای اپلیکیشن‌های اوپن‌سورس پیش بیاد اینه که فایل آمادهٔ یه برنامهٔ معروف متن‌باز رو نصب کنیم و چون می‌دونیم متن‌بازه پس فکر کنیم امنه. در صورتی که اون فایل کامپایل‌شده برای نصب که متن‌باز نیست. اتفاقاً برنامه‌های متن‌باز چون متن‌باز هستن ممکنه راحت‌تر توسط هکرها دست‌کاری بشن. هکر کد اون برنامه رو تغییر می‌ده و از همون خروجی برای نصب می‌گیره و منتشر می‌کنه. از معروف به اوپن‌سورس بودنش هم سوءاستفاده می‌کنه.

- آنتی‌ویروس لایهٔ دفاعی خوبیه. سعی کنید به‌روز نگهشون دارید. ولی اگه فرض کنیم سیستم‌عاملتون آنتی‌ویروس خوبی نداره یا کارهای حساسی دارید و می‌خواید بیشتر خیالتون راحت باشه، راه‌حل‌های دیگه این‌هاست:
- تا جای ممکن سعی کنید اپلیکیشن مد نظرتون رو از منابع اصلی و معتبر دانلود کنید. از اپ استورهای رسمی تا صفحهٔ اصلی خود همون برنامه. اگه مخزن گیت‌هاب داشته باشن، معمولاً فایل نصبی آماده رو در قسمت release همون مخزن هم می‌ذارن. (نکتهٔ بدیهی: اپ استورهای رسمی ایرانی لزوماً معتبر نیستن.)
- هر فایلی یه Hash یا می‌شه گفت «امضای دیجیتال» داره. سازندگان اون برنامه معمولاً هش خاص فایل‌هاشون رو هم در کنارش منتشر می‌کنن. کوچک‌ترین تغییری (حتی یه فاصله) در کد فایل، کل اون هش یکتا رو تغییر می‌ده (اثر آوالانچ). بنابراین اگه می‌خواستید کامل مطمئن باشید که همون فایل رسمی رو دانلود کردید، می‌تونید هش همون فایل رو (بسته به نوع هش) محاسبه کنید و با هش منتشرشده مقایسه کنید.
برای محاسبهٔ هش در اندروید، می‌تونید این اپ رو نصب کنید.
در سیستم‌عامل‌های لینوکسی با دستورهای:
sha1sum [filename.ext]
sha256sum [filename.ext]
sha512sum [filename.ext]
md5sum [filename.ext]
و در ویندوز با برنامهٔ 7zip و قسمت checksums می‌شه هش فایل رو با کلیک‌راست دید. با این حال، با این دستور cmd هم می‌شه:
certutil -hashfile [filename.ext] [TYPE]
(آخرش نوع هش با حروف بزرگ. مثل SHA256)

این موضوع پس مسئولیت‌هایی هم برای جامعهٔ ما (IT) داره:
- موقع انتشار رسمی فایل نصبی هر برنامه‌ای که خودتون نوشتید، هش‌های اون فایل رو هم در کنارش منتشر کنید. حتی اگه اوپن‌سورس نباشه.
- اگه دیدید کسی جایی فایل نصبی ملزوماتی مثل فیلترشکن‌ها رو داره با لینک‌های غیررسمی (مثل آپلودسنترها) منتشر می‌کنه، اگه به اینترنت وصل هستید، سعی کنید دانلودش کنید، با VirusTotal (باتش) بررسیش کنید (با آگاهی به این‌که گاهی false positive داره) و هش اون فایل رو هم با هش معتبرش مقایسه کنید. اگه مشکلی داشت همون‌جا دیگران رو مطلع کنید. در شرایط فعلی، این جزء وظایف ماست.
- متن‌باز بودن لزوماً امنیت کامل و همیشگی نمیاره. جهان هر روز در حال پیشرفته. حتی سیستم‌عامل پارانوییدی FreeBSD هم تا به حال ۲ تا آسیب‌پذیری کنترل از راه دور داشته‌. اما همون شفافیت باعث شده که سریع‌تر کشف و رفع بشه. مسئولیت بازبینی امنیت کدهای برنامه‌های اوپن‌سورس فقط به دوش سازنده‌هاش نیست. هرازگاهی به کد برنامه‌های اوپن‌سورس سر بزنید تا مشکلاتش رو پیدا کنید. هم تجربه می‌شه، هم رزومه، هم کمک.
گرچه در عصر حاضر انتظار می‌ره هوش مصنوعی در حوزهٔ بررسی امنیتی کدها هم وارد بشه.
#privacy
#community_notes

شاید یکی از چیزهایی که توی استفاده لیبره‌آفیس توی ذوقتون بخوره نبود تمپلیت (قالب) هایی برای شروع به کارکردن هستش.


بعضی سایت‌ها این‌ها رو به صورت رایگان ارائه میدن، مثلا برای رایتر (واژه‌پرداز):

https://www.libreofficetemplates.net/

https://persian-templates.net/

و برای ایمپرس:


https://libretemplates.com/en


و همینطور آقا افشین از فعالین لیبره‌آفیس فارسی افزونه‌ای رو به اسم پاک‌نویس توسعه دادن که در نوشتن متن فارسی کمک زیادی بهتون می‌کنه:

https://github.com/afshin-ir/paknevis



@SohrabContents