من پیر فنا بدم جوانم کردی

من مرده بدم ز زندگانم کردی

می ترسیدم که گم شوم در ره تو

اکنون نشوم گم که نشانم کردی

_-_-_---♥️ ♥️ ♥️---_-_-_

#مولانا
#شعر
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

«دهـان بـربَنـد‌‌ و بـگـشـا روزن دل»
🌿🌱

#مولانا
#شعر
#بفرمائید_مشاعره✍️
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

🍃 موسیقی بیکلام Nirvana اثری از Music From The World Of Osho 🍂

این در واقع حرف "و" هستش که در خوشنویسی اسلامی و فارسی، با یک "کلاه" روی اون نشون داده شده،چرا؟ این همون کلاهی هست که صوفیان سرشون میکنند، و اگر دقت کنید ظاهرش به شکل کسی هست که سر و بدنشو خم کرده و مشغول عبادته، که در واقع نماد بندگی و حقیر بودن بنده در برابر خدا هستش. در عرفان و تصوف حرف "و" نمادی از وحدتِ و در معنای عمیق تر به وحدانیت خداوند اشاره داره. این حرف میتونه نماد اتصال و پیوستگی بین مخلوقات و خالق باشه همچنین در بسیاری از متون عرفانی، از حرف "و" به عنوان رمز اتصال و عشق بین خدا و انسان یاد می شه.

اینو نیم ساعت پیش ی جایی خوندم خیلی خوشم اومد گفتم واسه شمام بزارم،امیدوارم دوست داشته باشید👌🌿

#مولانا
#عرفان
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

سعدی! چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو

ای بی‌بصر! من می‌روم؟ او می‌کشد قلاب را

#موسیقی
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

حساس بودن یعنی احساس لطیف نسبت به همه چیز داشتن: کمک کردن به حیوانی که زجر می کشد، کنار انداختن سنگ از روی جاده زیرا بسیاری پا ها برهنه از آن جا عبور می کنند، برداشتن میخ از جاده زیرا امکان دارد چرخ اتومبیلی را پنچر کند. حساس بودن یعنی نسبت به مردم پرندگان گل ها و درخت ها احساس داشتن نه به خاطر آن که متعلق به شما هستند بلکه بدان علت که از زیبایی خارق العاده آن ها آگاه هستید. این حساسیت چگونه به وجود می آید؟
لحظه ای که شما حساس باشید طبیعتاً گل ها را با خشونت نمی چینید، بلکه میل شدید به آزار نرساندن یعنی احترام واقعی و عشق به چیز ها و انسان ها در شما به وجود خواهد آمد. دوست داشتن در زندگی بسیار اهمیت دارد اما منظور از دوست داشتن چیست؟ وقتی شما کسی را دوست داشته باشید زیرا آن شخص در مقابل شما را دوست دارد مطمئناً این عشق محسوب نمی شود. دوست داشتن یعنی دارای احساس خارق العاده محبت بودن بدون خواستن چیزی در مقابل آن. ممکن لست شما خیلی باهوش باشید، تمام امتحانات را با موفقیت بگذرانید، درجه دکترا بگیرید و مقام بالایی کسب کنید اما اگر این حساسیت را نداشته باشید و عشق ساده را احساس نکنید قلب شما خالی خواهد بود و در زندگی احساس بدبختی خواهید کرد. کرد.


#کریشنامورتی
#فرهنگ_آموختن_و_عشق_ورزیدن
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

زیگموند فروید:

شفا از فراموشی حاصل نمی شود، از یاد آوری بدون احساس درد حاصل می شود این یک فرایند است

👌✨

جمله حقی بود

#زیگموند_فروید
#پند
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

«میدانم اگر قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم دنیا تمام تلاشش را می کند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند همه ی ما شبیه یکدیگریم»

#داستایفسکی
#قمارباز
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

چند باشی عاشق صورت بگو

طالب معنی شو و معنی بجو

‌

صورت ظاهر فنا گردد بدان

عالم معنی بماند جاودان

#شعر
#مولانا
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

«ای قوم به حج رفته کجایید کجایید...»
«معشوق همینجاست بیایید بیایید...»

🔺سومین شماره از نشریه ادبی عرفانی سیمرغ منتشر شد.

