در باب خلیج تا ابد فارس!
قضیه خلیج فارس و شور مردم همیشه در صحنه سناریویی ملال آور است که همواره تکرار می شود، این بار گوینده اما زیادی استخواندار بود و به دلایلی دیگر حتی کار بیش از همیشه بالا گرفت؛ خواستم چیزی بنویسم، دیدم محمد قائد سال ها پیش بهتر از من نوشته است:
" ايرانيان دوست دارند جغرافياى اين منطقه را در درجهٔ اول و عمدتاً بهعنوان سرزمين پارس و خليج فارس، و به طور ضمنى و در درجهٔ بعد شامل تعدادى، يا مقدارى، شيخنشين در حاشيه جنوبى آن ببينند. پس از بالاگرفتن اعتراض ايرانيان به مؤسسهٔ ملى جغرافياى آمريكا (نشنال جياگرفيك)، كسانى هم نظر دادهاند اين دوزوكلكها دستپخت عربهاى متعصب است.
دست از انكار واقعيت برداريم تا شايد بتوانيم آن را اندكى بهبود بخشيم: فاصله كيش با دوبى، و فاصله بندرعباس با كيش در حال افزايش است. منظور از فاصله، فقط تفاوت در آمار صادرات و واردات و حجم معاملات بورسها و بانكها نيست، گرچه چنين آمارهايى به جاى خود بسيار با اهميتند. منظور، تعلق از نظر حوزه هاى تمدنى و درجه تغيير در فرهنگ در قياس با معيارهاى غالب جهانى است. جوامعى ابتدايى و عشيره اى كه تا چند دهه پيش مهارتى بيش از ماهيگيرى نداشتند اكنون چهارنعل به سوى رقابت با هنگ كنگ و سنگاپور و مالزى پيش مىروند.
اشاره هاى تيز و زهرآگين جماعتى از ايرانيها به سبك زندگى عربهاى روزگار پيش ممكن است دل بعضى را خنك كند اما كسى را به جايى نخواهد رساند (انگار ايرانيها همواره سالار بوده اند و كبك و تيهو تناول مىكرده اند، در حالى كه عربها دسته جمعى بَرده بودهاند و سوسمار مىخوردهاند).
به همچنين ادعاهايى نيمهافسانه اى كه خشارياشا وقتى طوفان درياى سرخ كشتىهايش را درهم شكست دستور داد به امواج تازيانه بزنند. ملتهاى دريانورد متوسل به اين قبيل سياهبازىها نمىشوند. پادشاه هخامنشى لابد خودش دستور غلطى داده بود و چارهاى جز سرزنش كردن امواج نداشت. گذشته از اينها، تازيانهزدن به زمين و دريا كسى را مالك اراضى و آبها نمىكند.
جنوب خليج فارس اگر هم زمانى در چشم اقوام شمالى برهوت به حساب مىآمده امروز حياط خلوتى است امن و دريچهاى است جذّاب به جهان براى سرمايه گذارى، اقامت، كنسرت دادن و حتى تحصيل ايرانيها. مقدار پيشرفت اين جوامع كوچك طى سى سال اخير را مقايسه كنيم با پيشرفت ايران طى يك قرن گذشته"
یادآوری به زمین و زمان که نام این آبها خلیج فارس است نه "خلیج ع.ر.ب.ی" و نه حتی "خلیج" دردی را دوا نمی کند؛ آمار رشد و توسعه کشورها و سهم آنها در بهبود جهان در دسترس همه هست و در عصر اینترنت همه می توانند از اوضاع سر در بیاورند؛ اوج آن غرور رو به زوال را در واکنش نسبت به اصلاحات عربستان دیدید؛ متاسفانه حتی به معنای درست وطن پرستی را هم بلد نیستیم؛ متاسفانه "ما به طرز غم انگیزی ایرونی هستیم"!
کانال راهبرد
@RahbordChannel
قضیه خلیج فارس و شور مردم همیشه در صحنه سناریویی ملال آور است که همواره تکرار می شود، این بار گوینده اما زیادی استخواندار بود و به دلایلی دیگر حتی کار بیش از همیشه بالا گرفت؛ خواستم چیزی بنویسم، دیدم محمد قائد سال ها پیش بهتر از من نوشته است:
" ايرانيان دوست دارند جغرافياى اين منطقه را در درجهٔ اول و عمدتاً بهعنوان سرزمين پارس و خليج فارس، و به طور ضمنى و در درجهٔ بعد شامل تعدادى، يا مقدارى، شيخنشين در حاشيه جنوبى آن ببينند. پس از بالاگرفتن اعتراض ايرانيان به مؤسسهٔ ملى جغرافياى آمريكا (نشنال جياگرفيك)، كسانى هم نظر دادهاند اين دوزوكلكها دستپخت عربهاى متعصب است.
دست از انكار واقعيت برداريم تا شايد بتوانيم آن را اندكى بهبود بخشيم: فاصله كيش با دوبى، و فاصله بندرعباس با كيش در حال افزايش است. منظور از فاصله، فقط تفاوت در آمار صادرات و واردات و حجم معاملات بورسها و بانكها نيست، گرچه چنين آمارهايى به جاى خود بسيار با اهميتند. منظور، تعلق از نظر حوزه هاى تمدنى و درجه تغيير در فرهنگ در قياس با معيارهاى غالب جهانى است. جوامعى ابتدايى و عشيره اى كه تا چند دهه پيش مهارتى بيش از ماهيگيرى نداشتند اكنون چهارنعل به سوى رقابت با هنگ كنگ و سنگاپور و مالزى پيش مىروند.
اشاره هاى تيز و زهرآگين جماعتى از ايرانيها به سبك زندگى عربهاى روزگار پيش ممكن است دل بعضى را خنك كند اما كسى را به جايى نخواهد رساند (انگار ايرانيها همواره سالار بوده اند و كبك و تيهو تناول مىكرده اند، در حالى كه عربها دسته جمعى بَرده بودهاند و سوسمار مىخوردهاند).
به همچنين ادعاهايى نيمهافسانه اى كه خشارياشا وقتى طوفان درياى سرخ كشتىهايش را درهم شكست دستور داد به امواج تازيانه بزنند. ملتهاى دريانورد متوسل به اين قبيل سياهبازىها نمىشوند. پادشاه هخامنشى لابد خودش دستور غلطى داده بود و چارهاى جز سرزنش كردن امواج نداشت. گذشته از اينها، تازيانهزدن به زمين و دريا كسى را مالك اراضى و آبها نمىكند.
