Forwarded from Armored Office
تفاوتهای رسمی بین تانکها به این دلیل نبود که از لاحظ سازهایی یا شکل کلی ظاهر آنها با سایر مدلها متفاوت باشد.
بلکه بخاطر، تغییرات خیلی جزئی ( واقعا هم جزئی و هنوز که هنوزه به راحتی قابل تشخیص نیست ) میتواند علامی از خود برای دستهای خاص نشان دهد و مشخص شود که در کدام دسته تولیدی هست.
دسته اول تولیدی ( ۴۰۰ عراده از سپتامبر ۱۹۶۵ تا ژوئیه ۱۹۶۶ ) که عمدتا با جعبه تلفن پیاده نظام مربع شکل مشخص میشود که برخی از آن تا پایان عمر خدمت تانکهای این دسته بجای مانده بودند. همچنین شکل جعبه ابزار از اهمیت ویژهتری برخوردار است که تا حدودی شکلی متفاوت را نشان می دهد، البته تأیید نمیشود اگر این جعبهها به همه تانکهای دسته اول نصب شده و در برخی از تانکهای این دسته متفاوت هست.
فقط دسته دوم تولیدی (۶۰۰ عراده از ژوئیه ۱۹۶۶ تا ژوئیه ۱۹۶۷ ) یك جعبه تلفن پیاده نظام به صورت دایرهای دریافت كرد. تغییراتی در سازهی برجک اعمال شده بود که در طول تولید، یک نیم حلقه فولادی در موقعیت ۳ تا ۹ ( بر حسب ساعت ) پوشش میداد، در جلوی حلقه برجک اضافه شد و اجازه ورد آب را به حلقه برجک نمیداد.
دسته سوم تولیدی (۵۰۰ تانک از ژوئیه ۱۹۶۷ تا اوت ۱۹۶۸) دارای یک ترمز جدید با دیسک های خنکشونده است. راه تشخیص تانکهای این دسته از روی Lifting lugs جدیدی که برای بکسل کردن استفاده میشود، قابل شناسایی هست( البته این تانک یک تفاوت خیلی جزی دارد که در آینده بهش پرداخته میشود و متاسفانه بصورت نوشتاری قابل درک نیست ).
دسته چهارم تولیدی ( ۳۴۵ عراده از اوت ۱۹۶۸ تا فوریه ۱۹۷۰ ) که سادهترین راه تشخیص توی بخش خروجی اگزوز پیشرانه هست که آرایش اگزوز بصورت ردیفی یک دست هست و هیچ آرایش ستونی ندارد و همچنین تغییراتی در مکانیزم بازشدن جعبه نگهداری نورافکن فروسرخ که در پشت برجک قرار گرفته هست، صورت گرفته که با بقیه جعبههای نگهداری سایر دستههای تولیدی فرق دارد. و همچنین شنی جدید D139E2 که دارای عمر بیشتری نسبت به D139E1 دارد.
#تانک_اصلی_نبرد
@red_lion_corps
بلکه بخاطر، تغییرات خیلی جزئی ( واقعا هم جزئی و هنوز که هنوزه به راحتی قابل تشخیص نیست ) میتواند علامی از خود برای دستهای خاص نشان دهد و مشخص شود که در کدام دسته تولیدی هست.
دسته اول تولیدی ( ۴۰۰ عراده از سپتامبر ۱۹۶۵ تا ژوئیه ۱۹۶۶ ) که عمدتا با جعبه تلفن پیاده نظام مربع شکل مشخص میشود که برخی از آن تا پایان عمر خدمت تانکهای این دسته بجای مانده بودند. همچنین شکل جعبه ابزار از اهمیت ویژهتری برخوردار است که تا حدودی شکلی متفاوت را نشان می دهد، البته تأیید نمیشود اگر این جعبهها به همه تانکهای دسته اول نصب شده و در برخی از تانکهای این دسته متفاوت هست.
فقط دسته دوم تولیدی (۶۰۰ عراده از ژوئیه ۱۹۶۶ تا ژوئیه ۱۹۶۷ ) یك جعبه تلفن پیاده نظام به صورت دایرهای دریافت كرد. تغییراتی در سازهی برجک اعمال شده بود که در طول تولید، یک نیم حلقه فولادی در موقعیت ۳ تا ۹ ( بر حسب ساعت ) پوشش میداد، در جلوی حلقه برجک اضافه شد و اجازه ورد آب را به حلقه برجک نمیداد.
