اصلش اينِ ك آدما با آرزوهاشون زندگي كنن و تهش با خاطراتشون بميرن. اما الآن دقيقا اينجوريِ ك آدما با خاطراتشون زندگي ميكنن و آرزوهاشونُ ميبرن ب گور.

من آدمها رو بخاطر خودم ميبخشم. ب خاطر اين ك بتونم راحت تر و سبك تر ب زندگيم ادامه بدم.

اگر زندگي برامون بي معني شد و از خودمون خسته شديم بيا تا خودِ برمودا رو شنا كنيم.

من الان باید با خیال راحت بشینم نوراگامی ببینم نه اینکه دینی کذایی رو بخونم.

الآن من بايد بشينم The 100 ببينم و داستاني ك تا آخر هفته بايد براي مجله تحويل بدمُ بنويسم. ن اين ك بشينم ديني كذايي رو بخونم.

اينجا چيزي واسه ديدن نيست.

Puis on s’oublie et ça passe
Ça passera.

و بعضی چیزا جدیدِ...

بزرگترين گناهت همين ك ميدونستي قرار نيست بموني اما اجازه دادي من درباره بودنت رويا پردازي كنم.

چقدر سرتُ گرفتي سمت سقف ك اشكات برگردن؟

همزمان که داریم سیب میخوریم، به انگور فکر نکنیم.

بدترين قسمتش از دست دادن اون نبود.
از دست دادن خودم بود.

من ساكت بودم. من كور نبودم.

ميخواستم درستش كنم اما نتونستم جلوي خودمُ بگيرم و گند نزنم توش.

:قضیھ ھمون
“برگ از درخت خستھ میشھ پاییز ھمش بھونستِ!!”

خونِ تو بدنم..!’

اون آدمي ك هست خيلي بهش اعتماد داري و تمام جزئيات زندگيتُ ميزاري كف دستش؟ ميخوام بگم همون آدم ي روز ك باهات دعواش شه ي جوري گند ميزنه ب همه چيز ك از اون و خودت و تمام جزئيات زندگيت متنفر ميشي.

چون تو هستی همه هست..!

🆔 @melobot

وقتی تغییر کرد میفھمی:’)

کجا رفت؟