“هری.. آروم باش.. و بهم بگو باهاش چیکار کردی؟!”

الکس پرسید، بدون هیچ ترسی، بدون هیچ اضطرابی. انگار سال هاست جنون هری رو با چشم هاش دیده. انگار سال هاست اون روح خشمگین رو به آغوش کشیده.

“کسی که حالش خوب نیست منم.. میفهمی؟ من! چرا همیشه درباره لویی حرف میزنی؟”

𝗹𝘂𝗻𝗮𝘁𝗶𝗰

𝗽𝗲𝗼𝗽𝗹𝗲 𝗰𝗮𝗻 𝗴𝗼 𝗳𝗿𝗼𝗺 𝗽𝗲𝗼𝗽𝗹𝗲 𝘆𝗼𝘂 𝗸𝗻𝗼𝘄 𝘁𝗼 𝗽𝗲𝗼𝗽𝗹𝗲 𝘆𝗼𝘂 𝗱𝗼𝗻'𝘁.

من یه عمارت رو جلوی چشمت میکشم، بعد میبرمت رستوران استیک بخوریم و تمام باورایی که تا امروز بر اساسشون زندگی کردی رو میبرم زیر سوال، و طی یه معامله روحت رو اسیر خودم میکنم تا بهم وابسته شی.
ولی تو اونقدر خاص هستی که اینو متوجه بشی؟

به خودت باور داشته باش، مثل کسی که باور داره طرف سه روز فرصت نکرده جواب پیامشو بده!

و من؟ دوست داشتم، یه زمانی که خیلی هم دور نشده من خیلی دوست داشتم.

𝗹𝘂𝗻𝗮𝘁𝗶𝗰

هیچوقت درباره ی هری و لویی نبود، همش درباره ی هری و الکس بود..

میبینی چطور چشم ها معصومیت، زیبایی، بدجنسی، غم، صداقت، مورد اعتماد بودن، وقیح بودن، حساس بودن و خشم صاحباشونو نشون میدن؟
من هیچوقت از فکر کردن به چشمای آدما دست بر نداشتم..

مرا کمی بیشتر دوست داشته باش، چرا که فکر میکنم پایان غم انگیزی خواهم داشت.

از آدم ها بت نسازيد.
خيانت است، هم به خودتان هم به خودشان.
خدايى ميشوند كه خدايى كردن نميدانند،
و شما در آخر ميشويد سر تا پا كافر به خداى خود ساخته!

نيچه