جنوب خليج فارس اگر هم زمانى در چشم اقوام شمالى برهوت به حساب مىآمده امروز حياط خلوتى است امن و دريچهاى است جذّاب به جهان براى سرمايه گذارى، اقامت، كنسرت دادن و حتى تحصيل ايرانيها. مقدار پيشرفت اين جوامع كوچك طى سى سال اخير را مقايسه كنيم با پيشرفت ايران طى يك قرن گذشته"
یادآوری به زمین و زمان که نام این آبها خلیج فارس است نه "خلیج ع.ر.ب.ی" و نه حتی "خلیج" دردی را دوا نمی کند؛ آمار رشد و توسعه کشورها و سهم آنها در بهبود جهان در دسترس همه هست و در عصر اینترنت همه می توانند از اوضاع سر در بیاورند؛ اوج آن غرور رو به زوال را در واکنش نسبت به اصلاحات عربستان دیدید؛ متاسفانه حتی به معنای درست وطن پرستی را هم بلد نیستیم؛ متاسفانه "ما به طرز غم انگیزی ایرونی هستیم"!
کانال راهبرد
@RahbordChannel
میزان "دولتی بودن" اقتصاد ایران در گذر زمان
هرچه در نمودار نقاط پایین تر قرار گرفته باشند، اقتصاد بیشتر "دولتی" است! در نقاط بالاتر از "دولتی" بودن کاسته شده است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
هرچه در نمودار نقاط پایین تر قرار گرفته باشند، اقتصاد بیشتر "دولتی" است! در نقاط بالاتر از "دولتی" بودن کاسته شده است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
برای اصلاح دم و دستگاه دولت دست به دامن بازار شویم؟
با بهبود آزادی اقتصادی، کیفیت حکمرانی هم بهبود می یابد.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
با بهبود آزادی اقتصادی، کیفیت حکمرانی هم بهبود می یابد.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
این خبر را خیلی جدی بگیرید!
چین به عنوان بزرگترین وارد کننده نفت جهان خود را آماده می کند تا قیمت گذاری نفت را که به طور معمول بر اساس دلار انجام می گیرد تغییر دهد. آنها بنا دارند قراردادهای آتی نفت بر اساس واحد پول چینی ها یوآن را پیشنهاد دهند؛ از این پس صادرکنندگان نفت به چین می توانند یوآن را در بورس شانگهای و هنگ کنگ به طور کامل به طلا تبدیل کنند! این پیشتر هم سابقه داشته است، ولی این بار قضیه جدی است.
ناگفته پیداست که کشورهای ایران و روسیه که به دلیل تحریم ها می خواهند از دلار در مبادلات خود استفاده نکنند از این گزینه استقبال خواهند کرد؛ آنها به این وسیله می توانند در عمل نفت سیاه خود را به آن فلز زرد پرارزش تبدیل کنند. چنین پیشنهادی از سمت چینی ها به روشنی بسیار بهتر از دریافت کاغذهای سبز چاپ بانک مرکزی امریکاست، ولی تهدید یکی از بزرگترین منابع قدرت امریکا بر جهان، یعنی هژمونی دلار هم به شمار می آید.
عربستان در این میانه بر سر دوراهی خواهد بود، اگر حکام حجاز هم به پیشنهاد چینی ها پاسخ مثبت دهند، حامی سنتی خود ایالات متحده را از دست خواهند داد و بعید است قراردادهای کلان تسلیحاتی آنها با امریکا به جایی برسد و چیزی دریافت کنند. از آن سو چینی ها برای خرید آرامکو هم دندان تیز کرده اند که اگر موفق شوند بر روی بخش بزرگی از منابع نفت جهان کنترل خواهند داشت.
بقیه حوادث جهان آنقدرها مهم نیست، باید دید رویارویی دونالد شیردل و رهبر قدرتمند چینی ها به کجا می رسد، اینکه رویای آمریکایی پیروز می شود یا رویایی چینی را باید منتظر ماند، والله اعلم.
https://goo.gl/d4wqPY
کانال راهبرد
@RahbordChannel
چین به عنوان بزرگترین وارد کننده نفت جهان خود را آماده می کند تا قیمت گذاری نفت را که به طور معمول بر اساس دلار انجام می گیرد تغییر دهد. آنها بنا دارند قراردادهای آتی نفت بر اساس واحد پول چینی ها یوآن را پیشنهاد دهند؛ از این پس صادرکنندگان نفت به چین می توانند یوآن را در بورس شانگهای و هنگ کنگ به طور کامل به طلا تبدیل کنند! این پیشتر هم سابقه داشته است، ولی این بار قضیه جدی است.
ناگفته پیداست که کشورهای ایران و روسیه که به دلیل تحریم ها می خواهند از دلار در مبادلات خود استفاده نکنند از این گزینه استقبال خواهند کرد؛ آنها به این وسیله می توانند در عمل نفت سیاه خود را به آن فلز زرد پرارزش تبدیل کنند. چنین پیشنهادی از سمت چینی ها به روشنی بسیار بهتر از دریافت کاغذهای سبز چاپ بانک مرکزی امریکاست، ولی تهدید یکی از بزرگترین منابع قدرت امریکا بر جهان، یعنی هژمونی دلار هم به شمار می آید.
عربستان در این میانه بر سر دوراهی خواهد بود، اگر حکام حجاز هم به پیشنهاد چینی ها پاسخ مثبت دهند، حامی سنتی خود ایالات متحده را از دست خواهند داد و بعید است قراردادهای کلان تسلیحاتی آنها با امریکا به جایی برسد و چیزی دریافت کنند. از آن سو چینی ها برای خرید آرامکو هم دندان تیز کرده اند که اگر موفق شوند بر روی بخش بزرگی از منابع نفت جهان کنترل خواهند داشت.
بقیه حوادث جهان آنقدرها مهم نیست، باید دید رویارویی دونالد شیردل و رهبر قدرتمند چینی ها به کجا می رسد، اینکه رویای آمریکایی پیروز می شود یا رویایی چینی را باید منتظر ماند، والله اعلم.
https://goo.gl/d4wqPY
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
این خبر را خیلی جدی بگیرید! | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
ما کجاییم و عرب های حجاز کجا؟
در رقابت منطقه ای حکام حجاز با ما ایرانی ها تردیدی نیست، اصلاحات اجتماعی آنها این روزها خیلی سروصدا به پا کرده است؛ برخی گفته اند که چنین اصلاحاتی بنیان مشروعیت حکومت عربستان را از میان می برد و باید منتظر سقوط آنها بود؛ کار اصلاحات برای حکومتی محافظه کار و سنتی که از آغاز قرائتی تندروانه از اسلام سنی را تبلیغ می کرده است، چیزی جز "بر سر شاخ نشستن و بن بریدن" نیست.
سعودی ها البته چاره ای ندارند؛ با اینکه خودشان را جز 20 اقتصاد بزرگ جهان می دانند، دریافته اند که دیگر دوران طلایی نفت گذشته است و با پول پخش کردن و حمایت خریدن نمی توان بر جمعیتی جوان حکومت کرد، باید راهی را رفت که هر کشور توسعه یافته دیگر رفته است، برای مثال برداشتن موانع حضور زنان در جامعه به این خاطر نیست که سعودی ها یکشبه خوابنما شده اند و به ارزش آزادی پی برده اند؛ قضیه جدی تر از اینهاست؛ می دانند که در آینده باید از تمام توان جمعیت خود اعم از زن و مرد بهره بگیرند.
