به نام یکتا پروردگار عالم

شروع می‌شود این پایان قریب


(کانال سوم)
🏴#رصدروز
https://t.me/RASAD2/3

#برجام

👈🏽فروش بوئینگ وارباس به ایران آزاد شد!
با ارزی غیر از دلار! از سوی غیرآمریکایی‌ها! و در معاملاتی کمتر از ۷۲ساعت!

پ.ن:
الف/ شرکت بوئینگ آمریکایی است و طبعا معاملاتش را به واحدِ پول آمریکا که دلار است انجام می‌دهد! ب/مدیران بوئینگ نیز طبعا غیرِ آمریکایی نیستند! ج/ آن معامله‌ای که می‌شود در کمتر از ۷۲ساعت انجام داد، خریدِ دوچرخه است، نه هواپیما!

http://ir.voanews.com/a/iran-department-treasury-sanctions-/3561217.html

https://t.me/RASAD2/5

✍🏻 دکتر رضا سراج

🔴روحانی در زنگ حساب، انشاء می‌خواند!🔴

♦️مقدمه :
🔹در حالیکه 7 ماه به اتمام کار دولت و انتخابات 96 باقی مانده، روحانی به جای ارائه گزارش عملکرد به مردم، همچنان مشغول فرار به جلو و سخنرانی‌های تبلیغاتی است.

♦️شعار درمانی آقای روحانی :
🔹روحانی (95.8.1)گفت : «باید با بیکاری مقابله کنیم. برای جوان‌ها و به ویژه دختران و زنان باید به فکر اشتغال باشیم » این اظهارات در حالی بیان می‌شود که روحانی در وعده‌های انتخاباتی 92 اعلام کرده بود : « دولت تدبیر و امید نخواهد گذاشت این همه جوان بیکار در مقابل خانواده شرمنده باشند.»

♦️نتیجه :
🔹روحانی دچار بحران کارنامه و گزارش عملکرد شده است. از همین رو می‌کوشد با مقصر تراشی برای #ناکارآمدی‌ دولت و فرار از مسوؤليت پذیری در قبال #وضع_موجود به شعار درمانی و آمار درمانی بپردازد. روحانی باید بداند زنگ انشاء تمام شده و الان #زنگ_حساب است.
#نه_به_وضع_موجود #نه_به_شعار_درمانی

📱#رصدروز
https://t.me/RASAD2/6

⛔️ تا وقتی همچین پزشکای خوبی داریم اصلن نگران کمردرد و درد عضلانی نباشید

(فیش نجومی پزشکان در ارومیه)

https://t.me/RASAD2/7

✅پاسخ آیت الله حسینی همدانی امام جمعه کرج به سخنان کنایه آمیز وزیر بهداشت👆🏾

@Rasad2

#روشنگری / چرا از روشنگری این‌قدر در هراسید؟

🔴چرا از روشنگری این‌قدر در هراسید که می‌گویید امام‌جمعه نباید حرف بزند؟! گفتیم آمریکا قابل‌اعتماد نیست و در قضیه‌ی هسته‌ای مراقب باشید؛ گوش نکردید و امروز می‌بینید که برجام مساوی است با هیچ!!
آیا روشنگری و هشدار برای حفظ اقتدار و عزت جامعه، اضطراب در جامعه ایجاد می‌کند یا اینکه بگوییم آمریکا می‌تواند با موشک‌هایش ما را از بین ببرد؟! تذکر و یادآوری پیشگیری از حمله‌ی دشمن به فرهنگ و ارزش‌ها و باورهای دینی و الهی جامعه و جوانان اضطراب ایجاد می‌کند یا اینکه توان نظامی و دستاوردهای خود را از بین ببریم و بعد بگوییم سایه‌ی جنگ بر سر ماست؟!

