فکر ها ...
فکر هایی درباره‌ی فکر ها ؛
فکر هایی درباره‌ی فکرهای‌ ناشی از فکرها

وحشتِ من از همینجاست
که همه چیز را میفهمم

چه‌ها با جانِ‌ خود دور از رُخ جانانِ خود کردم
مگر دشمن کند این‌ها که من با جانِ خود کردم

وقتی فکری فراموش می‌شود،به کجا می‌رود؟

"این مکان یک رویاست ، فقط کسی که خواب است آن را می‌داند . زمانی که مرگ فرا می‌رسد ، شما خنده‌وار از آنچه فکر میکردید
غم‌ و اندوه شماست بیدار می‌شوید"

مولانا

انگار دو نفر درونم هستند ؛
یکی می‌‌خواهد تمام دنیا را ببیند
و دیگری حتی نمی‌خواهد اتاقش را ترک کند

بی گناهی  به تنهایی    ترسی بی پایان
           برای گناه کردن است

چیزی که بتونه اتفاق بیوفته،اتفاق میوفته

قانون مورفی

آدمی مخفیست در زیرِ زبان

بخشیدنِ یک نفر
مثل رها کردنِ یک زندانیه
ولی اون زندانی اون نبود ؛ تو بودی!

محال است که خلقت جهان
حاصل کار موجودی نیکو
بوده باشد..

آرتور شوپنهاور

عرب هر چه باشد مرا دشمن است
کج اندیش و بدخلق و اهریمن است

چو بخت عرب بر عجم چیره گشت
همه روز ایرانیان تیره گشت

ابوالقاسم فردوسی

در نبردی بی امان با شیطانِ درونم،
ناگهان فهمیدم شاید او نیز تنهاست...
و این آغاز آشتی بود با تاریکی های خود!

میسَر نیست خود را یافتن در شورشِ محشر
سری در جِیبِ تنهایی بکش، خود را بیاب اینجا

گفتند تو با ما فرق داری؛
و این برای من بهترین تعریف و تمجید بود!

رازِ سحر، در بیرون نیست؛ در درونِ صدای توست.

آرامش از لحظه ای شروع میشه ؛
که دست از جنگیدن با خودت برداری