از یه کابوس می‌پرم تو یه کابوس دیگه بیدار می‌شم.

این روزها نیاز داشتم یکی به‌جای خودم حواسش بهم بود.

کاش یه شاخه لیلیوم تو هلند بودم و نمی‌دونستم خاورمیانه کجاست.

ولنتاین؟ خیلی آغوش‌ها برای همیشه ناتموم موندن.

امروز به ایرانی بودنم بیشتر افتخار کردم.

۴۰ روز گذشت و این داغ هنوز تازه‌ست.

امید عجیب‌ترین چیزیه که تو دنیا وجود داره.

توی آپدیت بعدی تلگرام، می‌تونید تنظیم کنید یه نفر نتونه از پی‌وی‌تون کپی/فوروارد/ذخیره یا اسکرین‌شات بگیره.

ما دیگه اون آدم‌های سابق نمی‌شیم.

آیفون نیم میلیاردی هم دیدیم.

بهمن تموم شد، ولی زمان توی دی‌ماه متوقف شده.

لیلی بازرگان خطاب به شاهین نجفی: