چشماش انقدر برق می‌زد که نمی‌تونستی بیشتر از سه ثانیه بهش نگاه کنی.

ما کسی را می‌خواهیم که وقتی رفتیم تو خودمان، بیاید و درِمان بیاورد.

دیدی آخر پیدا شد گم؟

گفتی هوای باغ در ایّام گل خوش است/ ما را به در نمی‌رود از سر هوای یار!

حالا یار کیه و کجاست؟ گود کوئسشن.

رو به جلو
رو به افق
تو باغچه نه
اینبار تو بوستانی بزرگ!🌿

-مبارکه ۹۹' بی‌شک!👀

آرزوهای قشنگ، واسه همه‌مون!

ببخشید، جسارتاً، پنجره‌هایی که شما می‌سازید رو به کجا باز می‌شن؟

آره دوئیدن که خب همه‌مون داریم می‌دوئیم. منتهی سوال اینجاست؛ با امید یا ناامید؟

گفتی منتظرم بیا از سفر. حالا که به خونه رسیدم، تو کجایی؟

مرا یادت هست؟ جای تو هم خالی.

می‌گذرن این روزا تموم می‌شن می‌رن. می‌خندیم بازم، امید هست...
@Pullp

چشا بھ سمتِ آسمون؛
تو فکر اینکھ چی می‌شھ!!

همین که برای چک کردن گوشیم باید لابلای هزارتا کاغذ و کتابام دنبالش بگردم یعنی دارم راهو درست می‌رم.

اگه الان کنکور نداشتم احتمالا داشتم از این تعطیلات استفاده می‌کردم و یاد می‌گرفتم تمام غذاهای دنیا رو خودم بپزم. یا اینکه چجوری بتونم خودمو آرایش کنم. یا اینکه «دوسِت دارم» به تمام زبان‌های دنیا چی می‌شه. یا داشتم نوشته‌هامو سر و سامون می‌دادم شایدم یه رمان جدید رو شروع می‌کردم. می‌تونستم به ایده‌ی استارت‌آپم هم رسیدگی کنم حتی. یا می‌تونستم تمام کتابهای کتابخونه‌م رو بخونم و فیلمهای تو کامپیوتر رو ببینم. می‌تونستم کارای گرافیکی هم بکنم، نقاشی، تایپوگرافی و... یا اینکه بشینم برنامه نویسی و فوتوشاپ رو به صورت حرفه‌ای دنبال کنم و یاد بگیرم.

شما چی؟

لای کتابم یه موی کوتاه پسرونه پیدا کردم. فکر کنم یکم دیگه درس بخونم دلبرو هم لای همین کاغذا پیدا می‌کنم. :)))

حقیقت اینه که اگر کسی زیبایی ظاهری نداشته باشه، این فرصتو بهش نمیدیم که زیبایی باطنیشو بهمون نشون بده
پس بهتره الکی ادای روشنفکرارو در نیاریم!


Avaler
Lidia @kafiha

پاشو برنامه کارتو بچین،
یا بخواب و
خوابشو ببین!

دونه دونه‌ی این تستایی که کنارِ شماره‌شون تیک می‌خوره، روز منو می‌سازن!