داشتم موهامو می‌کشیدم و تستای عربی رو می‌زدم. یهو یگانه برام یه پفک کامل آورد. بحث عوض شد اصن. :)))

-If our grave was watered by the rain, would roses bloom? 👀🌧

ولی یه روز همین ساعتا با هم کوله‌هامونو می‌ندازیم رو دوشمون، دوربینامونو بر می‌داریم و با یه فلاکس چایی کل خیابونای این شهر رو کنار هم قدم می‌زنیم.
-قول!👀

این همه از پرواز گفتیم، حالا یکم سکوت کنیم ببینیم پرواز چی می‌گه!

اسم ترکشُ گذاشتم: رشد.

من با این آهنگ به مغزم نظم می‌دم. با این آهنگ می‌تونم بنویسم. می‌تونم نقاشی بکشم. من با این آهنگ می‌رقصم، راستش خوب بلدم با هر کدوم از ضرب آهنگاش چیجوری به آسمون برسم. با این آهنگ فقط کافیه چشمامو ببندم تا توی دنیای خودم قرار بگیرم. با این آهنگ خیلی راحت می‌تونم صدای مغزمو بشنوم.
من با این آهنگ خودمم.

از من می‌پرسید هنر چیه؟ هنر همینه. همین.

-18!'

بھ تنھایی من نگا کن فقط ببین لذت زندگی کردنُ!

🥺🥺 :)))
-مُبارکه!🌿

دریا شده اشکای ما!
دریا!🌊

-ببینمم
نمم ببین-
120'

کاش می‌شد رفت کلا، از همه جا.

راستش توی این روزا تنها ساعتی که وقت دارم گوشیم رو چک کنم، حد فاصل دم کشیدن چای تا خوردن صبحانه‌س.
و حقّا که زندگیم اینجوری قشنگ‌تره. خیلی قشنگ‌تر!👀

می‌رم زیر دوش می‌گم: غسل می‌کنم، غسل صبر، غسل شُکر، غسل نشاط، غسل «چاکرتیم خدا» برای رضای خدا قربة الی الله. :)))

-معجزھ توی دلتھ-
-1'-

دل‌تنگی مر‌حله‌ی بعدیش دل‌سنگیه.

اگه چیزایی که می‌گم رو می‌فهمی، خودم یه جوری گفتم که بفهمی و اگر احساس می‌کنی نمی‌فهمی، بازم خودم یه جوری گفتم که فهمیده نشن؛
و خب متاسفم که اینو می‌گم اما این فهمیدن/نفهمیدنه به خاطر وجود هیچ قدرت ماورایی‌ای در تو نیست عزیزم!
Understand?😏

باید یه دستگاهی بسازم که هر وقت خواستم به یکی اعتماد کنم با پشت دست محکم بزنه تو صورتم.

خسته‌تر از واژه‌ی خسته دراز کشیدم و دستام رو دو طرف بدنم گذاشتم. چشمام رو بستم و تلاش کردم روحم رو از بدنم جدا کنم. روی تصویر جدا شدن روح از بدنم تمرکز کردم. دقیقا لحظه‌ای که جدا می‌شه و اون حسی که به تنم می‌ده.

این کاریه که فقدان با آدم می‌کنه.

تمرین کن. هی تمرین کن، هی تمرین کن. حقا که زندگی همین تمرین کردن‌هاست‌.

خوش برانیم و بدانیم به هر گونه که هست، راحت و محنت ایام به سر خواهد شد.