من خیلی آدم حرف زدنم
ولی اگه یه جایی یه وقتی یه حرفی بمونه تو گلوم
میشه سد راه بقیه حرفا
هی میان نمیتونن رد شن میمونن تو گلو
هی میان نمیتونن رد شن میمونن تو گلو
هی هی پشت هم جمع میشن و میشن یه سد بزرگ که راه همه حرفارو میبنده
و بعد از اون من میشم یه آدم ساکت و حرف نزن :)

هیچوقت نفهمیدم
این حرف زدنه که آدمارو از هم دور میکنه یا حرف نزدن

دلم براي ورژن قبليت خيلي تنگ شده. همون ك دوستم داشت و بهم اهميت ميداد.

ولي قديما سكوتمون انقد بي‌اهميت نبود.

تو ميدونستي دروغِ اما گذاشتي من باورش كنم.

اگ این روزا برھ شاید دیگھ وقتی نمونھ :)

دلم ميخواد قلنج استخوناي جمجممُ بشكونم.

وقتي بهت خيانت ميكنن قشنگ انگار دستاتُ قطع كردن. شايد در نهايت بتوني اونا رو ببخشي، اما هيچوقت نميتوني بغلشون كني.

از ي جايي ب بعد، دوس داري باشه از ي جايي ب قبل.

Maybe I was lying when I told ya “everything is great, everything is fuckin great. ”

خورشيد هم تنهاست. اما نگاش كن.
هنوز ميدرخشه.

بهم پنجره بده، ميخوام پرواز كنم.

تا وقتي ك مردامون با چشماشون عاشق ميشن بايدم اولين كشور تو مصرف لوازم آرايشي و عمل زيبايي باشيم.

ميگفت بعدِ اون بمباي خنثي شده هم روي من اثر كردن.

من توي نگاهِ اون همون چيزيُ ديدم ك توي دريا ديدم.

تو ک میبینی پر پر میشم بعید ازت .

منُ ببخش اگه عشق مسخره‌م سد راتِ.

سعي كن قبول كني اين رفتار خودتِ ك آدما رو ازت فراري ميده.

فقط كافيِ پيام بدي. تا تمام احساساتي ك ادعا ميكنم كشته شدن، زنده شن.

هنوز با همه دردم اميد درمانست ..

#سعدي