🔹وقتی می‌خواستند از آخوند خراسانی جهت تائید مشروطیّت امضاء بگیرند، تصمیم گرفتند که این کار در حالی باشد که آخوند کم‌تر بتواند در بارهٔ آن فکر کند، لذا وقتی ایشان می‌خواست برای تدریس برود و فکرش مشغول مطالب درس بود، هنگامی که از پلّه‌های منزل پائین می‌آمد تا به جلسهٔ تدریس برود، ورقهٔ مربوط را به ایشان دادند و او بدون تأمّل امضاء کرد!

🔹امضاء گیرندگان مشروطه، ظاهر الصلاح بودند و وجوهات خود را می‌پرداختند که آخوند خراسانی را در گرفتن مشروعیّت مشروطه فریب دادند.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، فصل نهم؛ سیاست، ۹. تائید مشروطیّت توسّط آخوند خراسانی، ص ۱۹۲، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.
—————————————————
🔺برخی مذهبی‌های سوسیالیست، به نقد صحّت این گزارش نشسته‌اند.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹البته محرّمات، تنها زنا و قمار و شرب خمر نیست. گاهی یک امضای بی‌جا -که مقدّمات و زمینهٔ آن را هم دیگران زحمت می‌کشند و به دست انسان می‌دهند- موجب از بین رفتن اَعراض و نفوس می‌شود و به مراتب از آن بالاتر است.

🔹از ما انتظار نمی‌‌رود گناهانی از قبیل شرب خمر را در خیابان مرتکب شویم؛ چون این کار گذشته از ترس خدا، یک نوع جنون و بی‌عقلی است و لذا از ما صادر نخواهد شد.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، فصل نهم؛ سیاست، ۱۰. امتناع آیت الله سیّد محمّد یزدی از تائید مشروطیّت، ص ۱۹۷، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹میرزای نائینی به دیدن مرحوم حاج‌میرزا جوادآقا ملکی تبریزی رفته بود. آقای خمینی نقل کرد که بالواسطه از کسی شنیده که در این دیدار، آقای ملکی، کتاب تنبیه الأُمّة میرزا را که روی طاقچه بوده، برمی‌دارد و بر زمین می‌زند که این کتاب چیست که نوشته‌اید؟! و میرزای نائینی به گریه می‌افتد.

🔹در این کتاب، مطالب سستی وجود دارد که لا ینبغی أَن یُنسَب إِلیه. ایشان پیش خواصّ خود گفته بودند: انگور انداختیم که سرکه شود، شراب شد! وی معتقد بود که راهی جز استمالت رضا شاه وجود ندارد.

🔹خودتان این کتاب را بگیرید و ملاحظه کنید. استدلال آقای نائینی به خواب و امثال آن، شایستهٔ او نیست.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، فصل نهم؛ سیاست، ۱۴. انتقاد به کتاب تنبیه الأُمَّة، ص ۲۰۱، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹سیّدمحمّدکاظم یزدی برای امضاء جریان مشروطیّت، خیلی تحت فشار بود. برخی از شاگردان آخوند خراسانی، جمعی از شاگردان وی را تحریک کردند که دسته‌جمعی به منزل سیّد بروند و موافقت او با مشروطیّت را بگیرند.

پاسخ سیّد این بود که در این کاسه زهر است و من نمی‌توانم آن را بخورم!

🔹به او اهانت کردند و گفتند اگر به خانهٔ یهودی رفته بودیم، چنین پاسخی را نمی‌شنیدیم. سجّادهٔ او را در نماز جماعت برداشتند و سیّد را خانه‌نشین کردند.

🔹صحبت از تبعید ایشان بود؛ امّا ده روز پس از کشته شدن شیخ فضل الله نوری، ورق برگشت و حوزهٔ نجف کلّاً مخالف طرف‌داران مشروطه شد.

در نماز جماعت آخوند خراسانی، خیلی کسی شرکت نمی‌کرد (شرکت کنندگان از سی نفر تجاوز نمی‌کردند) سیّدمحمّدکاظم از خانه بیرون آمد و نماز جماعت را اقامه کرد.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، فصل نهم؛ سیاست، ۱۰. در این کاسه زهر است؛ نمی‌خورم، ص ۱۹۶، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹اساس مشروطیّت، به امضاء آخوند، توسّط عدّه‌ای تجّار ظاهر الصلاح … صورت گرفت.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، فصل نهم؛ سیاست، ۹. تائید مشروطیّت توسّط آخوند خراسانی، ص ۱۹۲، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹به هر حال، کثرت “حقیقیّه و وحدت حقیقیّه” مُحالّ است. مگر این‌که کسی بگوید: تناقض مُحالّ نیست.

🔹وقتی خورشید آمد، ستارگان دیده نمی‌شوند؛ امّا واقعاً هستند.

🔹جمع میان برهان و وجدان و آن‌چه به صورت متواتر در کتاب و سنّت آمده است اقتضاء می‌کند که قائل به کثرت حقیقیّه و وحدت حکمیّه شویم.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، یادداشت شماره ۲۵، ص ۳۵۳، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹آقازاده [فرزند صاحب کفایه] به رضاپالانی گفت: «عمّامهٔ طلبه‌ها را برندارید.»

وی پاسخ داد: «پدرت [هنگامی که مشروطیّت را امضاء کرد]، عمّامهٔ آن‌ها را برداشت.»

به آقازاده گفتند: «بنویس؛ وجه و کَفّین [از حجاب واجب زنان] مستثناست.»

آقازاده گفت: «نمی‌نویسم. من گناهم زیاد است. این کار را نمی‌کنم.»

بالاخره او را کشتند.

🔸محمّدتقی بهجت فومنی

📚زمزم عرفان؛ محمّد محمّدی ری‌شهری، یادداشت شماره ۲۵، ۱۱- عمّامهٔ روحانیّون را پدرت برداشت. ص ۳۳۶، نشر دار الحدیث، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool

🔹هر قدر در الفاظ و عبارات، طنطنه و بلندپروازی بیش‌تر شد، همان‌قدر از قدرت واقعی سلطنت کاسته گردید.

🔹هر وقت بیش‌تر شاه را ملائک‌سپاه و جمشید‌دستگاه خواندند، روح سلحشوری که از زمان نادرشاه و کریم‌خان و آقامحمدخان در قشون ایران مجدّداً دمیده و ایجاد شده بود، افراد سپاهیان و سرکرده‌های آن‌ها را بیش‌تر ترک گفت.

🔸عبدالله مستوفی

📚شرح زندگانی من، جلد اول، در سلطنت فتحعلی‌شاه قاجار، اعطای لقب، ص ۳۰، انتشارات زوّار.

https://t.me/ReligiousSchool