دسته سوم تولیدی (۵۰۰ تانک از ژوئیه ۱۹۶۷ تا اوت ۱۹۶۸) دارای یک ترمز جدید با دیسک های خنکشونده است. راه تشخیص تانکهای این دسته از روی Lifting lugs جدیدی که برای بکسل کردن استفاده میشود، قابل شناسایی هست( البته این تانک یک تفاوت خیلی جزی دارد که در آینده بهش پرداخته میشود و متاسفانه بصورت نوشتاری قابل درک نیست ).
دسته چهارم تولیدی ( ۳۴۵ عراده از اوت ۱۹۶۸ تا فوریه ۱۹۷۰ ) که سادهترین راه تشخیص توی بخش خروجی اگزوز پیشرانه هست که آرایش اگزوز بصورت ردیفی یک دست هست و هیچ آرایش ستونی ندارد و همچنین تغییراتی در مکانیزم بازشدن جعبه نگهداری نورافکن فروسرخ که در پشت برجک قرار گرفته هست، صورت گرفته که با بقیه جعبههای نگهداری سایر دستههای تولیدی فرق دارد. و همچنین شنی جدید D139E2 که دارای عمر بیشتری نسبت به D139E1 دارد.
#تانک_اصلی_نبرد
@red_lion_corps
👍1
تصاویری از تانک چیفتن در حالت دفاعی hull down در جنگ هشت ساله
در این حالت شاسی تانک پنهان شده و فقط برجک در دید دشمن است که شناسایی و انهدام تانک بسیار سخت خواهد بود
@red_lion_corps
در این حالت شاسی تانک پنهان شده و فقط برجک در دید دشمن است که شناسایی و انهدام تانک بسیار سخت خواهد بود
@red_lion_corps
مختصری از :
SAAB-105/SK-60A/B/D/E/W
هواپیمای ساب-۱٠۵ در اوایل دهه ۶٠ میلادی توسط ساب به عنوان یک سرمایه گذاری خصوصی برای نیروی هوایی سوئد توسعه یافت.
این هواپیمای آموزشی بال بالا و دارای دو پیشرانه است که در نیروی هوایی سوئد با نام SK-60 شناخته می شود که در سال ۱۹۶۷ جایگزین هواپیمای دی هاویلند ومپایر شد.
@RedLionCorps
SAAB-105/SK-60A/B/D/E/W
هواپیمای ساب-۱٠۵ در اوایل دهه ۶٠ میلادی توسط ساب به عنوان یک سرمایه گذاری خصوصی برای نیروی هوایی سوئد توسعه یافت.
این هواپیمای آموزشی بال بالا و دارای دو پیشرانه است که در نیروی هوایی سوئد با نام SK-60 شناخته می شود که در سال ۱۹۶۷ جایگزین هواپیمای دی هاویلند ومپایر شد.
@RedLionCorps
پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور توربوفن Turbomeca Aubisque با ضریب کنار گذر پایین، تولید شده توسط شرکت Volvo Flygmotor با نام RM-9 و نمونه به روز شده پیشرانه FJ-44 ساخت شرکت Williams International با نام RM-15 است.
در مجموع ۱۵٠ فروند هواپیما توسط نیروی هوایی سوئد خریداری شد و ۴٠ فروند دیگر با عنوان SAAB-105 OE به اتریش صادر شد.
تیم آکروجت (تیم-60) نیروی هوایی سوئد و همچنین تیمهای آکروجت KARO AS و (Silver Birds) نیروی هوایی اتریش از هواپیمای ساب-۱٠۵ استفاده می کنند.
@RedLionCorps
در مجموع ۱۵٠ فروند هواپیما توسط نیروی هوایی سوئد خریداری شد و ۴٠ فروند دیگر با عنوان SAAB-105 OE به اتریش صادر شد.
تیم آکروجت (تیم-60) نیروی هوایی سوئد و همچنین تیمهای آکروجت KARO AS و (Silver Birds) نیروی هوایی اتریش از هواپیمای ساب-۱٠۵ استفاده می کنند.
@RedLionCorps
SK-60W
در سال ۱۹۹۳ برنامه دیگری به نوسازی SK-60 اختصاص یافت، مهم ترین بخش بهبود عملکرد پیشرانه های توربوفن ویلیامز رول FJ-44 با ۱,۹۰۰ پوند رانش، افزودن سامانه واپایش دیجیتال پیشرانه بود. پیشرانه های تازه با ارائه توان محوری بیشتر، کم سر و صداتر، آلایندگی تر، تعمیر و نگهداری آسان تری نیز داشتند.
