الهی!
روزگاری تو را می‌جستم خود را می یافتم،
اکنون خود را می‌جویم
تو را می یابم
ای محب را یاد و انس را یادگار،
چون حاضری این جستن به چه کار؟

 #خواجه_عبدالله_انصاری
#ذکر_شب
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

«بایزید بسطامی» را گفتند :
اگر در روز رستاخیز خداوند بگوید چه آورده ای
چه خواهی گفت؟
بایزید گفت :
وقتی فقیری بر کریمی وارد میشود
به او نمیگویند چه آورده ای، بلکه میگویند
چه میخواهی...

#بایزید_بسطامی
#ذکر_شب
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

توضیح تعدادی از اصطلاحات بودیسم

نیروانا: بودا برای نیروانا معانی مختلفی تعریف کرده
نیروانا یعنی آرامش مطلق

دارما: آموزه های بودا

کارما:
کارما یعنی نتیجه اعمال انسان؛ که اگر خوب باشد موجب سعادت و اگر بد باشد موجب گرفتاری او می شود.
بودا در متنی معروف به سبد گفتارهای تدریجی aṅguttaranikāya  در مورد کارما می‌گوید:
من صاحب اعمال خویشم، میراث‌دار کردارهای خویش، زاده اعمال خود، در پیوند با کردار خویش، و متکی بر اعمال خود می‌زیم، و هر فعلی که انجام می‌دهم، نیک یا بد میراث آن به من می‌رسدفرد، بایستی همواره بر این اصل فکر کند.

سمساره یا تناسخ: چرخه تولد مجدد که از طریق بیداری یا درک واقعیت راستین، رسیدن به رهایی یا نیروانا صورت می‌گیرد

چهار حقیقت شریف: چهار حقیقت شریف را آموزه اصلی سنت بودایی دانسته‌اند که قالبی مفهومی برای تمامی اندیشه‌های بودایی به‌ دست می‌دهد. این چهار اصل، سرشت رنج (dukkha)، علت آن، توقف رنج، و راهی که به گسست از رنج می‌انجامد را توضیح می‌دهند.

راه اصیل هشتگانه

راه رهایی از رنج در هشت چیز خلاصه می‌شود که به آن راه اصیل هشتگانه گفته می‌شود. این راه اصیل هشتگانه که نسخهٔ تجویز بیداردل (بودا) برای درمان رنج‌هایی است که همه موجودات دچار آن هستند، خود در سه بخش «اخلاق‌مندی (شیلا)»، «تمرکز روانی (سامادی)» و «بینش (پرگیا)» دسته‌بندی می‌شود، که هستهٔ تمرین‌های روحانی آیین بودا را می‌سازند.

سوتراها

سوتراها مجموعه نوشته‌هایی است که از سخنان بودا جمع‌آوری شده.

ماهایانا: در بودیسم دو شاخهٔ اصلی وجود دارد. نام آن‌ها هینهَ یانَه و مهایانَه است. یانه در سانسکریت یعنی راه. هینه یعنی کوچک و محدود و کهتر. مها یعنی بزرگ و مهتر. در فارسی می‌شود آن‌ها را کهراه و مهراه ترجمه کرد. ماهایانا به طور تحت اللفظی، گردونهٔ بزرگ یکی از مکتب‌های آیین بودایی است که پیروان آن در چین، کره، ویتنام، و ژاپن اکثریت دارند.

ترواده: (Theravāda) کهن‌ترین شاخه باقی‌مانده بودایی است. این کلمه از زبان سانسکریت گرفته شده و به معنای تعلیم بزرگان می‌باشد. این شعبه از بودیسم بسیار محافظه‌کار بوده و نسبت به باقی شاخه‌های سنتی، به بودیسم اولیه نزدیک‌تر است.

وَجره‌یانه: (Vajrayana) که بودیسم تانتری نیز نامیده می‌شود، شاخه‌ای از بودیسم است. وجره‌یانه جنبه‌های صوفیانه دارد و خاستگاه آن از هند است.

