یکی از لذات این ایام دیدن چرک‌نویس‌هاییه که یکی پس از دیگری سیاه می‌شن.

من ردپایت را با اشک می‌شویم.

سفره‌ی دلتونو پیش آدمای گشنه باز نکنید.

-اول تویی آخر خودت-

شکوفه‌های جدید برگا روی درختا؛🌿
یکی از قشنگ‌ترین اتفاقات طبیعت.

-شُکر، 23'

بعضیا
درُ
از تو قفل می‌کنن،
بعضیا از بیرون!
Repeated'

با خودم در صلحی نسبی هستم.
سبزِ
سبز!

چشماش انقدر برق می‌زد که نمی‌تونستی بیشتر از سه ثانیه بهش نگاه کنی.

ما کسی را می‌خواهیم که وقتی رفتیم تو خودمان، بیاید و درِمان بیاورد.

دیدی آخر پیدا شد گم؟

گفتی هوای باغ در ایّام گل خوش است/ ما را به در نمی‌رود از سر هوای یار!

حالا یار کیه و کجاست؟ گود کوئسشن.

رو به جلو
رو به افق
تو باغچه نه
اینبار تو بوستانی بزرگ!🌿

-مبارکه ۹۹' بی‌شک!👀

آرزوهای قشنگ، واسه همه‌مون!

ببخشید، جسارتاً، پنجره‌هایی که شما می‌سازید رو به کجا باز می‌شن؟

آره دوئیدن که خب همه‌مون داریم می‌دوئیم. منتهی سوال اینجاست؛ با امید یا ناامید؟

گفتی منتظرم بیا از سفر. حالا که به خونه رسیدم، تو کجایی؟

مرا یادت هست؟ جای تو هم خالی.

می‌گذرن این روزا تموم می‌شن می‌رن. می‌خندیم بازم، امید هست...
@Pullp

چشا بھ سمتِ آسمون؛
تو فکر اینکھ چی می‌شھ!!