🔸آیت الله حسینی همدانی امام جمعه کرج (1395/7/30)

📱#رصدروز
https://t.me/RASAD2/10

🔴"نجفی" وزیرپیشنهادی آموزش وپرورش:
حالا من باهمسرم ودخترم برم "قلیون" بکشم "2تا پک" هم اون بکشه چه اشکالی داره⁉️

https://t.me/RASAD2/12

✍🏻 داریوش سجادی
@Rasad2

⚠️قحط الرجال⁉️

👇🏾اگر بتوان برای شهید رجائی یک رویکرد را در چینش کابینه اش برجسته کرد آن رویکرد اولویت ایشان به عنصر تعهد بود. رویکردی که بشکلی اجتاب ناپذیر اقتضای زمانه بود و با توجه به نوپائی نظام جمهوری اسلامی در آن مقطع و فقد اعتماد به تکنوکرات های باقیمانده از رژیم پیشین و فقر نظام از حیث تکنوکراسی در تراز انقلاب اسلامی اقتضائات زمانه بصورت طبیعی تعهد را بر تخصص مرجح می ساخت لذا می توان شهید رجائی را از این ساحت با گزاره «ما مخلصین را بر متخصصین ترجیح می دهیم» برند کرد.
اما هر اندازه تعهد سالاری شهید رجائی در آن قحط الرجال ابتدای انقلاب قابل فهم و انتظار بود به همان اندازه نیز امروز و بعد از گذشت بیش از ۳ دهه از استقرار نظام، سکانداری پایوران نامتبحر و نامتخصص در ارکان نظام غیر قابل انتظار و غیر قابل گذشت است.
بر همین منوال می توان اظهارات اخیر قربانعلی دری نجف‌آبادی را اقبال کرد که در گفت و گو با خبرآنلاین ابراز داشته:
@Rasad2
در دوره گذشته خدمت آیت‌الله جنتی گوشزد کردم که «آقا چرا فلانی را به عنوان رجل سیاسی و مذهبی قبول کردید؟» حالا ایشان جوابی به من نداد ... وقتی کسی یک وزارتخانه یا استانداری را یک روز هم اداره نکرده است، حالا کل کشور را می‌خواهد اداره کند!؟ این حتما باید در یک شاخص‌های بسیار روشن و قوی و کارآمد تعریف شود.
هر چند و بوضوح مشخص است انگشت اشاره آقای نجف آبادی ناظر بر «محمود احمدی نژاد» و طعنه به ایشان بابت فقد صلاحیت مدیریت مشارالیه در تراز ریاست جمهوری است.
همان طور که شخصاً و قبلاً در «همگنان» به سهم خود و قرینه و مشابه اظهارات امروز نجف آبادی بر این واقعیت تاکید داشته بودم که:
محمود احمدی نژاد تداعی کننده کسی است که بر حسب تصادف در جایگاهی قرار گرفت که در اندازه ایشان نبود و تنها از جوارغیظ شورای نگهبان از اصلاح طلبان بدون برجستگی لازم الاحصاء یک باره از رانت «رجل سیاسی بودن» و بالتبع «رئیس جمهور شدن» در انتخابات ۸۴ برخوردار شد! (*)
@Rasad2
اما نباید این نکته را نیز از نظر دور داشت که ماهیت استدلال آقای نجف آبادی قابل تعمیم و تسری به جانشین ایشان نیز می باشد و متاسفانه «روحانی» نیز کسی است که تا قبل از ۹۲ یک وزارتخانه یا استانداری را یک روز هم اداره نکرده بود که اکنون کل کشور را بخواهد یا بتواند بکفایت اداره کند!
مضافاً آنکه «تجربه دور نخست ریاست جمهوری حسن روحانی نیز نشان داد ایشان به اعتبار پیشینه شان در سطوح مدیریت های خرد در پارلمان و شورای امنیت ملی و مرکز تحقیقات استراتژیک نهایتاُ سقف پروازشان در اندازه های یک مدیر میانی و کاربری و امربری است» و بالتبع فاقد چالاکی و چابکی و توانمندی لازم در تراز ریاست جمهوری ایران بودند و عمل کردند!
(** ـ متن کامل این ادعا را پیش تر در مقاله «ناآمدگان» تحریر کردم)
بر این اساس باید این واقعیت تلخ را پذیرفت که جمهوری اسلامی در یک بی مبالاتی آشکار تا کنون دو بار و در سطح ریاست جمهوری بی حزمانه تن به گزیده شدن از یک سوراخ را داده!
گزشی که منجر به گزینشی پر هزینه از کیسه ملت ایران شده است.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* ـ همگنان
http://bit.ly/2eu1wvr
** ـ ناآمدگان
http://bit.ly/2dgQh6I
این مقاله شامل دو قسمت است. قسمت دوم تحت عنوان «تنهائی مُقدر» متعاقباً منتشر خواهد شد