سیدارتا: واژه سیدارتا به معنی کمال جو است.

بودا: "فردِ بیدار" به معنی «بیدار شده» است و به کسِ «روشنیده» یا بودی گفته می‌شود.

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزه‌سرشت
که گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشت

همه کس طالبِ یارند چه هشیار و چه مست
همه جا خانهٔ عشق است چه مسجد چه کِنِشت

سرِ تسلیمِ من و خشتِ درِ میکده‌ها
مدعی گر نکند فهمِ سخن، گو سر و خشت

ناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ ازل
تو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت

نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بس
پدرم نیز بهشتِ ابد از دست بهشت

حافظا روزِ اجل گر به کف آری جامی
یک سر از کویِ خرابات بَرَندَت به بهشت

#حافظ
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

انسان نرم و لطیف زاده میشود و هنگام مرگ خشک سخت میشود.
گیاهان نیز چون سر از خاک برآرند ، نرم و لطیف اند و هنگام مرگ خشک و شکننده.

پس هر که سخت و خشک است مرگش نزدیک و هر کس نرم و منعطف است سرشار از زندگی.
سخت و خشک میشکند و نرم و منعطف باقی میماند و این است راز جاودانگی.

#لائو_تزو
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

روسپی‌گری مقدس

همانطور که گفته شد در ارمنستان کهن به ایزدبانو آناهیتا عشق و علاقه ی وافری داشتند و به افتخار او پرستشگاه های پرشماری برپا ساخته بودند.
مشهورترین اینها در اکیلیسنه بود که در آن کنیز های مرد و زن فراوانی را جهت خدمت به ایزدبانو گماشته بود.
استرابو از وجود رسم روسپی‌گری مقدس نیز یاد میکند که در آنجا برقرار بود؛ به طوری که بزرگان شهر، دوشیزگان خود را وقف خدمت به این ایزدبانو میکردند و آن دختران تا زمانی که با فردی مزدوج شوند، در آنجا به خدمت‌رسانی مشغول بودند و جالب اینکه کسی از به همسری گرفتن آنان رویگردان نبوده است.

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

اصلاح جهان در گرو عمل به دستورات انبیای الهی است

🔹 پایگاه اطلاع رسانی اسراء: «مالخاز سونگولاشویلی» اسقف اعظم گرجستان و عضو شورای باپتیست های آمریکا و اروپا با حضور در بیت آیت الله العظمی جوادی آملی با معظم له دیدار و گفتگو کرد.
آیت الله العظمی جوادی آملی در این دیدار بیان داشتند: آنچه لازمه مشترک جهان بشریت کنونی است انبیاء به اتفاق گفته اند،آنچه در جریان #غزه و امثال غزه می گذرد برخلاف همه ادیان الهی است.
آنچه که بین ادیان هست تفاوت درجات عالیه خود انبیاء است هیچ اختلافی بین انبیاء نیست، الآن اگر فرمایش عیسای مسیح (سلام الله علیه) درست اجرا بشود جهان اصلاح خواهد بود، منتها اگر بیانات نورانی پیغمبر اسلام (علیهم الصلاة و علیهم السلام) عمل بشود روشن تر خواهد بود.

🔹 خداوند می فرماید اگر غیر از دنیا خبری نباشد و اگر جهان فقط دنیا باشد بدون حساب و کتاب، می شود باطل و لغو و بیهوده، چون هر کسی هر کاری بکند بی حساب و کتاب خواهد بود آنکه دنیا را با تمام نظم های علمی آفرید فرمود دنیای بی آخرت بازیچه است که هر کس هر کاری بکند بکند و حساب و کتاب نداشته باشد و ما بازیگر نیستیم ﴿ما بَینَهُما لاعِبین﴾؛ اگر غارتگران و خونریزان #غزه، یک؛ با خدمتگزاران جامعه، دو؛ اینها همه بمیرند و هیچ خبری نباشد نه او کیفر ببیند و نه این پاداش، می شود بازیچه! خدا می فرماید ما بازیگر نیستیم.

🔹 در مورد مرگ و زندگی نیز درست است که مرگ و زندگی است ولی مرگ و زندگی به دست یک حکیم است، انسان تا زنده است برابر کارهای دقیق طبّی و علمی است، وقتی هم که مرگ رخ می دهد برابر قوانین دقیق طبی است، اینها گزاف و اتفاق و ریخته در بیابان نیست، این طبیعتی که شما می گویید خود این طبیعت یعنی آسمان و زمین مخلوق خداست.
لذا فرمود فقط اینها روی #گمان حرف می زنند نه روی #علم، این خیالبافی های باطل هم مخالف با ره آورد آدم (سلام الله علیه) است هم مخالف با ره آورد خاتم (سلام الله علیه) است هم مخالف با انبیای دیگر.

🔹همه انبیاء آمدند گفتند جهان منظم آن قدر منظم است که «اَبروی تو گر راست بدی کج بودی»، این حرف همه انبیاء است، ما در مشترکات باهم هستیم، حرف های مسیح (علیه السلام) همین است، حرف های انبیای دیگر(علیهم اسلام) همین است، البته تفاوت درجات محفوظ است، اما این حرف ها #اگر_عملی_بشود جهان گلستان خواهد بود، لذا قرآن کریم بعضی از معجزات دین مسیح را جهانی می داند و نمی گوید معجزه عیسی(سلام الله علیه) برای مسیحی ها است بلکه می فرماید ﴿وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آیةً لِلْعالَمین‏﴾، یعنی عیسی و مریم دو تایی که یکی مادر بشود بدون همسر، یکی پسر بشود بدون پدر این #معجزه_جهانی است ﴿وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آیةً لِلْعالَمین‏﴾، نه «آیةً للمسیحی ها»!
ما امیدواریم که این بیانات در روزی جهانی بشود چه اینکه علماً جهانی است عملاً جهانی بشود تا ما نه آن خاطره تلخ #غزه را ببینیم و نه #جنگ_های_نیابتی مقطعی را.

🔹 اصرار رهبران الهی(علیهم السلام) این است که خود را بشناس تا جهان را بشناسی و جهان را بسازی، ای انسان، تو مثل یک درختی نیستی که بمیری و هیزم بشوی، بلکه یک پرنده ای هستی که تا کوه قاف به عنوان سیمرغ طلبی پرواز می کنی ... امیدواریم روزی جامعه بشریت از خواب بیدار بشود و بیدار زندگی کند، نه بیراهه برود و نه راه کسی را ببندد.

🔹 اسقف اعظم گرجستان ضمن ابراز خوشحالی از دیدار با آیت الله العظمی جوادی آملی بیان داشت: من با قلب و روحم جملات شما را تأیید می کنم و این جملات شما را با عشق در قلب خودم نگه می دارم.

↙️ مطالعه کامل:
https://news.esra.ir/fa/w/2361221

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

در اندیشه های کهن مردمان هندوایرانی، عمل قربانی ارزش و اعتباری درخور داشت.

چنین تصور میشد که این مناسک منابعی سرشار میباشند که هم ایزدان و هم مردمان را در انجام وظایف و روزمرگی هایشان یاری میبخشند.
برای نمونه همانطور که پهلوانان بزرگ برای شکست دشمنان خود میبایست به درگاه ایزدان قربانی میدادند و از آنان یاری میجستند، خود ایزدان نیز برای پیروزی در برابر هماوردان دیوشان نیازمند قربانی بودند.

این مفهوم همانگونه که در کهن ترین متون هندی یعنی وداها، در مرکز مناسک دینی جای دارد، در میان ایرانیان نیز چنان ریشه دواند که با وجود تلاش های زرتشت جهت منع مردمان از تقدیم قربانی های خونین به ایزدان، با راهیابی تدریجی برخی اندیشه های کهن به کیش جدید، عمل قربانی نیز به عنوان عضوی جدایی ناپذیر از آیین مزدیسنا درآمد.

