اینکه باعث شدم هر کس هر منظره‌ای میبینه یاد من بیافته واقعا عامل خوشبختیمه.

خب خواب بودی دخترم. چرا بیدار شدی که الان نتونی بخوابی؟

با وعده اینکه اگه بخوابی فردا میتونی ادای پرنسس‌ها رو برای خودت در بیاری، خودم‌و کودک درونم‌و میخوابونم.

این ماجرای کنسرت کلدپلی واقعا سرگرمم میکنه. هربار ویدیو رو میبینم یه بعد جدید ماجرا برام باز میشه. واقعا عجیبه. واقعا. چطور یه کنسرت، یه ایده ساده، یه لحظه یه دوربین میتونه زندگی تو رو عوض کنه.

یه ژانری میخوام بنویسم که:
اون تیکه نوت‌بوک که وایرال شده. رایان گاسلینگ میگه:
What do you want?
و دختره میگه:
Its not that simple.
تصور کن اگه واقعا آسون بود و دختره میگفتش مثلا:

What do you want?


واقعیتش من الان دلم میخواست میتونستم راحت باشم ولی هنوز نیستم و بخاطر همین یه جوریمه.

What do you want?

دلم میخواست این سریال جدیده رو تنها نبینم. واقعا خیلی وقته با کسی سریال ندیدم.

و این اتفاق امشب هم افتاد...
بخواب زن. تو خون‌آشام و زامبی نیستی. تو میتونی بیشتر از دو ساعت بخوابی. یعنی منطقا باید بیشتر از دو ساعت بخوابی.

حقیقتا بیشتر حوصله ام از این زندگی سر رفته. و الا مشکل خاصی باهاش ندارم..

امروز اصلا دلم نمیخواد با خودم تنها باشم.

خیلی زوده به خودم بگم: دیدی؟ دیدی؟ دیدی؟ و بعد مچ خودم‌و بگیرم که بشین سر جات خودت کردی؛ یا نه؟

..... و تازه یکشنبه ساعت هفت‌وسی‌‌ونه دقیقه صبح وسط اتوبان بود که یهو به خودش گفت: دختر کجا بودی؟

بیست‌ونه/صفرچهار/چهارده‌صفرچهار _ نیمه شب

لازم دارم وقتی رو مبل خوابم می‌بره، روح خونه بیاد و روم پتو بندازه.

من یه دو روزی هست بخار م داره به حیات ادامه میده. خودم تموم شدم.

اینکه هر روز رو باختنش شرط میبندم با خودم و تا الان نباخته بد نیست؟

فکر میکنم دارم میبرم...

آها راستی بازم باختم...

دیروز یه پادکست پیشنهادی گوش دادم میخوام اعتراف کنم من این پادکست و خیلی خودخواهانه به هیچکس پیشنهاد نمیدم گوش کنه. از دیروز تا الان سه بار از اول تا اخرشو گوش کردم و حس میکنم هرچی بیشتر گوش بدم بیشتر یه چیزی توم زیرورو میشه. این اپیزود مال خودمه فقط.

اینکه تو سی و دو سالگی حرصایی و میخورم که تو یازده سالگی تو مدرسه هم میخوردم واقعا عجیب نیست؟