كلي دارم سوال. اگه داري جوابي.

‏هرگز كسي اين گونه فجيع ب كُشتنِ خود برنخاست ك من ب زندگيِ خود نشسته ام.

همه ما وقتي با دوستامونيم ي كارايي ميكنيم ك وقتي تنهاييم و ميبينيم اونايي ك با دوستاشونن دارن انجام ميدن، بهشون ميخنديم.

بايد اهميت دادن ب آدما رو ترك كنم.

وقت خوشی ک همه هستن
تو وقت سختیا بمون❣

از اونجايي ك لذت كندن پوست لب و داخل دهان بيشتر از بدبختي ايِ ك آدم بعدش باهاش مواجه ميشه، هيچوقت اين عادت رو ترك نخواهم كرد.

اگر سكوت كردن بلد نيستيد با گربه هاي محلتان صحبت كنيد.
ب جاي خوردنِ مخ ما.

تو كتابخونه بودم بعد دختر روبروييم گوشيشُ برداشت گرفت جلو صورتش ك مثلا داره با گوشيش كار ميكنه و كاملا دوربينشم ب سمت من بود. يهو فلاش گوشيش روشن شد. منم ب دوربينش نگاه كردم بطور ميوت گفتم ك چراغ قوت روشنِ. بعد دختره اول سرشُ از گوشي يكم بيرون آورد. بعدش ي نگاه ب من كرد. بعد ي نگاه ب پشت گوشيش كرد. بعد دوباره ي نگاه ب من كرد. بعد وسايلشُ جمع كرد رفت. چ كاريِ خب:))

چ روزها و تجربه هاي خوبي بود ك با تو حروم شدن.

نیاز دارم یه مدت طولانی محو شم

سكوت چه صداى بدى دارد آنجاكه حرف هايت را درگلوى فراموشی ات قورت میدهی..

نمیدونم دلم چی میخواد ولی میدونم اگه بدستش بیارم ولش نمیکنم.

آدم گريز ك بودم. اما جديدنا اين خصلتم ب حدي رسيده ك واقعا ي جوري از تعلاملات اجتماعي و هرچيزي ك توش اثري از شخص ثالثي (هركس ك ميخواد باشه) باشه بيزارم ك دلم ميخواد برم قطب شمال زندگي كن و واقعا دارم پلنشُ ميچينم. ميخوام بگم ك دقيقا همينقدر تباه و مشمئزكننده ايد.

من از هيشكي بدم نمياد. من فقط دلم براي همه ميسوزه. تكرار ميكنم من فقط دلم براي همه ميسوزه.

اگر چيزي براي گفتن ندارين تمنا ميكنم دهنتونُ ببنديد. ب تمام مقدساتتون سوگند ك تحمل سكوت خيلي راحت تر از تحمل چرت و پرتِ.

چرا واقعا بايد انقد تلاش كنيم ك خودمون رو اثبات كنيم؟ چرا واقعا بايد انقدر برامون مهم باشه ك حق با كيِ؟

كاش اون سيبُ نميچيد.

الهه‌م. از اکانت اصلیم برای مدتی لاگ اوت کردم. و کیبوردمُ فارسی سازی کردم، رسم الخطم اینه زین پس.

آدما روز به روز بیشتر ثابت میکنن که حال بهم زنن و بیشتر منُ ترغیب میکنن که برگردم به سیاره‌ی خودم.

صادقانه بد باشید، اما ادای خوبارو در نیارید.