شهریور ماه سال ۱۴۰۳
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان
🆔@RAM_HSU

«شکـر حـق را، کـان دعـا مردود شـد
مـن زیـان پنـداشـتـم، آن سـود شـد»

🪴کیا این شعرو تجربه کردن؟

#شعر
#مولانا
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را🌿❤️‍🔥

#مولانا
#شعر
#شجریان
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان


🆔@RAM_HSU

خود شناسی:
به زیر پا نگذارم هر آن چیزی که جان دارد
چو خاکم، در دلم آب است شوم جان، گر تو بی جانی

رنج مسیر:
به دنبال چه میگردی چو سرگردان و بیتابی
غریبانه در این عالم بگردی و بگردانی

بیداری:
همه گم گشته راهیم!
همه گویند که میدانند
ولی چیزی نمیدانیم

#پند
#شعر
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

استوپا نماد ذهن بودا است.

🆔️@RAM_HSU

بشنیده بُدم که جانِ جانی
آنی و هزار همچُنانی🕊🤍

#شعر
#مولانا
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

سخنان استاد الهی قمشه‌ای در مورد آتش پرستی ایرانیان🕊

#ایران_باستان
#خدا_شناسی
#شعر
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

شما از طریق شناخت خود به وجود خدا پی خواهید برد و حقیقت را درخواهید یافت. مربی شما مطالبی را که از مربی خودش آموخته به شما یاد می دهد و شما در امتحان قبول می شوید و مدرک می گیرید اما بدون شناختن خود آن طور که خطوط صورتتان را در آینه می بینید معلومات شما ارزشی ندارد. تحصیل کردگانی که خود را نمی شناسند در واقع نا آگاه هستند زیرا نمی دانند تفکر یعنی چه و زندگی چیست. به همین جهت لازم است مربیان به معنی واقعی کلمه تعلیم بگیرند به این معنی که باید از کار ذهن و قلب خود آگاه باشند و خود را در آینه روابط با دیگران مشاهده کنند. شناخت خود آغاز خرد است. شناخت خود در بر گیرنده تمام جهان و تمام مبارزات برای انسانیت است.


#کریشنامورتی
#فرهنگ_آموختن_و_عشق_ورزیدن
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

از خــود عـالـمی بخـواه ؛ و از عـالـمی هیـچ مخـواه!
🕊️🤍


#مولانا
#شعر
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

نماز و حضور


هدف نماز این است که مرا پاک کند، از توهمات تشکیل دهنده «من» برهاند! این توهمات به صورت الفاظ و توصیف هایی است که مرا در شکل «من» یا «خود» متعیّن کرده اند!
به این نکته توجه داشته باشیم: من امروز نماز نمی خوانم تا فردا پاک بشوم، به صراط مستقیم بروم. به عبارت دیگر امروز نماز نمی خوانم تا فردا از «خود» رها بشوم. بلکه کیفیت نمازی که همین امروز و در همین لحظه می خوانم باید به گونه ای باشد که مرا در وضعیت و شرایط رهایی قرار بدهد.
نماز مقدمه و زمینۀ رهایی نیست، بلکه عین رهایی است! نماز من باید به گونه ای باشد که هم اکنون مرا در تجربه وحدت، یگانگی و «لااله الّا الله» قرار بدهد. نماز امروز مقدمۀ رهایی فردا نیست؛ بلکه خود همین نماز امروز کیفیت رهایی و پاک شدگی دارد.
پس نماز من به شرطی نماز پاک کننده است که هم اکنون مبرا از کیفیت ها و خصوصیات تشکیل دهنده «خود» باشد و میدانیم که یکی از کیفیت های اساسی «خود»، لفظ مندی و اندیشه گری است! اگر من در وضعیت اندیشه گری باشم مرکز، منشأ و خاستگاه آن اندیشه ها چیست یا کی است؟ آیا منشأ آنها ذهنی نیست که تجزیه شده و جزیی نگر است؟ و چنین وضعیت تجزیه و جزیی ذهن فقط میتواند در خدمت «خود» باشد و توهمات را استمرار بدهد. پس چنین ذهنی بسیار دور از حقیقت و دور از پاکی و دور از تجربه یگانگی است!
ما از طریق اندیشه نمیتوانیم در ارتباط با فطرت، با صفت و با ذات قرار بگیریم. هدف نماز این است که من جدا شده از فطرت را باردیگر متصل به فطرت و ذاتی نماید که دیر زمانی است آن را فراموش کرده، که نفس یک مقدار اندیشه های توهمی حجاب من و آن قرار گرفته است. پس برای برگشت و اتصال، من نمیتوانم از ابزاری استفاده کنم که خودش عامل جدایی من از ذات و فطرت است! (توجه داشته باش که میگوییم «ذات و فطرت»، نه ذات و فطرت من!)
اصولاً ذهن و اندیشه صفت را نمی شناسد، معنا را نمی شناسد، حالت و کیفیت معنوی و روانی را نمی شناسد. ذهن فقط میتواند در رابطه با علایم باشد نه در رابطه با جوهر و محتوای معنویت!
ذات، فطرت و صفت و رای شناختگی و دانستگی است. تا زمانی که ارگانیسم در موضع و در شرایط شناختگی و دانستگی، یا به عبارت دیگر در وضعیت گفتمان و اندیشه است نمیتواند در ارتباط با چیزی باشد که ورای هر گونه دانستگی است، ورای هرگونه و هم و اندیشه است.
مجموعه کیفیت هایی که در نماز پیش می آید و جریان می یابد به یک شکل بنیانی زنجیر دانسته های تشکیل دهنده «خود» را می گسلد. ارتباط ذهن را با آنچه قبلاً در ذهن ثبت شده است قطع می کند. اگر وضعیتی تحقق پیدا نکند که ارتباط ذهن با گذشته اش قطع بشود به یقین در نماز هم ذهن دارد زنجیر «خود» را می بافد و استمرار می دهد، دارد «خود» را تکرار می کند! و مهم ترین وضعیتی که میتواند آن زنجیر را قطع کند، وضعیت شنیداری است.
من به زنجیر اندیشه بسته ام. و در شبکه، کلاف و زنجیر اندیشه هیچ چیز نو نیست. حال آن که از طریق نماز، از طریق سکوت و دریافت، من می خواهم خود را در وضعیت تجربة ذات نوشونده ای قرار بدهم که اصولاً و رای اندیشه است و جریان کهنه اندیشه ارتباط مرا با آن ذات نو قطع کرده است!
به نظرم یکی از مهم ترین هدف های نماز، تجربۀ خلاقیت است. خلاقیت مترادف است با نوشوندگی. و ارگانیسم زمانی میتواند در کیفیتی نو و خلاق باشد که خود را متصل و تسلیم به خالق کند. و این اتصال هنگامی تحقق می یابد که ارتباط ذهن با گذشته های کهنه و مرده و ثابت قطع شده باشد! و این زمانی ممکن است که اندیشه در غیبت باشد. (آیا میتوانی نمازی بخوانی که در آن همه اینها را تجربه کنی !!؟)
نماز یک جریان است؛ پدیده ای است زنده، پویا و حرکت مند. نماز یک زندگی است، به وسعت زندگی است. و زندگی یک جریان نوبه نو است. بنابراین نمی توان از یک موضع ثابت با آن در ارتباط بود.


#محمدجعفرمصفا
#نامه_ای_به_ندیده_ام
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان
🆔@RAM_HSU

🎁 بیمه دانشجویی، هدیه‌ای برای فردا...