تصویر ما از عربستان البته دقیق نیست، بد نیست مقایسه ای تطبیقی بین ایران و عربستان در چند شاخص داشته باشیم، شاید تصویر بهتری به دست آید. یادمان باشد عربستان کمی بیش از 32 میلیون نفر و ایران در حدود 80 میلیون نفر جمعیت دارد.
رتبه عربستان در "شاخص توسعه انسانی" 38 و جایگاه ایران 69 ام است. (عربستان کشور از نظر انسانی کشور توسعه یافته تری است)
"متوسط سال های تحصیل در عربستان" 9.6 و در ایران 8/8 سال است. (عرب ها سال های بیشتری تحصیل می کنند)
رتبه عربستان در "شاخص رقابت پذیری اقتصاد" 30 و جایگاه ایران 69 ام است. (اقتصاد عربستان رقابت پذیرتر است)
عربستان در "شاخص پیشرفت اجتماعی" 57 ام و جایگاه ایران 88 ام است. (از نظر اجتماعی عربستان پیشرفته تر است)
رتبه عربستان در "شاخص شکاف جنسیتی" 141 و جایگاه ایران 139 ام است. (از نظر شکاف جنسیتی تا پیش از اصلاحات کنونی ایران کمی وضع بهتری دارد)
رتبه عربستان در "شاخص آزادی انسانی" 144 و جایگاه ایران 157 ام است. (تا پیش از این آزادی های اقتصادی و اجتماعی در عربستان بهتر بوده است و البته به هیچ رو درخشان نیست)
رتبه عربستان در "بزرگی دولت" 138 و جایگاه ایران 127 ام است. (دولت عربستان بزرگتر از دولت ایران بوده است)
رتبه عربستان در "شاخص پیشرفت لگاتوم" 85 و جایگاه ایران 118 ام است. (عربستان پیشرفت کلی بیشتری از ایران داشته است)
عربستان در "شاخص امنیت" 74 ام و ایران 120 ام است. (عربستان کشوری امن تری از ایران برای زندگی به حساب می آید)
رتبه عربستان در "شاخص دموکراسی" 159 و جایگاه ایران 154 ام است. (وضعیت دموکراسی در ایران اندکی بهتر از عربستان است)
و جالب تر از همه
از سال 1990 به این سو، جز دوره ای کوتاه از 2002 تا 2007 میزان حضور زنان در بازار کار عربستان از ایران بالاتر بوده است.
برای خیلی ها این اصلاحات یادآور دوران پهلوی دوم است و پیش بینی می کنند همین بلا بر سر سعودی ها هم خواهد آمد، اعلیحضرت البته یک انقلاب اجتماعی جدی را در 1342 اجرا کرد و اتفاقی هم نیفتاد، این که اوضاع عرب ها چه می شود را باید نشست و دید، والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
در رقابت منطقه ای حکام حجاز با ما ایرانی ها تردیدی نیست، اصلاحات اجتماعی آنها این روزها خیلی سروصدا به پا کرده است؛ برخی گفته اند که چنین اصلاحاتی بنیان مشروعیت حکومت عربستان را از میان می برد و باید منتظر سقوط آنها بود؛ کار اصلاحات برای حکومتی محافظه کار و سنتی که از آغاز قرائتی تندروانه از اسلام سنی را تبلیغ می کرده است، چیزی جز "بر سر شاخ نشستن و بن بریدن" نیست.
سعودی ها البته چاره ای ندارند؛ با اینکه خودشان را جز 20 اقتصاد بزرگ جهان می دانند، دریافته اند که دیگر دوران طلایی نفت گذشته است و با پول پخش کردن و حمایت خریدن نمی توان بر جمعیتی جوان حکومت کرد، باید راهی را رفت که هر کشور توسعه یافته دیگر رفته است، برای مثال برداشتن موانع حضور زنان در جامعه به این خاطر نیست که سعودی ها یکشبه خوابنما شده اند و به ارزش آزادی پی برده اند؛ قضیه جدی تر از اینهاست؛ می دانند که در آینده باید از تمام توان جمعیت خود اعم از زن و مرد بهره بگیرند.
تصویر ما از عربستان البته دقیق نیست، بد نیست مقایسه ای تطبیقی بین ایران و عربستان در چند شاخص داشته باشیم، شاید تصویر بهتری به دست آید. یادمان باشد عربستان کمی بیش از 32 میلیون نفر و ایران در حدود 80 میلیون نفر جمعیت دارد.
رتبه عربستان در "شاخص توسعه انسانی" 38 و جایگاه ایران 69 ام است. (عربستان کشور از نظر انسانی کشور توسعه یافته تری است)
"متوسط سال های تحصیل در عربستان" 9.6 و در ایران 8/8 سال است. (عرب ها سال های بیشتری تحصیل می کنند)
رتبه عربستان در "شاخص رقابت پذیری اقتصاد" 30 و جایگاه ایران 69 ام است. (اقتصاد عربستان رقابت پذیرتر است)
عربستان در "شاخص پیشرفت اجتماعی" 57 ام و جایگاه ایران 88 ام است. (از نظر اجتماعی عربستان پیشرفته تر است)
رتبه عربستان در "شاخص شکاف جنسیتی" 141 و جایگاه ایران 139 ام است. (از نظر شکاف جنسیتی تا پیش از اصلاحات کنونی ایران کمی وضع بهتری دارد)
رتبه عربستان در "شاخص آزادی انسانی" 144 و جایگاه ایران 157 ام است. (تا پیش از این آزادی های اقتصادی و اجتماعی در عربستان بهتر بوده است و البته به هیچ رو درخشان نیست)
رتبه عربستان در "بزرگی دولت" 138 و جایگاه ایران 127 ام است. (دولت عربستان بزرگتر از دولت ایران بوده است)
رتبه عربستان در "شاخص پیشرفت لگاتوم" 85 و جایگاه ایران 118 ام است. (عربستان پیشرفت کلی بیشتری از ایران داشته است)
عربستان در "شاخص امنیت" 74 ام و ایران 120 ام است. (عربستان کشوری امن تری از ایران برای زندگی به حساب می آید)
رتبه عربستان در "شاخص دموکراسی" 159 و جایگاه ایران 154 ام است. (وضعیت دموکراسی در ایران اندکی بهتر از عربستان است)
و جالب تر از همه
از سال 1990 به این سو، جز دوره ای کوتاه از 2002 تا 2007 میزان حضور زنان در بازار کار عربستان از ایران بالاتر بوده است.
برای خیلی ها این اصلاحات یادآور دوران پهلوی دوم است و پیش بینی می کنند همین بلا بر سر سعودی ها هم خواهد آمد، اعلیحضرت البته یک انقلاب اجتماعی جدی را در 1342 اجرا کرد و اتفاقی هم نیفتاد، این که اوضاع عرب ها چه می شود را باید نشست و دید، والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
نمره اقتصاد اهالی بهارستان چقدر است؟
فون هایک بزرگ میگفت نمیتوان هم پارلمان آزاد داشت و هم شهروندان آزاد؛ آزادی شهروندان تنها زمانی برقرار خواهد ماند که همه نهادهای قدرت و از جمله پارلمان را با برخی اصول محدود کرده باشیم؛ اصولی ثابت و پایدار که مردم آنها را پذیرفته و تایید کرده باشند. حرف مرد فرزانه این بود که برخلاف دیدگاه رایج که گویی شهروندان نوعی وظیفه اخلاقی دارند که به هر قانون و مقرراتی که از پارلمان بیرون میآید تن دهند؛ اصل فراتر و اساسیتر وجود دارد و آن هم حفظ آزادی فردی شهروندان است.
اگر پارلمان به هر دلیل و بهانهای بخواهد به جنگ اصل آزادی طبیعی افراد برود، یک جای کار میلنگد. میتوان همین را درمورد عملکرد پارلمانها در حوزه اقتصاد هم تکرار کرد؛ قانونگذاری و نظارتهای پارلمان زمانی مطلوب تلقی میشود که به بهبود آزادی اقتصادی شهروندان کمک کند و در نهایت باید دید تا چه اندازه عملکرد آن توانسته است نقش دولت را کمرنگتر کند.
اگر بودجه دولت و شرکتهای دولتی هر سال متورم تر میشود و انضباط بودجهای وجود ندارد و نظارت مناسبی بر دخل و خرج دولت نمیشود، اگر در روال خصوصیسازی و واگذاری شرکتها شفافیت لازم وجود ندارد، اگر مقررات دستوپاگیر هر روز افزایش مییابد و هر روز صنفی برای رایزنی با نمایندگان به منظور «وضع مقررات و تصویب طرحهای حمایتی» نوبت گرفتهاند، همه و همه به این معناست که کار در مسیر خوبی پیش نمیرود.
در این یادداشت دنیای اقتصاد به این پرداخته ام که چگونه باید به عملکرد اقتصادی اهالی بهارستان پرداخت؛ باید در پایان دورههای چهار ساله عملکرد اقتصادی آنها را با این پرسش ارزیابی کرد: چقدر اقتصاد را از چنگال اهالی سیاست آزاد کردید و به صاحبان واقعی اش سپردهاید؟
لینک یادداشت دنیای اقتصاد:
https://goo.gl/1By2T3
کانال راهبرد
@RahbordChannel
فون هایک بزرگ میگفت نمیتوان هم پارلمان آزاد داشت و هم شهروندان آزاد؛ آزادی شهروندان تنها زمانی برقرار خواهد ماند که همه نهادهای قدرت و از جمله پارلمان را با برخی اصول محدود کرده باشیم؛ اصولی ثابت و پایدار که مردم آنها را پذیرفته و تایید کرده باشند. حرف مرد فرزانه این بود که برخلاف دیدگاه رایج که گویی شهروندان نوعی وظیفه اخلاقی دارند که به هر قانون و مقرراتی که از پارلمان بیرون میآید تن دهند؛ اصل فراتر و اساسیتر وجود دارد و آن هم حفظ آزادی فردی شهروندان است.
اگر پارلمان به هر دلیل و بهانهای بخواهد به جنگ اصل آزادی طبیعی افراد برود، یک جای کار میلنگد. میتوان همین را درمورد عملکرد پارلمانها در حوزه اقتصاد هم تکرار کرد؛ قانونگذاری و نظارتهای پارلمان زمانی مطلوب تلقی میشود که به بهبود آزادی اقتصادی شهروندان کمک کند و در نهایت باید دید تا چه اندازه عملکرد آن توانسته است نقش دولت را کمرنگتر کند.
اگر بودجه دولت و شرکتهای دولتی هر سال متورم تر میشود و انضباط بودجهای وجود ندارد و نظارت مناسبی بر دخل و خرج دولت نمیشود، اگر در روال خصوصیسازی و واگذاری شرکتها شفافیت لازم وجود ندارد، اگر مقررات دستوپاگیر هر روز افزایش مییابد و هر روز صنفی برای رایزنی با نمایندگان به منظور «وضع مقررات و تصویب طرحهای حمایتی» نوبت گرفتهاند، همه و همه به این معناست که کار در مسیر خوبی پیش نمیرود.
در این یادداشت دنیای اقتصاد به این پرداخته ام که چگونه باید به عملکرد اقتصادی اهالی بهارستان پرداخت؛ باید در پایان دورههای چهار ساله عملکرد اقتصادی آنها را با این پرسش ارزیابی کرد: چقدر اقتصاد را از چنگال اهالی سیاست آزاد کردید و به صاحبان واقعی اش سپردهاید؟
لینک یادداشت دنیای اقتصاد:
https://goo.gl/1By2T3
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ایران چقدر برای مغزها و ژن های خوب جذاب است؟ ظاهرا خیلی زیاد!
کشورمان در حفظ و جذب استعدادهای نخبگان رتبه 103 در میان 118 کشور جهان را داراست.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
کشورمان در حفظ و جذب استعدادهای نخبگان رتبه 103 در میان 118 کشور جهان را داراست.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
همین یک شاخص هم کافی است که فاصله توسعه ای ایران و عربستان را دریابیم!
شاخص آزادی اقتصادی، در همه سالها از 1996 تاکنون عربستان بهتر از ایران بوده است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
شاخص آزادی اقتصادی، در همه سالها از 1996 تاکنون عربستان بهتر از ایران بوده است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
از بانک جهانی: چرا سرمایه های خارجی به ایران نمی آیند؟
مهمترین عوامل برای سرمایه گذاری در یک کشور ثبات سیاسی و کیفیت قانونگذاریست! راه بهبود اقتصاد ایران، سیاسی است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
مهمترین عوامل برای سرمایه گذاری در یک کشور ثبات سیاسی و کیفیت قانونگذاریست! راه بهبود اقتصاد ایران، سیاسی است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ایران جزیره ثبات منطقه است؟
شاخص شکنندگی دولت چنین نمی گوید. در این شاخص رتبه های بالاتر نامطلوب ترند؛ جایگاه ما از 178 کشور جهان 49 است. (رنگ های گرمتر؛ شکنندگی بیشتر)
کانال راهبرد
@RahbordChannel
شاخص شکنندگی دولت چنین نمی گوید. در این شاخص رتبه های بالاتر نامطلوب ترند؛ جایگاه ما از 178 کشور جهان 49 است. (رنگ های گرمتر؛ شکنندگی بیشتر)
کانال راهبرد
@RahbordChannel
JameeFarda.pdf
319.1 KB
مصاحبه من با روزنامه جامعه فردا درباره آینده جهان و ایران و دلار ("سواپ طلا هژمونی دلار را پایان می دهد؟")
کانال راهبرد
@RahbordChannel
کانال راهبرد
@RahbordChannel
راه اندازی کسب و کار ایرانی هنوز سخت است!
