МОХЛАРОЙИМ ГУЛИМ🌹🌹

"Демак аёли ҳаммасини билади, у қанақа аёл-ки ҳаммасини била туриб ҳам мийиғида куладиган, бепарво тамоша қила оладиган, бемалол эридан воз кечишга уриниб кўра оладиган. Балки ўзига қаттиқ ишонар"...
Дилбар шуларни ҳаёл қилиб йиғларди...
Уч кундан сўнг Адҳамбек ниманидир сотганми, Муниропасидан пулни топиб бериб юборибди.
Дилбар баҳона қилиб унга телефон қилди, чунки Адҳамбекни жим қўйиб юбора олмасди. Адҳамбек эса бефарқ, совуққина муомала қилиб гапни қисқа қилди.
Шу билан... ўрталари ҳам узилди...
Нечадир кундан кейин биров Адҳамбекнинг хотинидан дуои-салом олиб келди, у аёл айтибди-ки: "кунда беш маҳал бўлса, таҳажжудникини ҳам қўшиб, намозимдан сўнг дуо қиламан, кундузи бўлса кундузи, кечаси бўлса кечаси Аллоҳга у аёлни баддуо қиламан, токи бошқа оилаларни пароканда қилиб, болаларини кўчага қўймасин: бундан кейин эр номи пешонасига битмасин, уйи бўла туриб уйимга кўз олайтириб, болалари ухлайдиган ерга бировнинг эрини олиб кириб зино қилибдими, ўша болаларимнинг ҳаққини еган-болалари... онаси қариб, ёши бир жойга бориб қолганда, кўчага судраб опчиқиб қўйишсин, ана ўшанда...уйсиз қолганда мани аҳволимни тушунсин, илло билло бошимга бу кунларни солганига жазосини олмай туриб- дунёдан ўтмасин!"...
Дилбар бошини кўтара олмай қолди- "энди нима бўлади?!" деган ўйнинг оҳири тугай демасди...
Ишга тушиб кетди, бор аламини ишдан олди. Дастурҳону совға-саломини тепадагиларга мўл қилиб юрганди, дарров танилди, оғизга тушди, уч ойда бошқа боғчага мудира бўлиб кетди. Атрофида яна бир икки оилалилар ўралашиб қолди, Адҳамбекни аёлининг қарғишидан сўнг уларни ҳам умидвор қилишга қўрқди. Адҳамбекни ҳам унутиш осон бўлмади, биров қайтариб бераман деди, биров иситиб бераман деди, биров "эр-хотинни ит мушук қилиб тескари қилиб бераман" деди, қилган-этгани билан бирор жўяли иш чиқмади. Секин аста бўлса-да Дилбар ҳаммасини унутгиси келди.
Боғчада мудиралик қилиб юрган кунлари бир қориндор амалдор унга қараб йиғилишларда бир икки тамоқ қирди, ўзини эътибор бермаганга солиб юрганди, бўлимдаги бошлиғи Маҳфузаопа бир куни ўша одамдан элчи бўлиб келди:
-Қани сиздақа ёш бўлсам... Келишган бўлсам... Бу ҳам бир имконият-да асалим, бир кўйнизга қўл солмоқчи эканлар, ўзим обориб келайми?
Дилбар дабдурустдан шошиб елка қисди...
-Имкониятдан фойдаланинг асалим, Зафар Алиевич маладец одам, хотини-чи содда, кўча кўрмаган бир аёл! ...
Шу гапларни эшитиб Дилбар сесканиб кетди...
-Қўйинг опа, ўша содда хотини билан қўша қарисин!
-Унақа диманг, сизга кўнгли суст кетибди, майли ёқтирмасез, фақат битта гаплашиб кўринг!
Дилбар ноилож Маҳфуза опага қўшилиб ўша Зафар Алиевич билан учрашгани борди.
Тўрда кавшаниб ўтирган амалдорнинг бир имоси билан Маҳфузаопа ғизиллаб чиқиб кетди.
Ҳеч қандай хушомадларсиз, пишиллаб санчқида қулупнай узатаётган амалдорнинг қўлини қайтаришдан ноилож қолган Дилбар тушуниб улгурмасдан ўзини Зафар Алиевичнинг бағрида ҳис қилди.
... "Эркак кўрмагин деганди, демак қарғиш урмаган, урмаган..." деб ўйларкан,
амалдор ишини битириб бўлиб, қўлидаги тиш ковлагич билан Дилбарга сузилиб қаради.
-Гапимни ерда қолдирмай келганизга раҳмат Дилбархон, сизниям худо ҳоҳласа бир хурсанд қиламан, фақат оғизга маҳкам бўламиз хўппп! Манимча ўзаро тил топишволдик а?! - деб ишшайиб кулди.
Шу куни Дилбар ўзини ташландиқ қўғирчоқдай ҳис қилди. Машинасигача шумшайиб бораркан тишлари орасида ғичирлаётган қулупнай уруғини туфлаб ташлади. Яна ўша қарғишни эслади:
"Ҳақиқий эрга зор бўлгин... деган... ҳақиқий эркакка зор бўл деган"- деб тинмай пичирларди.
Эртаси куни бўлимдаги опа дарров телефон қилди:
-Асал... раҳмат, гапимизни ерда қолдирмадиз, тўғри қилдиз-да, биласизми энди кимсиз, эндииии бир кичкина боғчани мудираси эмассиз, сизи шаҳсан Зафар Алиевичнинг ҳоҳиши билан бўлимимизга ўринбосар қилиб олдим, зўр а? У киши айттилар-ки бу ҳамир учидан патир экан, сизни роса повишенияга оламан дидилар, фақат диққатли бўлинг... шу кунларда яна битта кичкинагина учрашувга тоққа опчиқиб келарканлар, хўпми асал, вой тилла қиз...

❤77

8.85K viewsОИЛАМ МЕНИНГ БАХТИМДИР, 05:34