این مقالۀ آقای بهرام بیانی از مقالات خوب دربارۀ شاهنامه است که تا حدی از آن غفلت شده. فایدۀ آن مخصوصاً از جهت روشن کردن معنای تعبیر «هخته‌زهار» است که چند تن دیگر نیز چند سال پیش از این سعی در آن کردند، ولی آنچه در آن مباحثات اصالت داشت به نظر راقم همین نوشتۀ آقای بیانی بود. نسخۀ مجازی از مقاله به دست نبود تا اینکه امروز به لطف دوستان دستیاب شد و بنده نیز نشر آن را مغتنم یافت. گرچه عکسها مطلوب نیست، باز قابل خواندن است. از لطف آقایان کاوه بیانی و امیر ارغوانی بسیار ممنونم.

این چند سطر دربارۀ لغت ارداو به معنای غول و دیو است که در بعضی فرهنگها به چند شکل، از جمله ارداد، تصحیف شده. استاد مارتین شوارتس دربارۀ این لغت در دو جا بحث کرده است. سخن او را که در گذشته برای خود خلاصه کرده بودم با کسانی از دوستان که ممکن است نوشته‌های آن استاد را ندیده باشند در میان می‌گذارم؛ به قول اهل این زمانه به اشتراک می‌گذارم. نام آن را «در فایدۀ فرهنگهای ترکی در شناخت لغات فارسی» گذاشته‌ام تا یادآوری کرده باشم که این هم از ادوات و ابزارهایی است که لغویان باید به آن مجهّز باشند.

دیوان سیدای کُرخی.pdf