МОХЛАРОЙИМ ГУЛИМ🌹🌹

📝ТИЛ ЮГУРИГИ БОШГА

Замира қайнонасининг қарғишларидан уйғониб, ҳовлига югурди. Ҳали қуёш кўринмай туриб, уларнинг хонадонидан дуоибад-қарғишлар эшитилади. Замира нима қилсин, бу хонадонга келин бўлиб келибдики, шу аҳвол. Аваллари хафа бўлди ҳам, лекин бундан на ўзига, на қайнонасига фойда. Болалигидан исломий тарбия берилган Замирага қайнонанинг дуоибадлари, қарғишлари оғир гуноҳ эканлиги аён эди. Нима қилсин, гапиришга ҳуқуқи йўқ, гапирган чоғида ҳам қулоқ солармиди, қалбида ғазаб ин қурган одам.
Янги келинлигида куёвга айтиб ҳам кўрди. Лекин куёв бола: "Менинг онам шунақа, ёқмаса, катта кўча, кетавер", дегандан сўнг ноилож тилини тийиб қўя қолди. Намозларида Аллоҳдан қайнонасига инсоф тилай бошлади.
Бир куни қайнона, қўшни қизни янги туфли кийиб ўтиб кетаётганини кўриб, оёғинг синсин тақиллатмай, деди. Замира даҳшатдан титраганча нари кетди. Ахир қўшни қизнинг айби нима, янги пойафзал кийганими? Кечга томон қайинсинглисининг уйидан хабар келди, катта ўғил набирани машина уриб, икки оёғи оғир лат ебди. Замира қалбан, бу мусибат қайнонаси қўшни қизни бегуноҳ қарғагани туфайли Аллоҳ берган синов эканлигини ҳис қилсада, ҳеч кимга оғиз очмади.
Қайнона яна қарғиш билан банд, машина чиқаргандан тортиб, бечора ҳайдовчисининг етти авлоди ҳам қуруқ қолмади. Набираси узоқ вақт тўшакка михланди. Қайнона болага қараётган шифокорларни "касаллар чўнтагини қоқлаб, бой бўлмай, уйинг куйсин, илоҳим", деганини 3амира эшитиб қолди. Аллоҳдан қўрқсада, қайнонага насиҳат қилолмади. Икки кундан сўнг катта ўғлининг ҳаммомида ёнғин бўлгани хабарини эшитишди. Қайнона эса ҳамон "кўр". Қарғишлари нотўғрилигидан Аллоҳ унга белги бераётганини ҳеч тан олгиси келмас, ҳатто бу воқеаларни бир бирига боғлиқ деб ҳам билмас эди.
Ҳаёт давом этар, Замира бу ноҳақ қарғишлар болаларига ҳам уришидан чўчир, лекин ибодатдан бошқа иложи йўқлигини билиб турарди. Қарғишлар сабаб ҳаёт синовлари ҳам оғирлашиб борарди. Қайнона одамларни "Илоё кўзинг оқиб тушсин!", деб дуоибад қила бошлади. Уйдагилар, қўни-қўшнилар ҳам аёлнинг қарғишларига кўникиб кетишган, бу оддий ҳолга айланганди.
... Яқинда боши айланиб йиқилиб тушган қайнонани касалхонага олиб боришди. Шифокорлар узоқ текширишдан сўнг, мияга қон қўйилган, иккала кўзнинг қон томирлари ёрилган, деган хулосага келдилар. Ана кўргулик! Аллоҳ илгари яқинларига мусибат-оғриқ билан белги йўлласа, энди унинг ўзига дард берди. Қайнона аранг ҳушига келди, лекин кўзлари кўрмаётганидан фарёди кўкка етди. Фарзандлари таниқли профессорларга кўрсатишди, аммо нафи бўлмади. Қайнона йиғлай йиғлай тақдирга тан берди. Бир куни Замира бомдод намозидан туриб, ошхона томон утаётганда, қайнонасининг зор зор йиғлаётгани эшитилди. Югуриб унинг хонасига кирди. Қайнона жойнамоз устида тиз чўккан кўйи Аллоҳга илтижо айлаб, йиғлаб тавба қиларди. У келини кирганини сезиб, бағрини очди.
- Йиғламанг жон буви, Худо хоҳласа, яна кўрасиз.
- Болажонларим, бари айб ўзимда экан, тилимдан топибман, тилимдан! Бугун тушимда оппоқ кийимли, салла ўраган қария не сабабдан шу куйга тушганимни бирма-бир айтиб берди. Ноўрин қарғишларим туфайли бошимга шу кўргулик тушибди. Одамларни, "кўзинг оқиб тушсин", деб қарғабману, бунинг мудҳиш оқибатини ўйламабман. Қарғаган одам не куйларга тушишини билдириш учун Аллоҳ ўз бошимга шу кунни солибди. Кўрлик нималигини, мана энди, ўзим ҳис этаяпман. Эгам қанча белги-ишоралар берса ҳам ғофил банда сезмабман. Бировнинг боласини хеч сабабсиз, оёғинг синсин, дедим. Ўз набирамни машина уриб, оёқлари синди. Кимнидир уйинг куйсин, деб қарғадим, ўз ўғлимнинг уйига ўт тушди. Болам, ҳақиқий дили кўр, ўлик ўзим эканман-ўзим! Намоз ўқибману, тўғри яшашни, қарғаш гуноҳлигини билмабман. Билсам ҳам амал қилмабман. Намозхонман, деб керилмай мен ўлай! Ё Худо, шу жазога минг бора лойиқман! Болаларим бечораларни ҳам гумроҳлигим, нодонлигим билан қийнаб ташлабмана. Мени кечиринглар...

👇👇👇
Бизлардан узоқлашманг🍃🌹
Вақтингизни биз билан бирга мароқли ўтқазинг🫶

Реакция босамиз ❤️

⬇️Линкни босиб каналга обуна бўлинг!
┄┅┅✿🍃❀🌺❀🍃✿┅┅┄
Мохларойим Гулим Канали
https://t.me/joinchat/AAAAAFTHOz5ReZeUiwwLMA