اینم باز یه نمونه از جاهایی که زرّین‌کوب بی‌ربط و متناقض حرف زده.

از یه طرف میگه در مدارس اون زمان، قرآن و قرائات سبعه و فنون مختلف ادبی و … قرآن چگالی بیش‌تری داشته، از یه طرف میگه مدرسه شمس‌الدین محمد رو از یک حافظ خشک به یک شاعر تبدیل کرده و از فضای خشک حفظ قرآن بیرون آورده!!

یه جوری هم حرف میزنه که انگار حافظ زوری یا با بی‌میلی قرآن رو حفظ کرده!!

بسیاری از مدّعیات زرّین‌کوب خلاف دیوان حافظه.

قبل از خواندن آثار زرّین‌کوب حتماً باید دست کم برخی آثار اون کسی که زرّین‌کوب قراره راجع بهش صحبت کنه رو خوند. و گر نه چنان برات شب رو روز و روز رو شب میکنه که ندونی از کجا خوردی.

صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ،
هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم.

عشق تو به فریادت خواهد رسید، اگر بسان حافظ در زمینهٔ انس با قرآن، در بعد قرائت به چنان تبحّری برسی که با چهارده روایت بخونیش.

اما باز هم میشه گفت مثل بسیاری از جاهای دیگه تناقض‌گویی کرده. اگر نمی‌کرد، باید در اثر بعدیش تو پاورقی توضیح میداد.

بر خلاف تصویری که از زرّین‌کوب ایجاد شده، متأسّفانه ایشان در تحلیل و توضیح و شرح آثار گذشتگان، مبنا نداره.

یه جا میگه واسه فهم آراء و افکار و کانتکست و فضای اجتماعی حاکم بر یک ماتن یا مؤلّف یا شاعر باید به اثرش نگریست، در صورتی که در تحلیل‌هاش، در بسیاری از موارد کاملاً خلاف اظهارات ماتن، مؤلّف و شارح اظهار نظر میکنه!!

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۱)؛

🔹عبدالحسین زرّین‌کوب نویسنده‌ای است بسیار پرکار، کثیر التألیف، چیره‌دست و البته نسبتاً قابل استفاده؛ امّا بی‌مبنا و نه صرفاً عاری از تناقض‌گویی‌ها، اظهارات بی‌سند، مغالطات و اشتباهاتی که در برخی موارد، نیل به نفاق و دورویی دارد.

🔹باید آثار ایشان را سندگرایانه و با دقّت خواند.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۲)؛

🔹قبح ذاتی ظلم، در گرو عنوان نیست.

🔹با صِرف عناوینی چون مسلمان، هم‌وطن، هم‌خویش، … و با محض عناوینی چون غیرمسلمان، بیگانه، غیرهم‌خویش، غیرهم‌وطن، … نمی‌توان میزان مظالم افراد نسبت به هم را سنجید.

🔹مگر جز این است که بسیاری از انبیاء الهی، اهل بیت عصمت و طهارت، … را خویشان، هم‌وطن‌ها، هم‌کیشان، … آنان شهید کرده‌اند یا مورد ظلم قرار داده‌اند.

🔹بسیاری از اوقات بوده است که انسان‌هایی، برای نجات از ظلم و ستم خویشان، هم‌وطنان، هم‌کیشان، … خود، به غیر‌خویشاوندان، غیرهم‌وطنان، غیرهم‌کیشان، … پناه برده‌اند.

🔹بیگانه، نه غیرخویشاوندان، غیرهم‌وطنان، غیرهم‌کیشان، …است؛ بلکه کسانی هستند که در حقّ انسان ظلم می‌کنند.

🔹نظیر استمداد اصحاب نبیّ مکرّم اسلام از پادشاه حبشه، برخی از اهالی ایران زمان ساسانیان از اعراب مسلمان، مردم عراق و‌ صدّام …

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۳)؛

🔹علیٰ رغم نگاه‌های ناسیونالیستی و تاریخ‌سازی‌های روشن‌فکران و سوسیالیست‌ها، جنگ ایران و اعراب مسلمان، نه جنگ مردم ایران و اعراب مسلمان، که جنگ بین حکومت و برخی اعراب مسلمان بود، با ساختار فاسد ساسانی.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool

🔹این دهان بستی، دهانی باز شد،
کو خورندهٔ لقمه‌های راز شد…

🔹رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

https://t.me/ReligiousSchool

🔹السَّلامُ عَلیٰ اَهْلَ الْکِبْرِیاَّءِ وَ الْعَظَمَةِ

https://t.me/ReligiousSchool

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۴)؛

شاید بتوان موارد زیر را از ویژگی‌های مشترک عمدهٔ عرفاء عتباتی و به عنوان تفاوت آن‌ها با وحدت وجودی‌ها دانست؛

🔹فقه‌گرایی.

🔹مخالفت صریح با وحدت وجود.

🔹مکتومیّت و عدم خودنمایی؛ با وجود کرامات عدیده.

🔹تقدّم فقه بر عرفان.

🔹عدم استفاده از الفاظ رکیک در آثار.

🔹عدم انجام فرایض دینی با هدف کسب کرامت.

🔹التزام به شریعت و عدم نفی کلّی یا موضعی شریعت به پاس طریقت.

🔹مخالفت با تشکیل حکومت دینی.

🔹اجتناب از احادیث موضوع و جعلی و دین‌سازی.

🔹عدم اعتقاد به ولایت فقیه.

🔹اعتقاد به توقیفی بودن کیفی و کمّی اذکار و اعمال شرعی.

🔹امتناع و دوری از ریاضاتی که با الفاظ و اعمال شرعی انجام می‌شوند؛ اما در شرع نیامده‌ و مأثور نیستند.

🔹امتناع از انجام ریاضات غیرشرعی.

🔹التزام به مفادّ قرآن، سیره و روایات و عدم اجتهاد در برابر نصّ ثقلین.

🔹مخالفت صریح با شطح و طامات و تحریم آن‌ها.

🔹عدم تمجید فاسقان و فاجران.

🔹مخالفت با رهبانیّت، …

🔹به کارگیری لغت “حُبّ” و اجتناب از استفاده از لفظ “عشق” و … در ادبیات خود.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool

دین خدا لنگِ قلم و تلاش من نیست؛ حُجَج الهی قبل از من برقرار بوده و بعد از من هم برقرار خواهد بود؛ اگر در بنده‌ای خیر و لیاقتی باشد خداوند او را به راه حق و صواب هدایت می‌کند؛ حتی اگر در این عالم تنها یک کتاب یا یک تریبون حق وجود داشته باشد(که البته بیشتر وجود دارد) خداوند بنده‌ی لایقش را به آن هدایت می‌کند. حتی اگر چیزی خارجی نباشد، خداوند در قلبش می‌افکند. پس پیش خود فکر نکنم "وا مصیبتا! عده‌ای دین خدا را وارونه کردند و من اگر کاری نکنم یا نباشم، راه حق و هدایت از بین می‌رود"

وَ سُبُلَ الرَّاغِبِینَ إِلَیْکَ شَارِعَةٌ وَ أَعْلَامَ الْقَاصِدِینَ إِلَیْکَ وَاضِحَةٌ (مصباح المتهجد: ۷۳۹)

قلتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام نَدْعُو النَّاسَ إِلَی هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ یَا فُضَیْلُ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَیْراً أَمَرَ مَلَکاً فَأَخَذَ بِعُنُقِهِ حَتَّی أَدْخَلَهُ فِی هَذَا الْأَمْرِ طَائِعاً أَوْ کَارِهاً(کافی، ۱: ۱۶۷)

#عددی_نیستم

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۵)؛

🔹حکایت توده و مدل‌هایش، حکایت دجّال است که پا بر هر سبزه‌زار و سرزمین سبز اقتصادی، اعتقادی، فرهنگی، … گذارد، آن را خشک، لم یزرع و بی‌آب و علف می‌کند.

🔹وضع موجود، نتیجهٔ به دست‌گیری و تدبیر امور توسّط توده‌ است.

🔹به اعتبار و لحاظ قدرت، توده‌ تقسیم می‌شود به؛

۱- توده‌ای که قدرت را در دست گرفته است و به طور مستقیم نقض مالکیّت می‌کند؛ یعنی دولت و …

۲- توده‌ای که از محلّ همان قدرت، به طور غیرمستقیم منتفَع است و سود می‌برد؛ یعنی وابستگان، …

۳- توده‌ای که کم‌ترین بهره‌مندی از همان قدرت را دارد.

به ندرت می‌توان افرادی را پیدا کرد که مدل دولت و دولت‌گرایی، که مدلی توده‌ای است، در صدر و ساق و ذیل آن‌ها، تا مغز استخوان نفوذ و رسوخ نکرده باشد.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۶)؛

🔹چنان‌که اکثریّت قریب به اتّفاق علماء و فقهاء عارف سنّتی نجف و عتباتی سامرّائی طبق احادیث متعدّد صحیح السند، سنّت و سیرهٔ معصومین (ع) و تحلیل‌های خود بدان رسیده بودند و اوضاع عصر و مصر کنونی را در آئینهٔ پیش‌بینی‌های خود می‌دیدند و به همین دلیل با به عرصهٔ قدرت امرایی رسیدن نهاد روحانیّت مخالفت می‌ورزیدند و نسبت به عواقب وخیم آن هشدار می‌دادند، گویی دست زمین و زمان، قدرت اُمرایی‌ای را به عنوان مِحَک تجربه، برای سنجش عیار به روحانیان قدرت اُمرایی‌دوست داد، تا حجّت بر مستقدمین و مستأخرین معلوم گردد که اینان نیز چیزی در چنته نداشتند؛ جز هیاهوها، فرافکنی‌ها، منیّت‌ها، تفرعن‌ها، … و آتش عقده‌های ناشی از حسّ کمبود، حسادت و حقارت در برابر ارزش‌ها و استعدادهای ذاتی اربابان، بزرگ‌زادگان، اشراف و نجبائی که برای پول و پست و مقام و ثروت و قدرت، تن به ذلّت و جنایتی نمی‌دادند.

🔹گر چه توده و روشنفکران انسان‌نما، راه حلّ فرو نشاندن شعله‌های آتش حقارت و کمبود خود را در ترویج و تبلیغ شعارهایی با محتوای تقدّم برابری، آزادی، اخلاق، دین، … بر مالکیّت شخصی و انتقال ثروت و قدرت به خود، چه در ساختار حکومت پیشین و چه در ساختار کنونی دانستند و بر اساس غصب و تصرّفات عُدوانی و مصادره‌ها به کار گرفتند، امّا اکنون وضع زندگی توده و روشن‌فکران بزرگ‌کُشِ شرف‌زدایِ کرایه‌ای‌ مزدورپرور، سال‌هاست که از مشروطهٔ ملعونه تا کنون جز به مُردگیِ کُلنی، ولگردی، هرزگی، دین‌فروشی، سِفله‌گی، نوکیسه‌گی، مصرف‌گرایی، فانتزی و هُرّی‌منشی، … ای روزافزون که حتّی اطلاق عنوان حیات حیوانی بر آن ظلم به حیوان و جنگل است، نیانجامیده است.

🔹منشاء اصلی پوچ‌گرایی و معناباختگی‌ای که اگزیستانسیالیسم در پی ارائهٔ راه‌کاری برای برون رفت و نجات از آن بود و هر چند نه تنها ره به جایی نبرد؛ بلکه جهان معناباخته‌ را، معناباخته‌تر نمود را باید در سوسیالیسمی جُست که کلید آن را لیبرالیسم زد.

🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool