Reza Esmaeili's Thoughts

خب، این قطعی‌های اخیر اینترنت یه‌سری چیزها رو خیلی شفاف‌تر از قبل نشون داد؛ چیزهایی که شاید می‌دونستیم، ولی نه این‌قدر عریان.

۱. فهمیدیم اینترنت ماهواره‌ای اون هیولای دور از دسترسی‌ای که سال‌ها ازش تصویر می‌شد نیست. نه جادوی خاصی می‌خواد، نه فناوری فضایی عجیب. خیلی ساده‌تر از اونیه که بخوای با قطع اینترنت، از معادله حذفش کنی.

۲. قطع اینترنت یعنی قطع گردش آزاد اطلاعات. کاری قدیمی و امتحان‌پس‌داده. شبیه همون کاری که مغول‌ها می‌کردن: کتابخونه‌ها رو آتیش می‌زدن، چاپارها رو می‌کشتن، راه خبر رو می‌بستن. فرقش فقط اینه که امروز به‌جای اسب، فیبر نوری رو می‌زنن.

۳. اینترنت زیرساخت زندگیه و با قطعش، همه‌چی لق می‌زنه.
از هماهنگی برای تأخیر یا لغو یه پرواز،
تا فهمیدن این‌که دوستت سالمه یا نه،
تا کسب‌وکاری که یهو می‌خوابه بدون این‌که تقصیری کرده باشه.
زندگی مدرن بدون ارتباط، خیلی زود از هم می‌پاشه.

۴. وقتی اینترنت رو می‌بندن، تازه یادمون می‌افته که راه ارتباط فقط یکی نیست.
شبکه‌های mesh، ارتباطات محلی، پیام‌رسانی‌های غیرمتمرکز.
برای کارهای سبک و ارتباط انسانی، اینا جواب می‌دن.
و چون مرکز ندارن، چیزی هم نیست که بشه راحت خفه‌ش کرد.
اینجاست که می‌فهمیم سانسور، با تمرکز معنی پیدا می‌کنه.

۵. حتی اگه آماده هم باشی، حتی اگه اپلیکیشن و سیستم‌ت رو برای قطعی اینترنت adapt کرده باشی،
باز یه «اتفاق پیش‌بینی‌نشده» پیدا می‌شه که همه‌چی رو به‌هم بریزه.
همیشه یه سناریو هست که تو هیچ داکیومنتی نوشته نشده.

۶. و مهم‌ترینش شاید این باشه:
هیچ‌کس اینترنت رو «برای تفریح» یا «برای محافظت از آدم‌ها» قطع نمی‌کنه.
وقتی ارتباط قطع می‌شه، معمولاً یه‌جایی قبلش چیزهایی اتفاق افتاده که اگر دیده و شنیده بشن، توضیح‌دادنشون سخت می‌شه.
پس ساده‌ترین راه اینه که… صدا رو ببندی.

قطع اینترنت شاید راهکار موقت باشه،
ولی اثرش روی اعتماد، روی اقتصاد، روی روان جمعی،
خیلی موندگارتر از چند ساعت یا چند روزه.

این‌بار هم گذشت.
ولی هر بار، یادمون می‌مونه که مشکل اصلی، خود اینترنت نیست؛
چیزیه که از دیده‌شدنش می‌ترسن.

❤11

769 viewsRëza Esmaēili 🇩🇪, 05:57