به هر شکلی که شده، خیلی زود تنگه هرمز رو باز، امن و آزاد می‌کنیم.

خیلی از کشورها، مخصوصاً اونایی که از تلاش ایران واسه بستن تنگه هرمز آسیب می‌بینن، قراره همراه با آمریکا کشتی‌های جنگی بفرستن تا این تنگه باز و امن بمونه.

ما قبلاً 100 درصد توان نظامی ایران رو نابود کردیم، ولی هنوز هم واسه‌شون کار سختی نیست که یکی دو پهپاد بفرستن، مین دریایی بندازن یا یه موشک کوتاه‌برد یه جایی توی این آبراه یا کنار اون شلیک کنن؛ حتی اگه خیلی هم شکست خورده باشن.

امیدوارم چین، فرانسه، ژاپن، کره جنوبی، بریتانیا و بقیه کشورهایی که از این محدودیت ساختگی آسیب می‌بینن، کشتی‌هاشون رو به منطقه بفرستن تا تنگه هرمز دیگه از طرف کشوری که کامل سرش زده شده (رهبریش از بین رفته) تهدیدی نباشه.

در همین حال، آمریکا ساحل رو شدیداً بمباران می‌کنه و مدام قایق‌ها و کشتی‌های ایرانی رو تو دریا هدف می‌گیره و می‌زنه.

در این سناریو که سی‌ان‌ان احتمال وقوع آن را ۶۰ درصد می‌داند، فرض بر آن است که عملیات نظامی تا حصول اهداف تعریف‌شده ادامه یابد. در پایان این مرحله، علیرغم تضعیف قابل توجه زیرساخت‌های نظامی و دفاعی ایران، ساختارهای سیاسی کشور دست‌نخورده باقی می‌مانند.

در این حالت، تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران به قوت خود باقی خواهند ماند و آسمان ایران تحت گشت‌زنی‌های مستمر قرار خواهد گرفت. نویسنده این وضعیت را به عراق در دهه ۱۹۹۰ تشبیه کرده است: کشوری تضعیف‌شده، تحت نظارت و مهارشده. با وجود تداوم ساختار سیاسی، احتمال بروز اعتراضات مردمی و فرسایش تدریجی قدرت در بلندمدت وجود دارد.

این سناریو با ۳۰ درصد احتمال، ناظر بر وضعیتی است که فشارهای اقتصادی ناشی از بحران، دولت آمریکا را وادار به توقف زودهنگام عملیات نظامی کند. در چنین حالتی، زیرساخت‌های نظامی ایران با قابلیت بازسازی و احیا باقی می‌مانند.

نتیجه این وضعیت، تشدید بی‌ثباتی منطقه‌ای و باقی ماندن تهدید دائمی متوجه کشورهای حوزه خلیج‌فارس خواهد بود. در این حالت، آمریکا ناچار به افزایش حضور و هزینه‌های خود در منطقه برای حفاظت از متحدانش خواهد شد. نویسنده با اشاره به تجربه تاریخی، هرگونه تصمیم‌گیری نظامی بدون در نظر گرفتن همه جوانب را دارای پیامدهای غیرقابل‌پیش‌بینی می‌داند.

کم‌احتمال‌ترین سناریو (۱۰ درصد) از نگاه سی‌ان‌ان، فروپاشی سریع نظام جمهوری اسلامی است. نویسنده با اشاره به سرکوب اعتراضات دی‌ماه که به گزارش‌ها منجر به کشته شدن هزاران نفر شده، معتقد است که تحقق این سناریو مستلزم تضعیف محسوس و همه‌جانبه دستگاه سرکوبگر (نیروهای انتظامی و امنیتی) است؛ امری که صرفاً از طریق قدرت هوایی امکان‌پذیر نیست