Four generations of the Tahirid family ruled for some fifty years from Khurasan as governors of the lands east of Iraq. Many Tahirids also held office in Iraq itself.

It may be admitted that the hereditary rule of the Tahirids, who were of Persian dihgan origins and tolerated the Persian language in their entourage, did at least indirectly encourage the resurgence of Persian language and culture.

چهار نسل از خاندان طاهریان حدود پنجاه سال از خراسان به عنوان فرماندار سرزمین‌های شرق عراق حکومت کردند. بسیاری از طاهریان نیز در خود عراق منصب داشتند.

آنها همچنین در فرهنگ به شدت عربیزه بودند، مانند بسیاری دیگر از ایرانیان اشراف زمین‌دار که به طور کامل در فرهنگ عربی-اسلامی آن دوره جذب شده بودند. ولی می‌توان پذیرفت که حکومت طاهریان که از دهقانان ایرانی بودند، دست کم به طور غیرمستقیم به احیای زبان و فرهنگ فارسی دامن می‌زند.

✅️Unesco

📚HISTORY OF CIVILIZATIONS OF CENTRAL ASIA
Volume IV
The age of achievement
A.D. 750 to the end of the fifteenth century
Part One: The historical, social and economic setting

@RewIran

Islam calendar(1)

The regulation of the calendar is closely linked to agricultural matters and also to tax collection, as the Islamic year, being a strictly lunar year, proved to be of no use for determining any dates that were connected to the climate and the seasons. Thus it became necessary to find a different calendar in order to deter mine dates in these areas. Departing altogether from the Islamic calendar in relation to all aspects of life was impossible for religious reasons.

تنظیم تقویم ارتباط تنگاتنگی با امور کشاورزی و همچنین اخذ مالیات دارد، زیرا ثابت شد که سال اسلامی که سالی کاملا قمری است، برای تعیین تاریخ‌های مرتبط با اقلیم و فصول هیچ فایده‌ای ندارد. بنابراین یافتن یک تقویم متفاوت برای تعیین تاریخ در این مناطق ضروری شد. اما خروج کلی از تقویم اسلامی در رابطه با همه ابعاد زندگی به دلایل مذهبی غیرممکن بود.

📚Iran in the Early Islamic Period
Politics, Culture, Administration and Public Life between the Arab and the Seljuk Conquests, 633-1055
BY Bertold Spuler
EDITED BY Robert G. Hoyland

@Rew_Iran

در رابطه با آخرت شناسی زرتشتی نیز می توان حدس مشابهی را بیان کرد: همانطور که اوگنی برتلز اشاره کرده است، هادخت نسک اوستایی شرح می‌دهد که چگونه روح مؤمنان پس از مرگ با دئینا خود که مظهر اعمال زمینی او است - به شکل دوشیزه‌ای زیبا از او روبرو می شود. با این حال، اگرچه یک آیه مدینه به طور گذرا به «مجوس» اشاره می‌کند (مجوس؛ س 22: 17) و با وجود اینکه عربی قرآنی دارای تعداد زیادی وام واژه‌هایی است که می‌توان آنها را به فارسی میانه (مثلاً واژه دین) ردیابی کرد. برای اقلام فرهنگ مادی، با تحقیقات بعدی باید تأیید شود که آیا سنت‌های زرتشتی باید با تأثیر مستقیم بر قرآن اعتبار داشته باشند یا خیر. برای مثال، به نظر می‌رسد نام‌های اوستایی فرشتگان به مانند، هاروت و ماروت در آیه مدینه، از طریق سنت یهودی به قرآن رسیده است. فقدان شواهد قرآنی کنونی برای ارتباط مستقیم با دین زرتشتی، احتمال قرار گرفتن دختران قرآنی بهشت ​​را در برابر پیشینه زرتشتی افزایش نمی‌دهد.

📚KEY TERMS OF THE QUR'AN
A Critical Dictionary
NICOLAI SINAI

@Rew_Iran

نوآوری کشاورزی اندرو واتسون (Andrew Watson) در جهان اولیه اسلامی:

اطلاعات زیادی در مورد اولین تاریخ تولید پنبه ارائه می‌دهد. با این حال، اگرچه او انتشار گسترده کشت پنبه در دوره اسلامی را تصدیق می‌کند، اما واتسون از ایران دوره ساسانی یا رایج‌ترین کشت پنبه در آنجا نامی نمی‌برد.

