شرمنده‌تم عزیزم اما خب متاسفانه توجه‌مو جلب نمی‌کنه صدای بلند.

داشتی میوفتادی بیا.
می‌تونم نگیرم مگھ آخھ دستتو؟

رحمت به کسی که بعد هر ناله‌ی ما/ اندازه‌ی صد کتاب توضیح نخواست!

- و خودم گم و خدا هست -

- 13'اسفند -

اینچنین هوا پس است و هر که سوی خویش دارد.

برای خودم نوشتم:

اشکال نداره اگه عقبی. تو فقط بدو. تو. فقط. بدو. هر چی دستته بذار زمین و فقط بدو. نترس. هر چقدر که می‌تونی درس بخون. هر چقدر که می‌تونی تلاش کن. وارد حاشیه نشو. به دراماهای بقیه نگاه نکن. به فکر آدما و حتی خودشون اهمیت نده. به هدفت فکر کن. به آینده فکر کن. به بقیه کمک کن. کمک کردن کنتور نمی‌ندازه که. به خانواده لبخند بزن. باهاشون بحث نکن. به مامان کمک کن. نذار بقیه بفهمن چقدر خسته‌ای. نذار بقیه بفهمن اذیت می‌شی. نذار اذیتت کنن. نذار عصبیت کنن. نذار از هدفت دورت کنن. اگه غمگین شدی بازم ادامه بده. تو نباید بمونی توی غم. غم نباید زندگی تو رو تعطیل کنه. فکر کن به چیزی که دوست داری. بذار همه‌ی خودتو. به خودت اعتماد داشته باش. به توانایی‌هات اعتماد داشته باش. به خدا اعتماد داشته باش. اون اون بالاس. هواتو داره. نمی‌ذاره بیوفتی. کم نیار. تو می‌تونی. زندگی همش دوئیدنه. دوئیدن لذت‌بخشه. محکم بدو. سرسخت‌تر از بهانه‌هات باش. از چیزایی که دوست داری بگذر. این بهت اعتماد بنفس می‌ده. محکم بدو. محکم. بدو. تو شایسته‌ی رسیدنی. برس.

که خدا در خودمان جریان دارد.

هی نون تو خون زدی تا ادامه بدی.

صبح بلند شدم و دیدم گنجیشکه داره می‌خونه. کف خاک باغچه سبز شده و بابا صدای خر و پفش می‌آد. دیدم که نه! انگار حتی اگه من زندگی رو در درونم تعطیل کنم، بازم زندگی بیرون از من جریان داره. پس به زانوهام نگاه کردم و ازشون خواستم قوی بشن. ازشون خواستم کمکم کنن و توی این راه، همراهم باشن. چون من باید بدوئم. محکم و تند باید بدوئم. که کاری جز دوئیدن ندارم اصلا. که زندگی همش دوئیدنه اصلا.

موقعیت زمانی تصویر: اردیبهشت.

آره هیچکدومشون ما رو نمی‌فهمن. اما بیا اینجا بغلت کنم لااقل غصه‌هامون کم شه یکم.

همینه که هست، راهمه!😌

صبر، باید!

-مث مترسک آویزونی بھ تک درخت دشتت-

تو رفته‌ای اما خب روحت هنوز نرفته است بیرون از پوست تنم.

یکی از لذات این ایام دیدن چرک‌نویس‌هاییه که یکی پس از دیگری سیاه می‌شن.

من ردپایت را با اشک می‌شویم.

سفره‌ی دلتونو پیش آدمای گشنه باز نکنید.