اصلاحات رایج ادبی
روی متن بالا کلیک کنید.

من برای هیچ کس؛هیچ نیستم و این بزرگترین آزادی من است.

فرانتس کافکا

@ReferenceLibrary

هرگز مگو «آن را از دست دادم»، بلکه بگو «آن را بازگرداندم.» فرزند کوچکت از دنیا رفته است؟ «او بازگشته است.» همسرت در گذشته؟ «او بازگشته است.» «زمینم را از من دزدیده اند.» نه، آن نیز بازگشته است. «اما آن فرد شریر بود که زمینم را دزدید.» چرا نگران کسی هستی که خداوند بخشنده بازگشت او را مقدر کرده است؟ تا وقتی این چیزها به تو بخشیده شده، از آنها مراقبت کن، گویی که از آن تو نیستند، درست همان طور که منزلگاه از آن مسافر نیست.

تاملات
مارکوس اورلیوس

@ReferenceLibrary

آدم‌ها وقتی می‌آیند،
موسیقی‌شان را هم با خودشان می‌آورند.
اما وقتی می‌روند، آن را با خود نمی‌برند.

آدم‌ها می‌روند،
اما در دلتنگی‌هایمان،
در شعرهایمان،
در رویاهای خیس شبانه‌مان...
همچنان می‌مانند.

_هرتا مولر
@ReferenceLibrary

بزودی متوجه میشن پفک 150 هزار تومنی از F-35 قویتره

حتی در مورد بهترین چیزها باید آدم بتواند و به موقع دست نگه دارد.

خداحافظ گری کوپر
رومن گاری

@ReferenceLibrary

در انتظار گودو اثر ساموئل بکت، یکی از تأثیرگذارترین نمایشنامه‌های قرن بیستم است؛ داستان دو انسانی که در انتظار کسی به نام «گودو» هستند، اما او هرگز نمی‌آید.

بکت هیچ پاسخ قطعی‌ای به این انتظار نمی‌دهد. شاید گودو خدا باشد، شاید امید، شاید آینده، یا شاید همان معنایی که انسان تمام عمر در جست‌وجوی آن است. قدرت این نمایشنامه دقیقاً در همین ابهام نهفته است؛ اینکه هر خواننده یا تماشاگر، گودوی خودش را پیدا می‌کند.

شاید «در انتظار گودو» بیش از آنکه درباره‌ی آمدن کسی باشد، درباره‌ی زندگی‌هایی است که در انتظار سپری می‌شوند؛ انتظارِ روزی بهتر، فرصتی مناسب‌تر یا تغییری که شاید هرگز از راه نرسد.

«هیچ اتفاقی نمی‌افتد، هیچ‌کس نمی‌آید، هیچ‌کس نمی‌رود؛ و با این حال، همه چیز در جریان است.»

در انتظار گودو
ساموئل بکت

@ReferenceLibrary

خداروشکر دلار شد ۲۰۰.
الان میتونم یه کتاب ۱۵۰۰ ای رو، نسبت به هفته پیش ۱ دلار ارزون تر بخرم 😍

برای دانلود کتب از چنل آرشیو استفاده کنید:
@BOOKzMA

خیالتان راحت باشد: هیچ‌کس نمی‌داند دقیقا دارد چه غلطی می‌کند. همه فقط بر اساس بهترین حدس فعلی‌شان عمل می‌کنند‌.

هنر رندانه‌ی به هیچ گرفتن
مارک منسن

@ReferenceLibrary

یادمان باشد،
هیچ یوغی برازنده‌ی انسان نیست.
یادمان باشد،
آدمی آبروی زمین است.
حرمتش بداریم.
یادمان باشد، دروغگو، دروغگو به دنیا نمی‌آید..
امّا دروغگو، دروغگو از جهان خواهد رفت!
یادمان باشد،
او که به نام عدالت می‌آید باید عدالت را برقرار کند ورنه دشمن است!
یادمان باشد،
او که خویش را به بدی بیالاید هرگز شادمان نخواهد زیست!

یادمان باشد،
او که شادمانی مردمان را نمی‌خواهد از ما نیست. او برده بی خرد اهریمن است...


دن آرام
میخائیل شولوخوف
چهار جلدی
@ReferenceLibrary

«همه غرق شادمانی بودند: گیاهان، پرنده‌گان، حشره‌ها، بچه‌ها. اما آدم‌ها، بزرگ‌سالان، آدم بزرگ‌ها، مدام یکدیگر را گول می‌زدند، همدیگر را شکنجه می‌دادند.»

رستاخیز
تولستوی

@ReferenceLibrary

برای انسانی که اصلا هیچ وجدانی ندارد،عذاب وجدان چه معنایی دارد؟
به جای او،مردم محترمی که هنوز قدری وجدان و شرف داشتند،رنج کشیدند.

برادران کارامازوف
@ReferenceLibrary

بعضی وقت‌ها دلم می‌خواهد ناپدید شوم؛ با درخت‌ها یکی شوم،
با رودخانه‌ها، با ستاره‌ها… می‌خواستم جایی باشم که هیچکس از آدم‌هایی که می‌شناسم،
چیزی از آن ندانند.


_یادداشت‌های روزانه
_سیلویا پلات
@ReferenceLibrary

سلام ، این پست رو دیدم و فکر کردم خوبه که درمود عکسی که گذاشتید یه توضیحاتی بدم شاید برای بقیه هم جالب باشه.
https://t.me/ReferenceLibrary/1376578

متنی که توی عکس می‌بینید، مربوط به نوشته هایی در زمینه اقتصاد از آنتونیو گرامشی ، متفکر و سیاستمدار ایتالیایی‌ هست که در زندان نوشته شده! این متن برشی از دفتر های زندان گرامشی هست که به علت مخالفت با حکومت فاشیستی موسولینی در ایتالیا به بیش از ۲۰ سال زندان محکوم شده بود . جالبه بدونید اون اینقدر به صورت جدی مطالعه و مقاله نویسی رو دنبال میکرد که در کتابفروشی های خارج از زندان حساب دفتری داشت که اغلب توسط دوستش کتابها به دستش میرسید! با اینکه خودش هیچوقت چاپ شدن حدود ۳۳ جلد دفتری که توی زندان نوشته بود رو ندید ، اما بعد از فوت ش مجموعه نوشته های زندانش به یکی از مهم ترین منابع مطالعاتی در زمینه اقتصاد ، فرهنگ، روشنفکری ، قدرت و... تبدیل شدند !

باحال‌ترین کاری که ادبیات انجام می‌ده اینه که بهت یادآوری می‌کنه احساسات عجیب و خاصِ کوچیکت همیشه وجود داشتن. یک نفر، در یک قرنِ دیگه، دقیقا به اندازه تو از عشق سردرگم بوده، از جامعه خسته شده، از نقش بازی کردن برای دیگران به ستوه اومده و تشنه معنا بوده.

@ReferenceLibrary

چطور مثل هاروکی موراکامی ژورنال بنویسیم؟
مادربزرگم همیشه یه توصیه جالب داشت. می‌گفت اگر یه روز مجبور شدی با کسی درباره یه موضوع سخت حرف بزنی، این کار رو توی ماشین انجام بده.