Forwarded from متاامفتامین || نشئگیِ واژه‌ها
اونقدر باارزشی که حتی اگه تمامِ نقشه‌های زندگیت هم خراب بشه، باز هم «خودت» می‌مونی؛ و این یعنی پیروزی.
👍7❤🔥2
Forwarded from 777 (Razieh)
و اونقدر با ارزشی که ناخوشی روزگار و آدمها تو را از اصلِ خودت دور نمیکنند .
❤2
جالب بود؛ وقتی داشتم تکه‌هامو جمع می‌کردم، شاکی بودن از اینکه چرا لبه‌هام این‌قدر تیز شده
❤3💔3👍1
Forwarded from متاامفتامین || نشئگیِ واژه‌ها
اونجا که تصمیم می‌گیری فقط فقط فقط خودت رو اولویت قرار بدی >>>>>
❤1👍1
تو برای این به دنیا نیومدی که توقعاتِ بقیه رو برآورده کنی؛ تو اینجایی تا قشنگ‌ترین نسخه از خودت رو بسازی.
👌5❤1
ترسناک‌ترین بخش بلوغ اینه: متوجه می‌شی اون آدمی که نجاتت داد و اون آدمی که غرق‌ت کرد، هر دو توی آینه‌ان.
👌5
خیلی‌ها عاشقِ «پتانسیلِ» تو هستن، نه خودِ تو؛ اونا می‌خوان تو رو تغییر بدن تا با رویاهای خودشون هماهنگ بشی.
👍3❤1
کنکور فقط یک غربالگریِ عجولانه است، نه پیش‌آگهیِ قطعیِ سرنوشت.
چه آن رتبه‌ای که می‌خواستید شد و چه نشد، یادتان باشد زندگی یک منحنیِ پیوسته است، نه یک نقطه‌ی تکی روی کارنامه.
آن‌هایی که رتبه‌ی دلخواه‌شان را آوردند، کم‌کم متوجه می‌شوند که رتبه هیچ تضمینی برای آرامش نیست؛ و آن‌هایی که نتیجه نگرفتند، فقط مسیرشان کمی متفاوت ترسیم می‌شود.
چه آن رتبه‌ای که می‌خواستید شد و چه نشد، یادتان باشد زندگی یک منحنیِ پیوسته است، نه یک نقطه‌ی تکی روی کارنامه.
آن‌هایی که رتبه‌ی دلخواه‌شان را آوردند، کم‌کم متوجه می‌شوند که رتبه هیچ تضمینی برای آرامش نیست؛ و آن‌هایی که نتیجه نگرفتند، فقط مسیرشان کمی متفاوت ترسیم می‌شود.
ارزشِ روان و سلامت‌تان را با یک عددِ رندوم معامله نکنید؛ امروز فقط یک روز از تقویم است، نه تمامِ زندگی
👌4💯2❤1
Forwarded from متاامفتامین || نشئگیِ واژه‌ها
ولی مشکل اینجاست مقابل زندگی هامان احساس کوتولگی میکنم.
به ابعاد غول‌آسا خود را بزرگ جلوه می‌دهد.
روی بومی عریض‌تر از لیاقت‌مان نقاشی شده بودیم، از این سو تا آن‌سوی سه قاره، از گمنامی تا شهرت، از شهرها تا جنگل ها، از زیلو تا فرش دست‌بافت.
به ابعاد غول‌آسا خود را بزرگ جلوه می‌دهد.
روی بومی عریض‌تر از لیاقت‌مان نقاشی شده بودیم، از این سو تا آن‌سوی سه قاره، از گمنامی تا شهرت، از شهرها تا جنگل ها، از زیلو تا فرش دست‌بافت.
جز از کل | استیو تولتز
👍2❤1
آرامش یعنی برسی به این نقطه: نه با اومدن کسی ذوق‌مرگ بشی، نه با رفتنش حس کنی دنیات خراب شده.
—[خودنویس]
👌7❤2
بزرگترین دروغی که به خودمان می‌گوییم این است: «اگر شرایط عوض شود، من هم عوض می‌شوم.»
نه؛ اول تو باید از درون دگرگون شوی تا شرایط، چاره‌ای جز تغییر کردن نداشته باشد. رشد، پیش از آنکه یک دستاوردِ بیرونی باشد، یک جراحیِ عمیقِ درونی است؛ جراحیِ دل‌کندن از تمامِ چیزهایی که دیگر با «نسخه‌ی جدیدِ تو» همخوانی ندارند.
نه؛ اول تو باید از درون دگرگون شوی تا شرایط، چاره‌ای جز تغییر کردن نداشته باشد. رشد، پیش از آنکه یک دستاوردِ بیرونی باشد، یک جراحیِ عمیقِ درونی است؛ جراحیِ دل‌کندن از تمامِ چیزهایی که دیگر با «نسخه‌ی جدیدِ تو» همخوانی ندارند.
—[خودنویس]
❤🔥5👍2❤1
بزرگترین خطایِ انسانی این است که انتظار داشته باشیم دیگران همان‌طور که ما فکر می‌کنیم، عمل کنند. جهان، مجموعه‌ای از «مدارهایِ متفاوت» است. اینکه کسی تو را نمی‌فهمد، لزوماً به این معنی نیست که او بد است؛ شاید فقط در مدارِ متفاوتی در حالِ چرخیدن است. آرامش از جایی شروع می‌شود که می‌پذیری: «لازم نیست همه‌ی دنیا با تو هم‌فرکانس باشند.»
—[خودنویس]
👍7
Forwarded from 777 (Razieh)
آدم های عمیق اغلب تنها هستند،
چون ارتباطات سطحی
دیگر آنان را راضی نمی‌کند.
- آرتور شوپنهاور
چون ارتباطات سطحی
دیگر آنان را راضی نمی‌کند.
- آرتور شوپنهاور
❤2
ما بیشتر از آنکه از زندگی خسته باشیم، از «مسابقه‌ای» خسته‌ایم که خودمان در ذهنمان راه انداخته‌ایم.
مدام نگاه می‌کنیم فلانی کجاست، ما کجاییم؛ چه کسی چه خرید، چه کسی کِی رسید.
در حالی که خطِ زمانیِ هر آدمی مختصِ خودِ اوست.
تو عقب نیستی، دیر نکرده‌ای، چیزی را جا نگذاشته‌ای؛
تو فقط داری با ریتمِ فیزیولوژیک و روانیِ زیستِ خودت پیش می‌روی.
به ساعتِ دیگران نگاه نکن؛ زمانِ تو به وقتِ جغرافیایِ روحِ خودت تنظیم شده.
مدام نگاه می‌کنیم فلانی کجاست، ما کجاییم؛ چه کسی چه خرید، چه کسی کِی رسید.
در حالی که خطِ زمانیِ هر آدمی مختصِ خودِ اوست.
تو عقب نیستی، دیر نکرده‌ای، چیزی را جا نگذاشته‌ای؛
تو فقط داری با ریتمِ فیزیولوژیک و روانیِ زیستِ خودت پیش می‌روی.
به ساعتِ دیگران نگاه نکن؛ زمانِ تو به وقتِ جغرافیایِ روحِ خودت تنظیم شده.
—[خودنویس]
👌6
خیلی از ما به اشتباه فکر می‌کنیم مهربان بودن یعنی اینکه تا پایِ فرسایشِ خودت، عصای دستِ بقیه باشی.
اما حقیقت تلخ است:
تو مسئولِ نجات دادنِ کسانی نیستی که خودشان اصرار دارند غرق شوند.
مرز گذاشتن، بی‌رحمی نیست؛ حفظِ بقاست.
نمی‌توانی خودت را آتش بزنی تا دیگران گرم شوند و بعد گلایه کنی که چرا خاکستر شده‌ای.
اما حقیقت تلخ است:
تو مسئولِ نجات دادنِ کسانی نیستی که خودشان اصرار دارند غرق شوند.
مرز گذاشتن، بی‌رحمی نیست؛ حفظِ بقاست.
نمی‌توانی خودت را آتش بزنی تا دیگران گرم شوند و بعد گلایه کنی که چرا خاکستر شده‌ای.
—[خودنویس]
❤🔥6