اولین پرواز این نمونه در اوت سال ۱۹۹۵ انجام گرفت. در مجموع حدود ۱۱۵ فروند SK-60A/B/C در پایان دهه ۱۹۹٠ به نمونه W تبدیل شد. هیچ هواپیمایی از نمونه SK-60D ارتقاءداده نشد و تمامی هواپیمای نمونه D به عنوان انبار قطعه استفاده شد. همچنین برنامه بروز رسانی سامانه های منسوخ شده کاکپیت به دو نمایشگر چند منظوره (MFDs) وجود داشت، اما از کم و کیف آن اطلاعات دقیقی وجود ندارد.
@RedLionCorps
در سال ۱۹۹۳ برنامه دیگری به نوسازی SK-60 اختصاص یافت، مهم ترین بخش بهبود عملکرد پیشرانه های توربوفن ویلیامز رول FJ-44 با ۱,۹۰۰ پوند رانش، افزودن سامانه واپایش دیجیتال پیشرانه بود. پیشرانه های تازه با ارائه توان محوری بیشتر، کم سر و صداتر، آلایندگی تر، تعمیر و نگهداری آسان تری نیز داشتند.
اولین پرواز این نمونه در اوت سال ۱۹۹۵ انجام گرفت. در مجموع حدود ۱۱۵ فروند SK-60A/B/C در پایان دهه ۱۹۹٠ به نمونه W تبدیل شد. هیچ هواپیمایی از نمونه SK-60D ارتقاءداده نشد و تمامی هواپیمای نمونه D به عنوان انبار قطعه استفاده شد. همچنین برنامه بروز رسانی سامانه های منسوخ شده کاکپیت به دو نمایشگر چند منظوره (MFDs) وجود داشت، اما از کم و کیف آن اطلاعات دقیقی وجود ندارد.
@RedLionCorps
SAAB J-105 OE VIP
برای حمل و نقل VIP که یکی از وظایف خاص این نمونه است، نسخه ویژه J-105 OE را باز طراحی کردند.
در این اصلاح دو جایگاه به پشت صندلی هر خلبان اضافه شد. هر SAAB-105 OE با صندلی های اضافی چهار سرنشین میتواند حمل کند که آنرا می توان به نسخه VIP تبدیل کرد.
در تاریخ ۶ ژوئیه ۲٠۲٠ دولت اتریش اعلام کرد که ناوگان نیروی هوایی اتریش را از جت های آموزشی ساب-۱٠۵ تا پایان سال جاری بازنشسته خواهد کرد. هواپیماهای آموزشی ۵٠ ساله ساب-۱٠۵ جایگزینی نخواهند داشت!
در عوض آموزش خلبانان در خارج از اتریش انجام می شود. سرلشکر رابرت بریگر، رئیس ستاد کل ارتش اتریش نیز این خبر را تایید کرده، وی دلیل این تصمیم را شناسایی ترک هایی در قسمت بدنه و دُم عنوان کرد.
@RedLionCorps
برای حمل و نقل VIP که یکی از وظایف خاص این نمونه است، نسخه ویژه J-105 OE را باز طراحی کردند.
در این اصلاح دو جایگاه به پشت صندلی هر خلبان اضافه شد. هر SAAB-105 OE با صندلی های اضافی چهار سرنشین میتواند حمل کند که آنرا می توان به نسخه VIP تبدیل کرد.
در تاریخ ۶ ژوئیه ۲٠۲٠ دولت اتریش اعلام کرد که ناوگان نیروی هوایی اتریش را از جت های آموزشی ساب-۱٠۵ تا پایان سال جاری بازنشسته خواهد کرد. هواپیماهای آموزشی ۵٠ ساله ساب-۱٠۵ جایگزینی نخواهند داشت!
در عوض آموزش خلبانان در خارج از اتریش انجام می شود. سرلشکر رابرت بریگر، رئیس ستاد کل ارتش اتریش نیز این خبر را تایید کرده، وی دلیل این تصمیم را شناسایی ترک هایی در قسمت بدنه و دُم عنوان کرد.
