یه زمانی جوون بودم و به تپش قلب میگفتم عشق.

دلم برای چت کردنامون تو کانالت تنگ شده.

[ گم شدن در فاصله‌ی زمانی و مکانی ]

تو چشاش نگا کردم گفتم:
what a drug you are ..!’

[ بقیه رو ول کن تو ول کن تو ول کن تو ول کن. ]

بله بله اصلاً هر چی حقه برای شما، حالا دو دقیقه دهنتونو می‌بندین ما از سکوت لذت ببریم؟

به دیدن فیلم «شبی که ماه کامل شد» اگر می‌روید، حتماً مقدار زیادی اشک با خودتان ببرید.

من نیاز دارم باهات حرف بزنم، نه چون حرف های مفید و کمک کننده ای میزنی، بلکه چون باعث میشی جواب های توضیح دهنده ای بدم و بین جواب هام ابعاد دیگه ای از موضوع رو میبینم.

متنفرم از اون لحظه‌ای که تو جمع دارم با یه آهنگی می‌خونم یهویی خواننده اشتباه می‌خونه.

نشستم و با لباس‌های غیر نظامی، شعرهای نظامی را خواندم.

“قلب یه نهنگ آبی اونقدر بزرگه که یه انسان بالغ می‌تونه توش بدون هیچ دردسری بایسته.”
بیا بریم تو قلب نمور و تاریک یه نهنگ زندگی کنیم. اینجوری می‌تونیم ادعا کنیم تو این جهان بالاخره تو دل یکی بودیم.

با این حجم از نگفته‌ها چه کنیم؟