@Rasad2

عبدالله گنجی:

اولین بار است که یک چهره امنیتی سکان وزارت ارشاد را برعهده می گیرد.جناب صالحی امیری مدتی که در تراز کتابخانه ملی ظهور و بروز اجتماعی داشت ،تلاش نمود نمایی از مشی تئوریک از خود نشان دهد. نوعی روشنفکری ناقص در رفتار ایشان قابل دریافت بود .در نگاه به فرهنگ با جتنی تفاوت چندانی ندارد .اما تفاوتش با جنتی در این است که جنتی هم از بیوت علما بود و هم خودش فرزند حوزه بود.همین ویژگی نوعی حیا در مواجهه با بزرگان دین را بر ایشان حاکم کرده بود و تلاش می کرد مراجع را مقابل خود حس نکند. این رفتار توسط لیبرالها و اصلاح طلبها عقب نشینی قلمداد می شد .اما جنتی هم کار خود را می کرد وهم درگیر نشدن برایش موضوعیت داشت. اما صالحی امیر ی از سعه صدر کمتری برخوردار است و پیش بینی می شود به زودی با جریان انقلابی کشور و بزرگان حوزه به رویاروئی برسد.اگر این تقابل و رویاروئی در ماهای منتهی به انتخابات خود نمایی کند معنی اش این است که رئیس جمهور برای ارشاد یک فرد"جسور "می خواسته که قطب بندی های حداکثری در انتخابات کارکرد خود را داشته باشد.

📱#رصدروز
https://t.me/RASAD2/15

🅾https://telegram.me/rasad2

📝 یادداشت کیهان #قسمت_اول
✍🏻محمد ایمانی

🔶دولت از کجا به اشتباه رفت⁉️

🔻1- «تناسب»، رکن اعتدال و عدالت است. براین مبنا می‌توان پرسید نسبت دولت یازدهم باعدالت و اعتدال چیست؟ به نظر می‌رسد تناسب از جهات مختلف در دولت یازدهم رعایت نمی‌شود. عدالت را قرار گرفتن هر چیز سر جای خود دانسته‌اند و اعتدال، نسبت درست با ارزشها به دور از افراط و تفریط است. به این معنا نسبت‌های صحیح در چیدمان دولت و چرخه کار آن برقرار نشده و بنابراین کمتر می‌توان از عدالت و اعتدال سراغ گرفت؛ دقیقاً از همین جاست که ارزیابی بخش معتنابهی از مردم و صاحب نظران درباره دولت، با رئیس جمهور و برخی هم‌نشینان نزدیک او تفاوت می‌کند. حلقه خاص دولتی‌ها مدام به خویش مرحبا و احسنت می‌گویند و شاکی‌اند که چرا نسبت به آنان شکرگزاری نمی‌شود؛ اما در مقابل با نقدهای جدی نه فقط از سوی منتقدان بلکه حتی حامیان روبرو هستند.
@Rasad2
اتفاقاً برخی حامیان نیز بر سر به هم ریختگی «تناسب» و «عقلانیت» در دولت، دلواپسی‌های جدی دارند. بسته به اینکه چه قدر این نقدها درست و اساسی باشد، ضرورت «ترمیم تیم کابینه» یا «تغییر مربی و مدیر آن» اهمیت پیدا می‌کند. آن‌گاه از مسیر همین بحث می‌توان به ترسیم صورت‌بندی متناسب برای «دولت دوازدهم» و رئیس آن رسید.
2- آقای فرشاد مؤمنی اقتصاددان اصلاح‌طلب و منتقد دولت سابق است که در انتخابات 88 در ستاد میرحسین موسوی بود و از دولت یازدهم حمایت کرده است. او چند بار به تفصیل گفت که «لیبرال‌های ناتوان و مغرور، تصمیم‌گیران اصلی اقتصادی دولت هستند، همچنان بر مدار سیاست شکست خورده تعدیل اقتصادی (دولت سازندگی) و تحمیل افزایش قیمت‌ها بر گرده طبقات ضعیف تصمیم‌سازی می‌کنند و یک کارشناس اقتصادی کاربلد در اطراف رئیس‌جمهور نیست». وی اما پریروز با اشاره به تصمیم جدید دولت برای جدایی سازمان برنامه‌ریزی و امور استخدامی، دست روی ضعف راهبردی‌تر در دولت گذاشت و در روزنامه اعتماد نوشت «بزرگ‌ترین کانون اشتباهات راهبردی در دولت فعلی، برخورد سهل‌انگارانه با مسئله هدفگذاری است. وقتی که تکلیف هدف یا اهداف مشخص نشده باشد، دستکاری اجرایی و شیوه سازماندهی دولت، جز به هم ریختگی و آشفتگی و ایجاد هزینه‌های جدید، دستاوردی نخواهد داشت». آیا می‌توان این حامی دلواپس دولت را هم به سیاق ادبیات آقای روحانی «بی‌سواد، بی‌شناسنامه، مزدور، کاسب تحریم، کودک صفت، حسود، بزدل، ترسو، جیب‌بر، بی‌قانون، مستضعف فکری، بیکار، متوهم، غوطه‌ور در فساد، سوء استفاده‌گر، خرابکار، عقب‌مانده، تازه به دوران عصر رسیده، عصر حجری، هوچی‌باز، منفی‌باف، یأس‌آفرین، ناشکر و...» لقب داد❓

🅾https://telegram.me/rasad2

🅾https://telegram.me/rasad2

📝 یادداشت کیهان #قسمت_دوم
✍🏻محمد ایمانی

🔶دولت از کجا به اشتباه رفت⁉️

3- یک بار دیگر تحلیل دقیق این اقتصاددان را مرور کنید؛ برخورد سهل‌انگارانه با هدفگذاری به عنوان کانون اشتباهات راهبردی در دولت، مشخص نبودن هدف و تولید آشفتگی به خاطر همین برخورد سهل‌انگارانه. خروجی این اشتباه راهبردی، فرافکنی‌های 8-9 ماهه گذشته در تغییر و تحریف هدف اصلی مذاکرات هسته‌ای است.
@Rasad2
دولتمردی سهل‌انگار، 17 خرداد 94 می‌گفت «وقتی می‌گوییم باید تحریم‌های ظالمانه رفع شود، بعضی‌ها چشمانشان زیاد نچرخد. تحریم باید از بین برود تا سرمایه بیاید و مشکل محیط زیست، اشتغال، صنعت و آب خوردن مردم حل شود، منابع آبی زیاد شود و بانک‌ها احیا شوند» و «همه تحریم‌های بانکی و مالی، بالمره (یکباره) در روز اجرای توافق برداشته خواهد شد» اما اکنون با تقلیل همه آن انتظارات خودساخته و تحریف مواضع منتقدان ادعا می‌کند «اگر هواپیما بخریم، می‌گویند لوکس است و اگر نخریم، می‌گویند نتیجه برجام چه شد؟» یا اینکه «غاصب را بیرون کردیم و درب باغ به روی مردم باز شده، یک عده کودک به درب باغ آمده‌اند و می‌گویند سیب و گلابی کجاست که ما میل کنیم. ما باغ را از دست غاصبان درآوردیم و درخت را کاشته‌ایم و باغ آماده باروری است. آیا صبر برای باروری باغ لازم نیست؟» خب! پس چرا وعده گشایش 100 روزه اقتصادی به مردم دادید؟ اگر مردمی به جای 100 روز، تا به امروز قریب 1200 روز صبر کردند و شنیدند که «4 سال دیگر صبر کنید»، چه تضمینی هست که مهر 1399 به آنها گفته نشود «یک 4 سال دیگر زمان لازم است تا برجام به ثمر بنشیند»؟! آیا به اعتبار همین سهل‌اندیشی‌ها و سهل‌انگاری‌ها نبود که دولتمردان ظرف 3 سال گذشته همه رؤیاها و آرزوهای خود را در سبد وزارت خارجه (توافق) چیدند و دست روی دست گذاشتند که این تخم‌ها کی جوجه می‌شود. اکنون که آخرین پاییز دولت یازدهم رسیده و از جوجه‌ها خبری نیست، تازه رئیس جمهور محترم به صرافت افتاده، کابینه را ترمیم کند؛ آن هم نه از وزارتخانه‌هایی مانند صنعت، راه و شهرسازی (مسکن)، رفاه و کار، نفت، اقتصاد، جهاد کشاورزی و... که برخی از آنها را - به اعتبار نقش و سهم‌شان در کابینه ائتلافی - گویا توپ هم نمی‌تواند تکان بدهد، بلکه از وزارت ورزش و ارشاد.

