انگار نه انگار دیشب فقط دو ساعت خوابیدم.

امروز خمیر نون هستم، نیاز دارم یه گوشه در دمای محیط استراحت کنم.

واقعا نشد یک شب من زود بخوابم.

برای بار میلیاردم داشتم دختر ایرونی میدیدم در حالی که دیالوگاش و حفظم.
اولش، مریم که هدیه تهرانیه داره مجسمه‌های فرشته‌ای که علی که امین حیایی رو میفروشه.
دوتا مجسمه می‌فروشه دونه‌ای سیصد و پنجاه تومن تازه با چونه زدن با مشتری.
اینجاش عجیبه که مشتری برای هفتصد هزار تومن چک میده.
گرفتی؟ چک.

فصل بهترین هوای اون یه تیکه وسط مدرس‌ه.

متاسفانه سگ امروز میره سر کار؟
👩🏻‍💻بله هاپ هاپ

عیده که عیده خب به عنم واقعا درست‌ترین رویکرد بود.

پلن اینه، سعی کنی دوپامین بیشتری ترشح کنی.

سروتونین نبود؟

ضمن تبریک سال نو،
من یه دو دقیقه میخوابم، رسیدیم بیدارم کنید.

تمام مدتی که داشت پشت تلفن به تاریخ اول فرودین چهارصدوچهار من‌و تهدید می‌کرد که خودم‌و ازت میگیرم، نمیذارم آب خوش از گلوت پایین بره به این فکر می‌کردم که من ماهی n تومن پول تراپی میدم که بتونم با همچین موقعیت‌هایی کنار بیام و نشکنم. در نتیجه در آخر خزعبلاتش حرف‌مو زدم.
چون آدم همیشه باید حرف‌شو بزنه. همیشه.

با تموم شدن امسال، یه دوران با یه تفکر خاص تموم میشه و یه دوران با یه تفکر جدید شروع می‌شه.
آدم میتونه گزینه‌ها رو انتخاب کنه ولی نتایج و هرگز.

یه سری دکمه‌ها رو تو وجودت فقط خانواده میتونه بزنه. ببین فقط خانواده.

ملت تو زندگی‌شون تصمیم میگیرن که هیچ ربطی به تو نداره و فقط یک مادر بخاطر مهر مادریش میتونه اون تصمیم و به تو ربط بده.
دختر تو مهاجرت کرده و هنوز نمیتونه از مادرش جدا باشه، به من ربطی نداره که با تو اومدم سفر و بیست و چهار ساعته با ویدیوکال شما مواجه‌ام. کاش قبل مهاجرت به اون سر دنیا، تله‌های وابستگی‌تونو بشناسید. نگفتم درمان یا هرچی. گفتم بشناسید و باهاش اطرافیانتونو سرویس نکنید.

جالبه ولی به یاد موندنی نیست. هیچ‌چیز.

من فکر میکنم امشب فهمیدم چرا یازده سپتامبر بیست‌بیست‌ویک اسم این کانال ک گذاشتم."اشک‌های قرمز"

درسته شروع کننده خوبی نیستم، اما خوب به همه‌چیز پایان می‌دم.

قورباغه~اشک‌های قرمز

53Nx%P jiE1+ e7Nr$6V

قورباغه~اشک‌های قرمز

53Nx%P jiE1+ e7Nr$6V

تبریک میگم. ما زنده بیرون اومدیم. البته دوچرخه سوار کمی دیرتر به خونه میرسه.

زنده ولی مثل همیشه مثل همیشه مثل همیشه زخمی.