رصد روز

📝اصلاحات با واكر!

🔻اعظم طالقانی در حالی كه به سختی و با واكر راه می‌رفت، هفته گذشته برای ثبت‌نام به عنوان كانديدای رياست جمهوری به وزارت كشور رفت. او گفت: آمده‌ام تا تكليف رجل سیاسی و امكان رياست جمهوری زنان در ايران مشخص شود. در حالی كه او اگر مرد هم بود، رد صلاحيت می‌شد. رئيس قوه مجريه بايد توانایی راه رفتن مستقل را كه داشته باشد، نه؟ موضوع مهم در اينجا «راه رفتن» است و نه «مرد بودن».

🔻از سویی او سابقه كار اجرایی ندارد و طبیعی است صلاحيتش برای رياست اجرایی كشور رد شود. سابقه سياسی او هم نشان از نظراتی می دهد كه طبيعتاً تأييد صلاحيت او را با مشكل جدی مواجه خواهد ساخت. بنابراين اگر قرار است تكليف «رجل سياسی» با كانديداتوری یک زن روشن شود، آن زن حتماً اعظم طالقانی نمی‌تواند باشد؛ چه آنكه او اگر به ‌جای «خانم» طالقانی، «آقای» طالقانی هم بود، صلاحيتش رد می‌شد.

🔻ربط دادن رد صلاحيت به جنسيت، در مورد كسی كه مشكل جسمی ‌ دارد و سابقه كار اجرایی اش هم در حد مدیریت یک مدرسه است، برای من تصوير مناسبی است از همه‌ تقلاهای اصلاح‌طلبان برای سياسی كاری به اسم دفاع از حقوق زنان. انديشه ی اصلاح‌طلبان ايران برای دفاع از حقوق زنان هميشه با واكر و به سختی جلو آمده، چون بضاعت فكری‌شان محدود بوده است. وقتی هم به نتيجه نرسيدند، فكر كرده‌اند طرف مقابل مقصر بوده است.

🔻به عنوان مثال، اصلاح‌طلبان كلی انرژی گذاشته‌اند كه زنان برای ديدن مسابقات مردان بايد بتوانند به ورزشگاه‌ها بروند. ‌طبيعی است كه حقوق زنان در ورزشگاه‌های زنانه و فضاهای ورزشی ای است كه ندارند و نه تماشای مسابقات مردان از نزدیک. حضور در استادیوم های مردان دغدغه ی چند درصد زنان ایرانی است؟

🔻مثال‌ها زياد است؛ برای تأييد صلاحيت فلان خانم كشف حجاب كرده همه ی توان سياسی و رسانه‌ای‌شان را می‌گذارند؛ شعار اشتغال زنان سر می‌دهند، اما برای تأمين زندگی و ايجاد اشتغال مناسب هزاران زن بی سرپرست و بدسرپرست هيچ برنامه‌ای ندارند. همين روزها مدام سخن از رياست جمهوری زنان می‌گويند، اما هيچ وقت فكر نمی‌كنند همه ی دوره‌هایی كه دولت را در دست داشتند، یک زن در حد وزير هم نداشته اند؛ پس ديگر ژست تعيين تكليف رجل سياسی‌شان برای چيست؟ چطور زنی را برای وزارت هم تربيت نكرده‌اند، اما دنبال رياست جمهوری زنان هستند؟

🔻شهيندخت مولاوردی، معاون امور زنان رياست جمهوری هم به تقدير توئيتری از اقدام اعظم طالقانی می‌پردازد و می‌نويسد: «مثل دوره‌های قبل جور ديگران را اين بار با عصا كشيد تا پيامی را به همگان خصوصاً مردان و مسئولان برساند كه زنان شايسته اين مملكت را هم ببينند.» مولاوردی معاون رئيس‌جمهوری است كه در هيئت وزيرانش یک زن هم حضور ندارد و فکر نمی کند پیام حضور یک خانم ۷۴ ساله ی با تحصیلات نه چندان عالیه و بدون سابقه ی اجرایی برای نامزدی ریاست جمهوری نمایش ناتوانمندی زنان است و نه امر دیگری! حضور او یعنی زن شایسته ی ریاست جمهوری نداریم؛ اگر نه که بجای طالقانی او می آمد دیگر!

📍مثال‌ها زياد است و نمی‌شود همه را گفت، اما اصلاح‌طلبان در مسير دفاع از حقوق زنان هميشه با واكر راه رفته و تقصير را گردن زمين كج انداخته‌اند. كاش باور می‌كردند زنان ابزار سياسی كاری‌های آنان نيستند.

روزنامه ی جوان / ۲۹ فروردین ۹۶

❇️ #رصد و تحلیل‌های سیاسی
➿T.me/joinchat/CaiV8T9EKnS7n6rrg6-4Tw

229 views13:54