4- آقای مؤمنی تنها حامی دلواپس دولت نیست. پیش از وی، غلامحسین کرباسچی- که دیدگاه اقتصادی حزب متبوع او، مورد اعتراض امثال فرشاد مؤمنی است اما در ائتلاف اعتدال! با هم جمع شده‌اند- برای دولت اظهارنگرانی کرد. دبیرکل کارگزاران اردیبهشت 94 به روزنامه شرق گفت «آیا دلمان نباید شور بزند. نمی‌شود معاون و وزیر باشیم اما استدلال ما این باشد که اگر بودجه دادند کار می‌کنیم و اگر ندادند، کار نمی‌کنیم!
@Rasad2
خطاب به وزیر راه گفتم بعد از چند سال بازنشسته خواهید شد و با خانواده به سفر خواهید رفت. اما اگر در همین ترافیک متوقف شوید، آیا نوه‌های شما نخواهند گفت در دوره وزارت خود چه کاری انجام دادید؟ باید دلمان بیشتر از این چیزی که هست، شور بزند. البته مثال وزارت راه را زدم اما بقیه وزارتخانه‌ها مثل وزارت کار و دیگران هم همین گونه است. دولت باید ابتکار به خرج دهد و فکری در این باره بکند... اینکه تعدادی آدم خسته و سالخورده بنشینیم و بلند شویم که نمی‌شود! فرض کنید مناقشه هسته‌ای هم حل شد، بعد از آن چه؟ این بی‌تحرکی‌ها، آدم را برای دولت نگران می‌کند. چشم بر هم گذاشتیم و نصف مهلت دولت گذشت». این هم یک بی‌سواد مسئله‌دار و معلوم‌الحال دیگر(!) که البته چون به فصل انتخابات رسیده‌ایم، فتیله نگرانی‌ها را پایین کشیده است؛ بی‌آن که ذره‌ای تغییر در گردش کار دولت نسبت به اردیبهشت 94 پدید آمده باشد.

👇🏻👇🏿👇🏻👇🏿👇🏻👇🏿👇🏻👇🏿

🅾https://telegram.me/rasad2

📝 یادداشت کیهان #قسمت_سوم (پایانی)
✍🏻محمد ایمانی

🔶دولت از کجا به اشتباه رفت⁉️

5- گواهی و شهادت بعدی را باید از سخنگوی دولت اصلاحات گرفت. عبداله رمضان‌زاده تیر ماه 95، یک چالش راهبردی‌تر را درباره ناکارآمدی شماری از وزرا پیش کشید و به روزنامه وقایع اتفاقیه گفت «مشکل عمده‌ای که آقای روحانی در این 3 سال با آن دست به گریبان بود، نداشتن سابقه در کارهای اجرایی است و به همین خاطر از نیروهای اجرایی و با تجربه کشور شناخت کمتری داشت و به خاطر همین نقطه ضعفش، برخی برنامه‌های او به نتیجه نرسیده است». یک بار دیگر با دقت بخوانید! این قضاوت طیفی است که دست کم 2 بار علناً گفته‌اند دولت را «رحم اجاره‌ای» خود می‌دانند و بنابراین از روحانی در انتخابات اردیبهشت 96 حمایت می‌کنند. رئیس دولتی که «سابقه کار اجرایی ندارد- ندارد نه اینکه سابقه کمی دارد- مناسب هر کار دیگری باشد، تناسبی با ریاست و مدیریت دولت ندارد چرا که طبق قانون اساسی اصالتاً باید مدیر و مدبر باشد. نام این نقیصه را صرفاً نمی‌توان «نقطه ضعف» گذاشت، بلکه چنین مدیری ذاتاً «اشتباهی» است و با جایگاه مدیریتی مذکور تناسب ندارد. از بطن همین عدم تناسب است که سهل‌اندیشی در هدفگذاری و وعده دادن، چینش برخی وزیران خسته و ناکارآمد، به هم ریختگی اجرایی، هزینه تراشی‌های جدید، غفلت از گذران شتابان مهلت‌ها، والنهایه اضطراب ناشی از بیداری ناگهانی و رگبار اتهام و اهانت به منتقدان، پدیدار می‌شود.
@Rasad2
6- ترمیم کابینه از جنسی که در روزهای اخیر مشاهده می‌شود، نوعی ضعیف‌کشی و فرافکنی مسئولیت است. صرف نظر از کارنامه وزرای «مستعفا»! حقیقت مطلب درباره دولت همان است که شاعر گفته است «خانه از پای بست ویران است- خواجه در بند نقش ایوان است»؛ یا به قول دیگری «گر حکم شود که مست گیرند-در شهر هر آنچه هست گیرند».

کاش دولت شجاعت داشته باشد و از مثلاً 10 هزار شهروند نظرسنجی کند که؛ اولاً چه قدر این ترمیم را جدی یا سرگرمی می‌دانید؟ ثانیاً اولویت تغییر از نگاه شما این 3 وزیر بودند یا مثلاً وزرای صنعت، راه و شهرسازی، رفاه و کار و نفت؟ ثالثاً به نظر شما با این ترمیم، رشد و رونق اقتصادی پدید می‌آید، اشتغال و مسکن درست می‌شود و یا مشکل محیط زیست و آب خوردن و بد عملی بانک‌ها برطرف می‌گردد؟
اگر دولت را به چشم یک تیم ببینیم، واقعیت این است که ترمیم آن، گاه به جابه‌جایی چند «بازیکن» است و گاه به تغییر «مدیر» و «مربی» و «برنامه» آن. در صورت تکرار مطلق ناکامی‌ها، بی‌انصافی است که مدیر و مربی، تقصیرها را پای حلقه ضعیف‌تر- بازیکنان- بنویسند و از خود رفع مسئولیت کنند؛ آن هم در حالی که آقای مربی 39 ماه فرصت تغییر و ترمیم داشت اما هیچ کاری برای تیم آشفته و در حال گل خوردن مدام نکرد؛ صرفاً به این امید که یک «فوروارد» (وزارت خارجه) می‌تواند جور تیم بیست و چند نفره را بکشد!
@Rasad2
7- وقتی مربی نامناسب، هیچ هدف و برنامه و تقسیم کار درستی را برای تیم تعریف نمی‌کند یا اصرار دارد بازیکنان خسته و سالخورده را به خدمت بگیرد و اساساً با اسلوب بازی ناآشنا باشد، طبیعتاً به سمت «اتلاف فرصت‌»ها کشیده می‌شود و می‌کوشد با حاشیه‌سازی و جنجال و دامن زدن به دو قطبی‌های کاذب یا تحریف نقدهای منتقدان زمان باقی مانده را «وقت‌کشی» کند. اعلام توافق برجام در 23 تیر ماه 94 و اجرای آن در دی ماه همان سال، پایان عرضه همه آن چیزی بود که دولت و رئیس جمهور در چنته داشت. سیمای دلفریبی که ظرف 2 سال و نیم از توافق با شیطان بزرگ ترسیم شده بود، اشتیاقی را پدید می‌آورد که تنها در مرحله حرمان و هجران دوام داشت؛ وصال و کنار زدن نقاب از چهره واقعی آمریکا همان و احساس انزجار و تنفر همان! با تأسف تمام باید گفت وضعیت برخی دولتمردان پس از برجام، حکایت از اینجا مانده و از آنجا رانده است. یعنی به امید جلب ترحم آمریکا، اغلب کارهای شدنی برای بهبود وضعیت را معطل گذاشتند و فرصت‌سوزی کردند. در چنین شرایطی، هر روز از 7 ماه باقی مانده تا انتخابات برای این دولتمردان به سختی می‌گذرد.

📺 انتقاد بی‌سابقه سردبیر صدای آمریکا از #منوتو ❗️

⛔️پشت پرده ساخت برنامه به اصطلاح طنز #شبکه_نیم (مسخره کردن مسئولان ایرانی) در من و تو با حمایت رژیم صهیونیستی


📱#رصدروز
https://t.me/RASAD2/20