در حمایت از سهامداران خرد، تجارت خارجی و مقررات ورشکستگی از بدترین های دنیاییم!
رتبه 124 از 190 کشور در شاخص سهولت کسب و کار
کانال راهبرد
@RahbordChannel
در حمایت از سهامداران خرد، تجارت خارجی و مقررات ورشکستگی از بدترین های دنیاییم!
رتبه 124 از 190 کشور در شاخص سهولت کسب و کار
کانال راهبرد
@RahbordChannel
فیس آف! اولویت دیپلماسی ما
نظریه تصویر برداشت سیاستگذاران کشورها از هم را نشان می دهد، هر کشوری، تصویری خاص از دیگری دارد، متاسفانه خیلیها ایران را یاغی تصویر میکنند.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
نظریه تصویر برداشت سیاستگذاران کشورها از هم را نشان می دهد، هر کشوری، تصویری خاص از دیگری دارد، متاسفانه خیلیها ایران را یاغی تصویر میکنند.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
به مناسبت حضور تزار در ایران
آمار رسمی نشان می دهد که در 10 سال گذشته ذخیره طلای روسیه بیش از 4 برابر شده است.
کار جنون ما به تماشا کشیده است!
کانال راهبرد
@RahbordChannel
آمار رسمی نشان می دهد که در 10 سال گذشته ذخیره طلای روسیه بیش از 4 برابر شده است.
کار جنون ما به تماشا کشیده است!
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ایران چقدر برای سرمایه گذاران خارجی جذابیت دارد؟
کشوری که در گفته های سیاسیونش با توجه به جمعیت و موقعیت جغرافیایی استراتژیک و مانند آن باید بهشت سرمایه گذاران خارجی به حساب آید، چقدر در چشم سرمایه گذار اجنبی جذاب به نظر می رسد؟
کفار فرنگی برای ساده شدن تصمیم گیری از "شاخص فرصت جهانی" استفاده می کنند تا رتبه جذابیت سرمایه گذاری در کشورهای مختلف به دست آید، منطق کلی این است که برای جذاب بودن کشوری برای سرمایه گذاری خارجی باید پنج حوزه کلی را بررسی کرد: "متغیرهای پایه ای اقتصاد"، "دسترسی به خدمات مالی"، "چارچوب نهادی و قانونی کارآمد"، "بهره گیری از استانداردها و سیاست های مقبول بین المللی " و "فضای کلی کسب و کار".
در گزارش اخیر شاخص فرصت جهانی حسب انتظار جایگاه های برتر به هنگ کنگ، سنگاپور و استرالیا رسیده است. عربستان جایگاه 54 ام را در اختیار دارد و رتبه ایران هم 125 از میان 170 کشور است. وضعیت کشورمان در زیر شاخص ها عبارت است از :
رتبه در متغیرهای پایه اقتصاد: 75
رتبه در دسترسی به خدمات مالی: 92
رتبه در چارچوب نهادی و قانونی کارآمد: 112
رتبه در بهره گیری از استانداردها و سیاست های مقبول بین المللی: 152
رتبه در فضای کلی کسب و کار: 152
همه اینها می گوید که خیلی راه درازی پیش رو داریم؛ یک نکته اساسی هم وجود دارد، تکیه بر "توان داخلی" و مانند آن البته ضروری است، ولی بدترین فاجعه برای آینده ایران کنار کشیدن از جامعه جهانی، منزوی شدن و زیادی "مستقل" عمل کردن است؛ یادمان باشد استقلال از نوع "کره شمالی" برای کشوری مثل ما از طاعون مهلک تر است!
https://goo.gl/fr5Y3m
کانال راهبرد
@RahbordChannel
کشوری که در گفته های سیاسیونش با توجه به جمعیت و موقعیت جغرافیایی استراتژیک و مانند آن باید بهشت سرمایه گذاران خارجی به حساب آید، چقدر در چشم سرمایه گذار اجنبی جذاب به نظر می رسد؟
کفار فرنگی برای ساده شدن تصمیم گیری از "شاخص فرصت جهانی" استفاده می کنند تا رتبه جذابیت سرمایه گذاری در کشورهای مختلف به دست آید، منطق کلی این است که برای جذاب بودن کشوری برای سرمایه گذاری خارجی باید پنج حوزه کلی را بررسی کرد: "متغیرهای پایه ای اقتصاد"، "دسترسی به خدمات مالی"، "چارچوب نهادی و قانونی کارآمد"، "بهره گیری از استانداردها و سیاست های مقبول بین المللی " و "فضای کلی کسب و کار".
در گزارش اخیر شاخص فرصت جهانی حسب انتظار جایگاه های برتر به هنگ کنگ، سنگاپور و استرالیا رسیده است. عربستان جایگاه 54 ام را در اختیار دارد و رتبه ایران هم 125 از میان 170 کشور است. وضعیت کشورمان در زیر شاخص ها عبارت است از :
رتبه در متغیرهای پایه اقتصاد: 75
رتبه در دسترسی به خدمات مالی: 92
رتبه در چارچوب نهادی و قانونی کارآمد: 112
رتبه در بهره گیری از استانداردها و سیاست های مقبول بین المللی: 152
رتبه در فضای کلی کسب و کار: 152
همه اینها می گوید که خیلی راه درازی پیش رو داریم؛ یک نکته اساسی هم وجود دارد، تکیه بر "توان داخلی" و مانند آن البته ضروری است، ولی بدترین فاجعه برای آینده ایران کنار کشیدن از جامعه جهانی، منزوی شدن و زیادی "مستقل" عمل کردن است؛ یادمان باشد استقلال از نوع "کره شمالی" برای کشوری مثل ما از طاعون مهلک تر است!
https://goo.gl/fr5Y3m
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
ایران چقدر برای سرمایه گذاران خارجی جذابیت دارد؟ | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
رتبه بندی جذابیت سرمایه گذاری
شاخص فرصت جهانی 2017، در مقیاس بالای تصویر رتبه ها آورده شده است (به ترتیب از جذاب به غیر جذاب: سبز پررنگ، سبز کمرنگ، طوسی، زرد و قهوه ای)
کانال راهبرد
@RahbordChannel
شاخص فرصت جهانی 2017، در مقیاس بالای تصویر رتبه ها آورده شده است (به ترتیب از جذاب به غیر جذاب: سبز پررنگ، سبز کمرنگ، طوسی، زرد و قهوه ای)
کانال راهبرد
@RahbordChannel
در باب یک بدفهمی رایج در بحث های اقتصادی
معمول است که هواداران اقتصاد بازار آزاد از جلوگیری از مداخله دولت در اقتصاد صحبت می کنند، حرفشان این است که افراد با هدف دنبال کردن نفع شخصی خود، دانش و انگیزه لازم برای خلق ثروت را دارند، ولی بوروکرات های دولت با انگیزه های سیاسی (در بهترین حالت بخوانید خدمت به خلق) چنین نیستند.
باری، یک بدفهمی که زیاد دیده می شود اینست که به دلیل استفاده غیردقیق واژه دولت در زبان فارسی، خیلی ها دولت را معادل قوه مجریه می گیرند، در حالیکه حتی در نظریه ها کتابی هم منظور کل قدرت سیاسی است، یعنی مجموع کل بوروکراسی که قدرت سیاسی را به طور رسمی در اختیار دارند و از اختیار اعمال اقتدار برخوردارند.
در زبان کفار فرنگی برای توصیف آنچه ما دولت استفاده می کنیم، سه واژه متفاوت وجود دارد: "استیت"، "گاورنمنت" و "ادمینیستریشن". این سومی کم وبیش به معنای همان قوه مجریه است که در فارسی استفاده می کنیم و دو تای دیگر اشاره به کل ساختار سیاسی دارند. در همه جا متن های جدی می بینید که مداخله "گاورنمنت" در اقتصاد نقد شده است.
وقتی صحبت از عدم مداخله دولت در اقتصاد و بزرگی آن می کنیم، منظورمان فقط ابواب جمعی شیخ دیپلمات و قوه مجریه نیست، بلکه کل کسانی را در نظر داریم که به نوعی قدرت سیاسی را در اختیار دارند و می توانند با اتکا به قدرت قانونی خود مسیر توزیع منابع را در اقتصاد تغییر دهند، همان کسانی که می توانند منطق بازار را ندیده بگیرند. منتقدانی که فقط قوه مجریه را هدف می گیرند، حتی از نگاه نظری هم مفاهیم را نابجا به کار می برند.
اما این همه نافی اهمیت نقش دولت در توسعه کشورها نیست، بگذارید این گفته خوب را تکرار کنیم، دولت برای توسعه ضروری است، ولی برای پیشرفت اقتصاد خیر، والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
معمول است که هواداران اقتصاد بازار آزاد از جلوگیری از مداخله دولت در اقتصاد صحبت می کنند، حرفشان این است که افراد با هدف دنبال کردن نفع شخصی خود، دانش و انگیزه لازم برای خلق ثروت را دارند، ولی بوروکرات های دولت با انگیزه های سیاسی (در بهترین حالت بخوانید خدمت به خلق) چنین نیستند.
باری، یک بدفهمی که زیاد دیده می شود اینست که به دلیل استفاده غیردقیق واژه دولت در زبان فارسی، خیلی ها دولت را معادل قوه مجریه می گیرند، در حالیکه حتی در نظریه ها کتابی هم منظور کل قدرت سیاسی است، یعنی مجموع کل بوروکراسی که قدرت سیاسی را به طور رسمی در اختیار دارند و از اختیار اعمال اقتدار برخوردارند.
در زبان کفار فرنگی برای توصیف آنچه ما دولت استفاده می کنیم، سه واژه متفاوت وجود دارد: "استیت"، "گاورنمنت" و "ادمینیستریشن". این سومی کم وبیش به معنای همان قوه مجریه است که در فارسی استفاده می کنیم و دو تای دیگر اشاره به کل ساختار سیاسی دارند. در همه جا متن های جدی می بینید که مداخله "گاورنمنت" در اقتصاد نقد شده است.
وقتی صحبت از عدم مداخله دولت در اقتصاد و بزرگی آن می کنیم، منظورمان فقط ابواب جمعی شیخ دیپلمات و قوه مجریه نیست، بلکه کل کسانی را در نظر داریم که به نوعی قدرت سیاسی را در اختیار دارند و می توانند با اتکا به قدرت قانونی خود مسیر توزیع منابع را در اقتصاد تغییر دهند، همان کسانی که می توانند منطق بازار را ندیده بگیرند. منتقدانی که فقط قوه مجریه را هدف می گیرند، حتی از نگاه نظری هم مفاهیم را نابجا به کار می برند.
اما این همه نافی اهمیت نقش دولت در توسعه کشورها نیست، بگذارید این گفته خوب را تکرار کنیم، دولت برای توسعه ضروری است، ولی برای پیشرفت اقتصاد خیر، والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
در باب درجه "جهانی" بودن مملکت
جهانی شدن/جهانی سازی به زبان ساده به معنای فرایند یکپارچه شدن کشورهای جهان با یکدیگر است، با پیشرفت فناوری کشورهای جهان می توانند با سهولت بیشتری منابع اقتصادی و فرهنگی را با یکدیگر تبادل کنند و انسان ها فراتر از مرزهای ملی به عنوان شهروندی جهانی تلقی شوند. کسانی البته این "جهانی شدن" را به معنای مثبتی به کار نمی برند.
اهل فن برای اندازه گیری این یکپارچگی هم شاخصی ابداع کرده اند که جهانی سازی را در سه جنبه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی می سنجد، در آخرین رده بندی 2017 که در میان 207 قلمرو قانونی- جغرافیایی انجام گرفته است، درست مثل سال گذشته کشورهای اروپایی مانند هلند، ایرلند، بلژیک و اتریش در صدر قرار دارند و به اصطلاح "جهانی تر" هستند. وضعیت و رتبه ایران نسبت به سال گذشته در کل نامطلوب تر شده است که خبر خوبی نیست؛ رتبه ایران در سال گذشته 154 ام بود که امسال 1 رتبه تنزل یافته است:
رتبه جهان سازی اقتصادی: 159
رتبه جهان سازی سیاسی: 101
رتبه جهان سازی اجتماعی: 142
رتبه جهانی سازی کل: 155
https://goo.gl/UNACz2
کانال راهبرد
@RahbordChannel
جهانی شدن/جهانی سازی به زبان ساده به معنای فرایند یکپارچه شدن کشورهای جهان با یکدیگر است، با پیشرفت فناوری کشورهای جهان می توانند با سهولت بیشتری منابع اقتصادی و فرهنگی را با یکدیگر تبادل کنند و انسان ها فراتر از مرزهای ملی به عنوان شهروندی جهانی تلقی شوند. کسانی البته این "جهانی شدن" را به معنای مثبتی به کار نمی برند.
اهل فن برای اندازه گیری این یکپارچگی هم شاخصی ابداع کرده اند که جهانی سازی را در سه جنبه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی می سنجد، در آخرین رده بندی 2017 که در میان 207 قلمرو قانونی- جغرافیایی انجام گرفته است، درست مثل سال گذشته کشورهای اروپایی مانند هلند، ایرلند، بلژیک و اتریش در صدر قرار دارند و به اصطلاح "جهانی تر" هستند. وضعیت و رتبه ایران نسبت به سال گذشته در کل نامطلوب تر شده است که خبر خوبی نیست؛ رتبه ایران در سال گذشته 154 ام بود که امسال 1 رتبه تنزل یافته است:
رتبه جهان سازی اقتصادی: 159
رتبه جهان سازی سیاسی: 101
رتبه جهان سازی اجتماعی: 142
رتبه جهانی سازی کل: 155
https://goo.gl/UNACz2
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ارتباط قانون و خوشبختی!