@RedLionCorps
مشخصه های فنی:
نخستین پرواز: ۲۹ ژوئن ۱۹۶۳
معرفیشده در: ۱۹۶۷
ساختهشده: ۱۹۶۳ الی ۱۹۷۲
خدمه: ۲ نفر(دوجایگاه برای شرایط اضطراری پشت کابین خلبان)
طول: ۱٠.۸ متر
دهنه بال: ۹.۵ متر
ارتفاع: ۲.۷ متر
مساحت بالها: ۱۶.۳ متر مربع
وزن خالی: ۲,۸۴۹ کیلوگرم
بیشینه وزن برخاست: ۴,۶۳۵ کیلوگرم
پیشرانه اولیه: دو دستگاه موتور توربوجت J85-17B ساخت جنرال الکتریک با رانش هر کدام ۱,۶۳۸ پوند (پیش نمونه)
پیشرانه تولیدی: دو دستگاه موتور توربوفن Turbomeca Aubisque RM 9,RM 15(نمونه تولیدی)
بیشینه سرعت: ۹۷٠ کیلومتر بر ساعت
سرعت کروز: ۶۸۵ کیلومتر بر ساعت
برد: ۲,۳٠٠ کیلومتر
تعداد ساختهشده: ۱۹۲ فروند
قیمت هر فروند به سال تولید : ۲۱٠,٠٠٠ دالر
@RedLionCorps
نخستین پرواز: ۲۹ ژوئن ۱۹۶۳
معرفیشده در: ۱۹۶۷
ساختهشده: ۱۹۶۳ الی ۱۹۷۲
خدمه: ۲ نفر(دوجایگاه برای شرایط اضطراری پشت کابین خلبان)
طول: ۱٠.۸ متر
دهنه بال: ۹.۵ متر
ارتفاع: ۲.۷ متر
مساحت بالها: ۱۶.۳ متر مربع
وزن خالی: ۲,۸۴۹ کیلوگرم
بیشینه وزن برخاست: ۴,۶۳۵ کیلوگرم
پیشرانه اولیه: دو دستگاه موتور توربوجت J85-17B ساخت جنرال الکتریک با رانش هر کدام ۱,۶۳۸ پوند (پیش نمونه)
پیشرانه تولیدی: دو دستگاه موتور توربوفن Turbomeca Aubisque RM 9,RM 15(نمونه تولیدی)
بیشینه سرعت: ۹۷٠ کیلومتر بر ساعت
سرعت کروز: ۶۸۵ کیلومتر بر ساعت
برد: ۲,۳٠٠ کیلومتر
تعداد ساختهشده: ۱۹۲ فروند
قیمت هر فروند به سال تولید : ۲۱٠,٠٠٠ دالر
@RedLionCorps
Forwarded from utubebot
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Action: Saab 105 im Flug
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رزمایش نیروی زمینی ارتش سال ۱۳۷۷ در مرز افغانستان
این تمرین نظامی در پی حمله طالبان به کنسولگری ایران در مزار شریف و نزدیکی طالبان به مرزهای ایران انجام شد
@RedLionCorps
این تمرین نظامی در پی حمله طالبان به کنسولگری ایران در مزار شریف و نزدیکی طالبان به مرزهای ایران انجام شد
@RedLionCorps
شلیک راکت انداز Wurfrahmen 40 نصب شده بر روی خودروی Sd.Kfz. 251 در جریان جنگ جهانی دوم در شهر ورشو
#southpaw
@red_lion_corps
#southpaw
@red_lion_corps
Forwarded from Armored Office
عکس یادگاری خدمههای تانک Sho't Kal از گردان ۷۷ تانک متعلق به تیپ ۷ زرهی Hativa Sheva و چند ساعت قبل از شروع جنگ یوم کیپور در ۶ اکتبر ۱۹۷۳.
#تانک_اصلی_نبرد
@red_lion_corps
عکس یادگاری خدمههای تانک Sho't Kal از گردان ۷۷ تانک متعلق به تیپ ۷ زرهی Hativa Sheva و چند ساعت قبل از شروع جنگ یوم کیپور در ۶ اکتبر ۱۹۷۳.
#تانک_اصلی_نبرد
@red_lion_corps
Forwarded from Armored Office
چیزی که باعث شد رژیم صهیونیستی پس از چند سال بکار گرفتن از تانک Sho't ( نام اسرائیلی تانک Centurion Mk.5 انگلیسی )، چنین ارتقا گستردهایی روی این اسب جنگی قدیمی اعمال کند را میتوان در یک جمله خلاصه کرد:
الزامات جدیدی که ارائه شده بود، مبنی بر این بود که از نظر عملکرد میدانی، میزان اطمینان از کارایی موثر، نگهداری و... در سطح تانکهای دهه ۷۰ میلادی برابری کند.
انتخاب پیشرانههای مناسب از نظر قدرت ، سرعت و برد عملیاتی تنها به ۶ نوع از پیشرانه موجود بود ، اما هیچ یک از آنها در محفظه موتور موجود جای نمی گرفت.
در طول دوره توسعه ، ۳ نوع پیشرانه آزمایش شدند. اگرچه هر ۳ گزینه با موفقیت نصب و آزمایش شد، اما بسته پیشرانه دیزلی که متشکل از موتور ۱۲ سیلندر Teledyne Continental AVDS-1790-2A و همراه با گیربوکس Alison CD-850-6 انتخاب شد که به دلیل استاندارد سازی با بسته پیشرانه تانکهای M48A2C Patton که اون تانکها نیز به طور مشابه در طی برنامه ارتقا Separate، آنها نیز ارتقاء مییافتند، انتخاب شد.