🔰 می‌دونستید دانشجوها می‌تونن خودشون رو بیمه کنن و سابقه بیمه‌ای داشته باشن؟

🔸کسب اطلاعات بیشتر
🌍 students.tamin.ir

🔹ثبت‌نام از طریق اپلیکیشن
📲 hamrah.tamin.ir

🔸ثبت‌نام از طریق سایت
🌍 es.tamin.ir

#بیمه_دانشجویی

✅ کانال‌ اطلاع رسانی سازمان تأمین اجتماعی شعبه شهید خسروجردی سبزوار

مرکز ارتباط مردمی :
☎️ ۱۴۲۰
پیامک سازمان تأمین اجتماعی :
📨 ۱۰۰۰۱۴۲۰

لحظه حال


جوهر هستی و اساس کائنات مبتنی بر «زمان» است - زمان حاضر - که تنها زمان واقعی و غیر اعتباری است. زمان واقعی لحظه حساسی است که خداوند کائنات را، جهان هستی را لحظه به لحظه در آن خلق می کند، می آفریند! و جز این لحظه زنده خلاق، هر زمان دیگر (گذشته و آینده) مرده است؛ و اعتباری است. اصولاً هر چیز گذشته، مرده است. و هر چیز آینده، در این زمان بی زمان و در لحظه کنونی، «نیست» پس آن چه مرده است، و آن چه «نیست» فاقد ارزش است. «گذشته» یک مرده اعتباری است! گذشته ای را که ما «یک سال»، یا «یک روز» یا «یک قرن» می نامیم، آیا واقعاً یک سال و یک روز و یک قرن است!؟ اصولاً چیزی که مرده، رفته و تمام شده دیگر معیاری برای سنجشش وجود ندارد!؟
آینده ای هم که نیست، فاقد اعتبار و اصالت است! حرکت عالم هستی تنها در این لحظه بی زمان واقع می شود. این لحظه مساوی است با کل جهان هستی! اگر این لحظه زندۀ خلاقه نبود، کائنات به یک ورطه، به یک دره، به یک سیاه چاله ظلمانی پرت می شد! اصولاً تصوّر و تجسم عالم هستی و کائنات در غیبت و فقدان لحظه حاضر (که در قرآن «به عصر» تعبیر شده است) غیر ممکن است! بدون این لحظه (عصر)، جهان مرده است! این که خداوند جهان هستی را لحظه به لحظه می آفریند - و این طور نیست که آفریده باشد و تمام شده باشد - به این جهت است که جز این وضعیت و این صورت، وضعیت دیگری قابل درک، قابل تصور و قابل فهم نیست!
شاید این یک علت باشد برای قداست و نزهت و رفعت و شکوهمندی زمان!
شاید علت دیگر این است که خداوند میخواهد با توجه دادن انسان به اهمیت و قداست زمان، او را متوجه و خامت و بدبختی و ادبار گذران عمر در بطالت کند. می خواهد بگوید: این خسران و زیان و تباهی عظیمی است که تو قدر لحظه حاضر را نمی شناسی؛ در مشغولیت به یک مقدار اوهام، تصوّرات و خیالات واهی، آن زمان عزیز، مقدس و پربها را تلف میکنی؛ آن را در یک اشتغال پوچ و واقعاً خسران آمیز هدر می دهی!
بعد می فرماید: تنها کسانی گرفتار این خسران و تباهی نیستند کـه ایـمان دارند به نظرم «ایمان» مترادف است با فطرت و ذات، مترادف است با قربت، اتصال؛ و حرکت لحظه به لحظه در آنات بی زمان. انسانی که در آنات بی زمان، و با حرکت مستمر، نو شونده و زنده در حرکت نیست، لاجرم اسیر زمان است و هر چیز مقید به زمان، در حیطه اندیشه و مقید به اندیشه نیز هست. و هر چه مقید به زمان و اندیشه باشد، مرده است - و این مردگی عین خسران است. تنها کیفیت زنده، کیفیت ایمان است که مترادف است با زیستن در جوهر فطرت آدمی! این جمله منتسب به حضرت علی(ع) است که: «ضاد الفکر، بالایمان». (ضدیت کنید با فکر، از طریق ایمان؛ به وسیله ایمان!) (توجه دارید که چه جملۀ عمیق و ظریفی است؟ هرجا پای فکر در کار باشد، خشکی، بی روحی و مردگی هست! و آنچه میتواند این عامل مردگی و بی روحی را نابود کند طراوت روح و جوهر ایمان است!
و عمل صواب و صالح تنها میتواند از منشأ ایمان یا فطرت صادر گردد. تنها فطرت است که میتواند مصدر خیر باشد، نه اندیشه ـ که کارش حیله گری، رندی، شرارت و آزار است. و اینها که ایمان یا فطرت را تجربه کرده اند تنها کسانی هستند که با جوهر حقیقت، خیر، عدل و زیبایی آشنایند و صلاحیت این را دارند که جامعه بشری را به سوی عمل خیر و صلاح پیش ببرند! که میتوانند جوهر حقیقت را بر انسانها باز نمایند!
و اما «صبر» عکس آن کیفیت شتابنده ای است که انسان های بدبخت، انسان های گم کرده راه مدام به جست و جوی آن هستند بی آنکه آن را بیابند.


#محمد_جعفر_مصفا
#نامه_ای_به_ندیده_ام
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان
🆔@RAM_HSU