حاکمیت قانون، احساس خوشبختی در میان مردم را افزایش می دهد؟
جایگاه ایران با دایره سبز مشخص شده است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
حاکمیت قانون، احساس خوشبختی در میان مردم را افزایش می دهد؟
جایگاه ایران با دایره سبز مشخص شده است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
آیا ایران کشور مقتدری است؟
برنارد کوهن، از متفکران ژئوپلیتیک، چهار رکن اصلی را برای اقتدار یک کشور بر می شمارد که باید روی تک تک واژه های آن مکث کرد:
1- نیروی نظامی زیاد و "تمایل" برای استفاده از آن
2- مازاد اقتصادی بالا که آن کشور را قادر به کمک و سرمایه گذاری در دیگر کشورها می سازد.
3- رهبری فکری و ایدئولوژیک به گونه ای که به عنوان الگویی برای دیگر کشورها به شمار آید.
4- سیستم حاکمیتی/حکومتی کارآمد و منسجم
کم وبیش برای همه اینها شاخص های مرتبط وجود دارد که می توان به آنها استناد کرد و پیشتر هم به آن اشاره هایی کرده ام؛ قضاوت دقیق در مورد ایران نیازمند بررسی بیشتر است، ولی همینکه دریابیم اقتدار صرفا در رکن اول خلاصه نمی شود، باز دو قدم به جلوست.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
برنارد کوهن، از متفکران ژئوپلیتیک، چهار رکن اصلی را برای اقتدار یک کشور بر می شمارد که باید روی تک تک واژه های آن مکث کرد:
1- نیروی نظامی زیاد و "تمایل" برای استفاده از آن
2- مازاد اقتصادی بالا که آن کشور را قادر به کمک و سرمایه گذاری در دیگر کشورها می سازد.
3- رهبری فکری و ایدئولوژیک به گونه ای که به عنوان الگویی برای دیگر کشورها به شمار آید.
4- سیستم حاکمیتی/حکومتی کارآمد و منسجم
کم وبیش برای همه اینها شاخص های مرتبط وجود دارد که می توان به آنها استناد کرد و پیشتر هم به آن اشاره هایی کرده ام؛ قضاوت دقیق در مورد ایران نیازمند بررسی بیشتر است، ولی همینکه دریابیم اقتدار صرفا در رکن اول خلاصه نمی شود، باز دو قدم به جلوست.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
پوپولیست اقتدارگرا
هیاهوی اخیر عربستان بی شباهت به سال های آخر سلطنت پهلوی نیست، آن زمان هم محمد رضا شاه برای مبارزه با فساد بسیاری از چهره های قدرتمند مانند نصیری و هویدا را به زندان انداخت؛ ولی این برای شاه بیمار مهلک بود و اندک اعتماد بدنه رژیم به او را از بین برد و بر او رفت آنچه که رفت، آیا همین بلا بر سر عرب های حجاز خواهد آمد؟
دیدیم که محمد سلمان شاهزاده سعودی که برخی او را قدرتمندترین جوان جهان می دانند، در ادامه گردو خاک های قبلی اش دست به یک حرکت بلندپروازانه دیگر زد، او کمیته مبارزه با فساد را تشکیل داد که ریاستش را خودش بر عهده گرفت و در نخستین گام بسیاری از شاهزادگان ذی نفوذ سعودی را دستگیر کرد؛ شاهزاده ولید بن طلال میلیاردر نامدار سعودی و متعب بن عبدالله رئیس سابق گارد ملی هم درمیان آنها بودند. آنها از برجسته ترین مخالفان ولیعهدی بن سلمان بودند که پیشتر در اقدامی غیرعادی به این مقام رسید؛ چند ماه پیش هم با 19 نفر دیگر از جمله بندر بن سلطان و ترکی الفیصل در اعتراض به این انتصاب نامه ای به ملک سلمان نوشتند. در این میان یک فقره سقوط هلی کوپتر (همان بالگرد) داشتیم و شاهزاده منصور بن مقرن یکی دیگر از مخالفان ریق رحمت را سرکشید، اتفاقی که حتی اگر تصادفی هم باشد؛ به شایعات مبنی برعمدی بودن آن دامن زده است.
بن سلمان جوان مشغول یکدست کردن قدرت در داخل است و مخالفان را یکی یکی کنار حذف می کند؛ از قرار محبوبیتش میان جوانان صحرای حجاز هم زیاد است و با اقداماتی از این دست می خواهد نشان دهد که کار به روال قبل نمی چرخد و کشتیبان را سیاستی دیگر آمده است؛ اصل اساسی پوپولیست ها را بلد است؛ می خواهد نشان دهد که مرد تغییر سیستم موجود است و مناسبات فاسد فعلی را بر می اندازد؛ او را فردی سخت کوش و بلندپرواز و البته تهاجمی می شناسند که گویا همین حرکت اخیر بر محبوبیتش افزوده است. او پایگاهش را در میان جوانان آینده دار می جوید، نه اقشار سنتی تر که شاید از تحولاتش دل خوشی نداشته باشند.
دنبال اسلام معتدل است و بسیاری محدودیت ها را برداشته است، قرار است اقتصاد عربستان را از وابستگی به نفت برهاند؛ ارتباطش با دونالد شیردل هم خوب است، گویا اول کسی که به او برای اقدامات شجاعانه اش تبریک گفته هم پرزیدنت یانکی هاست. حرف از پرداخت رشوه یک میلیون دلاری بن سلمان به کسانی در امریکا هست و البته عمو دونالد از او خواسته است که در عرضه سهام ارامکو (شرکت نفت عربی امریکایی) بورس نیویورک را از یاد نبرد. بماند که یانکی ها تمایل دارند یکی از حامیان سنتی بنیادگرایی اسلامی هم روش قدیمی اش را تغییر دهد اصلاحات اخیر حرکت امیدبخشی است. یک دولت اقتدارگرای یکدست و منسجم با رویکرد اسلام معتدل بهتر از یک ساختار سنتی است که مراکز قدرت متعددی دارد.
سهام آرامکو سال آینده به بازار می آید؛ عمده دارایی آن هم نفت است و اگر قیمت طلای سیاه بالا برود به سود سعودی هاست، می شود حدس زد که آنها از هر کاری که بر قیمت نفت بیفزاید، ولی ریسک سیاسی برای آنها ایجاد نکند استقبال می کنند؛ می شود انتظار داشت جنگ یمن را تمام و حتی شاید در کاهش تولید نفت با بقیه اوپک همکاری کنند، بعید است کار آنها با ایران بالا بگیرد و به درگیری آشکار برسد. آنها دنبال جذب سرمایه گذارند و بالا رفتن ریسک سیاسی آنها کار را خراب می کند. وجود دشمنی به ایران برای تغییرات اجتماعی بزرگ و بازنویسی قرارداد اجتماعی میان حکومت و مردم در عربستان ضروری است، ولی زیاد تند نخواهند رفت.