انتخاب این پیشرانه دیزلی مزایای دیگری نیز داشت از جمله رایج بودن اجزا و قطعات آن در بازارهای بینالمللی، مصرف سوخت پایین آن با ضریب ۱.۷ و کاهش خطرات آتشسوزی در حین عملکرد.
از آنجا که این بسته پیشرانه برای فضای موجود در محفظه پیشرانه تانک بسیار بزرگ بود، بخش عقبه شاسی تانک اصلاح شد که توی ظاهر عقبه تانک تغییراتی ملاحظه میشود.
به دلیل افزایش ظرفیت سوخت بیشتر، مخازن حامل سوخت بزرگتری در محفظه پیشرانه تانک نصب شده.
در میان تغییرات متعدد دیگر ، سیستم ترمز با دیسک خنک شونده بود که کارایی بهتری داشت.
کپسول های طفای حریق در محفظه موتور با ظرفیت بیشتر، با تأخیر ۱۰ ثانیهای در عمل، تا قبل از فعال شدن کپسولهای اطفای حریق فنهای خنککننده پیشرانه خاموش میشود تا در هنگام پاشش محلول، آنها را پراکنده نکنند.
همچنین ظرفیت مهمات به ۷۲ گلوله افزایش داده و تعداد بیشتری از آنها به راحتی در دسترس اوپراتور ( گلولهگذار ) قرار دارد.
#تانک_اصلی_نبرد
@red_lion_corps
چیزی که باعث شد رژیم صهیونیستی پس از چند سال بکار گرفتن از تانک Sho't ( نام اسرائیلی تانک Centurion Mk.5 انگلیسی )، چنین ارتقا گستردهایی روی این اسب جنگی قدیمی اعمال کند را میتوان در یک جمله خلاصه کرد:
الزامات جدیدی که ارائه شده بود، مبنی بر این بود که از نظر عملکرد میدانی، میزان اطمینان از کارایی موثر، نگهداری و... در سطح تانکهای دهه ۷۰ میلادی برابری کند.
انتخاب پیشرانههای مناسب از نظر قدرت ، سرعت و برد عملیاتی تنها به ۶ نوع از پیشرانه موجود بود ، اما هیچ یک از آنها در محفظه موتور موجود جای نمی گرفت.
در طول دوره توسعه ، ۳ نوع پیشرانه آزمایش شدند. اگرچه هر ۳ گزینه با موفقیت نصب و آزمایش شد، اما بسته پیشرانه دیزلی که متشکل از موتور ۱۲ سیلندر Teledyne Continental AVDS-1790-2A و همراه با گیربوکس Alison CD-850-6 انتخاب شد که به دلیل استاندارد سازی با بسته پیشرانه تانکهای M48A2C Patton که اون تانکها نیز به طور مشابه در طی برنامه ارتقا Separate، آنها نیز ارتقاء مییافتند، انتخاب شد.
انتخاب این پیشرانه دیزلی مزایای دیگری نیز داشت از جمله رایج بودن اجزا و قطعات آن در بازارهای بینالمللی، مصرف سوخت پایین آن با ضریب ۱.۷ و کاهش خطرات آتشسوزی در حین عملکرد.
از آنجا که این بسته پیشرانه برای فضای موجود در محفظه پیشرانه تانک بسیار بزرگ بود، بخش عقبه شاسی تانک اصلاح شد که توی ظاهر عقبه تانک تغییراتی ملاحظه میشود.
به دلیل افزایش ظرفیت سوخت بیشتر، مخازن حامل سوخت بزرگتری در محفظه پیشرانه تانک نصب شده.
در میان تغییرات متعدد دیگر ، سیستم ترمز با دیسک خنک شونده بود که کارایی بهتری داشت.
کپسول های طفای حریق در محفظه موتور با ظرفیت بیشتر، با تأخیر ۱۰ ثانیهای در عمل، تا قبل از فعال شدن کپسولهای اطفای حریق فنهای خنککننده پیشرانه خاموش میشود تا در هنگام پاشش محلول، آنها را پراکنده نکنند.
همچنین ظرفیت مهمات به ۷۲ گلوله افزایش داده و تعداد بیشتری از آنها به راحتی در دسترس اوپراتور ( گلولهگذار ) قرار دارد.
#تانک_اصلی_نبرد
@red_lion_corps