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

نومید مشو ای جان
در ظلمت این زندان
کان شاه که یوسف را
از حبس خرید آمد

#مولانا
#دیوان_شمس
#ذکر_شب
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

🍃🍁 "سپندارمذگان" 🍁🍃
جشنی برای گرامی‌داشت
زن و زمین

جشن سِپَندارمَذگان یا اِسپَندگان یا اِسفَندارمَذگان یکی از جشن‌های ایران باستان است که در ۵ اسفند گاه‌شمار یزدگردی و ۲۹ بهمن‌ گاه‌شمار خورشیدی برای گرامی‌داشت جایگاه زن، زمین و مادر برگزار می‌شود.

این جشن ریشه در شاهنشاهی هخامنشی دارد. ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده‌است که ایرانیان باستان، پنجم اسفند را روز بزرگداشت زن و زمین می‌دانستند.

در گاه‌شماری یزدگردی(ساسانی) و گاه‌شماری اوستاییِ نو، هر ماه ۳۰ روز بوده‌است و ۵ روز به آخر سال اضافه می‌شده‌ است. در این تقویم هر روزی از ماه به جای اعداد، اسم مخصوصی دارد و در روزی که اسم ماه و روز با یکدیگر هم‌سان می‌شود جشنی برگزار می‌شود. روز ۵ام هر ماه اسپند نامیده می‌شود و در ۵‌ام ماه اسپند جشن سپندارمذگان برگزار می‌گردد. در این روش نامگذاری ۳۰ روز ماه به دلیل داشتن فقط ۳۰ اسم برای هر روز از ماه با گاه‌شماری هجری خورشیدی با ماه‌های ۳۱ روزه هماهنگی و امکان تعریف ندارد، لذا در گاه‌شمار خورشیدی ۶ روز پیشتر برای هر جشن در نظر گرفته می‌شود.

واژهٔ «سپندارمذگان» ریشهٔ در فرهنگ اوستایی دارد و به واژهٔ «سپندآرمیتی»(SpentaArmaiti) و نیز واژه پهلوی سپندارمت(Spandarmat) به معنی خِرَدِ کامل باز می‌گردد.

سپندآرمیتی به باور ایرانیان باستان یکی از امشاسپندان (یاوران اهورامزدا) بوده، «امشاسپند بانو» نیز لقب گرفته و نماد دوست‌داری، بردباری و فروتنی است.
بنا به گفتهٔ ابوریحان اسپندارمَذ، ایزد موکل بر زمین و ایزدِ پشتیبان و نگاهبان زنانِ شوهر دوست و پارسا و درست‌کار بوده و به همین مناسبت این روز، جشن زنان، نامگذاری شده و مردم برای گرامی‌داشت زنان، به ایشان هدیه می‌دادند و بخشش می‌کردند.
گفته می‌شود که در این روز زنان از انجام هر کاری بازداشته می‌شدند و کلیه امور، به دست مردان خانواده انجام شده و اعضای خانواده برای سپاس از همسران و بانوان خانواده خود، هر یک در اندازهٔ توان برای زنان پاکدامن و فروتن خود دهش‌ها و پیش‌کش‌هایی تدارک می‌دیدند و به پاس زحمات یکساله‌شان تقدیم آنان می‌کردند.

همچنین سپندارمذ لقب ملی زمین است؛ یعنی گستراننده، مقدس، فروتن.
زمین نماد باروری است، چون با فروتنی، تواضع و گذشت زندگی را به همه زیست‌مندان هدیه می‌کند. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسفندگان (اسپندگان) را به‌عنوان نماد تمایلات مادرانه و باروری می‌پنداشتند.

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

📽 جشن ِ سده


گوشه‌ای از سخنان استاد ابراهیم پورداوود دربارهٔ پیشینهٔ جشن سده در مستند «جشن سده در میان زرتشیان کرمان»

ساختهٔ منوچهر عسگری‌نسب، ۱۳۵۰


#جشن_سده
#استاد_ابراهیم_پورداوود
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU