~
آدمارو عوض نکنین چون بعد از یه مدت چه کوتاه چه بلند دلشون برای چیزی که بودن تنگ میشه و راهی جز ترک شرایط ندارن :)

امشب بعد از سه سال عروسی دعوت شدیم و گس وات؟ بله :))) متاسفانه بنده بالاخره مجبور شدم از کتونی و آل‌استارم دل بکنم و کفش پاشنه بلند بپوشم و الآن پامو حس نمی‌کنم کلاً. تازه جلوی تالار هم پاشنه‌ش رفت توی جوب :))) دخترا چیجوری می‌پوشین اینا رو واقعا؟

از خود می‌پرسم آخر مگر چه چیزهایی‌ام‌ را در تو جا گذاشته‌ام که اکنون در نبودت این قدر احساس فقدان و خالی بودن می‌کنم؟

[ شاید سیاه باشم. ]

ببین عزیز؛
آدم از ی جا ب بعد بزرگ میشھ..

~
آفتاب نبودیم که بی دریغ بتابیم.

در این بحبوحه‌ی غم مرا مهمان کن به تکه‌ای از دستانت.

جانم!

ما از نام شما ایهام‌ها ساختیم ها! آن وقت این درست است شما ما را به قرینه‌ی معنوی حذف کنی؟

هوا غمش زیاده، آدم نفسش می‌گیره.

از دست رفته‌می؛
از یاد رفته‌تم.

و چنان بی تابم،
ک دلم میخواھد بدوم تا تھِ دشت، بروم تا سر کوھ.
-دور ھا آوایی ست ک مرا میخواند-!’

رفتم ورزش کردم چون می‌دونستم دیدن خودم تو آینه وقتی که موهام از گوجه‌ی بالا سرم ریختن بیرون و به خاطر خیسیشون دوباره فر شدن، درد شدید ماهیچه‌های شکمم و صدای نفسام برام خوشاینده.✨