کلمه سانسکریت در عبری karpas، یونانی karpasos و carbasus لاتین نیز دیده می‌شود، اما معنای خاص خود را به عنوان پنبه از دست می‌دهد، به این معنی که گاهی اوقات کتان یا پشم ظریف است، به احتمال زیاد این سردرگمی زبانی منعکس کننده واردات منسوجات مرغوب از هند در دوره هلنیستی است نه گسترش پنبه به عنوان یک رقم.

📚COTTON, CLIMATE, AND CAMELS IN EARLY ISLAMIC IRAN
A Moment in World History
RICHARD W. BULLIET

@Rew_Iran

در دوره روم، محصولی که از هند و یا ترکستان معرفی شد، در زمین‌های آبی در ایران، بابل، فلسطین و به احتمال زیاد آسیای صغیر کشت می‌شد. مهاجرت محصولات زراعی از طریق ایران ردپایی محکم در سابقه زبانی به جا گذاشته است. اصطلاح لاتین پایین برای پنبه، بامباکیوم، از پارسی میانه پمبک به عاریت گرفته شده است. در اروپای شرقی و اناتولی ریشه فارسی حفظ شده به صورت:

بَمباک کرواسی، بوماگا روسی، پَموک ترکی و پَموت مجارستانی.

از آنجایی که تاجران ایرانی در امتداد مرز فرات مجرای ورود پارچه‌های نخی به سرزمین‌های رومی بوده‌اند، جای تعجب نیست که کلمه فارسی‌میانه همراه با کلمه سانسکریت همراه آن باشد. با این حال، این دلیلی برای کشت پنبه در هیچ بخش خاصی از قلمرو ساسانی نیست.

📚COTTON, CLIMATE, AND CAMELS IN EARLY ISLAMIC IRAN
A Moment in World History
RICHARD W. BULLIET

@Rew_Iran

Individual markets and bazaars were designated according to the race or nationality of the merchants. Thus, for example, the Soq al-A'ajim was that of the Persian merchants concerned, notably, with the import of silk fabrics and costly goods to Alexandria.

بازارها و بازارهای انفرادی بر اساس نژاد یا ملیت تجار تعیین می شدند. بنابراین، برای مثال، سُوقُ العَجَم متعلق به بازرگانان ایرانی بود، به ویژه با واردات پارچه‌های ابریشمی و کالاهای گران‌قیمت به اسکندریه.

📚HISTORIC CITIES OF THE ISLAMIC WORLD
Edited by C. Edmund Bosworth

@Rew_Iran

The sources agree that the Tähirids were ethnically Persian and that they acquired the nisha or gentilic of al-Khuzai through clientship to the Arab tribe of Khuzaʻa. Tahir b. al-Husain's normal tongue was Persian.

منابع متفق القول هستند که طاهریان از نظر قومی فارسی بودند و از طریق مالکیت قبیله عرب خزاع، نشاء یا ریشه الخزاعی را به دست آوردند. طاهر بن حسین زبان مادری‌اش فارسی بود.

📚THE CAMBRIDGE HISTORY OF IRAN 4
FROM THE ARAB INVASION TO THE SALJUQS

@Rew_Iran

The fact of Persia's extensive literary borrowings from India in the Sasanian period has been established for some time. A substantial part of those borrowings subsequently passed from Pahlavi to Arabic literature and thence to the West.

مدتی است که واقعیت وام‌گیری‌های گسترده ادبی ایران از هند در دوره ساسانیان ثابت شده است. بخش قابل توجهی از آن وام‌گیری‌ها متعاقباً از پهلوی به ادبیات عرب و از آنجا به غرب منتقل شد.

📚SASANIAN IRAN: INTELLECTUAL LIFE
A. Tafazzoli and A. L. Khromov

@Rew_Iran

همانطور که (تصویر اول) می‌بینید، ادعا کرده‌اند واژه‌ای ترکی در کتیبه بیستون بنام کارا (همریشه با qara در ترکی و xara در مغولی) وجود دارد!

یانوش هارماتا زبان‌شناس مشهور، واژه Kāra در پارسی‌باستان و به معنای "ارتش/سپاه" و "مردم مسلح" آورده است. (تصویر دوم)

مت واترز از محققین بنام مطالعات هخامنشی، واژه Kāra را پارسی‌باستان خطاب کرده و به معنای "ارتش/سپاه" و "مردم" آورده است. (تصویر سوم)

وینفرد لهمان از محققین زبان‌های هندواروپایی، واژه Kāra در پارسی‌باستان را از ریشه PIE: koro-s (koryos) دانسته و همریشه با واژگان لیتوانیایی kãrias، لاتویایی karš، پروسی قدیم kargis و در زبان‌های سلتی-ژرمنی harja دانسته است. (تصویر چهارم)

ادعا کرده‌اند که این واژه در دیگر زبان‌های ایرانی نیست، اما هارولد والتر بیلی، آن‌را از ریشه kar به معنای جنگیدن دانسته و به واژگان مشابه در زبان‌های ییدغا kārun و اوستایی čirya و kārēčārīk اشاره می‌کند. (تصویر پنجم)

هرچند درباره اصطلاح kara budun، گفته‌اند که بخش دوم آن یعنی budun به معنای مردم است نه بخش اول، اما نیازی به پرداختن به آن نیست.

پاسخ به اینگونه ادعاها توسط زبان‌شناسان بسیار راحت است، اما پرداختن به آن بیهوده است زیرا هیچ جایگاهی در جوامع علمی ندارند.

📚 منابع:

- History of Civilizations of Central Asia, J. Harmatta, Unesco, p.402

- Ancient Persia, Matt Waters, p.108

- A Gothic Etymological Dictionary, Winfried Lehmann, p.178

- Khotanese Texts, Harold Walter Bailey, The University Harvard Press, p.59

- #Abou_El_Fadl

@Rew_Iran

شاهزادگان آریایی حاکم بر فلسطین

در دشت‌های Acre و Esdraelon، جایی که شاهزادگان Accho و Achshaph و Megiddo و Taanach همه نام‌های هندوآریایی داشتند، به خوبی نشان داده شده است. هندوآریایی‌ها نیز در Shechem و در منطقه Hebron (Shuwardata) حضور داشتند.

طبق سپتوآگینتا، شاهزاده شکیم و کنعانیان Gibeon نیز هوری بودند.

وضعیت مشابهی در اورشلیم (Jerusalem)، وجود داشت که شاهزاده آن، نامی با نام الهه هوری داشت.

آرونه یبوسی*، که گفته می‌شود محل معبد آینده سلیمان را به داوود فروخته است!، به نظر می‌رسد که همان نام هندوآریایی Ariwana یا Arawana باشد، نامی که شاهزاده منطقه دمشق (Damascus) در عصر عمارنه داشته است.

* نکته 1: یبوسیان ساکنان فلسطین پیش از بنی‌اسرائیل بودند و بنی‌اسرائیل به رهبری یوشع سرزمین آن‌هارا فتح می‌کنند.

** نکته 2: نام منطقه الخلیل یا هِبرون در فلسطین امروزی، شووَر-داتَه بوده که نامی آریاییست.

#Abou_El_Fadl

@Rew_Iran

از اسامی شخصی پادشاهان میتانی می‌دانیم که آنها از نژادی بودند که به زبانی نزدیک به فارسی صحبت می‌کردند که در واقع با زبان هندوایرانی مادها یکسان بود.

متن معاهده‌ای بین میتانی و سرزمین هیتی‌ها نشان می‌دهد که میترا، وارونا و ایندرا، خدایان هندوایرانی، پانتئون میتانی را تشکیل می‌دادند.

اصطلاحات فنی هندوایرانی با فراوانی در واژگان میتانی ظاهر می‌شوند.

گروه قومی دیگری به نام هوریان در اسناد و اسامی شخصی میتانی مشهود است. رابطه دقیق بین عناصر هوری و ایرانی نامشخص است، اگرچه به نظر می‌رسد که گروه ایرانی غالب بوده است، زیرا همه پادشاهان میتانی به وضوح نام ایرانی داشتند.

زبان هوری غیر هندواروپایی است و با زبان اورارتو مرتبط است. از نام‌های سلطنتی ایرانی و خدایان هندوایرانی که توسط میتانی‌ها پرستش می‌شدند، مسلم به نظر می‌رسد که پادشاهی میتانی متشکل از اشراف هندوایرانی بود که جمعیتی عمدتاً غیرهندی-ایرانی را مطیع و بر آن حکومت می‌کردند.

تأیید این واقعیت این است که طبقه جنگجوی میتانی یک نام هندوآریایی به نام Mariyanna داشت که به عنوان یک نجیب زاده، ماریا، سانسکریت شناخته می‌شود.

@Rew_Iran