سرنوشت او شبیه شاه سابق ایران خواهد شد؟ به نظر نمی رسد؛ او مخالف داخلی جدی ندارد و از حمایت قدرت های خارجی برخوردار است، رقیب منطقه ای اش هم ایران است و بعید است قدرت های جهانی با ابزارهایی مثل حقوق بشر و فشار رسانه ها بخواهند شاهزاده جوان را اذیت کنند؛ مهمتر از همه او بخشی از وضع موجود نیست و خیلی ها او را متفاوت از بقیه می دانند؛ شاه هم در دوره انقلاب سفید وضعیتی مشابه داشت، هنوز جوانبختر از این بود که او را مسئول نابسامانی اوضاع بشناسند، او یک تحول را خوب پیش برد، ولی در اجرای تحول دوم خطا کرد، شاید این اصل را باید برای حکام خاورمیانه صادق بدانیم که هر سلطانی یک بار می تواند کشورش را متحول کند، ولی بار دوم بسیار خطرناک است، شاهزاده سعودی تازه در حال اجرای اولین انقلاب خود است، پس خیلی جای نگرانی نیست، والله اعلم.
https://goo.gl/qBCzw4
کانال راهبرد
@RahbordChannel
هیاهوی اخیر عربستان بی شباهت به سال های آخر سلطنت پهلوی نیست، آن زمان هم محمد رضا شاه برای مبارزه با فساد بسیاری از چهره های قدرتمند مانند نصیری و هویدا را به زندان انداخت؛ ولی این برای شاه بیمار مهلک بود و اندک اعتماد بدنه رژیم به او را از بین برد و بر او رفت آنچه که رفت، آیا همین بلا بر سر عرب های حجاز خواهد آمد؟
دیدیم که محمد سلمان شاهزاده سعودی که برخی او را قدرتمندترین جوان جهان می دانند، در ادامه گردو خاک های قبلی اش دست به یک حرکت بلندپروازانه دیگر زد، او کمیته مبارزه با فساد را تشکیل داد که ریاستش را خودش بر عهده گرفت و در نخستین گام بسیاری از شاهزادگان ذی نفوذ سعودی را دستگیر کرد؛ شاهزاده ولید بن طلال میلیاردر نامدار سعودی و متعب بن عبدالله رئیس سابق گارد ملی هم درمیان آنها بودند. آنها از برجسته ترین مخالفان ولیعهدی بن سلمان بودند که پیشتر در اقدامی غیرعادی به این مقام رسید؛ چند ماه پیش هم با 19 نفر دیگر از جمله بندر بن سلطان و ترکی الفیصل در اعتراض به این انتصاب نامه ای به ملک سلمان نوشتند. در این میان یک فقره سقوط هلی کوپتر (همان بالگرد) داشتیم و شاهزاده منصور بن مقرن یکی دیگر از مخالفان ریق رحمت را سرکشید، اتفاقی که حتی اگر تصادفی هم باشد؛ به شایعات مبنی برعمدی بودن آن دامن زده است.
بن سلمان جوان مشغول یکدست کردن قدرت در داخل است و مخالفان را یکی یکی کنار حذف می کند؛ از قرار محبوبیتش میان جوانان صحرای حجاز هم زیاد است و با اقداماتی از این دست می خواهد نشان دهد که کار به روال قبل نمی چرخد و کشتیبان را سیاستی دیگر آمده است؛ اصل اساسی پوپولیست ها را بلد است؛ می خواهد نشان دهد که مرد تغییر سیستم موجود است و مناسبات فاسد فعلی را بر می اندازد؛ او را فردی سخت کوش و بلندپرواز و البته تهاجمی می شناسند که گویا همین حرکت اخیر بر محبوبیتش افزوده است. او پایگاهش را در میان جوانان آینده دار می جوید، نه اقشار سنتی تر که شاید از تحولاتش دل خوشی نداشته باشند.
دنبال اسلام معتدل است و بسیاری محدودیت ها را برداشته است، قرار است اقتصاد عربستان را از وابستگی به نفت برهاند؛ ارتباطش با دونالد شیردل هم خوب است، گویا اول کسی که به او برای اقدامات شجاعانه اش تبریک گفته هم پرزیدنت یانکی هاست. حرف از پرداخت رشوه یک میلیون دلاری بن سلمان به کسانی در امریکا هست و البته عمو دونالد از او خواسته است که در عرضه سهام ارامکو (شرکت نفت عربی امریکایی) بورس نیویورک را از یاد نبرد. بماند که یانکی ها تمایل دارند یکی از حامیان سنتی بنیادگرایی اسلامی هم روش قدیمی اش را تغییر دهد اصلاحات اخیر حرکت امیدبخشی است. یک دولت اقتدارگرای یکدست و منسجم با رویکرد اسلام معتدل بهتر از یک ساختار سنتی است که مراکز قدرت متعددی دارد.
سهام آرامکو سال آینده به بازار می آید؛ عمده دارایی آن هم نفت است و اگر قیمت طلای سیاه بالا برود به سود سعودی هاست، می شود حدس زد که آنها از هر کاری که بر قیمت نفت بیفزاید، ولی ریسک سیاسی برای آنها ایجاد نکند استقبال می کنند؛ می شود انتظار داشت جنگ یمن را تمام و حتی شاید در کاهش تولید نفت با بقیه اوپک همکاری کنند، بعید است کار آنها با ایران بالا بگیرد و به درگیری آشکار برسد. آنها دنبال جذب سرمایه گذارند و بالا رفتن ریسک سیاسی آنها کار را خراب می کند. وجود دشمنی به ایران برای تغییرات اجتماعی بزرگ و بازنویسی قرارداد اجتماعی میان حکومت و مردم در عربستان ضروری است، ولی زیاد تند نخواهند رفت.
سرنوشت او شبیه شاه سابق ایران خواهد شد؟ به نظر نمی رسد؛ او مخالف داخلی جدی ندارد و از حمایت قدرت های خارجی برخوردار است، رقیب منطقه ای اش هم ایران است و بعید است قدرت های جهانی با ابزارهایی مثل حقوق بشر و فشار رسانه ها بخواهند شاهزاده جوان را اذیت کنند؛ مهمتر از همه او بخشی از وضع موجود نیست و خیلی ها او را متفاوت از بقیه می دانند؛ شاه هم در دوره انقلاب سفید وضعیتی مشابه داشت، هنوز جوانبختر از این بود که او را مسئول نابسامانی اوضاع بشناسند، او یک تحول را خوب پیش برد، ولی در اجرای تحول دوم خطا کرد، شاید این اصل را باید برای حکام خاورمیانه صادق بدانیم که هر سلطانی یک بار می تواند کشورش را متحول کند، ولی بار دوم بسیار خطرناک است، شاهزاده سعودی تازه در حال اجرای اولین انقلاب خود است، پس خیلی جای نگرانی نیست، والله اعلم.
https://goo.gl/qBCzw4
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
پوپولیست اقتدارگرا | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد